2. Цареви 17
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Дванаесте године царовања Ахазовог над Јудом зацари се у Самарији над Израиљем Осија, син Илин, и царова девет година.
1No décimo segundo ano de Acaz, rei de Judá, Oseias, filho de Elá, começou a reinar em Samaria sobre Israel por nove anos.
2И чињаше што је зло пред Господом, али не као цареви Израиљеви који бише пре њега.
2Ele fez o que era mau aos olhos do SENHOR, contudo, não como os reis de Israel que o antecederam.
3На њега дође Салманасар цар асирски, и Осија му поста слуга, те му плаћаше данак.
3Salmaneser, rei da Assíria, subiu contra ele; e Oseias tornou-se seu servo e lhe pagou tributo.
4Али цар асирски опази да Осија хоће да се одметне, јер Осија посла посланике к Соју, цару мисирском и не посла данак годишњи цару асирском; зато га опколи цар асирски и свезавши баци га у тамницу.
4O rei da Assíria descobriu uma conspiração em Oseias; pois ele havia enviado mensageiros a Sô, rei do Egito, e não ofereceu tributo ao rei da Assíria, como fazia ano após ano. Portanto, o rei da Assíria o prendeu e o acorrentou na prisão.
5А цар асирски прође сву земљу и дође на Самарију, и би је три године.
5Então o rei da Assíria subiu por toda a terra, foi até Samaria e a cercou por três anos.
6Девете године Осијине узе цар асирски Самарију и одведе Израиља у Асирију и насели у Алају и у Авору на води Гозану и у градовима мидским.
6No nono ano de Oseias, o rei da Assíria tomou Samaria e levou Israel cativo para a Assíria, e os colocou em Hala, e junto a Habor, o rio de Gozã, e nas cidades dos medos.
7А то би што синови Израиљеви грешише Господу Богу свом, који их је извео из земље мисирске испод руке Фараона, цара мисирског, и бојаше се других богова,
7Isso aconteceu porque os filhos de Israel haviam pecado contra o SENHOR, seu Deus, que os tirou da terra do Egito, de debaixo da mão do faraó, rei do Egito, e haviam temido a outros deuses,
8и ходише по уредбама народа који одагна Господ испред синова Израиљевих, и како чинише цареви Израиљеви;
8e andaram nos estatutos das nações que o SENHOR expulsou de diante dos filhos de Israel, e nos estatutos dos reis de Israel, que eles mesmos fizeram.
9и тајно чинише синови Израиљеви шта није право пред Господом Богом њиховим, и поградише висине по свим градовима својим, од куле стражарске до градова озиданих.
9Os filhos de Israel fizeram secretamente coisas que não eram retas contra o SENHOR, seu Deus; e construíram para si altos em todas as suas cidades, desde a torre das sentinelas até a cidade fortificada;
10И подигоше ликове и лугове на сваком високом хуму и под сваким зеленим дрветом.
10e ergueram para si colunas sagradas e postes de Aserá em cada colina alta e debaixo de cada árvore verde;
11И кађаху онуда по свим висинама као народи које одагна Господ испред њих, и чињаху зле ствари гневећи Господа.
11e ali queimaram incenso em todos os altos, como fizeram as nações que o SENHOR levou cativas de diante deles; e fizeram coisas más para provocar o SENHOR à ira;
12И служаху гадним боговима, за које им беше Господ рекао: Не чините то.
12e serviram a ídolos, dos quais o SENHOR lhes havia dito: “Vocês não farão tal coisa.”
13И Господ опомињаше Израиља и Јуду преко свих пророка и свих виделаца говорећи: Вратите се са злих путева својих и држите заповести моје и уредбе моје по свему закону који сам заповедио оцима вашим и који сам вам послао по слугама својим пророцима.
13Contudo, o SENHOR advertiu a Israel e a Judá, por meio de todos os profetas e de todos os videntes, dizendo: “Desviem-se dos seus maus caminhos e guardem os meus mandamentos e os meus estatutos, de acordo com toda a lei que ordenei aos seus pais, e que lhes enviei por meio dos meus servos, os profetas.”
14Али не послушаше; него беху тврдоврати као и оци њихови, који не вероваше Господу Богу свом.
14Apesar disso, eles não quiseram ouvir, mas endureceram a sua cerviz como a cerviz dos seus pais, que não creram no SENHOR, seu Deus.
15И одбацише уредбе Његове и завет Његов, који учини с оцима њиховим, и сведочанства Његова, којима им сведочаше, и ходише за ништавилом и посташе ништави, и за народима који беху око њих, за које им беше заповедио Господ да не чине као они.
15Eles rejeitaram os seus estatutos e a sua aliança que ele fez com os seus pais, e os seus testemunhos com os quais os advertiu; e seguiram a vaidade, e tornaram-se vãos, e seguiram as nações que estavam ao seu redor, a respeito das quais o SENHOR lhes havia ordenado que não fizessem como elas.
16И оставише све заповести Господа Бога свог, и начинише себи ливене ликове, два телета, и лугове, и клањаше се свој војсци небеској, и служаше Валу.
16Eles abandonaram todos os mandamentos do SENHOR, seu Deus, e fizeram para si imagens fundidas, até mesmo dois bezerros, e fizeram um poste de Aserá, e adoraram a todo o exército do céu, e serviram a Baal.
17И проводише синове своје и кћери своје кроз огањ, и даваше се на врачање и гатање, и продаше се да чине зло пред Господом гневећи Га.
17Eles fizeram seus filhos e suas filhas passarem pelo fogo, usaram de adivinhação e feitiçarias, e venderam-se para fazer o que era mau aos olhos do SENHOR, para provocá-lo à ira.
18Зато се Господ разгневи врло на Израиља, и одбаци их од себе, те не оста него само племе Јудино.
18Portanto, o SENHOR irou-se muito contra Israel e os removeu da sua presença. Não restou nenhum, senão apenas a tribo de Judá.
19Па ни Јуда не држаше заповести Господа Бога свог, него хођаше по уредбама које начинише Израиљци.
19Também Judá não guardou os mandamentos do SENHOR, seu Deus, mas andou nos estatutos de Israel que eles fizeram.
20Зато Господ поврже све семе Израиљево, и мучи их, и предаде их у руке онима који их плене, докле их и одбаци од себе.
20O SENHOR rejeitou toda a descendência de Israel, os afligiu e os entregou nas mãos de saqueadores, até que os expulsou da sua presença.
21Јер се отцепише Израиљци од дома Давидовог, и поставише царем Јеровоама, сина Наватовог, а Јеровоам одби Израиљце од Господа и наведе их да греше грехом великим.
21Pois ele rasgou Israel da casa de Davi; e eles fizeram rei a Jeroboão, filho de Nebate; e Jeroboão afastou Israel de seguir ao SENHOR, e os fez cometer um grande pecado.
22И ходише синови Израиљеви у свим гресима Јеровоамовим које је он чинио, и не одступише од њих;
22Os filhos de Israel andaram em todos os pecados de Jeroboão que ele cometeu; não se desviaram deles,
23докле Господ не одбаци Израиља од себе као што је говорио преко свих слуга својих пророка, и тако пресељен би Израиљ из земље своје у Асирску до данашњег дана.
23até que o SENHOR removeu Israel da sua presença, como ele havia dito por meio de todos os seus servos, os profetas. Assim, Israel foi levado cativo da sua própria terra para a Assíria, até o dia de hoje.
24Потом доведе цар асирски људе из Вавилона и из Хуте и из Аве и из Емата и из Сефарвима, и насели их у градовима самаријским место Израиљаца, и наследише Самарију, и живљаху по градовима њеним.
24O rei da Assíria trouxe pessoas da Babilônia, de Cuta, de Ava, de Hamate e de Sefarvaim, e as colocou nas cidades de Samaria em lugar dos filhos de Israel; e eles tomaram posse de Samaria e habitaram nas suas cidades.
25А кад почеше живети онде, не бојаху се Господа, а Господ посла на њих лавове, који их дављаху.
25E aconteceu que, no princípio da sua habitação ali, eles não temeram ao SENHOR. Portanto, o SENHOR enviou leões entre eles, que mataram alguns deles.
26Зато рекоше цару асирском говорећи: Ови народи које си довео и населио у градовима самаријским не знају законе Бога оне земље; зато посла на њих лавове, који их ето море, јер не знају законе Бога оне земље.
26Por isso falaram ao rei da Assíria, dizendo: “As nações que o senhor levou cativas e colocou nas cidades de Samaria não conhecem a lei do deus da terra. Portanto, ele enviou leões entre eles; e eis que os matam, porque não conhecem a lei do deus da terra.”
27Тада заповеди цар асирски и рече: Одведите онамо једног од свештеника које сте довели оданде, па нека иде и седи онде, нека их учи закону Бога оне земље.
27Então o rei da Assíria ordenou, dizendo: “Levem para lá um dos sacerdotes que vocês trouxeram de lá; e que ele vá e habite lá, e que ele lhes ensine a lei do deus da terra.”
28И тако један од свештеника, које беху одвели из Самарије, дође и настани се у Ветиљу, и учаше их како ће се бојати Господа.
28Assim, um dos sacerdotes que eles haviam levado cativo de Samaria veio e habitou em Betel, e lhes ensinou como deviam temer ao SENHOR.
29Али начинише себи сваки народ своје богове, и пометаше их у куће висина, које беху начинили Самарјани, сваки народ у својим градовима у којима живљаху.
29Contudo, cada nação fez os seus próprios deuses, e os colocou nas casas dos altos que os samaritanos haviam feito, cada nação nas suas cidades em que habitavam.
30Јер Вавилоњани начинише Сокот-Веноту, а Хућани начинише Нергала, а Емаћани начинише Асима;
30Os homens da Babilônia fizeram Sucote-Benote, os homens de Cuta fizeram Nergal, e os homens de Hamate fizeram Asima,
31и Ављани начинише Ниваза и Тартака, а Сефарвимци спаљиваху синове своје огњем Адрамелеху и Анамелеху боговима сефарвимским.
31e os aveus fizeram Nibaz e Tartaque; e os sefarvitas queimavam seus filhos no fogo a Adrameleque e a Anameleque, os deuses de Sefarvaim.
32Али се бојаху Господа, и поставише између себе свештенике висинама, који им служаху у домовима висина;
32Assim, eles temiam ao SENHOR, e também constituíram dentre si sacerdotes dos altos para si mesmos, os quais sacrificavam por eles nas casas dos altos.
33бојаху се Господа, али и својим боговима служаху по обичају оних народа из којих их преселише.
33Eles temiam ao SENHOR, e também serviam aos seus próprios deuses, segundo os costumes das nações dentre as quais haviam sido levados cativos.
34И до данашњег дана раде по старим обичајима; не боје се Господа, а не раде ни по својим уредбама и обичајима, ни по закону и заповести што је заповедио Господ синовима Јакова, коме наде име Израиљ;
34Até o dia de hoje eles fazem o que faziam antes. Eles não temem ao SENHOR, e não seguem os estatutos, nem as ordenanças, nem a lei, nem o mandamento que o SENHOR ordenou aos filhos de Jacó, a quem ele deu o nome de Israel;
35с којима учини Господ завет и заповеди им и рече: Не бојте се других богова нити им се клањајте нити им служите нити им приносите жртава;
35com os quais o SENHOR havia feito uma aliança e lhes ordenado, dizendo: “Vocês não temerão outros deuses, nem se prostrarão diante deles, nem os servirão, nem lhes oferecerão sacrifícios;
36него Господа, који вас је извео из земље мисирске силом великом и мишицом подигнутом, Њега се бојте и Њему се клањајте и Њему приносите жртве;
36mas vocês temerão ao SENHOR, que os tirou da terra do Egito com grande poder e com braço estendido, e a ele vocês se prostrarão, e a ele oferecerão sacrifícios.
37и уредбе и правила и закон и заповести што вам је написао држите извршујући их увек, и не бојте се других богова.
37Os estatutos e as ordenanças, e a lei e o mandamento que ele escreveu para vocês, vocês cuidarão de cumprir para todo o sempre. Vocês não temerão outros deuses.
38И не заборављајте завет који је учинио с вама, и не бојте се других богова.
38Vocês não se esquecerão da aliança que fiz com vocês. Vocês não temerão outros deuses.
39Него Господа Бога свог бојте се, и Он ће вас избавити из руку свих непријатеља ваших.
39Mas vocês temerão ao SENHOR, seu Deus, e ele os livrará das mãos de todos os seus inimigos.”
40Али не послушаше, него радише по старом свом обичају.
40Contudo, eles não ouviram, mas fizeram o que faziam antes.
41Тако ови народи бојаху се Господа и идолима својим служаху; и синови њихови и синови синова њихових чине до данашњег дана онако како су чинили оци њихови.
41Assim, essas nações temiam ao SENHOR, e também serviam às suas imagens esculpidas. Seus filhos fizeram o mesmo, e também os filhos de seus filhos. Eles fazem como seus pais fizeram, até o dia de hoje.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.