2. Цареви 5
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1И беше Неман војвода цара сирског човек велик у господара свог и у части, јер преко њега сачува Господ Сирију; али тај велики јунак беше губав.
1Naamã, comandante do exército do rei da Síria, era um grande homem diante do seu senhor, e de muito prestígio, porque por meio dele o SENHOR tinha dado vitória à Síria; ele também era um valente guerreiro, mas era leproso.
2А из Сирије изађе чета и зароби у земљи израиљској малу девојку, те она служаше жену Неманову.
2Os sírios tinham saído em bandos, e haviam levado cativa da terra de Israel uma menina, e ela servia à mulher de Naamã.
3И она рече својој госпођи: О да би мој господар отишао к пророку у Самарији! Он би га опростио од губе.
3Ela disse à sua senhora: “Quem dera o meu senhor estivesse com o profeta que está em Samaria! Então ele o curaria da sua lepra.”
4Тада он отиде к свом господару и јави му говорећи: Тако и тако каже девојка из земље израиљске.
4Alguém entrou e contou ao seu senhor, dizendo: “A menina que é da terra de Israel disse isso.”
5А цар сирски рече му: Хајде иди, а ја ћу послати књигу цару Израиљевом. И он отиде, и понесе десет таланата сребра и шест хиљада сикала злата и десеторе стајаће хаљине.
5O rei da Síria disse: “Vá agora, e eu enviarei uma carta ao rei de Israel.” Ele partiu, e levou consigo dez talentos de prata, seis mil peças de ouro e dez mudas de roupa.
6И однесе књигу цару Израиљевом која овако говораше: Ето, кад ти дође ова књига, знај да шаљем к теби Немана, слугу свог, да га опростиш губе.
6Ele levou a carta ao rei de Israel, que dizia: “Agora, quando esta carta chegar a você, eis que lhe enviei Naamã, meu servo, para que você o cure da sua lepra.”
7А кад цар Израиљев прочита књигу, раздре хаљине своје и рече: Зар сам ја Бог да могу убити и повратити живот, те шаље к мени да опростим човека губе! Пазите и видите како тражи задевице са мном.
7Quando o rei de Israel leu a carta, rasgou as suas vestes e disse: “Acaso sou Deus, para matar e para dar vida, para que este homem envie a mim alguém para curá-lo da sua lepra? Mas, por favor, considerem e vejam como ele busca contenda contra mim.”
8А кад чу Јелисије, човек Божји, да је цар Израиљев раздро хаљине своје, посла к цару и поручи: Зашто си раздро хаљине своје? Нека дође к мени, да позна да има пророк у Израиљу.
8Aconteceu que, quando Eliseu, o homem de Deus, ouviu que o rei de Israel tinha rasgado as suas vestes, mandou dizer ao rei: “Por que você rasgou as suas vestes? Deixe-o vir agora a mim, e ele saberá que há profeta em Israel.”
9И тако дође Неман с коњима и колима својим, и стаде на вратима дома Јелисијева.
9Então Naamã chegou com os seus cavalos e com os seus carros, e parou à porta da casa de Eliseu.
10А Јелисије посла к њему и поручи: Иди и окупај се седам пута у Јордану, и оздравиће тело твоје, и очистићеш се.
10Eliseu enviou-lhe um mensageiro, dizendo: “Vá e lave-se no Jordão sete vezes, e a sua carne será restaurada, e você ficará limpo.”
11Тада се расрди Неман и пође говорећи: Гле! Ја мишљах, он ће изаћи к мени, и стаће, и призваће име Господа Бога свог, и метнути руку своју на место, и очистити губу.
11Mas Naamã ficou indignado, foi embora e disse: “Eis que eu pensava: 'Certamente ele sairá até mim, ficará de pé, invocará o nome do SENHOR, o seu Deus, moverá a sua mão sobre o local e curará o leproso.'
12Нису ли Авана и Фарфар воде у Дамаску боље од свих вода израиљских? Не бих ли се могао у њима окупати и очистити? И окренувши се отиде гневан.
12Não são Abana e Farfar, os rios de Damasco, melhores do que todas as águas de Israel? Não poderia eu me lavar neles e ficar limpo?” Então ele se virou e foi embora enfurecido.
13Али слуге његове приступивши рекоше му говорећи: Оче, да ти је казао пророк шта велико, не би ли учинио? А зашто не би кад ти рече: Окупај се, па ћеш се очистити?
13Os seus servos se aproximaram e lhe falaram, dizendo: “Meu pai, se o profeta lhe tivesse pedido para fazer alguma grande coisa, você não a teria feito? Quanto mais, então, quando ele lhe diz: 'Lave-se, e fique limpo'?”
14И тако сиђе, и зарони у Јордан седам пута по речима човека Божијег, и тело његово поста као у малог детета, и очисти се.
14Então ele desceu e mergulhou sete vezes no Jordão, conforme a palavra do homem de Deus; e a sua carne foi restaurada como a carne de uma criança pequena, e ele ficou limpo.
15Тада се врати к човеку Божијем са пратњом својом и дошав стаде пред њим, и рече: Ево сад видим да нема Бога нигде на земљи до у Израиљу. Него узми дар од слуге свог.
15Ele retornou ao homem de Deus, ele e toda a sua comitiva, e chegou, e se colocou diante dele; e disse: “Veja agora, eu sei que não há Deus em toda a terra, a não ser em Israel. Agora, portanto, por favor, aceite um presente do seu servo.”
16Али он рече: Тако да је жив Господ, пред којим стојим, нећу узети. И он наваљиваше на њ да узме; али он не хте.
16Mas ele disse: “Tão certo como vive o SENHOR, diante de quem estou, não receberei nada.” Ele insistiu para que aceitasse; mas ele recusou.
17Тада рече Неман: Кад нећеш, а оно нека се да слузи твом ове земље колико могу понети две мазге. Јер слуга твој неће више приносити жртава паљеница ни других жртава другим боговима, него Господу.
17Naamã disse: “Se não, então, por favor, que seja dada ao seu servo a carga de terra de duas mulas; pois o seu servo, de agora em diante, não oferecerá holocausto nem sacrifício a outros deuses, senão ao SENHOR.
18А Господ нека опрости ово слузи твом: Кад господар мој уђе у дом Римонов да се поклони онде, па се прихвати за моју руку, да се и ја поклоним у дому Римоновом, нека опрости Господ слузи твом кад се тако поклоним у дому Римоновом.
18Nisto, que o SENHOR perdoe o seu servo: quando o meu senhor entrar no templo de Rimom para ali adorar, e ele se apoiar na minha mão, e eu me curvar no templo de Rimom. Quando eu me curvar no templo de Rimom, que o SENHOR perdoe o seu servo nisto.”
19А он му рече: Иди с миром. И он отиде од њега, и пређе једно потркалиште.
19Ele lhe disse: “Vá em paz.” Então ele se afastou dele uma certa distância.
20Тада рече Гијезије, слуга Јелисија човека Божијег: Гле, господар мој не хте примити из руку тог Немана Сирца шта беше донео. Али тако да је жив Господ, потрчаћу за њим и узећу шта од њега.
20Mas Geazi, o servo de Eliseu, o homem de Deus, disse: “Eis que o meu senhor poupou a este Naamã, o sírio, não recebendo de suas mãos o que ele trouxe. Tão certo como vive o SENHOR, correrei atrás dele e pegarei alguma coisa dele.”
21И Гијезије отрча за Неманом. А кад га виде Неман где трчи за њим, скочи с кола својих и срете га, па му рече: Је ли добро?
21Então Geazi seguiu atrás de Naamã. Quando Naamã viu alguém correndo atrás dele, desceu do carro para encontrá-lo, e disse: “Está tudo bem?”
22А он рече: Добро је. Господар мој посла ме да ти кажем: Ево, баш сад дођоше к мени два младића из горе Јефремове, пророчки синови, дај за њих таланат сребра и двоје стајаће хаљине.
22Ele disse: “Tudo está bem. O meu senhor me enviou, dizendo: 'Eis que agora mesmo dois jovens dos filhos dos profetas vieram a mim da região montanhosa de Efraim. Por favor, dê-lhes um talento de prata e duas mudas de roupa.'”
23А Неман рече: Узми и два таланта. И натера га; и свеза два таланта сребра у два тобоца, и двоје стајаће хаљине, и даде двојици момака својих, да носе пред њим.
23Naamã disse: “Por favor, aceite dois talentos.” Ele insistiu com ele, e amarrou dois talentos de prata em duas sacolas, com duas mudas de roupa, e os colocou sobre dois dos seus servos; e eles os carregaram à frente dele.
24А он кад дође на брдо, узе из руку њихових и остави у једној кући, а људе отпусти, те отидоше.
24Quando ele chegou à colina, tomou-os das mãos deles e os guardou na casa. Então ele despediu os homens, e eles partiram.
25Потом дошавши стаде пред господарем својим. А Јелисије му рече: Откле Гијезије? А он рече: Није ишао слуга твој никуда.
25Mas ele entrou e se colocou diante do seu senhor. Eliseu lhe disse: “De onde você vem, Geazi?” Ele disse: “O seu servo não foi a lugar nenhum.”
26Али му он рече: Зар срце моје није ишло онамо кад се човек врати с кола својих преда те? Зар је то било време узимати сребро и узимати хаљине, маслинике, винограде, овце, говеда, слуге и слушкиње?
26Ele lhe disse: “Acaso o meu coração não foi com você quando o homem se virou do seu carro para encontrá-lo? É este um tempo para receber dinheiro, e para receber roupas, e olivais e vinhas, e ovelhas e bois, e servos e servas?
27Зато губа Неманова нека прионе за те и за семе твоје довека. И отиде од њега губав, бео као снег.
27Portanto, a lepra de Naamã se apegará a você e à sua descendência para sempre.” Ele saiu da sua presença leproso, branco como a neve.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.