2 Ымпэрацилор 5
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Нааман, кэпетения оштирий ымпэратулуй Сирией, авя тречере ынаинтя стэпынулуй сэу ши маре вазэ, кэч прин ел избэвисе Домнул пе сириень. Дар омул ачеста таре ши витяз ера лепрос.
1Naamã, comandante do exército do rei da Síria, era um grande homem diante do seu senhor, e de muito prestígio, porque por meio dele o SENHOR tinha dado vitória à Síria; ele também era um valente guerreiro, mas era leproso.
2Ши сириений ешисерэ ын чете ла о луптэ ши адусесерэ роабэ пе о фетицэ дин цара луй Исраел. Еа ера ын служба невестей луй Нааман.
2Os sírios tinham saído em bandos, e haviam levado cativa da terra de Israel uma menina, e ela servia à mulher de Naamã.
3Ши еа а зис стэпыней сале: „О, дакэ домнул меу ар фи ла пророкул ачела дин Самария, пророкул л-ар тэмэдуи де лепра луй!”
3Ela disse à sua senhora: “Quem dera o meu senhor estivesse com o profeta que está em Samaria! Então ele o curaria da sua lepra.”
4Нааман с-а дус ши а спус стэпынулуй сэу: „Фата ачея дин цара луй Исраел а ворбит аша ши аша.”
4Alguém entrou e contou ao seu senhor, dizendo: “A menina que é da terra de Israel disse isso.”
5Ши ымпэратул Сирией а зис: „Ду-те ла Самария ши вой тримите о скрисоаре ымпэратулуй луй Исраел.” А плекат луынд ку ел зече таланць де арӂинт, шасе мий де сикли де аур ши зече хайне де скимб.
5O rei da Síria disse: “Vá agora, e eu enviarei uma carta ao rei de Israel.” Ele partiu, e levou consigo dez talentos de prata, seis mil peças de ouro e dez mudas de roupa.
6А дус ымпэратулуй луй Исраел скрисоаря, каре глэсуя аша: „Акум, кынд вей прими скрисоаря ачаста, вей шти кэ ыць тримит пе служиторул меу Нааман ка сэ-л виндечь де лепра луй.”
6Ele levou a carta ao rei de Israel, que dizia: “Agora, quando esta carta chegar a você, eis que lhe enviei Naamã, meu servo, para que você o cure da sua lepra.”
7Дупэ че а читит скрисоаря, ымпэратул луй Исраел шь-а рупт хайнеле ши а зис: „Оаре сунт еу Думнезеу, ка сэ омор ши сэ ынвиез, де-мь спуне сэ виндек пе ун ом де лепра луй? Сэ штиць дар ши сэ ынцелеӂець кэ ел каутэ прилеж де чартэ ку мине.”
7Quando o rei de Israel leu a carta, rasgou as suas vestes e disse: “Acaso sou Deus, para matar e para dar vida, para que este homem envie a mim alguém para curá-lo da sua lepra? Mas, por favor, considerem e vejam como ele busca contenda contra mim.”
8Кынд а аузит Елисей, омул луй Думнезеу, кэ ымпэратул луй Исраел шь-а сфышият хайнеле, а тримис сэ спунэ ымпэратулуй: „Пентру че ць-ай сфышият хайнеле? Ласэ-л сэ винэ ла мине ши ва шти кэ есте ун пророк ын Исраел.”
8Aconteceu que, quando Eliseu, o homem de Deus, ouviu que o rei de Israel tinha rasgado as suas vestes, mandou dizer ao rei: “Por que você rasgou as suas vestes? Deixe-o vir agora a mim, e ele saberá que há profeta em Israel.”
9Нааман а венит ку каий ши ку карул луй ши с-а оприт ла поарта касей луй Елисей.
9Então Naamã chegou com os seus cavalos e com os seus carros, e parou à porta da casa de Eliseu.
10Елисей а тримис сэ-й спунэ принтр-ун сол: „Ду-те ши скалдэ-те де шапте орь ын Йордан; ши карня ци се ва фаче сэнэтоасэ ши вей фи курат.”
10Eliseu enviou-lhe um mensageiro, dizendo: “Vá e lave-se no Jordão sete vezes, e a sua carne será restaurada, e você ficará limpo.”
11Нааман с-а мыният ши а плекат зикынд: „Еу кредям кэ ва еши ла мине, се ва ынфэциша ел ынсушь, ва кема Нумеле Домнулуй Думнезеулуй луй, ышь ва дуче мына пе локул рэний ши ва виндека лепра.
11Mas Naamã ficou indignado, foi embora e disse: “Eis que eu pensava: 'Certamente ele sairá até mim, ficará de pé, invocará o nome do SENHOR, o seu Deus, moverá a sua mão sobre o local e curará o leproso.'
12Ну сунт оаре рыуриле Дамаскулуй, Абана ши Парпар, май буне декыт тоате апеле луй Исраел? Н-аш фи путут оаре сэ мэ спэл ын еле ши сэ мэ фак курат?” Ши с-а ынторс ши а плекат плин де мыние.
12Não são Abana e Farfar, os rios de Damasco, melhores do que todas as águas de Israel? Não poderia eu me lavar neles e ficar limpo?” Então ele se virou e foi embora enfurecido.
13Дар служиторий луй с-ау апропият сэ-й ворбяскэ ши ау зис: „Пэринте, дакэ пророкул ць-ар фи черут ун лукру греу, ну л-ай фи фэкут? Ку атыт май мулт требуе сэ фачь че ць-а спус: ‘Скалдэ-те ши вей фи курат.’”
13Os seus servos se aproximaram e lhe falaram, dizendo: “Meu pai, se o profeta lhe tivesse pedido para fazer alguma grande coisa, você não a teria feito? Quanto mais, então, quando ele lhe diz: 'Lave-se, e fique limpo'?”
14С-а коборыт атунч ши с-а куфундат де шапте орь ын Йордан, дупэ кувынтул омулуй луй Думнезеу, ши карня луй с-а фэкут ярэшь кум есте карня унуй копилаш ши с-а курэцит.
14Então ele desceu e mergulhou sete vezes no Jordão, conforme a palavra do homem de Deus; e a sua carne foi restaurada como a carne de uma criança pequena, e ele ficou limpo.
15Нааман с-а ынторс ла омул луй Думнезеу ку тот алаюл луй. Кынд а ажунс, с-а ынфэцишат ынаинтя луй ши а зис: „Ятэ, куноск акум кэ ну есте Думнезеу пе тот пэмынтул декыт ын Исраел. Ши акум, примеште, рогу-те, ун дар дин партя робулуй тэу.”
15Ele retornou ao homem de Deus, ele e toda a sua comitiva, e chegou, e se colocou diante dele; e disse: “Veja agora, eu sei que não há Deus em toda a terra, a não ser em Israel. Agora, portanto, por favor, aceite um presente do seu servo.”
16Елисей а рэспунс: „Виу есте Домнул, ал кэруй служитор сунт, кэ ну вой прими.” Нааман а стэруит де ел сэ примяскэ, дар ел н-а врут.
16Mas ele disse: “Tão certo como vive o SENHOR, diante de quem estou, não receberei nada.” Ele insistiu para que aceitasse; mas ele recusou.
17Атунч, Нааман а зис: „Фииндкэ ну врей сэ примешть ту, ынгэдуе сэ се дя робулуй тэу пэмынт кыт пот дуче дой катырь, кэч робул тэу ну май вря сэ май адукэ алтор думнезей нич ардере-де-тот, нич жертфэ, чи ва адуче нумай Домнулуй.
17Naamã disse: “Se não, então, por favor, que seja dada ao seu servo a carga de terra de duas mulas; pois o seu servo, de agora em diante, não oferecerá holocausto nem sacrifício a outros deuses, senão ao SENHOR.
18Ятэ тотушь че рог пе Домнул сэ ерте робулуй тэу: кынд стэпынул меу интрэ ын каса луй Римон сэ се ынкине аколо ши се сприжинэ пе мына мя, мэ ынкин ши еу ын каса луй Римон – сэ ерте Домнул пе робул тэу кынд мэ вой ынкина ын каса луй Римон!”
18Nisto, que o SENHOR perdoe o seu servo: quando o meu senhor entrar no templo de Rimom para ali adorar, e ele se apoiar na minha mão, e eu me curvar no templo de Rimom. Quando eu me curvar no templo de Rimom, que o SENHOR perdoe o seu servo nisto.”
19Елисей й-а зис: „Ду-те ын паче!” Дупэ че а плекат Нааман де ла Елисей ши а фост ла о депэртаре буничикэ,
19Ele lhe disse: “Vá em paz.” Então ele se afastou dele uma certa distância.
20Гехази, служиторул луй Елисей, омул луй Думнезеу, а зис ын сине: „Ятэ кэ стэпынул меу а круцат пе сириянул ачела, Нааман, ши н-а примит дин мына луй че адусесе. Виу есте Домнул кэ вой алерга дупэ ел ши вой кэпэта чева де ла ел.”
20Mas Geazi, o servo de Eliseu, o homem de Deus, disse: “Eis que o meu senhor poupou a este Naamã, o sírio, não recebendo de suas mãos o que ele trouxe. Tão certo como vive o SENHOR, correrei atrás dele e pegarei alguma coisa dele.”
21Ши Гехази а алергат дупэ Нааман. Нааман, кынд л-а вэзут алергынд дупэ ел, с-а дат жос дин кар ка сэ-й ясэ ынаинте ши а зис: „Есте бине тотул?”
21Então Geazi seguiu atrás de Naamã. Quando Naamã viu alguém correndo atrás dele, desceu do carro para encontrá-lo, e disse: “Está tudo bem?”
22Ел а рэспунс: „Тотул есте бине. Стэпынул меу мэ тримите сэ-ць спун: ‘Ятэ кэ ау венит ла мине дой тинерь дин мунтеле луй Ефраим, динтре фиий пророчилор, дэ-мь пентру ей, те рог, ун талант де арӂинт ши доуэ хайне де скимб.’”
22Ele disse: “Tudo está bem. O meu senhor me enviou, dizendo: 'Eis que agora mesmo dois jovens dos filhos dos profetas vieram a mim da região montanhosa de Efraim. Por favor, dê-lhes um talento de prata e duas mudas de roupa.'”
23Нааман а зис: „Фэ-мь плэчеря ши я дой таланць.” А стэруит де ел ши а легат дой таланць де арӂинт ын дой сачь, ымпреунэ ку доуэ хайне де скимб, ши а пус пе дой дин служиторий сэй сэ ле дукэ ынаинтя луй Гехази.
23Naamã disse: “Por favor, aceite dois talentos.” Ele insistiu com ele, e amarrou dois talentos de prata em duas sacolas, com duas mudas de roupa, e os colocou sobre dois dos seus servos; e eles os carregaram à frente dele.
24Ажунгынд ла дял, Гехази ле-а луат дин мыниле лор ши ле-а пус ын касэ. Апой а дат друмул оаменилор ачелора, каре ау плекат.
24Quando ele chegou à colina, tomou-os das mãos deles e os guardou na casa. Então ele despediu os homens, e eles partiram.
25Дупэ ачея с-а дус ши с-а ынфэцишат ынаинтя стэпынулуй сэу. Елисей й-а зис: „Де унде вий, Гехази?” Ел а рэспунс: „Робул тэу ну с-а дус никэерь.”
25Mas ele entrou e se colocou diante do seu senhor. Eliseu lhe disse: “De onde você vem, Geazi?” Ele disse: “O seu servo não foi a lugar nenhum.”
26Дар Елисей й-а зис: „Оаре н-а фост духул меу ку тине кынд а лэсат омул ачела карул ши а венит ынаинтя та? Есте оаре акум время де луат арӂинт, хайне, мэслинь, вий, ой, бой, робь ши роабе?
26Ele lhe disse: “Acaso o meu coração não foi com você quando o homem se virou do seu carro para encontrá-lo? É este um tempo para receber dinheiro, e para receber roupas, e olivais e vinhas, e ovelhas e bois, e servos e servas?
27Лепра луй Нааман се ва липи де тине ши де сэмынца та пентру тотдяуна.” Ши Гехази а ешит динаинтя луй Елисей плин де лепрэ, алб ка зэпада.
27Portanto, a lepra de Naamã se apegará a você e à sua descendência para sempre.” Ele saiu da sua presença leproso, branco como a neve.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.