2. Дневници 30
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Потом посла Језекија к свему Израиљу и Јуди, и написа књиге синовима Јефремовим и Манасијиним да дођу у дом Господњи у Јерусалим да прославе пасху Господу Богу Израиљевом.
1Ezequias enviou mensageiros a todo o Israel e Judá, e também escreveu cartas a Efraim e Manassés, para que viessem à casa do SENHOR em Jerusalém, a fim de celebrar a Páscoa ao SENHOR, o Deus de Israel.
2Јер цар и кнезови његови и сав збор свећаше у Јерусалиму да славе пасху другог месеца.
2Pois o rei havia decidido em conselho com seus líderes e com toda a assembleia em Jerusalém celebrar a Páscoa no segundo mês.
3Јер је не могаше славити у то време, јер не беше доста свештеника посвећених и народ се не беше скупио у Јерусалим.
3Porque não puderam celebrá-la naquele tempo, pois os sacerdotes não haviam se santificado em número suficiente, e o povo não havia se reunido em Jerusalém.
4И то би по вољи цару и свему збору.
4Isso pareceu bem aos olhos do rei e de toda a assembleia.
5И одредише да огласе по свему Израиљу од Вирсавеје до Дана да дођу у Јерусалим да прославе пасху Господу Богу Израиљевом, јер је одавна не беху славили како је написано.
5Então estabeleceram um decreto para fazer uma proclamação por todo o Israel, desde Berseba até Dã, para que viessem celebrar a Páscoa ao SENHOR, o Deus de Israel, em Jerusalém; pois não a haviam celebrado em grande número da maneira como está escrito.
6И тако отидоше гласници с књигама од цара и од кнезова по свему Израиљу и Јуди, и по заповести царевој говораху: Синови Израиљеви, обратите се ка Господу Богу Аврамовом, Исаковом и Израиљевом, па ће се и Он обратити к остатку који сте остали од руку царева асирских.
6Assim, os mensageiros foram com as cartas do rei e de seus líderes por todo o Israel e Judá, segundo a ordem do rei, dizendo: “Filhos de Israel, voltem-se novamente para o SENHOR, o Deus de Abraão, Isaque e Israel, para que ele se volte para o remanescente de vocês que escapou das mãos dos reis da Assíria.
7Не будите као оци ваши и као браћа ваша што грешише Господу Богу отаца својих, те их даде да буду чудо, како видите.
7Não sejam como seus pais e como seus irmãos, que transgrediram contra o SENHOR, o Deus de seus pais, de modo que ele os entregou à desolação, como vocês estão vendo.
8Не будите дакле тврдоврати као оци ваши, дајте руку Господу и ходите у светињу Његову коју је осветио навек, и служите Господу Богу свом, па ће се одвратити од вас жестина гнева Његовог.
8Agora, não sejam obstinados, como foram seus pais, mas submetam-se ao SENHOR, e entrem em seu santuário, que ele santificou para sempre, e sirvam ao SENHOR, seu Deus, para que a sua ira ardente se desvie de vocês.
9Јер ако се обратите ка Господу, браћа ће ваша и синови ваши стећи милост у оних који их заробише, те ће се вратити у ову земљу; јер је Господ Бог ваш милостив и жалостив, и неће одвратити лица од вас, ако се обратите к Њему.
9Pois, se vocês se voltarem novamente para o SENHOR, seus irmãos e seus filhos encontrarão compaixão junto àqueles que os levaram cativos, e voltarão a esta terra; porque o SENHOR, seu Deus, é bondoso e misericordioso, e não desviará o seu rosto de vocês, se vocês se voltarem para ele.”
10А кад ти гласници иђаху од града до града по земљи Јефремовој и Манасијиној дори до Завулона, подсмеваху им се и ругаху им се.
10Os mensageiros passaram de cidade em cidade pelas terras de Efraim e Manassés, até Zebulom; mas as pessoas zombavam deles e os ridicularizavam.
11Али неки од Асира и од Манасије и од Завулона покоривши се дођоше у Јерусалим.
11No entanto, alguns homens de Aser, de Manassés e de Zebulom se humilharam e foram a Jerusalém.
12И над Јуду дође рука Господња, те им даде једно срце да учине шта беше заповедио цар и кнезови по речи Господњој.
12A mão de Deus também esteve sobre Judá para dar-lhes um só coração, a fim de cumprirem a ordem do rei e dos líderes, segundo a palavra do SENHOR.
13И скупи се у Јерусалим мноштво народа да празнују празник пресних хлебова другог месеца, и би сабор веома велик.
13Muitas pessoas se reuniram em Jerusalém para celebrar a Festa dos Pães Asmos no segundo mês, uma assembleia imensa.
14Тада се подигоше, и оборише олтаре што беху у Јерусалиму, и све олтаре кадионе оборише и бацише у поток Кисон.
14Eles se levantaram e removeram os altares que havia em Jerusalém; também removeram todos os altares de incenso e os lançaram no vale de Cedrom.
15Потом заклаше пасху четрнаестог дана другог месеца; а свештеници и Левити постидевши се освешташе се, и унесоше жртве паљенице у дом Господњи.
15Então sacrificaram o cordeiro da Páscoa no décimo quarto dia do segundo mês. Os sacerdotes e os levitas se envergonharam, santificaram-se e trouxeram holocaustos à casa do SENHOR.
16И стадоше својим редом како треба по закону Мојсија слуге Божијег; и свештеници кропише крвљу примајући из руке Левитима.
16Eles tomaram os seus lugares segundo a sua ordem, de acordo com a lei de Moisés, homem de Deus. Os sacerdotes aspergiam o sangue que recebiam das mãos dos levitas.
17И јер их много беше у збору који се не беху освештали; зато Левити клаху пасху за сваког који не беше чист да би их посветили Господу.
17Pois havia muitos na assembleia que não haviam se santificado; por isso, os levitas ficaram encarregados de sacrificar os cordeiros da Páscoa por todos os que não estavam purificados, para consagrá-los ao SENHOR.
18Јер мноштво народа, многи од Јефрема и од Манасије и од Исахара и од Завулона не очистише се, него једоше пасху не како је написано. Али се за њих помоли Језекија говорећи: Господ благи нека очисти сваког,
18Pois uma multidão do povo, muitos de Efraim, Manassés, Issacar e Zebulom, não havia se purificado, e ainda assim comeram a Páscoa de uma maneira diferente da que está escrita. Mas Ezequias orou por eles, dizendo: “Que o bom SENHOR perdoe a todo aquele
19ко је управио срце своје да тражи Бога Господа, Бога отаца својих, ако и не би био чист према светом очишћењу.
19que prepara o seu coração para buscar a Deus, o SENHOR, o Deus de seus pais, mesmo que não esteja purificado segundo as regras de purificação do santuário.”
20И услиши Господ Језекију, и сачува народ.
20O SENHOR ouviu a Ezequias e curou o povo.
21И тако синови Израиљеви који беху у Јерусалиму празноваше празник пресних хлебова седам дана у великом весељу, и хваљаху Господа сваки дан Левити и свештеници уз оруђа за славу Господњу.
21Os filhos de Israel que estavam presentes em Jerusalém celebraram a Festa dos Pães Asmos por sete dias com grande alegria. Os levitas e os sacerdotes louvavam ao SENHOR dia após dia, cantando ao SENHOR com instrumentos ressoantes.
22И Језекија говори љубазно са свим Левитима који вешти беху служби Господњој; и једоше о празнику седам дана приносећи жртве захвалне и славећи Господа Бога отаца својих.
22Ezequias falou palavras de encorajamento a todos os levitas que demonstravam bom entendimento no serviço do SENHOR. Assim, eles comeram durante os sete dias da festa, oferecendo sacrifícios pacíficos e rendendo graças ao SENHOR, o Deus de seus pais.
23И сав збор договори се да празнује још седам дана; и празноваше још седам дана у весељу.
23Toda a assembleia decidiu em conselho celebrar a festa por mais sete dias, e eles a celebraram por mais sete dias com alegria.
24Јер Језекија, цар Јудин, даде збору хиљаду јунаца и седам хиљада оваца; а кнезови дадоше збору хиљаду јунаца и десет хиљада оваца; и освешта се много свештеника.
24Pois Ezequias, rei de Judá, deu à assembleia para as ofertas mil novilhos e sete mil ovelhas; e os líderes deram à assembleia mil novilhos e dez mil ovelhas; e um grande número de sacerdotes se santificou.
25И тако се провесели сав збор Јудин и свештеници и Левити, и сав збор што беше дошао од Израиља, и дошљаци што беху дошли из земље Израиљеве и који живљаху у земљи Јудиној.
25Toda a assembleia de Judá, com os sacerdotes e os levitas, e toda a assembleia que veio de Israel, bem como os estrangeiros que vieram da terra de Israel e os que habitavam em Judá, se alegraram.
26И би весеље велико у Јерусалиму; јер од времена Соломуна сина Давидовог цара Израиљевог не би тако у Јерусалиму.
26Houve, pois, grande alegria em Jerusalém; porque desde os dias de Salomão, filho de Davi, rei de Israel, não havia nada semelhante a isso em Jerusalém.
27Потом усташе свештеници и Левити и благословише народ; и услишен би глас њихов, и молитва њихова дође у стан светиње Господње на небо.
27Então os sacerdotes levitas se levantaram e abençoaram o povo. A voz deles foi ouvida, e a sua oração chegou até a sua santa habitação, até os céus.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.