دوم تواریخ 30
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1و حزقیا نزد تمامی اسرائیل و یهودافرستاد و مکتوبات نیز به افرایم و منسی نوشت تا به خانه خداوند به اورشلیم بیایند و عیدفصح را برای یهوه خدای اسرائیل نگاه دارند.
1Ezequias enviou mensageiros a todo o Israel e Judá, e também escreveu cartas a Efraim e Manassés, para que viessem à casa do SENHOR em Jerusalém, a fim de celebrar a Páscoa ao SENHOR, o Deus de Israel.
2زیرا که پادشاه و سرورانش و تمامی جماعت در اورشلیم مشورت کرده بودند که عید فصح را در ماه دوم نگاه دارند.
2Pois o rei havia decidido em conselho com seus líderes e com toda a assembleia em Jerusalém celebrar a Páscoa no segundo mês.
3چونکه در آنوقت نتوانستند آن را نگاه دارند زیرا کاهنان خود راتقدیس کافی ننموده و قوم در اورشلیم جمع نشده بودند.
3Porque não puderam celebrá-la naquele tempo, pois os sacerdotes não haviam se santificado em número suficiente, e o povo não havia se reunido em Jerusalém.
4و این امر به نظر پادشاه و تمامی جماعت پسند آمد.
4Isso pareceu bem aos olhos do rei e de toda a assembleia.
5پس قرار دادند که در تمامی اسرائیل از بئرشبع تا دان ندا نمایند که بیایند وفصح را برای یهوه خدای اسرائیل در اورشلیم برپا نمایند زیرا مدت مدیدی بود که آن را به طوری که مکتوب است، نگاه نداشته بودند.
5Então estabeleceram um decreto para fazer uma proclamação por todo o Israel, desde Berseba até Dã, para que viessem celebrar a Páscoa ao SENHOR, o Deus de Israel, em Jerusalém; pois não a haviam celebrado em grande número da maneira como está escrito.
6پس شاطران با مکتوبات از جانب پادشاه و سرورانش، برحسب فرمان پادشاه به تمامی اسرائیل و یهودارفته، گفتند: «ای بنی‌اسرائیل به سوی یهوه، خدای ابراهیم و اسحاق و اسرائیل باز گشت نمایید تا او به بقیه شما که از دست پادشاهان آشور رسته‌اید، رجوع نماید.
6Assim, os mensageiros foram com as cartas do rei e de seus líderes por todo o Israel e Judá, segundo a ordem do rei, dizendo: “Filhos de Israel, voltem-se novamente para o SENHOR, o Deus de Abraão, Isaque e Israel, para que ele se volte para o remanescente de vocês que escapou das mãos dos reis da Assíria.
7و مثل پدران وبرادران خود که به یهوه خدای پدران خویش خیانت ورزیدند، مباشید که ایشان را محل دهشت چنانکه می‌بینید گردانیده است.
7Não sejam como seus pais e como seus irmãos, que transgrediram contra o SENHOR, o Deus de seus pais, de modo que ele os entregou à desolação, como vocês estão vendo.
8پس مثل پدران خود گردن خود را سخت مسازیدبلکه نزد خداوند تواضع نمایید و به قدس او که آن را تا ابدالاباد تقدیس نموده است داخل شده، یهوه خدای خود را عبادت نمایید تا حدت خشم او از شما برگردد.
8Agora, não sejam obstinados, como foram seus pais, mas submetam-se ao SENHOR, e entrem em seu santuário, que ele santificou para sempre, e sirvam ao SENHOR, seu Deus, para que a sua ira ardente se desvie de vocês.
9زیرا اگر به سوی خداوندبازگشت نمایید، برادران و پسران شما به نظرآنانی که ایشان را به اسیری برده‌اند، التفات خواهند یافت و به این زمین مراجعت خواهندنمود، زیرا که یهوه خدای شما مهربان و رحیم است و اگر به سوی او بازگشت نمایید روی خودرا از شما بر نخواهد گردانید.»
9Pois, se vocês se voltarem novamente para o SENHOR, seus irmãos e seus filhos encontrarão compaixão junto àqueles que os levaram cativos, e voltarão a esta terra; porque o SENHOR, seu Deus, é bondoso e misericordioso, e não desviará o seu rosto de vocês, se vocês se voltarem para ele.”
10پس شاطران شهر به شهر از زمین افرایم ومنسی تا زبولون گذشتند، لیکن بر ایشان استهزا وسخریه می‌نمودند.
10Os mensageiros passaram de cidade em cidade pelas terras de Efraim e Manassés, até Zebulom; mas as pessoas zombavam deles e os ridicularizavam.
11اما بعضی از اشیر و منسی و زبولون تواضع نموده، به اورشلیم آمدند.
11No entanto, alguns homens de Aser, de Manassés e de Zebulom se humilharam e foram a Jerusalém.
12ودست خدا بر یهودا بود که ایشان را یک دل بخشدتا فرمان پادشاه و سرورانش را موافق کلام خداوند بجا آورند.
12A mão de Deus também esteve sobre Judá para dar-lhes um só coração, a fim de cumprirem a ordem do rei e dos líderes, segundo a palavra do SENHOR.
13پس گروه عظیمی در اورشلیم برای نگاه داشتن عید فطیر در ماه دوم جمع شدند وجماعت، بسیار بزرگ شد.
13Muitas pessoas se reuniram em Jerusalém para celebrar a Festa dos Pães Asmos no segundo mês, uma assembleia imensa.
14و برخاسته، مذبح هایی را که در اورشلیم بود خراب کردند وهمه مذبح های بخور را خراب کرده، به وادی قدرون انداختند.
14Eles se levantaram e removeram os altares que havia em Jerusalém; também removeram todos os altares de incenso e os lançaram no vale de Cedrom.
15و در چهاردهم ماه دوم فصح را ذبح کردند و کاهنان و لاویان خجالت کشیده، خود را تقدیس نمودند و قربانی های سوختنی به خانه خداوند آوردند.
15Então sacrificaram o cordeiro da Páscoa no décimo quarto dia do segundo mês. Os sacerdotes e os levitas se envergonharam, santificaram-se e trouxeram holocaustos à casa do SENHOR.
16پس در جایهای خود به ترتیب خویش برحسب تورات موسی مرد خداایستادند و کاهنان خون را از دست لاویان گرفته، پاشیدند.
16Eles tomaram os seus lugares segundo a sua ordem, de acordo com a lei de Moisés, homem de Deus. Os sacerdotes aspergiam o sangue que recebiam das mãos dos levitas.
17زیرا چونکه بسیاری از جماعت بودند که خود را تقدیس ننموده بودند لاویان مامور شدند که قربانی های فصح را به جهت هرکه طاهر نشده بود ذبح نمایند و ایشان را برای خداوند تقدیس کنند.
17Pois havia muitos na assembleia que não haviam se santificado; por isso, os levitas ficaram encarregados de sacrificar os cordeiros da Páscoa por todos os que não estavam purificados, para consagrá-los ao SENHOR.
18زیرا گروهی عظیم ازقوم یعنی بسیار از افرایم و منسی و یساکار وزبولون طاهر نشده بودند و معهذا فصح راخوردند لکن نه موافق آنچه نوشته شده بود، زیراحزقیا برای ایشان دعا کرده، گفت:
18Pois uma multidão do povo, muitos de Efraim, Manassés, Issacar e Zebulom, não havia se purificado, e ainda assim comeram a Páscoa de uma maneira diferente da que está escrita. Mas Ezequias orou por eles, dizendo: “Que o bom SENHOR perdoe a todo aquele
19«خداوندمهربان، هر کس را که دل خود را مهیا سازد تا خدایعنی یهوه خدای پدران خویش را طلب نمایدبیامرزد، اگرچه موافق طهارت قدس نباشد.»
19que prepara o seu coração para buscar a Deus, o SENHOR, o Deus de seus pais, mesmo que não esteja purificado segundo as regras de purificação do santuário.”
20وخداوند حزقیا را اجابت نموده، قوم را شفا داد.
20O SENHOR ouviu a Ezequias e curou o povo.
21پس بنی‌اسرائیل که در اورشلیم حاضر بودند، عید فطیر را هفت روز به شادی عظیم نگاه داشتندو لاویان و کاهنان خداوند را روز به روز به آلات تسبیح خداوند حمد می‌گفتند.
21Os filhos de Israel que estavam presentes em Jerusalém celebraram a Festa dos Pães Asmos por sete dias com grande alegria. Os levitas e os sacerdotes louvavam ao SENHOR dia após dia, cantando ao SENHOR com instrumentos ressoantes.
22و حزقیا به جمیع لاویانی که در خدمت خداوند نیکو ماهربودند، سخنان دلاویز گفت. پس هفت روزمرسوم عید را خوردند و ذبایح سلامتی گذرانیده، یهوه خدای پدران خود را تسبیح خواندند.
22Ezequias falou palavras de encorajamento a todos os levitas que demonstravam bom entendimento no serviço do SENHOR. Assim, eles comeram durante os sete dias da festa, oferecendo sacrifícios pacíficos e rendendo graças ao SENHOR, o Deus de seus pais.
23و تمامی جماعت مشورت کردند که عید راهفت روز دیگر نگاه دارند. پس هفت روز دیگر رابا شادمانی نگاه داشتند.
23Toda a assembleia decidiu em conselho celebrar a festa por mais sete dias, e eles a celebraram por mais sete dias com alegria.
24زیرا حزقیا، پادشاه یهودا هزار گاو و هفت هزار گوسفند به جماعت بخشید و سروران هزار گاو و ده هزار گوسفند به جماعت بخشیدند و بسیاری از کاهنان خویشتن را تقدیس نمودند.
24Pois Ezequias, rei de Judá, deu à assembleia para as ofertas mil novilhos e sete mil ovelhas; e os líderes deram à assembleia mil novilhos e dez mil ovelhas; e um grande número de sacerdotes se santificou.
25و تمامی جماعت یهودا وکاهنان و لاویان و تمامی گروهی که از اسرائیل آمدند و غریبانی که از زمین اسرائیل آمدند و(غریبانی که ) در یهودا ساکن بودند، شادی کردند.
25Toda a assembleia de Judá, com os sacerdotes e os levitas, e toda a assembleia que veio de Israel, bem como os estrangeiros que vieram da terra de Israel e os que habitavam em Judá, se alegraram.
26و شادی عظیمی در اورشلیم رخ نمود زیرا که از ایام سلیمان بن داود، پادشاه اسرائیل مثل این در اورشلیم واقع نشده بود.
26Houve, pois, grande alegria em Jerusalém; porque desde os dias de Salomão, filho de Davi, rei de Israel, não havia nada semelhante a isso em Jerusalém.
27پس لاویان کهنه برخاسته، قوم را برکت دادند و آواز ایشان مستجاب گردید و دعای ایشان به مسکن قدس اوبه آسمان رسید.
27Então os sacerdotes levitas se levantaram e abençoaram o povo. A voz deles foi ouvida, e a sua oração chegou até a sua santa habitação, até os céus.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.