1. Цареви 19
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1А Ахав приповеди Језавељи све што је учинио Илија и како је све пророке исекао мачем.
1Acabe contou a Jezabel tudo o que Elias havia feito, e como ele havia matado todos os profetas à espada.
2Тада Језавеља посла гласнике к Илији и поручи му: Тако да учине богови и тако да додаду, ако сутра у ово доба не учиним од тебе шта је од кога год тих.
2Então Jezabel enviou um mensageiro a Elias, dizendo: “Assim me façam os deuses, e muito mais, se eu não tornar a sua vida como a vida de um deles até amanhã a esta hora!”
3А он видећи то уста и отиде душе своје ради, и дође у Вирсавеју Јудину, и онде остави момка свог.
3Quando ele viu isso, levantou-se e fugiu para salvar a sua vida. Chegou a Berseba, que pertence a Judá, e deixou ali o seu servo.
4А сам отиде у пустињу дан хода; и дошав седе под смреку, и зажеле да умре, и рече: Доста је већ, Господе, прими душу моју, јер нисам бољи од отаца својих.
4Mas ele mesmo caminhou um dia de viagem pelo deserto, chegou e sentou-se debaixo de um zimbro. Então pediu para si a morte, e disse: “Já basta. Agora, ó SENHOR, tira a minha vida; pois não sou melhor do que os meus pais.”
5Потом леже и заспа под смреком. А гле, анђео такну га и рече му: Устани, једи.
5Ele se deitou e dormiu debaixo de um zimbro; e eis que um anjo o tocou, e lhe disse: “Levante-se e coma!”
6А он погледа, и гле, чело главе му хлеб на угљену печен и крчаг воде. И једе и напи се, па леже опет.
6Ele olhou, e eis que havia à sua cabeceira um pão assado sobre as brasas, e um jarro de água. Ele comeu e bebeu, e deitou-se novamente.
7А анђео Господњи дође опет другом, и такну га говорећи: Устани, једи, јер ти је пут далек.
7O anjo do SENHOR veio novamente pela segunda vez, tocou-o e disse: “Levante-se e coma, porque a jornada é longa demais para você.”
8А он уставши једе и напи се; потом окрепивши се оним јелом иде четрдесет дана и четрдесет ноћи докле дође на гору Божју Хорив.
8Ele se levantou, comeu e bebeu, e com a força daquela comida caminhou quarenta dias e quarenta noites até Horebe, o Monte de Deus.
9А онде уђе у једну пећину и заноћи у њој; и гле, реч Господња дође му говорећи: Шта ћеш ти ту, Илија?
9Ele chegou a uma caverna ali, e acampou lá; e eis que a palavra do SENHOR veio a ele, e lhe disse: “O que você está fazendo aqui, Elias?”
10А он рече: Ревновах веома за Господа Бога над војскама; јер синови Израиљеви оставише завет Твој, Твоје олтаре развалише, и пророке Твоје побише мачем; а ја остах сам, па траже душу моју да ми је узму.
10Ele disse: “Tenho sido muito zeloso pelo SENHOR, o Deus dos Exércitos; pois os filhos de Israel abandonaram a tua aliança, derrubaram os teus altares, e mataram os teus profetas à espada. Eu, e somente eu, restei; e eles buscam a minha vida, para tirá-la.”
11А Он рече: Изиђи и стани на гори пред Господом. И гле, Господ пролажаше, а пред Господом велик и јак ветар, који брда разваљиваше и стене разламаше; али Господ не беше у ветру; а иза ветра дође трус; али Господ не беше у трусу;
11Ele disse: “Saia e apresente-se no monte perante o SENHOR.” Eis que o SENHOR passou, e um grande e forte vento despedaçou os montes e quebrou as rochas em pedaços diante do SENHOR; mas o SENHOR não estava no vento. Depois do vento houve um terremoto; mas o SENHOR não estava no terremoto.
12а иза труса дође огањ; али Господ не беше у огњу. А иза огња дође глас тих и танак.
12Depois do terremoto passou um fogo; mas o SENHOR não estava no fogo. Depois do fogo, houve uma voz mansa e delicada.
13А кад то чу Илија, заклони лице своје плаштом и изашав стаде на вратима од пећине. И гле, дође му глас говорећи: Шта ћеш ти ту, Илија?
13Quando Elias a ouviu, envolveu o rosto em seu manto, saiu e ficou na entrada da caverna. Eis que uma voz veio a ele, e disse: “O que você está fazendo aqui, Elias?”
14А он рече: Ревновах веома за Господа Бога над војскама; јер синови Израиљеви оставише завет Твој, Твоје олтаре развалише, и пророке Твоје побише мачем; а ја остах сам, па траже душу моју да ми је узму.
14Ele disse: “Tenho sido muito zeloso pelo SENHOR, o Deus dos Exércitos; pois os filhos de Israel abandonaram a tua aliança, derrubaram os teus altares, e mataram os teus profetas à espada. Eu, e somente eu, restei; e eles buscam a minha vida, para tirá-la.”
15Тада му рече Господ: Иди, врати се својим путем у пустињу дамаштанску, и кад дођеш помажи Азаила за цара над Сиријом.
15O SENHOR lhe disse: “Vá, volte pelo seu caminho para o deserto de Damasco. Quando você chegar, unja Hazael para ser rei sobre a Síria.
16А Јуја, сина Нимсијиног, помажи за цара над Израиљем, а Јелисија, сина Сафатовог из Авел-Меоле помажи за пророка место себе.
16Unja Jeú, filho de Ninsi, para ser rei sobre Israel; e unja Eliseu, filho de Safate, de Abel-Meolá, para ser profeta em seu lugar.
17Јер ко утече од мача Азаиловог њега ће погубити Јуј; а ко утече од мача Јујевог њега ће погубити Јелисије.
17Aquele que escapar da espada de Hazael, Jeú matará; e aquele que escapar da espada de Jeú, Eliseu matará.
18Али сам оставио у Израиљу седам хиљада, који ни један не савише колена пред Валом, нити га устима својим целиваше.
18Contudo, reservei sete mil em Israel, todos os joelhos que não se dobraram a Baal, e toda boca que não o beijou.”
19И отиде од њега и нађе Јелисија, сина Сафатовог где оре, и дванаест јармова пред њим, а сам беше код дванаестог; и идући мимо њ Илија баци на њ плашт свој.
19Então ele partiu dali e encontrou Eliseu, filho de Safate, que estava arando com doze juntas de bois adiante dele, e ele estava com a décima segunda. Elias se aproximou dele e lançou o seu manto sobre ele.
20А он остави волове, и отрча за Илијом и рече: Да целујем оца свог и матер своју; па ћу ићи за тобом. А он му рече: Иди, врати се, јер шта сам ти учинио?
20Eliseu deixou os bois e correu atrás de Elias, e disse: “Por favor, deixe-me beijar o meu pai e a minha mãe, e então eu o seguirei.” Ele lhe disse: “Volte; pois o que eu fiz a você?”
21И он се врати од њега, и узе јарам волова и закла их, и на дрвима од плуга скува месо и даде га народу, те једоше; потом уставши отиде за Илијом и служаше му.
21Ele voltou, deixando de segui-lo, pegou a junta de bois, matou-os, e ferveu a carne deles com o equipamento dos bois, e deu ao povo; e eles comeram. Então ele se levantou, foi atrás de Elias, e o serviu.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.