1 Ымпэрацилор 19
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Ахаб а спус Изабелей тот че фэкусе Илие ши кум учисесе ку сабия пе тоць пророчий.
1Acabe contou a Jezabel tudo o que Elias havia feito, e como ele havia matado todos os profetas à espada.
2Изабела а тримис ун сол ла Илие сэ-й спунэ: „Сэ мэ педепсяскэ зеий ку тоатэ аспримя лор дакэ мыне, ла часул ачеста, ну вой фаче ку вяца та че ай фэкут ту ку вяца фиекэруя дин ей.”
2Então Jezabel enviou um mensageiro a Elias, dizendo: “Assim me façam os deuses, e muito mais, se eu não tornar a sua vida como a vida de um deles até amanhã a esta hora!”
3Илие, кынд а вэзут лукрул ачеста, с-а скулат ши а плекат, ка сэ-шь скапе вяца. А ажунс ла Беер-Шеба, каре цине де Иуда, ши шь-а лэсат служиторул аколо.
3Quando ele viu isso, levantou-se e fugiu para salvar a sua vida. Chegou a Berseba, que pertence a Judá, e deixou ali o seu servo.
4Ел с-а дус ын пустиу, унде, дупэ ун друм де о зи, а шезут суб ун иенупэр ши доря сэ моарэ зикынд: „Дестул! Акум, Доамне, я-мь суфлетул, кэч ну сунт май бун декыт пэринций мей.”
4Mas ele mesmo caminhou um dia de viagem pelo deserto, chegou e sentou-se debaixo de um zimbro. Então pediu para si a morte, e disse: “Já basta. Agora, ó SENHOR, tira a minha vida; pois não sou melhor do que os meus pais.”
5С-а кулкат ши а адормит суб ун иенупэр. Ши, ятэ, л-а атинс ун ынӂер ши й-а зис: „Скоалэ-те ши мэнынкэ.”
5Ele se deitou e dormiu debaixo de um zimbro; e eis que um anjo o tocou, e lhe disse: “Levante-se e coma!”
6Ел с-а уйтат ши, ла кэпэтыюл луй, ерау о туртэ коаптэ пе ниште петре ынкэлзите ши ун урчор ку апэ. А мынкат ши а бэут, апой с-а кулкат дин ноу.
6Ele olhou, e eis que havia à sua cabeceira um pão assado sobre as brasas, e um jarro de água. Ele comeu e bebeu, e deitou-se novamente.
7Ынӂерул Домнулуй а венит а доуа оарэ, л-а атинс ши а зис: „Скоалэ-те ши мэнынкэ, фииндкэ друмул пе каре-л ай де фэкут есте пря лунг пентру тине.”
7O anjo do SENHOR veio novamente pela segunda vez, tocou-o e disse: “Levante-se e coma, porque a jornada é longa demais para você.”
8Ел с-а скулат, а мынкат ши а бэут ши, ку путеря пе каре й-а дат-о мынкаря ачаста, а мерс патрузечь де зиле ши патрузечь де нопць пынэ ла мунтеле луй Думнезеу, Хореб.
8Ele se levantou, comeu e bebeu, e com a força daquela comida caminhou quarenta dias e quarenta noites até Horebe, o Monte de Deus.
9Ши аколо, Илие а интрат ынтр-о пештерэ ши а рэмас ын еа песте ноапте. Ши кувынтул Домнулуй й-а ворбит астфел: „Че фачь ту аич, Илие?”
9Ele chegou a uma caverna ali, e acampou lá; e eis que a palavra do SENHOR veio a ele, e lhe disse: “O que você está fazendo aqui, Elias?”
10Ел а рэспунс: „Ам фост плин де рывнэ пентру Домнул Думнезеул оштирилор, кэч копиий луй Исраел ау пэрэсит легэмынтул Тэу, ау сфэрымат алтареле Тале ши ау учис ку сабия пе пророчий Тэй; ам рэмас нумай еу сингур, ши каутэ сэ-мь я вяца!”
10Ele disse: “Tenho sido muito zeloso pelo SENHOR, o Deus dos Exércitos; pois os filhos de Israel abandonaram a tua aliança, derrubaram os teus altares, e mataram os teus profetas à espada. Eu, e somente eu, restei; e eles buscam a minha vida, para tirá-la.”
11Домнул й-а зис: „Ешь ши стай пе мунте ынаинтя Домнулуй!” Ши ятэ кэ Домнул а трекут пе лынгэ пештерэ. Ши ынаинтя Домнулуй а трекут ун вынт таре ши путерник, каре деспика мунций ши сфэрыма стынчиле. Домнул ну ера ын вынтул ачела. Ши, дупэ вынт, а венит ун кутремур де пэмынт. Домнул ну ера ын кутремурул де пэмынт.
11Ele disse: “Saia e apresente-se no monte perante o SENHOR.” Eis que o SENHOR passou, e um grande e forte vento despedaçou os montes e quebrou as rochas em pedaços diante do SENHOR; mas o SENHOR não estava no vento. Depois do vento houve um terremoto; mas o SENHOR não estava no terremoto.
12Ши дупэ кутремурул де пэмынт, а венит ун фок. Домнул ну ера ын фокул ачела. Ши дупэ фок, а венит ун сусур блынд ши субцире.
12Depois do terremoto passou um fogo; mas o SENHOR não estava no fogo. Depois do fogo, houve uma voz mansa e delicada.
13Кынд л-а аузит, Илие шь-а акоперит фаца ку мантауа, а ешит ши а стат ла гура пештерий. Ши ун глас й-а ворбит зикынд: „Че фачь ту аич, Илие?”
13Quando Elias a ouviu, envolveu o rosto em seu manto, saiu e ficou na entrada da caverna. Eis que uma voz veio a ele, e disse: “O que você está fazendo aqui, Elias?”
14Ел а рэспунс: „Ам фост плин де рывнэ пентру Домнул Думнезеул оштирилор, кэч копиий луй Исраел ау пэрэсит легэмынтул Тэу, ау сфэрымат алтареле Тале ши ау учис ку сабия пе пророчий Тэй; ам рэмас нумай еу сингур, ши каутэ сэ-мь я вяца.”
14Ele disse: “Tenho sido muito zeloso pelo SENHOR, o Deus dos Exércitos; pois os filhos de Israel abandonaram a tua aliança, derrubaram os teus altares, e mataram os teus profetas à espada. Eu, e somente eu, restei; e eles buscam a minha vida, para tirá-la.”
15Домнул й-а зис: „Ду-те, ынтоарче-те пе друмул тэу прин пустиу пынэ ла Дамаск ши, кынд вей ажунӂе, сэ унӂь пе Хазаел ка ымпэрат ал Сирией.
15O SENHOR lhe disse: “Vá, volte pelo seu caminho para o deserto de Damasco. Quando você chegar, unja Hazael para ser rei sobre a Síria.
16Сэ унӂь ши пе Иеху, фиул луй Нимши, ка ымпэрат ал луй Исраел ши сэ унӂь пе Елисей, фиул луй Шафат, дин Абел-Мехола, ка пророк ын локул тэу.
16Unja Jeú, filho de Ninsi, para ser rei sobre Israel; e unja Eliseu, filho de Safate, de Abel-Meolá, para ser profeta em seu lugar.
17Ши се ва ынтымпла кэ пе чел че ва скэпа де сабия луй Хазаел ыл ва оморы Иеху ши пе чел че ва скэпа де сабия луй Иеху ыл ва оморы Елисей.
17Aquele que escapar da espada de Hazael, Jeú matará; e aquele que escapar da espada de Jeú, Eliseu matará.
18Дар вой лэса ын Исраел шапте мий де бэрбаць, ши ануме пе тоць чей че ну шь-ау плекат ӂенункий ынаинтя луй Баал ши а кэрор гурэ ну л-ау сэрутат.”
18Contudo, reservei sete mil em Israel, todos os joelhos que não se dobraram a Baal, e toda boca que não o beijou.”
19Илие а плекат де аколо ши а гэсит пе Елисей, фиул луй Шафат, арынд. Ынаинтя луй ерау доуэспрезече перекь де бой, ши ел ера ку а доуэспрезечя. Илие с-а апропият де ел ши шь-а арункат мантауа пе ел.
19Então ele partiu dali e encontrou Eliseu, filho de Safate, que estava arando com doze juntas de bois adiante dele, e ele estava com a décima segunda. Elias se aproximou dele e lançou o seu manto sobre ele.
20Елисей а пэрэсит боий, а алергат дупэ Илие ши а зис: „Ласэ-мэ сэ сэрут пе татэл меу ши пе мама мя ши те вой урма.” Илие й-а рэспунс: „Ду-те ши апой ынтоарче-те, дар гындеште-те ла че ць-ам фэкут.”
20Eliseu deixou os bois e correu atrás de Elias, e disse: “Por favor, deixe-me beijar o meu pai e a minha mãe, e então eu o seguirei.” Ele lhe disse: “Volte; pois o que eu fiz a você?”
21Дупэ че с-а депэртат де Илие, с-а ынторс ши а луат о переке де бой пе каре й-а адус жертфэ; ку унелтеле боилор ле-а ферт карня ши а дат-о оаменилор с-о мэнынче. Апой с-а скулат, а урмат пе Илие ши а фост ын служба луй.
21Ele voltou, deixando de segui-lo, pegou a junta de bois, matou-os, e ferveu a carne deles com o equipamento dos bois, e deu ao povo; e eles comeram. Então ele se levantou, foi atrás de Elias, e o serviu.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.