1 Ымпэрацилор 19
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Diodati Bibbia 1885
1Ахаб а спус Изабелей тот че фэкусе Илие ши кум учисесе ку сабия пе тоць пророчий.
1OR Achab raccontò ad Izebel tutto quello ch'Elia avea fatto, e tutto il modo ch'egli avea tenuto in uccidere col coltello tutti que' profeti.
2Изабела а тримис ун сол ла Илие сэ-й спунэ: „Сэ мэ педепсяскэ зеий ку тоатэ аспримя лор дакэ мыне, ла часул ачеста, ну вой фаче ку вяца та че ай фэкут ту ку вяца фиекэруя дин ей.”
2Ed Izebel mandò un messo ad Elia, a dirgli: Così mi facciano gl'iddii, e così aggiungano, se domani a quest'ora io non fo alla tua persona, come tu hai fatto alla persona dell'uno di essi.
3Илие, кынд а вэзут лукрул ачеста, с-а скулат ши а плекат, ка сэ-шь скапе вяца. А ажунс ла Беер-Шеба, каре цине де Иуда, ши шь-а лэсат служиторул аколо.
3Ed Elia , veggendo questo , si levò, e se ne andò per iscampar la vita sua; e venne in Beerseba, città di Giuda, e lasciò quivi il suo servitore.
4Ел с-а дус ын пустиу, унде, дупэ ун друм де о зи, а шезут суб ун иенупэр ши доря сэ моарэ зикынд: „Дестул! Акум, Доамне, я-мь суфлетул, кэч ну сунт май бун декыт пэринций мей.”
4Ma egli camminò dentro al deserto una giornata di cammino; e venuto ad un ginepro, vi si posò sotto, e chiedeva fra sè stesso di morire, e disse: Basta, Signore, prendi pur ora l'anima mia; perciocchè io non valgo meglio che i miei padri.
5С-а кулкат ши а адормит суб ун иенупэр. Ши, ятэ, л-а атинс ун ынӂер ши й-а зис: „Скоалэ-те ши мэнынкэ.”
5Ed egli si coricò, e si addormentò sotto il ginepro. Ed ecco, un Angelo lo toccò, e gli disse: Levati, mangia.
6Ел с-а уйтат ши, ла кэпэтыюл луй, ерау о туртэ коаптэ пе ниште петре ынкэлзите ши ун урчор ку апэ. А мынкат ши а бэут, апой с-а кулкат дин ноу.
6Ed egli riguardò; ed ecco, dal capo avea una focaccia cotta su le brace, ed una guastada d'acqua. Ed egli mangiò, e bevve; poi tornò a coricarsi.
7Ынӂерул Домнулуй а венит а доуа оарэ, л-а атинс ши а зис: „Скоалэ-те ши мэнынкэ, фииндкэ друмул пе каре-л ай де фэкут есте пря лунг пентру тине.”
7E l'Angelo del Signore tornò, e lo toccò la seconda volta, e disse: Levati, mangia; perciocchè questo cammino è troppo grande per te.
8Ел с-а скулат, а мынкат ши а бэут ши, ку путеря пе каре й-а дат-о мынкаря ачаста, а мерс патрузечь де зиле ши патрузечь де нопць пынэ ла мунтеле луй Думнезеу, Хореб.
8Egli adunque si levò, e mangiò, e bevve; e poi per la forza di quel cibo, camminò quaranta giorni e quaranta notti, fino in Horeb, monte di Dio,
9Ши аколо, Илие а интрат ынтр-о пештерэ ши а рэмас ын еа песте ноапте. Ши кувынтул Домнулуй й-а ворбит астфел: „Че фачь ту аич, Илие?”
9E quivi entrò in una spelonca, e vi passò la notte. Ed ecco la parola del Signore gli fu indirizzata ; ed egli gli disse: Che hai tu a far qui, Elia?
10Ел а рэспунс: „Ам фост плин де рывнэ пентру Домнул Думнезеул оштирилор, кэч копиий луй Исраел ау пэрэсит легэмынтул Тэу, ау сфэрымат алтареле Тале ши ау учис ку сабия пе пророчий Тэй; ам рэмас нумай еу сингур, ши каутэ сэ-мь я вяца!”
10Ed egli disse: Io sono stato commosso a gran gelosia per lo Signore Iddio degli eserciti; perciocchè i figliuoli d'Israele hanno abbandonato il tuo patto, han disfatti i tuoi altari, ed hanno uccisi con la spada i tuoi profeti; ed io son restato solo, e pure anche cercano di tormi la vita.
11Домнул й-а зис: „Ешь ши стай пе мунте ынаинтя Домнулуй!” Ши ятэ кэ Домнул а трекут пе лынгэ пештерэ. Ши ынаинтя Домнулуй а трекут ун вынт таре ши путерник, каре деспика мунций ши сфэрыма стынчиле. Домнул ну ера ын вынтул ачела. Ши, дупэ вынт, а венит ун кутремур де пэмынт. Домнул ну ера ын кутремурул де пэмынт.
11Allora il Signore gli disse: Esci fuori, e fermati in sul monte, davanti al Signore. Ed ecco, il Signore passò, e davanti a lui veniva un grande ed impetuoso vento, che schiantava i monti, e spezzava le pietre; ma il Signore non era nel vento. E dopo il vento, veniva un tremuoto; ma il Signore non era nel tremuoto.
12Ши дупэ кутремурул де пэмынт, а венит ун фок. Домнул ну ера ын фокул ачела. Ши дупэ фок, а венит ун сусур блынд ши субцире.
12E dopo il tremuoto, veniva un fuoco; ma il Signore non era nel fuoco. E dopo il fuoco, veniva un suono sommesso e sottile.
13Кынд л-а аузит, Илие шь-а акоперит фаца ку мантауа, а ешит ши а стат ла гура пештерий. Ши ун глас й-а ворбит зикынд: „Че фачь ту аич, Илие?”
13E come Elia l'ebbe udito, s'involse la faccia nel suo mantello, ed uscì fuori, e si fermò all'entrata della spelonca; ed ecco, una voce gli venne , che gli disse: Che hai tu a far qui, Elia?
14Ел а рэспунс: „Ам фост плин де рывнэ пентру Домнул Думнезеул оштирилор, кэч копиий луй Исраел ау пэрэсит легэмынтул Тэу, ау сфэрымат алтареле Тале ши ау учис ку сабия пе пророчий Тэй; ам рэмас нумай еу сингур, ши каутэ сэ-мь я вяца.”
14Ed egli disse: Io sono stato commosso a gran gelosia per lo Signore Iddio degli eserciti; perciocchè i figliuoli d'Israele hanno abbandonato il tuo patto, han disfatti i tuoi altari, ed hanno uccisi con la spada i tuoi profeti; ed io sono restato solo, e pure anche cercano di tormi la vita.
15Домнул й-а зис: „Ду-те, ынтоарче-те пе друмул тэу прин пустиу пынэ ла Дамаск ши, кынд вей ажунӂе, сэ унӂь пе Хазаел ка ымпэрат ал Сирией.
15Ma il Signore gli disse: Va', ritornatene verso il deserto di Damasco, per lo cammino per lo quale sei venuto; e quando tu sarai giunto là, ungi Hazael per re sopra la Siria.
16Сэ унӂь ши пе Иеху, фиул луй Нимши, ка ымпэрат ал луй Исраел ши сэ унӂь пе Елисей, фиул луй Шафат, дин Абел-Мехола, ка пророк ын локул тэу.
16Ungi eziandio, per re sopra Israele, Iehu, figliuolo di Nimsi; ungi ancora per profeta, in luogo tuo, Eliseo, figliuolo di Safat, da Abel-Mehola.
17Ши се ва ынтымпла кэ пе чел че ва скэпа де сабия луй Хазаел ыл ва оморы Иеху ши пе чел че ва скэпа де сабия луй Иеху ыл ва оморы Елисей.
17Ed egli avverrà che, chiunque sarà scampato dalla spada di Hazael, Iehu l'ucciderà; e chiunque sarà scampato dalla spada di Iehu, Eliseo l'ucciderà.
18Дар вой лэса ын Исраел шапте мий де бэрбаць, ши ануме пе тоць чей че ну шь-ау плекат ӂенункий ынаинтя луй Баал ши а кэрор гурэ ну л-ау сэрутат.”
18Or io ho riserbati in Israele settemila uomini, che son tutti quelli le cui ginocchia non si sono inchinate a Baal, e la cui bocca non l'ha baciato.
19Илие а плекат де аколо ши а гэсит пе Елисей, фиул луй Шафат, арынд. Ынаинтя луй ерау доуэспрезече перекь де бой, ши ел ера ку а доуэспрезечя. Илие с-а апропият де ел ши шь-а арункат мантауа пе ел.
19Ed Elia si partì di là, e trovò Eliseo, figliuolo di Safat, il quale arava, avendo davanti a sè dodici paia di buoi ; ed egli era col duodecimo. Ed Elia andò da lui, e gli gittò addosso il suo mantello.
20Елисей а пэрэсит боий, а алергат дупэ Илие ши а зис: „Ласэ-мэ сэ сэрут пе татэл меу ши пе мама мя ши те вой урма.” Илие й-а рэспунс: „Ду-те ши апой ынтоарче-те, дар гындеште-те ла че ць-ам фэкут.”
20Ed Eliseo lasciò i buoi, e corse dietro ad Elia, e disse: Deh! lascia che io baci mio padre e mia madre, e poi ti seguiterò. Ed Elia gli disse: Va', e ritorna; perciocchè, che ti ho io fatto?
21Дупэ че с-а депэртат де Илие, с-а ынторс ши а луат о переке де бой пе каре й-а адус жертфэ; ку унелтеле боилор ле-а ферт карня ши а дат-о оаменилор с-о мэнынче. Апой с-а скулат, а урмат пе Илие ши а фост ын служба луй.
21Ed egli, lasciatolo, se ne ritornò in casa, e prese un paio di buoi, e li ammazzò; e con gli arnesi de' buoi ne cosse la carne, e la diede al popolo, ed essi mangiarono. Poi si levò, e andò dietro ad Elia, e gli fu ministro.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.