Sofonias 2
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Reúnam-se, sim, reúnam-se, nação sem pudor,
1Treedt in uzelf, en komt tot bezinning, Tuchteloos ras:
2antes que chegue o tempo determinado e o dia passe como palha, antes que a ira ardente do SENHOR venha sobre vocês, antes que chegue o dia da ira do SENHOR.
2Voordat ge verstuift op die dag Als opgejaagd kaf. Voordat op u neerkomt Jahweh’s ziedende toorn, Voordat de Dag u bereikt Van de gramschap van Jahweh.
3Busquem o SENHOR, todos vocês, humildes da terra, que cumprem seus preceitos. Busquem a justiça. Busquem a humildade. Talvez vocês sejam protegidos no dia da ira do SENHOR.
3Zoekt Jahweh, gij nederigen der aarde, Gij allen, die zijn wil volbrengt; Zoekt gerechtigheid, zoekt nederigheid: Misschien zijt ge veilig op de Dag van de gramschap van Jahweh.
4Pois Gaza será abandonada, e Ascalom ficará desolada. Asdode será expulsa ao meio-dia, e Ecrom será arrancada pela raiz.
4Want Gaza wordt een verlaten oord, Asjkelon een woestijn; Asjdod wordt opgejaagd op klaarlichte dag, Ekron ontworteld!
5Ai dos habitantes do litoral, a nação dos quereteus! A palavra do SENHOR é contra você, Canaã, terra dos filisteus. Eu a destruirei até que não reste nenhum habitante.
5Wee u, bewoners der zeekust, Volk der Kretenzen: Het woord van Jahweh komt over u! Kanaän, Ik zal u verwoesten, Land der Filistijnen, ge zult zonder inwoners zijn!
6O litoral se tornará pastagem, com cabanas para os pastores e apriscos para os rebanhos.
6De zeekust van Kreta zal een weideplaats worden, Een schapenkooi:
7O litoral pertencerá ao remanescente da casa de Judá. Ali encontrarão pastagem. Ao entardecer, repousarão nas casas de Ascalom, pois o SENHOR, seu Deus, virá em seu auxílio e os restaurará.
7Ze valt het Overschot ten deel Van Juda’s huis. Zij zullen daar weiden, en in Asjkelons huizen ‘s Avonds gaan rusten; Want Jahweh, hun God, zal weer naar hen omzien, Keert hun lot weer ten beste!
8Ouvi as afrontas de Moabe e os insultos dos filhos de Amom, com os quais insultaram meu povo e se exaltaram contra seu território.
8Ik heb het honen van Moab gehoord, En het schimpen der zonen van Ammon, Die mijn volk hebben gesmaad, Een hoge toon tegen zijn land gevoerd.
9Portanto, tão certo como eu vivo”, diz o SENHOR dos Exércitos, o Deus de Israel, “Moabe será como Sodoma, e os filhos de Amom, como Gomorra: um terreno coberto de urtigas e poços de sal, uma desolação perpétua. O remanescente do meu povo os saqueará, e os sobreviventes da minha nação tomarão posse deles.
9Zo waar Ik leef, spreekt Jahweh der heirscharen, Israëls God: Daarom zal Moab als Sodoma worden, Als Gomorra de zonen van Ammon. Een veld met doornen zal het worden, Een zouthoop, een steppe voor eeuwig; Het Overschot van mijn volk maakt het buit, De Rest van mijn natie ontvangt het tot erfdeel!
10Isso lhes acontecerá por causa de seu orgulho, porque insultaram o povo do SENHOR dos Exércitos e se exaltaram contra ele.
10Dat zal hun lot zijn, Als loon voor hun trots; Omdat zij hebben gesmaad en gehoond Het volk van Jahweh der heirscharen.
11O SENHOR será temível para eles, pois fará definhar de fome todos os deuses da terra. Todos o adorarão, cada um de seu próprio lugar, até mesmo em todas as terras costeiras das nações.
11Dan zal Jahweh door hen worden gevreesd, Omdat Jahweh de goden der aarde vernielt; En iedereen zal op zijn eigen plaats Hem aanbidden, Op alle eilanden der volken!
12Vocês, cuxitas, também serão mortos pela minha espada.
12Gij ook, Koesjieten Zult worden vermoord door mijn zwaard!
13Ele estenderá sua mão contra o norte, destruirá a Assíria e fará de Nínive uma desolação, tão seca quanto o deserto.
13Dan strekt Hij zijn hand tegen het noorden uit, Richt Assjoer te gronde, Maakt van Ninive een woestijn, Verdord als een steppe.
14Rebanhos se deitarão no meio dela, juntamente com toda espécie de animais. Tanto o pelicano como o porco-espinho se alojarão em seus capitéis. Seus gritos ecoarão pelas janelas. Haverá desolação nas soleiras, pois as vigas de cedro ficarão expostas.
14Daar leggen zich de kudden neer, En allerlei wilde beesten; Kraaien en reigers Nestelen op zijn kapitélen. Hoort, het giert door zijn vensters, De verwoesting ligt op zijn drempel: Want het cederwerk Heeft men afgerukt.
15Esta é a cidade alegre que vivia despreocupada e dizia no coração: “Eu sou, e não há ninguém além de mim.” Como se tornou uma desolação, um lugar onde os animais se deitam! Todo aquele que passar por ela assobiará e sacudirá o punho.
15Dat is nu de dartele stad, Zo onbezorgd, Die sprak tot zichzelf: Dat ben ik, en geen ander! Hoe is zij een puinhoop geworden, Een leger voor beesten; Ieder die haar voorbijgaat, Blaast, en zwaait met de hand.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.