Sofonias
Chapter 2

Sofonias

Bíblia Portuguesa Mundia…
vs Septuagint (Greek …
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Septuagint (Greek Old Testament), second edition
1Reúnam-se, sim, reúnam-se, nação sem pudor,
1ΣΥΝΑΧΘΗΤΕ καὶ συνδέθητε, τὸ ἔθνος τὸ ἀπαίδευτον,
2antes que chegue o tempo determinado e o dia passe como palha, antes que a ira ardente do SENHOR venha sobre vocês, antes que chegue o dia da ira do SENHOR.
2πρὸ τοῦ γενέσθαι ὑμᾶς ὡς ἄνθος παραπορευόμενον, πρὸ τοῦ ἐπελθεῖν ἐφ᾿ ὑμᾶς ὀργὴν Κυρίου, πρὸ τοῦ ἐπελθεῖν ἐφ᾿ ὑμᾶς ἡμέραν θυμοῦ Κυρίου.
3Busquem o SENHOR, todos vocês, humildes da terra, que cumprem seus preceitos. Busquem a justiça. Busquem a humildade. Talvez vocês sejam protegidos no dia da ira do SENHOR.
3ζητήσατε τὸν Κύριον, πάντες ταπεινοὶ γῆς· κρίμα ἐργάζεσθε καὶ δικαιοσύνην ζητήσατε καὶ ἀποκρίνασθε αὐτά, ὅπως σκεπασθῆτε ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς Κυρίου.
4Pois Gaza será abandonada, e Ascalom ficará desolada. Asdode será expulsa ao meio-dia, e Ecrom será arrancada pela raiz.
4διότι Γάζα διηρπασμένη ἔσται, καὶ Ἀσκάλων εἰς ἀφανισμόν, καὶ Ἄζωτος μεσημβρίας ἐκριφήσεται, καὶ Ἀκκαρὼν ἐκριζωθήσεται.
5Ai dos habitantes do litoral, a nação dos quereteus! A palavra do SENHOR é contra você, Canaã, terra dos filisteus. Eu a destruirei até que não reste nenhum habitante.
5οὐαὶ οἱ κατοικοῦντες τὸ σχοίνισμα τῆς θαλάσσης, πάροικοι Κρητῶν· λόγος Κυρίου ἐφ᾿ ὑμᾶς, Χαναὰν γῆ ἀλλοφύλων, καὶ ἀπολῶ ὑμᾶς ἐκ κατοικίας.
6O litoral se tornará pastagem, com cabanas para os pastores e apriscos para os rebanhos.
6καὶ ἔσται Κρήτη νομὴ ποιμνίων καὶ μάνδρα προβάτων.
7O litoral pertencerá ao remanescente da casa de Judá. Ali encontrarão pastagem. Ao entardecer, repousarão nas casas de Ascalom, pois o SENHOR, seu Deus, virá em seu auxílio e os restaurará.
7καὶ ἔσται τὸ σχοίνισμα τῆς θαλάσσης τοῖς καταλοίποις οἴκου Ἰούδα· ἐπ᾿ αὐτοὺς νεμήσονται ἐν τοῖς οἴκοις Ἀσκάλωνος, δείλης καταλύσουσιν ἀπὸ προσώπου υἱῶν Ἰούδα, ὅτι ἐπέσκεπται αὐτοὺς Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν, καὶ ἀποστρέψει τὴν αἰχμαλωσίαν αὐτῶν.
8Ouvi as afrontas de Moabe e os insultos dos filhos de Amom, com os quais insultaram meu povo e se exaltaram contra seu território.
8Ἤκουσα ὀνειδισμοὺς Μωὰβ καὶ κονδυλισμοὺς υἱῶν Ἀμμών, ἐν οἷς ὠνείδιζον τὸν λαόν μου καὶ ἐμεγαλύνοντο ἐπὶ τὰ ὅριά μου.
9Portanto, tão certo como eu vivo”, diz o SENHOR dos Exércitos, o Deus de Israel, “Moabe será como Sodoma, e os filhos de Amom, como Gomorra: um terreno coberto de urtigas e poços de sal, uma desolação perpétua. O remanescente do meu povo os saqueará, e os sobreviventes da minha nação tomarão posse deles.
9διὰ τοῦτο ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος τῶν δυνάμεων ὁ Θεὸς Ἰσραήλ, διότι Μωὰβ ὡς Σόδομα ἔσται καὶ υἱοὶ Ἀμμὼν ὡς Γόμορρα, καὶ Δαμασκὸς ἐκλελειμμένη ὡς θιμωνία ἅλωνος καὶ ἠφανισμένη εἰς τὸν αἰῶνα· καὶ οἱ κατάλοιποι λαοῦ μου διαρπῶνται αὐτοὺς καὶ οἱ κατάλοιποι ἔθνους μου κληρονομήσουσιν αὐτούς.
10Isso lhes acontecerá por causa de seu orgulho, porque insultaram o povo do SENHOR dos Exércitos e se exaltaram contra ele.
10αὕτη αὐτοῖς ἀντὶ τῆς ὕβρεως αὐτῶν, διότι ὠνείδισαν καὶ ἐμεγαλύνθησαν ἐπὶ τὸν Κύριον τὸν παντοκράτορα.
11O SENHOR será temível para eles, pois fará definhar de fome todos os deuses da terra. Todos o adorarão, cada um de seu próprio lugar, até mesmo em todas as terras costeiras das nações.
11ἐπιφανήσεται Κύριος ἐπ᾿ αὐτοὺς καὶ ἐξολοθρεύσει πάντας τοὺς θεοὺς τῶν ἐθνῶν τῆς γῆς, καὶ προσκυνήσουσιν αὐτῷ ἕκαστος ἐκ τοῦ τόπου αὐτοῦ, πᾶσαι αἱ νῆσοι τῶν ἐθνῶν.
12Vocês, cuxitas, também serão mortos pela minha espada.
12Καὶ ὑμεῖς, Αἰθίοπες, τραυματίαι ρομφαίας μού ἐστε.
13Ele estenderá sua mão contra o norte, destruirá a Assíria e fará de Nínive uma desolação, tão seca quanto o deserto.
13καὶ ἐκτενεῖ τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπὶ βορρᾶν καὶ ἀπολεῖ τὸν Ἀσσύριον καὶ θήσει τὴν Νινευὴ εἰς ἀφανισμὸν ἄνυδρον ὡς ἔρημον.
14Rebanhos se deitarão no meio dela, juntamente com toda espécie de animais. Tanto o pelicano como o porco-espinho se alojarão em seus capitéis. Seus gritos ecoarão pelas janelas. Haverá desolação nas soleiras, pois as vigas de cedro ficarão expostas.
14καὶ νεμήσονται ἐν μέσῳ αὐτῆς ποίμνια καὶ πάντα τὰ θηρία τῆς γῆς, καὶ χαμαιλέοντες καί ἐχῖνοι ἐν τοῖς φατνώμασιν αὐτῆς κοιτασθήσονται, καὶ θηρία φωνήσει ἐν τοῖς διορύγμασιν αὐτῆς καὶ κόρακες ἐν τοῖς πυλῶσιν αὐτῆς, διότι κέδρος τὸ ἀνάστημα αὐτῆς.
15Esta é a cidade alegre que vivia despreocupada e dizia no coração: “Eu sou, e não há ninguém além de mim.” Como se tornou uma desolação, um lugar onde os animais se deitam! Todo aquele que passar por ela assobiará e sacudirá o punho.
15αὕτη ἡ πόλις ἡ φαυλίστρια ἡ κατοικοῦσα ἐπ᾿ ἐλπίδι, ἡ λέγουσα ἐν καρδίᾳ αὐτῆς· ἐγώ εἰμι, καὶ οὐκ ἔστι μετ᾿ ἐμὲ ἔτι. πῶς ἐγενήθη εἰς ἀφανισμὸν νομὴ θηρίων· πᾶς ὁ διαπορευόμενος δι᾿ αὐτῆς συριεῖ καὶ κινήσει τὰς χεῖρας αὐτοῦ.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.