Atos 15
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Alguns homens desceram da Judeia e ensinavam os irmãos: “A menos que vocês sejam circuncidados segundo o costume de Moisés, não podem ser salvos.”
1И неки сишавши из Јудеје учаху браћу: Ако се не обрежете по обичају Мојсијевом, не можете се спасти.
2Portanto, quando Paulo e Barnabé tiveram forte divergência e discussão com eles, designaram Paulo, Barnabé e alguns outros deles para subirem a Jerusalém, aos apóstolos e presbíteros, a respeito desta questão.
2А кад поста расправа, и Павле и Варнава не мало се препираше с њима, одредише да Павле и Варнава и други неки од њих иду горе к апостолима и старешинама у Јерусалим за ово питање.
3Depois de serem enviados pela igreja, passaram tanto pela Fenícia quanto por Samaria, declarando a conversão dos gentios. Eles causaram grande alegria a todos os irmãos.
3А они онда спремљени од цркве, пролажаху кроз Финикију и Самарију казујући обраћање незнабожаца, и чињаху велику радост свој браћи.
4Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros, e relataram tudo o que Deus havia feito com eles.
4А кад дођоше у Јерусалим, прими их црква и апостоли и старешине, и казаше све што учини Бог с њима, и како отвори незнабошцима врата вере.
5Mas alguns da seita dos fariseus que haviam crido se levantaram, dizendo: “É necessário circuncidá-los e ordenar-lhes que guardem a lei de Moisés.”
5Онда усташе неки од јереси фарисејске који беху веровали, и говораху да их ваља обрезати, и заповедити да држе закон Мојсијев.
6Os apóstolos e os presbíteros se reuniram para examinar este assunto.
6А апостоли и старешине сабраше се да извиде ову реч.
7Depois de muita discussão, Pedro se levantou e lhes disse: “Irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus fez uma escolha entre vocês, para que, por meu intermédio, as nações ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
7И по многом већању уста Петар и рече: Људи браћо! Ви знате да Бог од првих дана изабра између нас да из мојих уста чују незнабошци реч јеванђеља и да верују.
8Deus, que conhece o coração, testificou a favor deles, dando-lhes o Espírito Santo, assim como fez conosco.
8И Бог, који познаје срца, посведочи им и даде им Духа Светог као и нама.
9Ele não fez distinção alguma entre nós e eles, purificando os seus corações pela fé.
9И не постави никакве разлике међу нама и њима, очистивши вером срца њихова.
10Agora, portanto, por que vocês tentam a Deus, colocando um jugo sobre o pescoço dos discípulos que nem nossos pais nem nós fomos capazes de suportar?
10Сад дакле шта кушате Бога и хоћете да метнете ученицима јарам на врат, ког ни очеви наши ни ми могосмо понети?
11Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, assim como eles.”
11Него верујемо да ћемо се спасти благодаћу Господа Исуса Христа као и они.
12Toda a multidão ficou em silêncio, e eles ouviam Barnabé e Paulo relatando quais sinais e maravilhas Deus havia feito entre as nações por meio deles.
12Онда умуче све мноштво, и слушаху Варнаву и Павла који приповедаху колике знаке и чудеса учини Бог у незнабошцима преко њих.
13Depois que se calaram, Tiago respondeu: “Irmãos, ouçam-me.
13А кад они умукоше, одговори Јаков говорећи: Људи браћо! Послушајте мене.
14Simeão relatou como Deus primeiro voltou sua atenção para as nações, a fim de tirar delas um povo para o seu nome.
14Симон каза како Бог најпре походи и прими из незнабожаца народ к имену свом.
15Isso concorda com as palavras dos profetas. Como está escrito:
15И с овим се ударају речи пророка, као што је написано:
16‘Depois destas coisas eu voltarei. Edificarei novamente o tabernáculo de Davi, que está caído. Edificarei novamente as suas ruínas. Eu o levantarei,
16Потом ћу се вратити, и сазидаћу дом Давидов, који је пао, и његове развалине поправићу, и подигнућу га,
17para que o restante dos homens busque ao Senhor: todos os gentios que são chamados pelo meu nome, diz o Senhor, que faz todas estas coisas.’
17Да потраже Господа остали људи и сви народи у којима се име моје спомену, говори Господ који твори све ово.
18“Todas as obras de Deus são conhecidas por ele desde a eternidade.
18Богу су позната од постања света сва дела Његова;
19Portanto, o meu parecer é que não perturbemos aqueles dentre os gentios que se convertem a Deus,
19Зато ја велим да се не дира у незнабошце који се обраћају к Богу;
20mas que escrevamos a eles para que se abstenham das contaminações dos ídolos, da imoralidade sexual, do que é sufocado e do sangue.
20него да им се заповеди да се чувају од прилога идолских и од курварства и од удављеног и од крви, и што њима није мило другима да не чине.
21Pois Moisés, desde as gerações antigas, tem em cada cidade quem o pregue, sendo lido nas sinagogas todos os sábados.”
21Јер Мојсије има од старих времена у свим градовима који га проповедају, и по зборницама чита се сваке суботе.
22Então pareceu bem aos apóstolos e aos presbíteros, com toda a igreja, escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens proeminentes entre os irmãos.
22Тада нађоше за добро апостоли и старешине са свом црквом да изберу између себе двојицу и да пошљу у Антиохију с Павлом и Варнавом, Јуду који се зваше Варсава, и Силу, људе знамените међу браћом.
23Por meio deles, enviaram esta carta: “Os apóstolos, os presbíteros e os irmãos, aos irmãos dentre os gentios em Antioquia, na Síria e na Cilícia: saudações.
23И написаше рукама својим ово: Апостоли и старешине и браћа поздрављају браћу која су по Антиохији и Сирији и Киликији што су од незнабожаца.
24Visto que ouvimos que alguns que saíram de nós os perturbaram com palavras, abalando vocês, dizendo: ‘Vocês devem ser circuncidados e guardar a lei’, aos quais não demos nenhum mandamento;
24Будући да ми чусмо да неки од нас изишавши сметоше вас речима, и раслабише душе ваше говорећи вам да се обрезујете и да држите закон, којима ми не заповедисмо;
25pareceu-nos bem, depois de chegarmos a um acordo, escolher homens e enviá-los a vocês com os nossos amados Barnabé e Paulo,
25зато нађосмо за добро ми једнодушно сабрани избране људе послати вама с љубазним нашим Варнавом и Павлом,
26homens que arriscaram suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
26с људима који су предали душе своје за име Господа нашег Исуса Христа.
27Portanto, enviamos Judas e Silas, que lhes confirmarão pessoalmente as mesmas coisas.
27Посласмо дакле Јуду и Силу, који ће то и речима казати.
28Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum fardo maior do que estas coisas necessárias:
28Јер нађе за добро Свети Дух и ми да никаквих тегоба више не мећемо на вас осим ових потребних:
29que se abstenham das coisas sacrificadas aos ídolos, do sangue, das coisas sufocadas e da imoralidade sexual; das quais, se vocês se guardarem, farão bem. Passem bem.”
29Да се чувате од прилога идолских и од крви и од удављеног и од курварства, и шта нећете да се чини вама не чините другима; од чега ако се чувате, добро ћете чинити. Будите здрави.
30Então, quando foram despedidos, desceram para Antioquia. Reuniram a comunidade e entregaram a carta.
30А кад их опремише, дођоше у Антиохију, и сабравши народ предаше посланицу.
31Quando a leram, alegraram-se com o encorajamento.
31А кад прочиташе, обрадоваше се утеси.
32Judas e Silas, que também eram profetas, encorajaram os irmãos com muitas palavras e os fortaleceram.
32А Јуда и Сила, који и пророци беху, многим речима утешише браћу и утврдише.
33Depois de passarem algum tempo lá, foram despedidos em paz pelos irmãos para os apóstolos.
33И пошто бише онамо неко време, отпустише их браћа с миром к апостолима.
no verse 34 in this text
34Сила нађе за добро да остане онамо, А Јуда се врати у Јерусалим.
35Mas Paulo e Barnabé permaneceram em Antioquia, ensinando e pregando a palavra do Senhor, com muitos outros também.
35А Павле и Варнава живљаху у Антиохији и учаху и проповедаху реч Господњу с многима другим.
36Após alguns dias, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos agora e visitemos nossos irmãos em todas as cidades nas quais proclamamos a palavra do Senhor, para ver como eles estão.”
36А после неколико дана рече Павле Варнави: Хајде да се вратимо и да обиђемо браћу по свим градовима по којима проповедасмо реч Господњу како живе.
37Barnabé queria levar também João, que era chamado Marcos.
37А Варнава хтеде да узму са собом Јована прозваног Марка.
38Mas Paulo não considerava apropriado levar alguém que havia se afastado deles na Panfília, e não tinha ido com eles para fazer a obra.
38Павле пак говораше: Оног који нас је одустао у Памфилији и није ишао с нама на дело на које смо били одређени, да не узимамо са собом.
39Então a contenda tornou-se tão acalorada que eles se separaram um do outro. Barnabé levou Marcos consigo e navegou para Chipre,
39Тако постаде распра да се они раздвојише, и Варнава узевши Марка отплови у Кипар.
40mas Paulo escolheu Silas e partiu, depois de ser confiado pelos irmãos à graça de Deus.
40А Павле избравши Силу изиђе предан благодати Божјој од браће.
41Ele passou pela Síria e pela Cilícia, fortalecendo as igrejas.
41И пролажаше кроз Сирију и Киликију утврђујући цркве.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.