Atos 7
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1O sumo sacerdote disse: “Estas coisas são mesmo assim?”
1А поглавар свештенички рече: Је ли дакле тако?
2Ele disse: “Irmãos e pais, ouçam. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão quando ele estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
2А он рече: Људи браћо и оци! Послушајте. Бог славе јави се оцу нашем Аврааму кад беше у Месопотамији, пре него се досели у Харан,
3e lhe disse: ‘Saia da sua terra e do meio dos seus parentes, e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.’
3и рече му: Изиђи из земље своје и од рода свог и из дома оца свог, и дођи у земљу коју ћу ти ја показати.
4Então ele saiu da terra dos caldeus e morou em Harã. Dali, depois que seu pai morreu, Deus o trouxe para esta terra onde vocês agora vivem.
4Тада изиђе из земље халдејске, и досели се у Харан; и оданде, по смрти оца његовог, пресели га у ову земљу у којој ви сад живите.
5Ele não lhe deu nela herança alguma, nem mesmo o espaço de um pé. Mas prometeu que a daria como propriedade a ele e à sua descendência depois dele, quando ele ainda não tinha filhos.
5И не даде му наследство у њој ни стопе; и обрече му је дати у држање и семену његовом после њега, док он још немаше детета.
6Deus falou desta maneira: que a sua descendência viveria como estrangeira em terra alheia, e que eles seriam escravizados e maltratados por quatrocentos anos.
6Али Бог рече овако: Семе твоје биће дошљаци у земљи туђој, и натераће га да служи, и мучиће га четири стотине година.
7‘Eu julgarei a nação à qual eles estarão sujeitos’, disse Deus, ‘e depois disso eles sairão e me servirão neste lugar.’
7И народу коме ће служити ја ћу судити, рече Бог; и потом ће изићи, и служиће мени на овоме месту.
8Ele lhe deu a aliança da circuncisão. Assim Abraão gerou a Isaque, e o circuncidou no oitavo dia. Isaque gerou a Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
8И даде му завет обрезања, и тако роди Исака, и обреза га у осми дан; и Исак Јакова, и Јаков дванаест старешина.
9“Os patriarcas, movidos de inveja contra José, o venderam para o Egito. Mas Deus estava com ele
9И старешине завиђаху Јосифу, и продадоше га у Мисир; и Бог беше с њим.
10e o livrou de todas as suas aflições, e lhe deu favor e sabedoria diante do Faraó, rei do Egito. Este o constituiu governador sobre o Egito e sobre toda a sua casa.
10И избави га од свих његових невоља, и даде му милост и премудрост пред Фараоном царем мисирским, и постави га поглаваром над Мисиром и над свим домом својим.
11Então veio uma fome sobre toda a terra do Egito e de Canaã, e grande aflição. Nossos pais não encontravam alimento.
11А дође глад на сву земљу мисирску и хананску и невоља велика, и не налажаху хране оци наши.
12Mas quando Jacó ouviu que havia trigo no Egito, enviou nossos pais pela primeira vez.
12А Јаков чувши да има пшенице у Мисиру посла најпре оце наше.
13Na segunda vez, José se deu a conhecer aos seus irmãos, e a família de José foi revelada ao Faraó.
13И кад дођоше други пут, познаше Јосифа браћа његова, и род Јосифов поста познат Фараону.
14José mandou chamar a Jacó, seu pai, e a todos os seus parentes, setenta e cinco pessoas.
14А Јосиф посла и дозва оца свог Јакова и сву родбину своју, седамдесет и пет душа.
15Jacó desceu ao Egito e morreu, ele e nossos pais;
15И Јаков сиђе у Мисир, и умре, он и очеви наши.
16e eles foram levados de volta para Siquém e colocados no túmulo que Abraão havia comprado por certo preço em prata dos filhos de Hamor, em Siquém.
16И пренесоше их у Сихем, и метнуше у гроб који купи Авраам за новце од синова Еморових у Сихему.
17“Mas, conforme se aproximava o tempo da promessa que Deus havia jurado a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
17И кад се приближи време обећања за које се Бог закле Аврааму, народ се народи и умножи у Мисиру,
18até que se levantou um rei diferente, que não conhecia a José.
18док наста други цар у Мисиру, који не знаше Јосифа.
19Este rei agiu traiçoeiramente contra o nosso povo e maltratou os nossos pais, forçando-os a abandonar os seus recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
19Овај намисли зло за наш род, измучи оце наше да своју децу бацаху да не живе.
20Naquele tempo nasceu Moisés, e ele era muito formoso diante de Deus. Ele foi criado por três meses na casa de seu pai.
20У то се време роди Мојсије, и беше Богу угодан, и би три месеца храњен у кући оца свог.
21Quando foi abandonado, a filha do Faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
21А кад га избацише, узе га кћи Фараонова, и одгаји га себи за сина.
22Moisés foi instruído em toda a sabedoria dos egípcios. Ele era poderoso em suas palavras e obras.
22И научи се Мојсије свој премудрости мисирској, и беше силан у речима и у делима.
23Mas, quando completou quarenta anos, sentiu o desejo de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
23А кад му се навршиваше четрдесет година, дође му на ум да обиђе браћу своју, синове Израиљеве.
24Vendo um deles sofrer injustiça, ele o defendeu e vingou o oprimido, golpeando o egípcio.
24И видевши једном где се чини неправда, поможе, и покаја оног што му се чињаше неправда, и уби Мисирца.
25Ele supunha que seus irmãos entenderiam que Deus, por meio dele, lhes estava dando livramento; mas eles não entenderam.
25Мишљаше пак да браћа његова разумеју да Бог његовом руком њима спасење даде: али они не разумеше.
26“No dia seguinte, ele apareceu a eles enquanto brigavam, e tentou reconciliá-los, dizendo: ‘Senhores, vocês são irmãos. Por que fazem mal uns aos outros?’
26А сутрадан дође међу такве који се беху свадили, и мираше их говорећи: Људи, ви сте браћа, зашто чините неправду један другом?
27Mas aquele que maltratava o seu próximo o empurrou, dizendo: ‘Quem o constituiu governante e juiz sobre nós?
27А онај што чињаше неправду ближњему укори га говорећи: Ко је тебе поставио кнезом и судијом над нама?
28Você quer me matar como matou o egípcio ontem?’
28Или и мене хоћеш да убијеш као што си јуче убио Мисирца?
29Ao ouvir isso, Moisés fugiu e tornou-se estrangeiro na terra de Midiã, onde gerou dois filhos.
29А Мојсије побеже од ове речи, и поста дошљак у земљи мадијанској, где роди два сина.
30“Passados quarenta anos, um anjo do Senhor apareceu a ele no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo em uma sarça.
30И кад се наврши четрдесет година, јави му се у пустињи горе синајске анђео Господњи у пламену огњеном у купини.
31Quando Moisés viu isso, maravilhou-se com a visão. Ao se aproximar para observar, a voz do Senhor veio a ele:
31А кад Мојсије виде, дивљаше се утвари. А кад он приступи да види, би глас Господњи к њему:
32‘Eu sou o Deus de seus pais: o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.’ Moisés tremeu e não ousava olhar.
32Ја сам Бог отаца твојих, Бог Авраамов и Бог Исаков и Бог Јаковљев. А Мојсије се беше уздрхтао и не смеше да погледа.
33O Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias dos pés, pois o lugar onde você está é terra santa.
33А Господ му рече: Изуј обућу своју са својих ногу: јер је место на коме стојиш света земља.
34Eu certamente vi a aflição do meu povo que está no Egito, e ouvi o seu gemido. Eu desci para livrá-los. Agora venha, eu o enviarei ao Egito.’
34Ја добро видех муку свог народа који је у Мисиру, и чух њихово уздисање, и сиђох да их избавим: и сад ходи да те пошаљем у Мисир.
35“A este Moisés, a quem eles rejeitaram, dizendo: ‘Quem o constituiu governante e juiz?’ — a este Deus enviou como governante e libertador, por meio do anjo que lhe apareceu na sarça.
35Овог Мојсија, ког укорише рекавши: Ко те постави кнезом и судијом? Овог Бог за кнеза и избавитеља посла руком анђела који му се јави у купини.
36Este homem os tirou de lá, realizando maravilhas e sinais no Egito, no mar Vermelho e no deserto por quarenta anos.
36Овај их изведе учинивши чудеса и знаке у земљи мисирској и у Црвеном Мору и у пустињи четрдесет година.
37Este é aquele Moisés que disse aos filhos de Israel: ‘O Senhor, nosso Deus, levantará para vocês um profeta dentre os seus irmãos, semelhante a mim.’
37Ово је Мојсије који каза синовима Израиљевим: Господ Бог ваш подигнуће вам пророка из ваше браће, као мене: њега послушајте.
38Este é o que esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com os nossos pais; e recebeu revelações vivas para nos transmitir.
38Ово је онај што беше у цркви у пустињи с анђелом, који му говори на гори синајској, и с оцима нашим; који прими речи живе да их нама да;
39A ele nossos pais não quiseram obedecer; pelo contrário, o rejeitaram e, em seus corações, voltaram para o Egito,
39ког не хтеше послушати оци наши, него га одбацише, и окренуше се срцем својим у Мисир,
40dizendo a Arão: ‘Faça-nos deuses que vão adiante de nós; pois, quanto a este Moisés que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que aconteceu com ele.’
40рекавши Арону: Начини нам богове који ће ићи пред нама, јер овом Мојсију, који нас изведе из земље мисирске, не знамо шта би.
41Naqueles dias, eles fizeram um bezerro, ofereceram sacrifício ao ídolo e se alegraram com as obras de suas mãos.
41И тада начинише теле, и принесоше жртву идолу, и радоваху се рукотворини својој.
42Mas Deus se afastou e os entregou para servirem ao exército do céu, como está escrito no livro dos profetas: ‘Por acaso vocês me ofereceram animais mortos e sacrifícios durante quarenta anos no deserto, ó casa de Israel?
42А Бог се окрену од њих, и предаде их да служе војницима небеским, као што је писано у књизи пророка: Еда заклања и жртве принесосте ми на четрдесет година у пустињи, доме Израиљев?
43Vocês levantaram o tabernáculo de Moloque, e a estrela do seu deus Renfã, as imagens que vocês fizeram para adorar; por isso eu os transportarei além da Babilônia.’
43И примисте чадор Молохов, и звезду бога свог Ремфана, кипове које начинисте да им се молите; и преселићу вас даље од Вавилона.
44“Nossos pais tinham o tabernáculo do testemunho no deserto, assim como aquele que falou a Moisés lhe ordenou que o fizesse, segundo o modelo que ele tinha visto.
44Очеви наши имаху чадор сведочанства у пустињи, као што заповеди Онај који говори Мојсију да га начини по оној прилици као што га виде;
45O qual também nossos pais, por sua vez, trouxeram com Josué quando tomaram posse das nações que Deus expulsou diante de nossos pais, até os dias de Davi.
45који и примише очеви наши и донесоше с Исусом Навином у земљу незнабожаца, које отури Бог испред лица наших отаца, тја до Давида,
46Este encontrou favor diante de Deus e pediu para providenciar uma habitação para o Deus de Jacó.
46који нађе милост у Бога, и измоли да нађе место Богу Јаковљевом.
47Mas foi Salomão quem lhe construiu uma casa.
47А Соломун Му начини кућу.
48No entanto, o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos humanas, como diz o profeta:
48Али највиши не живи у рукотвореним црквама, као што говори пророк:
49‘o céu é o meu trono, e a terra é o estrado para os meus pés. Que tipo de casa vocês me edificarão?’ diz o Senhor. ‘Ou qual é o lugar do meu repouso?
49Небо је мени престо а земља подножје ногама мојим: како ћете ми кућу сазидати? Говори Господ; или које је место за моје почивање?
50Não foi a minha mão que fez todas estas coisas?’
50Не створи ли рука моја све ово?
51“Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo! Assim como fizeram os seus pais, vocês também fazem.
51Тврдоврати и необрезаних срца и ушију! Ви се једнако противите Духу Светоме; како ваши оци тако и ви.
52Qual dos profetas os seus pais não perseguiram? Eles mataram aqueles que anunciaram antecipadamente a vinda do Justo, de quem vocês agora se tornaram traidores e assassinos.
52Ког од пророка не протераше оци ваши? И побише оне који унапред јавише за долазак праведника, ког ви сад издајници и крвници постадосте;
53Vocês receberam a lei como foi ordenada por anjos, e não a guardaram!”
53који примисте закон наредбом анђеоском, и не одржасте.
54Ao ouvirem estas coisas, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
54Кад ово чуше, расрдише се врло у срцима својим, и шкргутаху зубима на њ.
55Mas ele, estando cheio do Espírito Santo, olhou fixamente para o céu e viu a glória de Deus, e Jesus em pé à direita de Deus,
55А Стефан будући пун Духа Светог погледа на небо и виде славу Божју и Исуса где стоји с десне стране Богу;
56e disse: “Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé à direita de Deus!”
56и рече: Ево видим небеса отворена и Сина човечијег где стоји с десне стране Богу.
57Mas eles gritaram em alta voz, taparam os ouvidos e avançaram todos juntos contra ele.
57А они повикавши гласно затискиваху уши своје, и навалише једнодушно на њ.
58Eles o lançaram fora da cidade e o apedrejaram. As testemunhas colocaram as suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
58И изведавши га из града стадоше га засипати камењем, и сведоци хаљине своје метнуше код ногу младића по имену Савла.
59Eles apedrejavam Estêvão enquanto ele clamava, dizendo: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito!”
59И засипаху камењем Стефана, који се мољаше Богу и говораше: Господе Исусе! Прими дух мој.
60Ele se ajoelhou e clamou em alta voz: “Senhor, não lhes imputes este pecado!” Depois de dizer isso, ele adormeceu.
60Онда клече на колена и повика гласно: Господе! Не прими им ово за грех. И ово рекавши умре.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.