فیلپیان 2
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1بنابراین اگر نصیحتی در مسیح، یا تسلی محبت، یا شراکت در روح، یا شفقت ورحمت هست،
1Ако има дакле које поучење у Христу, или ако има која утеха љубави, ако има која заједница духа, ако има које срце жалостиво и милост,
2پس خوشی مرا کامل گردانید تابا هم یک فکر کنید و همان محبت نموده، یک دل بشوید و یک فکر داشته باشید.
2испуните моју радост, да једно мислите, једну љубав имате, једнодушни и једномислени:
3و هیچ‌چیز را ازراه تعصب و عجب مکنید، بلکه با فروتنی دیگران را از خود بهتر بدانید.
3Ништа не чините успркос или за празну славу; него понизношћу чините један другог већег од себе.
4و هریک از شما ملاحظه کارهای خود را نکند، بلکه هرکدام کارهای دیگران را نیز.
4Не гледајте сваки за своје, него и за других.
5پس همین فکر در شما باشد که در مسیح عیسی نیز بود
5Јер ово да се мисли међу вама шта је и у Христу Исусу,
6که چون در صورت خدا بود، باخدا برابر بودن را غنیمت نشمرد،
6који, ако је и био у обличју Божијем, није се отимао да се упореди с Богом;
7لیکن خود راخالی کرده، صورت غلام را پذیرفت و درشباهت مردمان شد؛
7него је понизио сам себе узевши обличје слуге, поставши као и други људи и на очи нађе се као човек.
8و چون در شکل انسان یافت شد، خویشتن را فروتن ساخت و تا به موت بلکه تا به موت صلیب مطیع گردید.
8Понизио сам себе поставши послушан до саме смрти, а смрти крстове.
9از این جهت خدا نیز او را بغایت سرافراز نمود و نامی را که فوق از جمیع نامها است، بدو بخشید.
9Зато и Бог Њега повиси, и дарова Му име које је веће од сваког имена.
10تا به نام عیسی هر زانویی از آنچه در آسمان و بر زمین وزیر زمین است خم شود،
10Да се у име Исусово поклони свако колено оних који су на небу и на земљи и под земљом;
11و هر زبانی اقرار کندکه عیسی مسیح، خداوند است برای تمجیدخدای پدر.
11и сваки језик да призна да је Господ Исус Христос на славу Бога Оца.
12پس‌ای عزیزان من چنانکه همیشه مطیع می‌بودید، نه در حضور من فقط بلکه بسیار زیادترالان وقتی که غایبم، نجات خود را به ترس و لرزبعمل آورید.
12Тако, љубазни моји, као што ме свагда слушасте, не само кад сам код вас, него и сад много већма кад нисам код вас, градите спасење своје са страхом и дрхтањем.
13زیرا خداست که در شمابرحسب رضامندی خود، هم اراده و هم فعل رابعمل ایجاد می‌کند.
13Јер је Бог што чини у вама да хоћете и учините као што Му је угодно.
14و هرکاری را بدون همهمه و مجادله بکنید،
14Све чините без вике и премишљања.
15تا بی‌عیب و ساده دل و فرزندان خدا بی‌ملامت باشید، در میان قومی کج رو و گردنکش که در آن میان چون نیرها درجهان می‌درخشید،
15Да будете прави и цели, деца Божја без мане усред рода неваљалог и поквареног, у коме светлите као видела на свету,
16و کلام حیات رابرمی افرازید، بجهت فخر من در روز مسیح تاآنکه عبث ندویده و عبث زحمت نکشیده باشم.
16придржавајући реч живота, на моју хвалу за дан Христов, да ми не буде узалуд трчање и труд.
17بلکه هرگاه بر قربانی و خدمت ایمان شماریخته شوم، شادمان هستم و با همه شما شادی می‌کنم.
17Но ако и жртвован будем на жртву и службу вере ваше, радујем се, и радујем се с вама свима.
18و همچنین شما نیز شادمان هستید و بامن شادی می‌کنید.
18Тако и ви радујте се и будите са мном радосни.
19و در عیسی خداوند امیدوارم که تیموتاوس را به زودی نزد شما بفرستم تامن نیز ازاحوال شما مطلع شده، تازه روح گردم.
19А надам се у Господа Исуса да ћу скоро послати к вама Тимотија, да се и ја развеселим разабравши како сте ви.
20زیراکسی دیگر را همدل ندارم که به اخلاص درباره شما اندیشد.
20Јер ниједног немам једнаке мисли са собом који се управо брине за вас.
21زانرو که همه نفع خود رامی طلبند، نه امور عیسی مسیح را.
21Јер сви траже шта је њихово, а не шта је Христа Исуса.
22اما دلیل اورا می‌دانید، زیرا چنانکه فرزند پدر را خدمت می‌کند، او با من برای انجیل خدمت کرده است.
22А његово поштење познајете, јер као дете оцу са мном је послужио у јеванђељу.
23پس امیدوارم که چون دیدم کار من چطورمی شود، او را بی‌درنگ بفرستم.
23Њега, дакле, надам се да ћу послати одмах како разберем шта је за мене.
24اما در خداونداعتماد دارم که خود هم به زودی بیایم.
24А надам се у Господу да ћу и сам скоро доћи к вама.
25ولی لازم دانستم که اپفردتس را به سوی شما روانه نمایم که مرا برادر و همکار و همجنگ می‌باشد، اما شما را رسول و خادم حاجت من.
25Али нађох за потребно да пошаљем к вама брата Епафродита, свог помагача и другара у војевању, а вашег посланика и слугу моје потребе;
26زیرا که مشتاق همه شما بود و غمگین شد ازاینکه شنیده بودید که او بیمار شده بود.
26јер жељаше од срца вас све да види, и жаљаше што сте чули да је боловао.
27وفی الواقع بیمار و مشرف بر موت بود، لیکن خدا بروی ترحم فرمود و نه بر او فقط بلکه بر من نیز تامرا غمی بر غم نباشد.
27Јер беше болестан до смрти; но Бог помилова га, не само њега него и мене, да ми не дође жалост на жалост.
28پس به سعی بیشتر او راروانه نمودم تا از دیدنش باز شاد شوید و حزن من کمتر شود.
28Зато га послах скорије, да се обрадујете кад га опет видите, и мени да олакша мало.
29پس او را در خداوند با کمال خوشی بپذیرید و چنین کسان را محترم بدارید،
29Примите га, дакле, у Господу са сваком радости, и такве поштујте;
30زیرا در کار مسیح مشرف بر موت شد و جان خود را به خطر انداخت تا نقص خدمت شما را برای من به‌کمال رساند.
30јер за дело Христово дође до саме смрти, не маривши за свој живот да накнади у служби мојој што вас немам.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.