Judit 12
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1Daarop liet hij haar in het vertrek brengen, waar zijn schatten lagen, en gaf hij opdracht, dat zij daar haar verblijf zou hebben. Maar toen hij gelastte, dat men haar van zijn eigen gerechten moest voorzetten,
1Then he ordered that she should go in where his treasures were laid up, and bade her tarry there, and he appointed what should be given her from his own table.
2gaf Judit ten antwoord: De spijzen, die gij me wilt laten voorzetten, zal ik nu niet kunnen gebruiken; want dan zou ik me schuldig maken aan een overtreding; ik zal dus eten van wat ik zelf heb meegebracht.
2And Judith answered him and said: Now I cannot eat of these things which thou commandest to be given me, lest sin come upon me: but I will eat of the things which I have brought.
3Holoférnes zeide tot haar: Maar wat zullen wij dan voor u kunnen doen, wanneer de voorraad op is, die ge zelf hebt meegebracht?
3And Holofernes said to her: If these things which thou hast brought with thee fail thee, what shall we do for thee?
4Judit antwoordde: Mijn heer, zo waar gij leeft; uw dienares zal dit alles nog niet hebben verbruikt, eer God door mijn hand mijn plannen ten uitvoer heeft gebracht. Nu leidden zijn dienaren haar in de tent, die hij had aangewezen.
4And Judith said: As thy soul liveth, my lord, thy handmaid shall not spend all these things till God do by my hand that which I have purposed. And his servants brought her into the tent which he had commanded.
5En toen zij daar binnenging, vroeg zij verlof, om 's nachts en voor zonsopgang naar buiten te gaan, om te bidden en den Heer aan te roepen.
5And when she was going in, she desired that she might have liberty to go out at night and before day to prayer, and to beseech the Lord.
6En hij beval zijn lijfwacht, haar drie dagen lang vrij in- en uit te laten gaan, om haar God te aanbidden.
6And he commanded his chamberlains, that she might go out and in, to adore her God as she pleased, for three days.
7Zo ging zij 's nachts naar het dal van Betoel, waar zij zich waste aan de waterbron.
7And she went out in the nights into the valley of Bethulia, and washed herself in a fountain of water.
8En terwijl ze dan weer naar boven ging, bad zij den Heer, Israëls God, dat Hij haar in staat zou stellen, haar volk te bevrijden.
8And as she came up, she prayed to the Lord the God of Israel, that he would direct her way to the deliverance of his people.
9Dan ging zij rein haar tent weer binnen, bleef daar tot de avond, en nuttigde daar haar spijzen.
9And going in, she remained pure in the tent, until she took her own meat in the evening.
10Maar de vierde dag gaf Holoférnes een maaltijd aan zijn dienaars. En hij beval Vágao, zijn kamerdienaar: Ga naar de hebreeuwse vrouw en tracht haar er toe te bewegen, dat zij er vrijwillig in toestemt, bij mij te wonen;
10And it came to pass on the fourth day, that Holofernes made a supper for his servants, and said to Vagao his eunuch: Go, and persuade that Hebrew woman, to consent of her own accord to dwell with me.
11want de Assyriërs vinden het een schande en een belediging voor een man, wanneer een vrouw er in slaagt, hem ongerept te verlaten.
11For it is looked upon as shameful among the Assyrians, if a woman mock a man, by doing so as to pass free from him.
12Vágao ging dus naar Judit en zeide: Ik hoop, dat het schone meisje er niet tegen opziet, bij mijn heer te komen, om in zijn tegenwoordigheid geëerd te worden, en met hem vrolijk te eten en wijn te drinken.
12Then Vagao went in to Judith, and said: Let not my good maid be afraid to go in to my lord, that she may be honoured before his face, that she may eat with him and drink wine and be merry.
13Judit antwoordde: Hoe zou ik het durven wagen, mij tegen mijn heer te verzetten?
13And Judith answered him: Who am I, that I should gainsay my lord?
14Ik zal alles doen, wat hij goed en aangenaam vindt. Want wat hem aangenaam is, zal ook voor mij het beste wezen, zolang ik leef.
14All that shall be good and best before his eyes, I will do. And whatsoever shall please him, that shall be best to me all the days of my life.
15Zij stond dus op, en deed haar mooiste kleren aan. Toen zij bij Holoférnes binnenkwam en voor hem stond,
15And she arose and dressed herself out with her garments, and going in she stood before his face.
16raakten zijn zinnen geheel verward; want hij begeerde haar met brandend verlangen.
16And the heart of Holofernes was smitten, for he was burning with the desire of her.
17En Holoférnes zeide haar: Drink nu, lig aan en wees vrolijk; want ge hebt genade bij mij gevonden.
17And Holofernes said to her: Drink now, and sit down and be merry for thou hast found favour before me.
18Judit antwoordde: Ja heer, ik zal drinken; want nog nooit in mijn leven werd ik zó geëerd.
18And Judith said: I will drink my lord, because my life is magnified this day above all my days.
19Maar zij nam wat haar dienstmaagd voor haar had klaar gezet, en at en dronk bij hem.
19And she took and ate and drank before him what her maid had prepared for her.
20Holoférnes was verrukt over haar, en dronk zoveel wijn, als hij heel zijn leven nog niet had gedronken.
20And Holofernes was made merry on her occasion, and drank exceeding much wine, so much as he had never drunk in his life.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.