ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
Chapter 26
Septuagint (Brenton Gree…
vs Bíblia Portuguesa …
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ 26

Septuagint (Brenton Greek text, with Apocrypha)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Ὥσπερ δρόσος ἐν ἀμητῷ, καὶ ὥσπερ ὑετὸς ἐν θέρει, οὕτως οὐκ ἔστιν ἄφρουι τιμή.
1Como a neve no verão, e como a chuva na colheita, assim a honra não convém ao tolo.
2Ὥσπερ ὄρνεα πέταται καὶ στρουθοί, οὕτως ἀρὰ ματαία οὐκ ἐπελεύσεται οὐδενί.
2Como o pardal que voa sem rumo, como a andorinha que esvoaça, assim a maldição sem motivo não encontra repouso.
3Ὥσπερ μάστιξ ἵππῳ καὶ κέντρον ὄνῳ, οὕτως ῥάβδος ἔθνει παρανόμῳ.
3O chicote é para o cavalo, o freio para o jumento, e a vara para as costas dos tolos!
4Μὴ ἀποκρίνου ἄφρονι πρὸς τὴν ἐκείνου ἀφροσύνην, ἵνα μὴ ὅμοιος γένῃ αὐτῷ.
4Não responda ao tolo segundo a sua estultícia, para que você também não se torne semelhante a ele.
5Ἀλλὰ ἀποκρίνου ἄφρονι κατὰ τὴν ἀφροσύνην αὐτοῦ, ἵνα μὴ φαίνηται σοφὸς παρʼ ἑαυτῷ.
5Responda ao tolo segundo a sua estultícia, para que ele não seja sábio aos seus próprios olhos.
6Ἐκ τῶν ὁδῶν ἑαυτοῦ ὄνειδος ποιεῖται ὁ ἀποστείλας διʼ ἀγγέλου ἄφρονος λόγον.
6Aquele que envia uma mensagem pelas mãos de um tolo está cortando os próprios pés e bebendo a violência.
7Ἄφελοῦ πορείαν σκελῶν, καὶ παρανομίαν ἐκ στόματος ἀφρόνων.
7Como as pernas do coxo que pendem frouxas, assim é o provérbio na boca dos tolos.
8Ὃς ἀποδεσμεύει λίθον ἐν σφενδόνῃ, ὅμοιός ἐστι τῷ διδόντι ἄφρονι δόξαν.
8Como aquele que amarra uma pedra na funda, assim é aquele que dá honra a um tolo.
9Ἄκανθαι φύονται ἐν χειρὶ μεθύσου, δουλεία δὲ ἐν χειρὶ τῶν ἀφρόνων.
9Como um espinheiro que entra na mão de um bêbado, assim é o provérbio na boca dos tolos.
10Πολλὰ χειμάζεται πᾶσα σὰρξ ἀφρόνων, συντρίβεται γὰρ ἡ ἔκστασις αὐτῶν.
10Como um arqueiro que fere a todos, assim é aquele que contrata um tolo ou aquele que contrata os que passam.
11Ὥσπερ κύων ὅταν ἐπέλθῃ ἐπὶ τὸν ἑαυτοῦ ἔμετον καὶ μισητὸς γένηται, οὕτως ἄφρων τῇ ἑαυτοῦ κακίᾳ ἀναστρέψας ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ ἁμαρτίαν· ἔστιν αἰσχύνη ἐπάγουσα ἁμαρτίαν, καὶ ἐστιν αἰσχύνη δόξα καὶ χάρις.
11Como o cachorro que volta ao seu vômito, assim é o tolo que repete a sua estultícia.
12Εἶδον ἄνδρα δόξαντα παρʼ αὐτῷ σοφὸν εἶναι, ἐλπίδα μέντοι ἔσχε μᾶλλον ἄφρων αὐτοῦ.
12Você vê um homem sábio aos seus próprios olhos? Há mais esperança para um tolo do que para ele.
13Λέγει ὀκνηρὸς ἀποστελλόμενος εἰς ὁδὸν, λέων ἐν ταῖς ἐν δὲ ταῖς πλατείαις φονευταί.
13O preguiçoso diz: “Há um leão no caminho! Um leão feroz ronda as ruas!”
14Ὥσπερ θύρα στρέφεται ἐπὶ τοῦ στρόφιγγος, οὕτως ὀκνηρὸς ἐπὶ τῆς κλίνης αὐτοῦ.
14Como a porta gira em suas dobradiças, assim faz o preguiçoso na sua cama.
15Κρύψας ὀκνηρὸς τὴν χεῖρα ἐν τῷ κόλπῳ αὐτοῦ, οὐ δυνήσεται ἐπενεγκεῖν ἐπὶ στόμα.
15O preguiçoso esconde a mão no prato. Ele tem preguiça demais para levá-la de volta à boca.
16Σοφώτερος ἑαυτῷ ὀκνηρὸς φαίνεται, τοῦ ἐν πλησμονῇ ἀποκομίζοντος ἀγγελίαν.
16O preguiçoso é mais sábio aos seus próprios olhos do que sete homens que respondem com discrição.
17Ὥσπερ ὁ κρατῶν κέρκου κυνὸς, οὕτως ὁ προεστὼς ἀλλοτρίας κρίσεως.
17Como quem agarra as orelhas de um cachorro é aquele que passa e se intromete em uma contenda que não é sua.
18Ὥσπερ οἱ ἰώμενοι προβάλλουσι λόγους εἰς ἀνθρώπους, ὁ δὲ ἀπαντήσας τῷ λόγῳ πρῶτος ὑποσκελισθήσεται·
18Como um louco que atira tochas, flechas e morte,
19Οὕτως πάντες οἱ ἐνεδρεύοντες τοὺς ἑαυτῶν φίλους, ὅταν δὲ ὁραθῶσι, λέγουσιν, ὅτι παίζων ἔπραξα.
19é o homem que engana o seu próximo e diz: “Eu não estava apenas brincando?”
20Ἐν πολλοῖς ξύλοις θάλλει πῦρ, ὅπου δὲ οὐκ ἔστι δίθυμος, ἡσυχάζει μάχη.
20Por falta de lenha o fogo se apaga. Sem o fofoqueiro, a contenda se acalma.
21Ἐσχάρα ἄνθραξι καὶ ξύλα πυρὶ, ἀνὴρ δὲ λοίδορος εἰς ταραχὴν μάχης.
21Como o carvão para as brasas, e a lenha para o fogo, assim é o homem briguento para acender contendas.
22Λόγοι κερκώπων μαλακοὶ, οὗτοι δὲ τύπτουσιν εἰς ταμιεῖα σπλάγχνων.
22As palavras do fofoqueiro são como petiscos deliciosos, elas descem até o íntimo do ser.
23Ἀργύριον διδόμενον μετὰ δόλου, ὥσπερ ὄστρακον ἡγητέον· χείλη λεῖα καρδίαν καλύπτει λυπηράν.
23Como escória de prata sobre um vaso de barro são os lábios fervorosos com um coração mau.
24Χείλεσι πάντα ἐπινεύει ἀποκλαιόμενος ἐχθρὸς, ἐν δὲ τῇ καρδίᾳ τεκταίνεται δόλους.
24O homem malicioso se disfarça com os seus lábios, mas abriga o mal no seu coração.
25Ἐάν σου δέηται ὁ ἐχθρὸς μεγάλῃ τῇ φωνῇ, μὴ πεισθῇς, ἑπτὰ γάρ πονηρίαι ἐν τῇ ψυχῇ αὐτοῦ.
25Quando a sua fala for encantadora, não acredite nele, pois há sete abominações no seu coração.
26Ὁ κρύπτων ἔχθραν συνίστησι δόλον, ἐκκαλύπτει δὲ τὰς ἑαυτοῦ ἁμαρτίας εὔγνωστος ἐν συνεδρίοις.
26A sua malícia pode ser ocultada pelo engano, mas a sua maldade será exposta na congregação.
27Ὁ ὀρύσσων βόθρον τῷ πλησίον, ἐμπεσεῖται εἰς αὐτόν· ὁ δὲ κυλίων λίθον, ἐφʼ ἑαυτὸν κυλίει.
27Quem cava uma cova cairá nela. Quem rola uma pedra, ela voltará sobre ele.
28Γλῶσσα ψευδὴς μισεῖ ἀλήθειαν, στόμα δὲ ἄστεγον ποιεῖ ἀκαταστασίας.
28A língua mentirosa odeia aqueles a quem fere; e a boca lisonjeira provoca a ruína.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.