Sapientiæ Solomonis 8
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1[Attingit ergo a fine usque ad finem fortiter, et disponit omnia suaviter.]
1Haar kracht strekt zich uit van het ene eind tot het andere, Zij is het, die alles ten beste beschikt.
2[Hanc amavi, et exquisivi a juventute mea, et quæsivi sponsam mihi eam assumere, et amator factus sum formæ illius.
2Ik had haar lief en zocht haar sinds mijn jeugd, Zocht haar te winnen als bruid; Want ik werd verliefd op haar schoonheid.
3Generositatem illius glorificat, contubernium habens Dei; sed et omnium Dominus dilexit illam.
3Zij roemt haar edele afkomst; Want zij leeft in gemeenschap met God, En Hij, die de Heer is van alles, bemint haar.
4Doctrix enim est disciplinæ Dei, et electrix operum illius.
4Ja, zij is ingewijd in de kennis van God, En is zijn raadsvrouw bij zijn werken.
5Et si divitiæ appetuntur in vita, quid sapientia locupletius quæ operatur omnia?
5Als rijkdom een begerenswaardig bezit is in het leven, Wat is er rijker dan de wijsheid, die alles bewerkt;
6Si autem sensus operatur, quis horum quæ sunt magis quam illa est artifex?
6En als iemand naar scherpzinnigheid streeft, Wie ter wereld is vaardiger dan zij?
7Et si justitiam quis diligit, labores hujus magnas habent virtutes: sobrietatem enim et prudentiam docet, et justitiam, et virtutem, quibus utilius nihil est in vita hominibus.
7Heeft iemand de gerechtigheid lief, Heel haar streven is op deugden gericht; Want zij leert matigheid en voorzichtigheid, Rechtvaardigheid en sterkte; En niets bestaat er, dat nuttiger is Voor den mens in zijn leven.
8Et si multitudinem scientiæ desiderat quis, scit præterita, et de futuris æstimat; scit versutias sermonum, et dissolutiones argumentorum; signa et monstra scit antequam fiant, et eventus temporum et sæculorum.
8Wanneer iemand streeft naar rijke ervaring, Zij kent het verleden en doorziet de toekomst; Zij verstaat de zin van spreuken, En de oplossing van raadsels; Wonderen en tekenen kent zij te voren Met de lotgevallen van tijden en eeuwen.
9Proposui ergo hanc adducere mihi ad convivendum, sciens quoniam mecum communicabit de bonis, et erit allocutio cogitationis et tædii mei.
9Ik besloot dus, haar te nemen als levensgezellin, Wetend. dat zij mij het goede zal raden, En zal troosten in zorgen en smart.
10Habebo propter hanc claritatem ad turbas, et honorem apud seniores juvenis;
10Door haar zal ik roem verwerven bij het volk, En eer bij de oudsten, ofschoon ik nog jong ben.
11et acutus inveniar in judicio, et in conspectu potentium admirabilis ero, et facies principum mirabuntur me:
11Bij het rechtspreken zal ik scherpzinnig zijn, En bewondering vinden in het oog van de vorsten.
12tacentem me sustinebunt, et loquentem me respicient, et sermocinante me plura, manus ori suo imponent.
12Zwijg ik, dan zullen ze wachten, Als ik spreek, aandachtig luisteren; En al voer ik nog langer het woord, Ze leggen de hand op hun mond.
13Præterea habebo per hanc immortalitatem, et memoriam æternam his qui post me futuri sunt relinquam.
13Door haar zal ik onsterfelijkheid verwerven, Een eeuwig aandenken achterlaten bij wie na mij komen.
14Disponam populos, et nationes mihi erunt subditæ:
14Ik zal volkeren besturen en naties onderwerpen,
15timebunt me audientes reges horrendi. In multitudine videbor bonus, et in bello fortis.
15Gevreesde tyrannen zullen met schrik van mij horen; Bij mijn volk zal ik goed zijn, En dapper in de krijg.
16Intrans in domum meam, conquiescam cum illa: non enim habet amaritudinem conversatio illius, nec tædium convictus illius, sed lætitiam et gaudium.
16Als ik terugkeer naar huis, bij haar vind ik rust; Want de omgang met haar heeft nimmer iets bitters, En met haar verkeren geeft nimmer verdriet, Maar vreugde en blijdschap.
17Hæc cogitans apud me et commemorans in corde meo, quoniam immortalitas est in cognatione sapientiæ,
17Omdat ik dit bij mijzelf bedacht, En overwoog in mijn hart: Dat er onsterfelijkheid ligt in het gezelschap der wijsheid,
18et in amicitia illius delectatio bona, et in operibus manuum illius honestas sine defectione, et in certamine loquelæ illius sapientia, et præclaritas in communicatione sermonum ipsius: circuibam quærens, ut mihi illam assumerem.
18En edel genot in haar vriendschap, Onuitputtelijke rijkdom in het werk van haar handen, Doorzicht in de innige omgang met haar, En roem in het deelnemen aan haar gesprekken: Daarom zocht ik overal rond, hoe haar tot mij te nemen.
19Puer autem eram ingeniosus, et sortitus sum animam bonam.
19Ik was een knaap van schone gestalte, En ik had een voortreffelijke ziel ontvangen;
20Et cum essem magis bonus, veni ad corpus incoinquinatum.
20Of liever, omdat ik voortreffelijk was, Kwam ik in een lichaam zonder gebreken.
21Et ut scivi quoniam aliter non possem esse continens, nisi Deus det; et hoc ipsum erat sapientiæ, scire cujus esset hoc donum: adii Dominum, et deprecatus sum illum, et dixi ex totis præcordiis meis:]
21Maar ik begreep, haar nooit te zullen bezitten, als God ze niet gaf; En het is reeds wijsheid te weten, wiens gave zij is. Daarom wendde ik mij tot den Heer in gebed, En sprak uit het diepst van mijn hart:
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.