Romanos 3
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Greek New Testament: Byzantine Text (Robinson–Pierpont 2018)
1Quid ergo amplius Judæo est? aut quæ utilitas circumcisionis?
1τι ουν το περισσον του ιουδαιου η τισ η ωφελεια τησ περιτομησ
2Multum per omnem modum. Primum quidem quia credita sunt illis eloquia Dei.
2πολυ κατα παντα τροπον πρωτον μεν γαρ οτι επιστευθησαν τα λογια του θεου
3Quid enim si quidam illorum non crediderunt? numquid incredulitas illorum fidem Dei evacuabit? Absit.
3τι γαρ ει ηπιστησαν τινεσ μη η απιστια αυτων την πιστιν του θεου καταργησει
4Est autem Deus verax: omnis autem homo mendax, sicut scriptum est: [Ut justificeris in sermonibus tuis: et vincas cum judicaris.]
4μη γενοιτο γινεσθω δε ο θεοσ αληθησ πασ δε ανθρωποσ ψευστησ καθωσ γεγραπται οπωσ αν δικαιωθησ εν τοισ λογοισ σου και νικησησ εν τω κρινεσθαι σε
5Si autem iniquitas nostra justitiam Dei commendat, quid dicemus? Numquid iniquus est Deus, qui infert iram?
5ει δε η αδικια ημων θεου δικαιοσυνην συνιστησιν τι ερουμεν μη αδικοσ ο θεοσ ο επιφερων την οργην κατα ανθρωπον λεγω
6secundum hominem dico. Absit. Alioquin quomodo judicabit Deus hunc mundum?
6μη γενοιτο επει πωσ κρινει ο θεοσ τον κοσμον
7Si enim veritas Dei in meo mendacio abundavit in gloriam ipsius: quid adhuc et ego tamquam peccator judicor?
7ει γαρ η αληθεια του θεου εν τω εμω ψευσματι επερισσευσεν εισ την δοξαν αυτου τι ετι καγω ωσ αμαρτωλοσ κρινομαι
8et non (sicut blasphemamur, et sicut aiunt quidam nos dicere) faciamus mala ut veniant bona: quorum damnatio justa est.
8και μη καθωσ βλασφημουμεθα και καθωσ φασιν τινεσ ημασ λεγειν οτι ποιησωμεν τα κακα ινα ελθη τα αγαθα ων το κριμα ενδικον εστιν
9Quid ergo? præcellimus eos? Nequaquam. Causati enim sumus Judæos et Græcos omnes sub peccato esse,
9τι ουν προεχομεθα ου παντωσ προητιασαμεθα γαρ ιουδαιουσ τε και ελληνασ παντασ υφ αμαρτιαν ειναι
10sicut scriptum est: [Quia non est justus quisquam:
10καθωσ γεγραπται οτι ουκ εστιν δικαιοσ ουδε εισ
11non est intelligens, non est requirens Deum.
11ουκ εστιν ο συνιων ουκ εστιν ο εκζητων τον θεον
12Omnes declinaverunt, simul inutiles facti sunt: non est qui faciat bonum, non est usque ad unum.
12παντεσ εξεκλιναν αμα ηχρειωθησαν ουκ εστιν ποιων χρηστοτητα ουκ εστιν εωσ ενοσ
13Sepulchrum patens est guttur eorum, linguis suis dolose agebant: venenum aspidum sub labiis eorum:
13ταφοσ ανεωγμενοσ ο λαρυγξ αυτων ταισ γλωσσαισ αυτων εδολιουσαν ιοσ ασπιδων υπο τα χειλη αυτων
14quorum os maledictione, et amaritudine plenum est:
14ων το στομα αρασ και πικριασ γεμει
15veloces pedes eorum ad effundendum sanguinem:
15οξεισ οι ποδεσ αυτων εκχεαι αιμα
16contritio et infelicitas in viis eorum:
16συντριμμα και ταλαιπωρια εν ταισ οδοισ αυτων
17et viam pacis non cognoverunt:
17και οδον ειρηνησ ουκ εγνωσαν
18non est timor Dei ante oculos eorum.]
18ουκ εστιν φοβοσ θεου απεναντι των οφθαλμων αυτων
19Scimus autem quoniam quæcumque lex loquitur, iis, qui in lege sunt, loquitur: ut omne os obstruatur, et subditus fiat omnis mundus Deo:
19οιδαμεν δε οτι οσα ο νομοσ λεγει τοισ εν τω νομω λαλει ινα παν στομα φραγη και υποδικοσ γενηται πασ ο κοσμοσ τω θεω
20quia ex operibus legis non justificabitur omnis caro coram illo. Per legem enim cognitio peccati.
20διοτι εξ εργων νομου ου δικαιωθησεται πασα σαρξ ενωπιον αυτου δια γαρ νομου επιγνωσισ αμαρτιασ
21Nunc autem sine lege justitia Dei manifestata est: testificata a lege et prophetis.
21νυνι δε χωρισ νομου δικαιοσυνη θεου πεφανερωται μαρτυρουμενη υπο του νομου και των προφητων
22Justitia autem Dei per fidem Jesu Christi in omnes et super omnes qui credunt in eum: non enim est distinctio:
22δικαιοσυνη δε θεου δια πιστεωσ ιησου χριστου εισ παντασ και επι παντασ τουσ πιστευοντασ ου γαρ εστιν διαστολη
23omnes enim peccaverunt, et egent gloria Dei.
23παντεσ γαρ ημαρτον και υστερουνται τησ δοξησ του θεου
24Justificati gratis per gratiam ipsius, per redemptionem quæ est in Christo Jesu,
24δικαιουμενοι δωρεαν τη αυτου χαριτι δια τησ απολυτρωσεωσ τησ εν χριστω ιησου
25quem proposuit Deus propitiationem per fidem in sanguine ipsius, ad ostensionem justitiæ suæ propter remissionem præcedentium delictorum
25ον προεθετο ο θεοσ ιλαστηριον δια τησ πιστεωσ εν τω αυτου αιματι εισ ενδειξιν τησ δικαιοσυνησ αυτου δια την παρεσιν των προγεγονοτων αμαρτηματων
26in sustentatione Dei, ad ostensionem justitiæ ejus in hoc tempore: ut sit ipse justus, et justificans eum, qui est ex fide Jesu Christi.
26εν τη ανοχη του θεου προσ ενδειξιν τησ δικαιοσυνησ αυτου εν τω νυν καιρω εισ το ειναι αυτον δικαιον και δικαιουντα τον εκ πιστεωσ ιησου
27Ubi est ergo gloriatio tua? Exclusa est. Per quam legem? Factorum? Non: sed per legem fidei.
27που ουν η καυχησισ εξεκλεισθη δια ποιου νομου των εργων ουχι αλλα δια νομου πιστεωσ
28Arbitramur enim justificari hominem per fidem sine operibus legis.
28λογιζομεθα ουν πιστει δικαιουσθαι ανθρωπον χωρισ εργων νομου
29An Judæorum Deus tantum? nonne et gentium? Immo et gentium:
29η ιουδαιων ο θεοσ μονον ουχι δε και εθνων ναι και εθνων
30quoniam quidem unus est Deus, qui justificat circumcisionem ex fide, et præputium per fidem.
30επειπερ εισ ο θεοσ οσ δικαιωσει περιτομην εκ πιστεωσ και ακροβυστιαν δια τησ πιστεωσ
31Legem ergo destruimus per fidem? Absit: sed legem statuimus.
31νομον ουν καταργουμεν δια τησ πιστεωσ μη γενοιτο αλλα νομον ιστωμεν
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.