Luke 6
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Freedom Bible (Thai)
1And it came to pass on the second sabbath after the first, that he went through the corn fields; and his disciples plucked the ears of corn, and did eat, rubbing them in their hands.
1ในวันสะบาโตที่สองหลังจากวันแรก พระองค์กำลังเดินผ่านทุ่งนา สาวกของพระองค์เด็ดรวงข้าว ขยี้ด้วยมือ แล้วกิน
2And certain of the Pharisees said unto them, Why do ye that which is not lawful to do on the sabbath days?
2แต่ฟาริสีบางคนกล่าวกับพวกเขาว่า “ทำไมพวกคุณจึงทำสิ่งที่ไม่ได้รับอนุญาตให้ทำในวันสะบาโต?”
3And Jesus answering them said, Have ye not read so much as this, what David did, when himself was an hungred, and they which were with him;
3พระเยซูตอบพวกเขาว่า “พวกคุณไม่เคยอ่านหรือว่า ดาวิดทำอะไรเมื่อเขากับคนที่อยู่ด้วยหิว
4How he went into the house of God, and did take and eat the shewbread, and gave also to them that were with him; which it is not lawful to eat but for the priests alone?
4คือเขาเข้าไปในพระนิเวศของพระเจ้า เอาขนมปังถวายมากิน และยังให้แก่คนที่อยู่กับเขา ทั้งที่ไม่มีใครได้รับอนุญาตให้กินนอกจากพวกปุโรหิตเท่านั้น?”
5And he said unto them, That the Son of man is Lord also of the sabbath.
5พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “บุตรมนุษย์เป็นเจ้าเหนือวันสะบาโต”
6And it came to pass also on another sabbath, that he entered into the synagogue and taught: and there was a man whose right hand was withered.
6ในวันสะบาโตอีกวันหนึ่ง พระองค์เข้าไปในธรรมศาลาและสอน มีชายคนหนึ่งอยู่ที่นั่น มือขวาของเขาลีบ
7And the scribes and Pharisees watched him, whether he would heal on the sabbath day; that they might find an accusation against him.
7พวกอาลักษณ์และพวกฟาริสีคอยจับตาดูว่า พระองค์จะรักษาในวันสะบาโตหรือไม่ เพื่อพวกเขาจะหาข้อกล่าวหาต่อพระองค์ได้
8But he knew their thoughts, and said to the man which had the withered hand, Rise up, and stand forth in the midst. And he arose and stood forth.
8แต่พระองค์รู้ความคิดของพวกเขา จึงกล่าวกับชายมือลีบว่า “จงลุกขึ้น และมายืนตรงกลาง” เขาก็ลุกขึ้นยืน
9Then said Jesus unto them, I will ask you one thing; Is it lawful on the sabbath days to do good, or to do evil? to save life, or to destroy it ?
9แล้วพระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “เราขอถามพวกคุณอย่างหนึ่ง ในวันสะบาโต สิ่งใดได้รับอนุญาต ให้ทำดีหรือทำร้าย? ให้ช่วยชีวิตหรือฆ่า?”
10And looking round about upon them all, he said unto the man, Stretch forth thy hand. And he did so: and his hand was restored whole as the other.
10พระองค์มองดูพวกเขาทุกคนโดยรอบ แล้วกล่าวกับชายคนนั้นว่า “จงเหยียดมือออก” เขาก็ทำ และมือของเขาก็กลับเป็นปกติเหมือนอีกข้าง
11And they were filled with madness; and communed one with another what they might do to Jesus.
11แต่พวกเขาเต็มไปด้วยความโกรธคลั่ง และปรึกษากันว่าจะทำอะไรกับพระเยซู
12And it came to pass in those days, that he went out into a mountain to pray, and continued all night in prayer to God.
12ในช่วงวันเหล่านั้น พระองค์ขึ้นไปบนภูเขาเพื่ออธิษฐาน และอธิษฐานต่อพระเจ้าตลอดทั้งคืน
13¶ And when it was day, he called unto him his disciples: and of them he chose twelve, whom also he named apostles;
13เมื่อถึงรุ่งเช้า พระองค์เรียกสาวกมา และเลือกสิบสองคนจากพวกเขา ซึ่งพระองค์เรียกว่าอัครทูตด้วย ได้แก่
14Simon, (whom he also named Peter,) and Andrew his brother, James and John, Philip and Bartholomew,
14ซีโมน ซึ่งพระองค์ตั้งชื่อให้ว่าเปโตร อันดรูว์น้องชายของเขา ยากอบ ยอห์น ฟีลิป บารโธโลมิว
15Matthew and Thomas, James the son of Alphæus, and Simon called Zelotes,
15มัทธิว โธมัส ยากอบบุตรของอัลเฟอัส ซีโมนที่เรียกว่าเซโลเต
16And Judas the brother of James, and Judas Iscariot, which also was the traitor.
16ยูดาสบุตรของยากอบ และยูดาสอิสคาริโอท ผู้ซึ่งต่อมาเป็นผู้ทรยศ
17¶ And he came down with them, and stood in the plain, and the company of his disciples, and a great multitude of people out of all Judæa and Jerusalem, and from the sea coast of Tyre and Sidon, which came to hear him, and to be healed of their diseases;
17พระองค์ลงมากับพวกเขา และยืนอยู่บนที่ราบ มีสาวกของพระองค์กลุ่มใหญ่ และประชาชนจำนวนมากจากทั่วแคว้นยูเดีย จากเยรูซาเล็ม และจากชายฝั่งเมืองไทระกับไซดอน พวกเขามาเพื่อฟังพระองค์ และให้พระองค์รักษาโรคของพวกเขา
18And they that were vexed with unclean spirits: and they were healed.
18รวมทั้งคนที่ถูกวิญญาณที่ไม่บริสุทธิ์รบกวน และพวกเขาก็ได้รับการรักษา
19And the whole multitude sought to touch him: for there went virtue out of him, and healed them all.
19ฝูงชนทั้งหมดพยายามแตะพระองค์ เพราะมีพลังออกจากพระองค์ และรักษาพวกเขาทุกคน
20¶ And he lifted up his eyes on his disciples, and said, Blessed be ye poor: for yours is the kingdom of God.
20พระองค์เงยหน้ามองสาวกของพระองค์ และกล่าวว่า “พวกคุณผู้ยากจนเป็นสุข เพราะอาณาจักรของพระเจ้าเป็นของพวกคุณ
21Blessed are ye that hunger now: for ye shall be filled. Blessed are ye that weep now: for ye shall laugh.
21พวกคุณที่หิวอยู่ตอนนี้เป็นสุข เพราะพวกคุณจะได้อิ่ม พวกคุณที่ร้องไห้อยู่ตอนนี้เป็นสุข เพราะพวกคุณจะได้หัวเราะ
22Blessed are ye, when men shall hate you, and when they shall separate you from their company , and shall reproach you , and cast out your name as evil, for the Son of man’s sake.
22พวกคุณเป็นสุข เมื่อผู้คนเกลียดชังพวกคุณ ขับไล่พวกคุณ เยาะเย้ยพวกคุณ และประณามชื่อเสียงของพวกคุณว่าเลวร้าย เพราะเห็นแก่บุตรมนุษย์
23Rejoice ye in that day, and leap for joy: for, behold, your reward is great in heaven: for in the like manner did their fathers unto the prophets.
23ในวันนั้น จงชื่นชมยินดีและกระโดดโลดเต้นด้วยความยินดี เพราะรางวัลของพวกคุณในสวรรค์นั้นยิ่งใหญ่ เพราะบรรพบุรุษของพวกเขาก็ทำเช่นเดียวกันกับพวกผู้เผยพระวจนะ
24But woe unto you that are rich! for ye have received your consolation.
24“แต่วิบัติแก่พวกคุณที่ร่ำรวย! เพราะพวกคุณได้รับการปลอบโยนของตนแล้ว
25Woe unto you that are full! for ye shall hunger. Woe unto you that laugh now! for ye shall mourn and weep.
25วิบัติแก่พวกคุณที่อิ่มอยู่ตอนนี้ เพราะพวกคุณจะหิว วิบัติแก่พวกคุณที่หัวเราะอยู่ตอนนี้ เพราะพวกคุณจะโศกเศร้าและร้องไห้
26Woe unto you, when all men shall speak well of you! for so did their fathers to the false prophets.
26วิบัติ เมื่อ ผู้คนกล่าวชมเชยพวกคุณ เพราะบรรพบุรุษของพวกเขาก็ทำเช่นเดียวกันกับพวกผู้เผยพระวจนะเท็จ
27¶ But I say unto you which hear, Love your enemies, do good to them which hate you,
27“แต่เราบอกพวกคุณที่ฟังอยู่ จงรักศัตรูของพวกคุณ จงทำดีต่อคนที่เกลียดชังพวกคุณ
28Bless them that curse you, and pray for them which despitefully use you.
28จงอวยพรคนที่สาปแช่งพวกคุณ และอธิษฐานเผื่อคนที่ทำร้ายพวกคุณ
29And unto him that smiteth thee on the one cheek offer also the other; and him that taketh away thy cloke forbid not to take thy coat also.
29ถ้าใครตบแก้มข้างหนึ่งของท่าน จงหันอีกข้างให้เขาด้วย และถ้าใครเอาเสื้อคลุมของท่านไป ก็อย่าห้ามเขาเอาเสื้อชั้นในไปด้วย
30Give to every man that asketh of thee; and of him that taketh away thy goods ask them not again.
30จงให้แก่ทุกคนที่ขอจากท่าน และถ้าใครเอาสิ่งของของท่านไป ก็อย่าเรียกคืน
31And as ye would that men should do to you, do ye also to them likewise.
31“พวกคุณอยากให้คนอื่นทำต่อพวกคุณอย่างไร ก็จงทำต่อพวกเขาอย่างนั้น
32For if ye love them which love you, what thank have ye? for sinners also love those that love them.
32“ถ้าพวกคุณรักเฉพาะคนที่รักพวกคุณ จะมีอะไรน่ายกย่อง? เพราะแม้แต่คนบาปก็รักคนที่รักพวกเขา
33And if ye do good to them which do good to you, what thank have ye? for sinners also do even the same.
33ถ้าพวกคุณทำดีเฉพาะต่อคนที่ทำดีต่อพวกคุณ จะมีอะไรน่ายกย่อง? เพราะแม้แต่คนบาปก็ทำอย่างเดียวกัน
34And if ye lend to them of whom ye hope to receive, what thank have ye? for sinners also lend to sinners, to receive as much again.
34ถ้าพวกคุณให้ยืมเฉพาะแก่คนที่พวกคุณหวังว่าจะได้คืน จะมีอะไรน่ายกย่อง? แม้แต่คนบาปก็ให้คนบาปยืม เพื่อจะได้คืนเท่าเดิม
35But love ye your enemies, and do good, and lend, hoping for nothing again; and your reward shall be great, and ye shall be the children of the Highest: for he is kind unto the unthankful and to the evil.
35แต่จงรักศัตรูของพวกคุณ จงทำดี และจงให้ยืมโดยไม่หวังสิ่งใดคืน แล้วรางวัลของพวกคุณจะยิ่งใหญ่ และพวกคุณจะเป็นบุตรขององค์ผู้สูงสุด เพราะพระองค์มีความกรุณาต่อคนอกตัญญูและคนชั่ว
36Be ye therefore merciful, as your Father also is merciful.
36“ดังนั้น จงมีเมตตา เหมือนอย่างที่พระบิดาของพวกคุณมีเมตตา
37Judge not, and ye shall not be judged: condemn not, and ye shall not be condemned: forgive, and ye shall be forgiven:
37อย่าพิพากษา แล้วพวกคุณจะไม่ถูกพิพากษา อย่าตัดสินลงโทษ แล้วพวกคุณจะไม่ถูกตัดสินลงโทษ จงปล่อยให้เป็นอิสระ แล้วพวกคุณจะได้รับการปล่อยให้เป็นอิสระ
38Give, and it shall be given unto you; good measure, pressed down, and shaken together, and running over, shall men give into your bosom. For with the same measure that ye mete withal it shall be measured to you again.
38“จงให้ แล้วพวกคุณจะได้รับเต็มมาตรา ทั้งกดลง เขย่าให้แน่น และตวงจนล้น เพราะพวกคุณใช้มาตราใดตวง ก็จะใช้มาตรานั้นตวงคืนให้พวกคุณ”
39And he spake a parable unto them, Can the blind lead the blind? shall they not both fall into the ditch?
39พระองค์กล่าวอุปมาแก่พวกเขาว่า “คนตาบอดจะนำทางคนตาบอดได้หรือ? ทั้งคู่จะไม่ตกลงในหลุมหรือ?
40The disciple is not above his master: but every one that is perfect shall be as his master.
40สาวกไม่อยู่เหนืออาจารย์ แต่เมื่อทุกคนได้รับการฝึกอย่างสมบูรณ์แล้ว ก็จะเป็นเหมือนอาจารย์ของตน
41And why beholdest thou the mote that is in thy brother’s eye, but perceivest not the beam that is in thine own eye?
41ทำไมท่านมองเห็นเศษฟางในตาของพี่น้องของท่าน แต่กลับไม่สังเกตคานที่อยู่ในตาของตนเอง?
42Either how canst thou say to thy brother, Brother, let me pull out the mote that is in thine eye, when thou thyself beholdest not the beam that is in thine own eye? Thou hypocrite, cast out first the beam out of thine own eye, and then shalt thou see clearly to pull out the mote that is in thy brother’s eye.
42หรือท่านจะพูดกับพี่น้องของท่านได้อย่างไรว่า ‘พี่น้องเอ๋ย ให้ฉันเขี่ยเศษฟางออกจากตาของท่านเถิด’ ทั้งที่ท่านเองไม่เห็นคานในตาของตน? คนหน้าซื่อใจคด! จงเอาคานออกจากตาของตนเองก่อน แล้วท่านจะมองเห็นชัดพอที่จะเขี่ยเศษฟางออกจากตาของพี่น้องได้
43For a good tree bringeth not forth corrupt fruit; neither doth a corrupt tree bring forth good fruit.
43“เพราะต้นไม้ดีย่อมไม่ออกผลเลว และต้นไม้เลวก็ย่อมไม่ออกผลดี
44For every tree is known by his own fruit. For of thorns men do not gather figs, nor of a bramble bush gather they grapes.
44ต้นไม้แต่ละต้นรู้จักได้จากผลของมัน เพราะคนไม่เก็บผลมะเดื่อจากต้นหนาม และไม่เก็บองุ่นจากพุ่มหนาม
45A good man out of the good treasure of his heart bringeth forth that which is good; and an evil man out of the evil treasure of his heart bringeth forth that which is evil: for of the abundance of the heart his mouth speaketh.
45คนดีนำสิ่งดีออกมาจากขุมทรัพย์ดีในใจ ส่วนคนชั่วนำสิ่งชั่วออกมาจากขุมทรัพย์ชั่วในใจ เพราะปากพูดออกมาจากสิ่งที่เต็มล้นอยู่ในใจ
46¶ And why call ye me, Lord, Lord, and do not the things which I say?
46“ทำไมพวกคุณจึงเรียกเราว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า องค์พระผู้เป็นเจ้า’ แต่ไม่ทำตามสิ่งที่เราบอก?
47Whosoever cometh to me, and heareth my sayings, and doeth them, I will shew you to whom he is like:
47ทุกคนที่มาหาเรา ฟังคำของเรา และทำตาม เราจะบอกให้พวกคุณรู้ว่าเขาเหมือนใคร
48He is like a man which built an house, and digged deep, and laid the foundation on a rock: and when the flood arose, the stream beat vehemently upon that house, and could not shake it: for it was founded upon a rock.
48เขาเหมือนคนสร้างบ้าน ซึ่งขุดลึกลงไป แล้ววางรากฐานบนศิลา เมื่อเกิดน้ำท่วม กระแสน้ำก็ซัดกระแทกบ้านนั้น แต่ทำให้บ้านสั่นคลอนไม่ได้ เพราะบ้านนั้นตั้งอยู่บนศิลา
49But he that heareth, and doeth not, is like a man that without a foundation built an house upon the earth; against which the stream did beat vehemently, and immediately it fell; and the ruin of that house was great.
49แต่คนที่ฟังแล้วไม่ทำตาม ก็เหมือนคนที่สร้างบ้านบนพื้นดินโดยไม่มีรากฐาน เมื่อกระแสน้ำซัดกระแทก บ้านนั้นก็พังลงทันที และบ้านนั้นก็พังเสียหายอย่างย่อยยับ”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.