Luc 6
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Freedom Bible (Thai)
1Il arriva, un jour de sabbat appelé second-premier, que Jésus traversait des champs de blé. Ses disciples arrachaient des épis et les mangeaient, après les avoir froissés dans leurs mains.
1ในวันสะบาโตที่สองหลังจากวันแรก พระองค์กำลังเดินผ่านทุ่งนา สาวกของพระองค์เด็ดรวงข้าว ขยี้ด้วยมือ แล้วกิน
2Quelques pharisiens leur dirent: Pourquoi faites-vous ce qu’il n’est pas permis de faire pendant le sabbat?
2แต่ฟาริสีบางคนกล่าวกับพวกเขาว่า “ทำไมพวกคุณจึงทำสิ่งที่ไม่ได้รับอนุญาตให้ทำในวันสะบาโต?”
3Jésus leur répondit: N’avez-vous pas lu ce que fit David, lorsqu’il eut faim, lui et ceux qui étaient avec lui;
3พระเยซูตอบพวกเขาว่า “พวกคุณไม่เคยอ่านหรือว่า ดาวิดทำอะไรเมื่อเขากับคนที่อยู่ด้วยหิว
4comment il entra dans la maison de Dieu, prit les pains de proposition, en mangea, et en donna à ceux qui étaient avec lui, bien qu’il ne soit permis qu’aux sacrificateurs de les manger?
4คือเขาเข้าไปในพระนิเวศของพระเจ้า เอาขนมปังถวายมากิน และยังให้แก่คนที่อยู่กับเขา ทั้งที่ไม่มีใครได้รับอนุญาตให้กินนอกจากพวกปุโรหิตเท่านั้น?”
5Et il leur dit: Le Fils de l’homme est maître même du sabbat.
5พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “บุตรมนุษย์เป็นเจ้าเหนือวันสะบาโต”
6Il arriva, un autre jour de sabbat, que Jésus entra dans la synagogue, et qu’il enseignait. Il s’y trouvait un homme dont la main droite était sèche.
6ในวันสะบาโตอีกวันหนึ่ง พระองค์เข้าไปในธรรมศาลาและสอน มีชายคนหนึ่งอยู่ที่นั่น มือขวาของเขาลีบ
7Les scribes et les pharisiens observaient Jésus, pour voir s’il ferait une guérison le jour du sabbat: c’était afin d’avoir sujet de l’accuser.
7พวกอาลักษณ์และพวกฟาริสีคอยจับตาดูว่า พระองค์จะรักษาในวันสะบาโตหรือไม่ เพื่อพวกเขาจะหาข้อกล่าวหาต่อพระองค์ได้
8Mais il connaissait leurs pensées, et il dit à l’homme qui avait la main sèche: Lève-toi, et tiens-toi là au milieu. Il se leva, et se tint debout.
8แต่พระองค์รู้ความคิดของพวกเขา จึงกล่าวกับชายมือลีบว่า “จงลุกขึ้น และมายืนตรงกลาง” เขาก็ลุกขึ้นยืน
9Et Jésus leur dit: Je vous demande s’il est permis, le jour du sabbat, de faire du bien ou de faire du mal, de sauver une personne ou de la tuer.
9แล้วพระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “เราขอถามพวกคุณอย่างหนึ่ง ในวันสะบาโต สิ่งใดได้รับอนุญาต ให้ทำดีหรือทำร้าย? ให้ช่วยชีวิตหรือฆ่า?”
10Alors, promenant ses regards sur eux tous, il dit à l’homme: Étends ta main. Il le fit, et sa main fut guérie.
10พระองค์มองดูพวกเขาทุกคนโดยรอบ แล้วกล่าวกับชายคนนั้นว่า “จงเหยียดมือออก” เขาก็ทำ และมือของเขาก็กลับเป็นปกติเหมือนอีกข้าง
11Ils furent remplis de fureur, et ils se consultèrent pour savoir ce qu’ils feraient à Jésus.
11แต่พวกเขาเต็มไปด้วยความโกรธคลั่ง และปรึกษากันว่าจะทำอะไรกับพระเยซู
12En ce temps-là, Jésus se rendit sur la montagne pour prier, et il passa toute la nuit à prier Dieu.
12ในช่วงวันเหล่านั้น พระองค์ขึ้นไปบนภูเขาเพื่ออธิษฐาน และอธิษฐานต่อพระเจ้าตลอดทั้งคืน
13Quand le jour parut, il appela ses disciples, et il en choisit douze, auxquels il donna le nom d’apôtres:
13เมื่อถึงรุ่งเช้า พระองค์เรียกสาวกมา และเลือกสิบสองคนจากพวกเขา ซึ่งพระองค์เรียกว่าอัครทูตด้วย ได้แก่
14Simon, qu’il nomma Pierre; André, son frère; Jacques; Jean; Philippe; Barthélemy;
14ซีโมน ซึ่งพระองค์ตั้งชื่อให้ว่าเปโตร อันดรูว์น้องชายของเขา ยากอบ ยอห์น ฟีลิป บารโธโลมิว
15Matthieu; Thomas; Jacques, fils d’Alphée; Simon, appelé le zélote;
15มัทธิว โธมัส ยากอบบุตรของอัลเฟอัส ซีโมนที่เรียกว่าเซโลเต
16Jude, fils de Jacques; et Judas Iscariot, qui devint traître.
16ยูดาสบุตรของยากอบ และยูดาสอิสคาริโอท ผู้ซึ่งต่อมาเป็นผู้ทรยศ
17Il descendit avec eux, et s’arrêta sur un plateau, où se trouvaient une foule de ses disciples et une multitude de peuple de toute la Judée, de Jérusalem, et de la contrée maritime de Tyr et de Sidon. Ils étaient venus pour l’entendre, et pour être guéris de leurs maladies.
17พระองค์ลงมากับพวกเขา และยืนอยู่บนที่ราบ มีสาวกของพระองค์กลุ่มใหญ่ และประชาชนจำนวนมากจากทั่วแคว้นยูเดีย จากเยรูซาเล็ม และจากชายฝั่งเมืองไทระกับไซดอน พวกเขามาเพื่อฟังพระองค์ และให้พระองค์รักษาโรคของพวกเขา
18Ceux qui étaient tourmentés par des esprits impurs étaient guéris.
18รวมทั้งคนที่ถูกวิญญาณที่ไม่บริสุทธิ์รบกวน และพวกเขาก็ได้รับการรักษา
19Et toute la foule cherchait à le toucher, parce qu’une force sortait de lui et les guérissait tous.
19ฝูงชนทั้งหมดพยายามแตะพระองค์ เพราะมีพลังออกจากพระองค์ และรักษาพวกเขาทุกคน
20Alors Jésus, levant les yeux sur ses disciples, dit: Heureux vous qui êtes pauvres, car le royaume de Dieu est à vous!
20พระองค์เงยหน้ามองสาวกของพระองค์ และกล่าวว่า “พวกคุณผู้ยากจนเป็นสุข เพราะอาณาจักรของพระเจ้าเป็นของพวกคุณ
21Heureux vous qui avez faim maintenant, car vous serez rassasiés! Heureux vous qui pleurez maintenant, car vous serez dans la joie!
21พวกคุณที่หิวอยู่ตอนนี้เป็นสุข เพราะพวกคุณจะได้อิ่ม พวกคุณที่ร้องไห้อยู่ตอนนี้เป็นสุข เพราะพวกคุณจะได้หัวเราะ
22Heureux serez-vous, lorsque les hommes vous haïront, lorsqu’on vous chassera, vous outragera, et qu’on rejettera votre nom comme infâme, à cause du Fils de l’homme!
22พวกคุณเป็นสุข เมื่อผู้คนเกลียดชังพวกคุณ ขับไล่พวกคุณ เยาะเย้ยพวกคุณ และประณามชื่อเสียงของพวกคุณว่าเลวร้าย เพราะเห็นแก่บุตรมนุษย์
23Réjouissez-vous en ce jour-là et tressaillez d’allégresse, parce que votre récompense sera grande dans le ciel; car c’est ainsi que leurs pères traitaient les prophètes.
23ในวันนั้น จงชื่นชมยินดีและกระโดดโลดเต้นด้วยความยินดี เพราะรางวัลของพวกคุณในสวรรค์นั้นยิ่งใหญ่ เพราะบรรพบุรุษของพวกเขาก็ทำเช่นเดียวกันกับพวกผู้เผยพระวจนะ
24Mais, malheur à vous, riches, car vous avez votre consolation!
24“แต่วิบัติแก่พวกคุณที่ร่ำรวย! เพราะพวกคุณได้รับการปลอบโยนของตนแล้ว
25Malheur à vous qui êtes rassasiés, car vous aurez faim! Malheur à vous qui riez maintenant, car vous serez dans le deuil et dans les larmes!
25วิบัติแก่พวกคุณที่อิ่มอยู่ตอนนี้ เพราะพวกคุณจะหิว วิบัติแก่พวกคุณที่หัวเราะอยู่ตอนนี้ เพราะพวกคุณจะโศกเศร้าและร้องไห้
26Malheur, lorsque tous les hommes diront du bien de vous, car c’est ainsi qu’agissaient leurs pères à l’égard des faux prophètes!
26วิบัติ เมื่อ ผู้คนกล่าวชมเชยพวกคุณ เพราะบรรพบุรุษของพวกเขาก็ทำเช่นเดียวกันกับพวกผู้เผยพระวจนะเท็จ
27Mais je vous dis, à vous qui m’écoutez: Aimez vos ennemis, faites du bien à ceux qui vous haïssent,
27“แต่เราบอกพวกคุณที่ฟังอยู่ จงรักศัตรูของพวกคุณ จงทำดีต่อคนที่เกลียดชังพวกคุณ
28bénissez ceux qui vous maudissent, priez pour ceux qui vous maltraitent.
28จงอวยพรคนที่สาปแช่งพวกคุณ และอธิษฐานเผื่อคนที่ทำร้ายพวกคุณ
29Si quelqu’un te frappe sur une joue, présente-lui aussi l’autre. Si quelqu’un prend ton manteau, ne l’empêche pas de prendre encore ta tunique.
29ถ้าใครตบแก้มข้างหนึ่งของท่าน จงหันอีกข้างให้เขาด้วย และถ้าใครเอาเสื้อคลุมของท่านไป ก็อย่าห้ามเขาเอาเสื้อชั้นในไปด้วย
30Donne à quiconque te demande, et ne réclame pas ton bien à celui qui s’en empare.
30จงให้แก่ทุกคนที่ขอจากท่าน และถ้าใครเอาสิ่งของของท่านไป ก็อย่าเรียกคืน
31Ce que vous voulez que les hommes fassent pour vous, faites-le de même pour eux.
31“พวกคุณอยากให้คนอื่นทำต่อพวกคุณอย่างไร ก็จงทำต่อพวกเขาอย่างนั้น
32Si vous aimez ceux qui vous aiment, quel gré vous en saura-t-on? Les pécheurs aussi aiment ceux qui les aiment.
32“ถ้าพวกคุณรักเฉพาะคนที่รักพวกคุณ จะมีอะไรน่ายกย่อง? เพราะแม้แต่คนบาปก็รักคนที่รักพวกเขา
33Si vous faites du bien à ceux qui vous font du bien, quel gré vous en saura-t-on? Les pécheurs aussi agissent de même.
33ถ้าพวกคุณทำดีเฉพาะต่อคนที่ทำดีต่อพวกคุณ จะมีอะไรน่ายกย่อง? เพราะแม้แต่คนบาปก็ทำอย่างเดียวกัน
34Et si vous prêtez à ceux de qui vous espérez recevoir, quel gré vous en saura-t-on? Les pécheurs aussi prêtent aux pécheurs, afin de recevoir la pareille.
34ถ้าพวกคุณให้ยืมเฉพาะแก่คนที่พวกคุณหวังว่าจะได้คืน จะมีอะไรน่ายกย่อง? แม้แต่คนบาปก็ให้คนบาปยืม เพื่อจะได้คืนเท่าเดิม
35Mais aimez vos ennemis, faites du bien, et prêtez sans rien espérer. Et votre récompense sera grande, et vous serez fils du Très-Haut, car il est bon pour les ingrats et pour les méchants.
35แต่จงรักศัตรูของพวกคุณ จงทำดี และจงให้ยืมโดยไม่หวังสิ่งใดคืน แล้วรางวัลของพวกคุณจะยิ่งใหญ่ และพวกคุณจะเป็นบุตรขององค์ผู้สูงสุด เพราะพระองค์มีความกรุณาต่อคนอกตัญญูและคนชั่ว
36Soyez donc miséricordieux, comme votre Père est miséricordieux.
36“ดังนั้น จงมีเมตตา เหมือนอย่างที่พระบิดาของพวกคุณมีเมตตา
37Ne jugez point, et vous ne serez point jugés; ne condamnez point, et vous ne serez point condamnés; absolvez, et vous serez absous.
37อย่าพิพากษา แล้วพวกคุณจะไม่ถูกพิพากษา อย่าตัดสินลงโทษ แล้วพวกคุณจะไม่ถูกตัดสินลงโทษ จงปล่อยให้เป็นอิสระ แล้วพวกคุณจะได้รับการปล่อยให้เป็นอิสระ
38Donnez, et il vous sera donné: on versera dans votre sein une bonne mesure, serrée, secouée et qui déborde; car on vous mesurera avec la mesure dont vous vous serez servis.
38“จงให้ แล้วพวกคุณจะได้รับเต็มมาตรา ทั้งกดลง เขย่าให้แน่น และตวงจนล้น เพราะพวกคุณใช้มาตราใดตวง ก็จะใช้มาตรานั้นตวงคืนให้พวกคุณ”
39Il leur dit aussi cette parabole: Un aveugle peut-il conduire un aveugle? Ne tomberont-ils pas tous deux dans une fosse?
39พระองค์กล่าวอุปมาแก่พวกเขาว่า “คนตาบอดจะนำทางคนตาบอดได้หรือ? ทั้งคู่จะไม่ตกลงในหลุมหรือ?
40Le disciple n’est pas plus que le maître; mais tout disciple accompli sera comme son maître.
40สาวกไม่อยู่เหนืออาจารย์ แต่เมื่อทุกคนได้รับการฝึกอย่างสมบูรณ์แล้ว ก็จะเป็นเหมือนอาจารย์ของตน
41Pourquoi vois-tu la paille qui est dans l’œil de ton frère, et n’aperçois-tu pas la poutre qui est dans ton œil?
41ทำไมท่านมองเห็นเศษฟางในตาของพี่น้องของท่าน แต่กลับไม่สังเกตคานที่อยู่ในตาของตนเอง?
42Ou comment peux-tu dire à ton frère: Frère, laisse-moi ôter la paille qui est dans ton œil, toi qui ne vois pas la poutre qui est dans le tien? Hypocrite, ôte premièrement la poutre de ton œil, et alors tu verras comment ôter la paille qui est dans l’œil de ton frère.
42หรือท่านจะพูดกับพี่น้องของท่านได้อย่างไรว่า ‘พี่น้องเอ๋ย ให้ฉันเขี่ยเศษฟางออกจากตาของท่านเถิด’ ทั้งที่ท่านเองไม่เห็นคานในตาของตน? คนหน้าซื่อใจคด! จงเอาคานออกจากตาของตนเองก่อน แล้วท่านจะมองเห็นชัดพอที่จะเขี่ยเศษฟางออกจากตาของพี่น้องได้
43Ce n’est pas un bon arbre qui porte du mauvais fruit, ni un mauvais arbre qui porte du bon fruit.
43“เพราะต้นไม้ดีย่อมไม่ออกผลเลว และต้นไม้เลวก็ย่อมไม่ออกผลดี
44Car chaque arbre se connaît à son fruit. On ne cueille pas des figues sur des épines, et l’on ne vendange pas des raisins sur des ronces.
44ต้นไม้แต่ละต้นรู้จักได้จากผลของมัน เพราะคนไม่เก็บผลมะเดื่อจากต้นหนาม และไม่เก็บองุ่นจากพุ่มหนาม
45L’homme bon tire de bonnes choses du bon trésor de son cœur, et le méchant tire de mauvaises choses de son mauvais trésor; car c’est de l’abondance du cœur que la bouche parle.
45คนดีนำสิ่งดีออกมาจากขุมทรัพย์ดีในใจ ส่วนคนชั่วนำสิ่งชั่วออกมาจากขุมทรัพย์ชั่วในใจ เพราะปากพูดออกมาจากสิ่งที่เต็มล้นอยู่ในใจ
46Pourquoi m’appelez-vous Seigneur, Seigneur! Et ne faites-vous pas ce que je dis?
46“ทำไมพวกคุณจึงเรียกเราว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า องค์พระผู้เป็นเจ้า’ แต่ไม่ทำตามสิ่งที่เราบอก?
47Je vous montrerai à qui est semblable tout homme qui vient à moi, entend mes paroles, et les met en pratique.
47ทุกคนที่มาหาเรา ฟังคำของเรา และทำตาม เราจะบอกให้พวกคุณรู้ว่าเขาเหมือนใคร
48Il est semblable à un homme qui, bâtissant une maison, a creusé, creusé profondément, et a posé le fondement sur le roc. Une inondation est venue, et le torrent s’est jeté contre cette maison, sans pouvoir l’ébranler, parce qu’elle était bien bâtie.
48เขาเหมือนคนสร้างบ้าน ซึ่งขุดลึกลงไป แล้ววางรากฐานบนศิลา เมื่อเกิดน้ำท่วม กระแสน้ำก็ซัดกระแทกบ้านนั้น แต่ทำให้บ้านสั่นคลอนไม่ได้ เพราะบ้านนั้นตั้งอยู่บนศิลา
49Mais celui qui entend, et ne met pas en pratique, est semblable à un homme qui a bâti une maison sur la terre, sans fondement. Le torrent s’est jeté contre elle: aussitôt elle est tombée, et la ruine de cette maison a été grande.
49แต่คนที่ฟังแล้วไม่ทำตาม ก็เหมือนคนที่สร้างบ้านบนพื้นดินโดยไม่มีรากฐาน เมื่อกระแสน้ำซัดกระแทก บ้านนั้นก็พังลงทันที และบ้านนั้นก็พังเสียหายอย่างย่อยยับ”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.