Luc 17
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Freedom Bible (Thai)
1Jésus dit à ses disciples: Il est impossible qu’il n’arrive pas des scandales; mais malheur à celui par qui ils arrivent!
1พระองค์กล่าวกับพวกสาวกว่า “เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่มีเหตุให้คนสะดุด แต่วิบัติแก่คนที่เป็นต้นเหตุให้สิ่งเหล่านั้นเกิดขึ้น!
2Il vaudrait mieux pour lui qu’on mît à son cou une pierre de moulin et qu’on le jetât dans la mer, que s’il scandalisait un de ces petits.
2ถ้าเอาหินโม่แขวนคอเขาแล้วโยนลงทะเล ยังดีกว่าที่เขาจะทำให้คนเล็กน้อยเหล่านี้แม้เพียงคนหนึ่งสะดุด
3Prenez garde à vous-mêmes. Si ton frère a péché, reprends-le; et, s’il se repent, pardonne-lui.
3จงระวังตัวให้ดี ถ้าพี่น้องของท่านทำบาปต่อท่าน จงตักเตือนเขา และถ้าเขากลับใจ จงยกโทษให้เขา
4Et s’il a péché contre toi sept fois dans un jour et que sept fois il revienne à toi, disant: Je me repens, tu lui pardonneras.
4ถ้าเขาทำบาปต่อท่านวันเดียวถึงเจ็ดครั้ง และกลับมาหาท่านเจ็ดครั้งโดยพูดว่า ‘ฉันกลับใจแล้ว’ ท่านต้องยกโทษให้เขา”
5Les apôtres dirent au Seigneur: Augmente-nous la foi.
5พวกอัครทูตกล่าวกับองค์พระผู้เป็นเจ้าว่า “โปรดเพิ่มความเชื่อให้พวกเราด้วย”
6Et le Seigneur dit: Si vous aviez de la foi comme un grain de sénevé, vous diriez à ce sycomore: Déracine-toi, et plante-toi dans la mer; et il vous obéirait.
6องค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าวว่า “ถ้าพวกคุณมีความเชื่อเท่าเมล็ดมัสตาร์ด พวกคุณก็จะสั่งต้นซิคามอร์นี้ว่า ‘จงถอนรากแล้วไปปลูกในทะเล’ และมันก็จะเชื่อฟังพวกคุณ
7Qui de vous, ayant un serviteur qui laboure ou paît les troupeaux, lui dira, quand il revient des champs: Approche vite, et mets-toi à table?
7ใครในพวกคุณที่มีคนรับใช้กำลังไถนาหรือเลี้ยงแกะ เมื่อเขากลับจากทุ่ง จะพูดกับเขาว่า ‘รีบมานั่งรับประทานอาหารเถิด’ หรือ?
8Ne lui dira-t-il pas au contraire: Prépare-moi à souper, ceins-toi, et sers-moi, jusqu’à ce que j’aie mangé et bu; après cela, toi, tu mangeras et boiras?
8เขาจะไม่พูดกับคนรับใช้คนนั้นหรือว่า ‘เตรียมอาหารเย็นให้ฉัน แต่งตัวให้เรียบร้อยแล้วคอยปรนนิบัติฉันขณะที่ฉันกินและดื่ม หลังจากนั้นจึงค่อยกินและดื่ม’?
9Doit-il de la reconnaissance à ce serviteur parce qu’il a fait ce qui lui était ordonné?
9เขาจะขอบคุณคนรับใช้เพราะทำตามที่ได้รับคำสั่งหรือ? เราคิดว่าไม่
10Vous de même, quand vous avez fait tout ce qui vous a été ordonné, dites: Nous sommes des serviteurs inutiles, nous avons fait ce que nous devions faire.
10เช่นเดียวกัน เมื่อพวกคุณทำทุกสิ่งที่ได้รับคำสั่งแล้ว ก็จงพูดว่า ‘พวกเราเป็นคนรับใช้ที่ไม่คู่ควร เราเพียงทำหน้าที่ที่ควรทำเท่านั้น’”
11Jésus, se rendant à Jérusalem, passait entre la Samarie et la Galilée.
11ระหว่างทางไปกรุงเยรูซาเล็ม พระองค์เดินไปตามเขตแดนระหว่างสะมาเรียกับกาลิลี
12Comme il entrait dans un village, dix lépreux vinrent à sa rencontre. Se tenant à distance, ils élevèrent la voix, et dirent:
12ขณะที่พระองค์กำลังเข้าไปในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง ชายเป็นโรคเรื้อนสิบคนมาพบพระองค์ พวกเขายืนอยู่ห่าง ๆ
13Jésus, maître, aie pitié de nous!
13แล้วร้องเสียงดังว่า “พระเยซู อาจารย์ โปรดเมตตาพวกเราด้วย!”
14Dès qu’il les eut vus, il leur dit: Allez vous montrer aux sacrificateurs. Et, pendant qu’ils y allaient, il arriva qu’ils furent guéris.
14เมื่อพระองค์เห็นพวกเขา ก็กล่าวว่า “จงไปแสดงตัวต่อพวกปุโรหิต” ระหว่างที่พวกเขากำลังไป พวกเขาก็ได้รับการชำระให้สะอาด
15L’un d’eux, se voyant guéri, revint sur ses pas, glorifiant Dieu à haute voix.
15คนหนึ่งในพวกเขา เมื่อเห็นว่าตนหายดีแล้ว ก็กลับมาและให้พระสิริแด่พระเจ้าด้วยเสียงดัง
16Il tomba sur sa face aux pieds de Jésus, et lui rendit grâces. C’était un Samaritain.
16เขาก้มกราบลงแทบเท้าพระเยซูและขอบคุณพระองค์ เขาเป็นชาวสะมาเรีย
17Jésus, prenant la parole, dit: Les dix n’ont-ils pas été guéris? Et les neuf autres, où sont-ils?
17พระเยซูจึงตอบว่า “สิบคนได้รับการชำระให้สะอาดไม่ใช่หรือ? แล้วอีกเก้าคนอยู่ที่ไหน?
18Ne s’est-il trouvé que cet étranger pour revenir et donner gloire à Dieu?
18ไม่มีใครกลับมาให้พระสิริแด่พระเจ้า นอกจากคนต่างชาติคนนี้หรือ?”
19Puis il lui dit: Lève-toi, va; ta foi t’a sauvé.
19แล้วพระองค์กล่าวกับเขาว่า “ลุกขึ้นไปเถิด ความเชื่อของท่านทำให้ท่านหายดีแล้ว”
20Les pharisiens demandèrent à Jésus quand viendrait le royaume de Dieu. Il leur répondit: Le royaume de Dieu ne vient pas de manière à frapper les regards.
20เมื่อพวกฟาริสีถามพระองค์ว่าอาณาจักรของพระเจ้าจะมาเมื่อใด พระองค์ตอบพวกเขาว่า “อาณาจักรของพระเจ้าไม่ได้มาในลักษณะที่สังเกตเห็นได้
21On ne dira point: Il est ici, ou: Il est là. Car voici, le royaume de Dieu est au milieu de vous.
21และคนจะไม่พูดว่า ‘อยู่ที่นี่!’ หรือ ‘อยู่ที่นั่น!’ เพราะอาณาจักรของพระเจ้าอยู่ภายในพวกคุณ”
22Et il dit aux disciples: Des jours viendront où vous désirerez voir l’un des jours du Fils de l’homme, et vous ne le verrez point.
22พระองค์กล่าวกับพวกสาวกว่า “วันเวลาจะมาถึงเมื่อพวกคุณปรารถนาจะเห็นวันหนึ่งของบุตรมนุษย์ แต่จะไม่ได้เห็น
23On vous dira: Il est ici, il est là. N’y allez pas, ne courez pas après.
23คนจะบอกพวกคุณว่า ‘อยู่ที่นี่!’ หรือ ‘อยู่ที่นั่น!’ อย่าออกไปและอย่าตามพวกเขา
24Car, comme l’éclair resplendit et brille d’une extrémité du ciel à l’autre, ainsi sera le Fils de l’homme en son jour.
24เพราะฟ้าแลบส่องวาบจากฟ้าด้านหนึ่งไปถึงอีกด้านหนึ่งฉันใด บุตรมนุษย์ก็จะเป็นเช่นนั้นในวันของพระองค์ฉันนั้น
25Mais il faut auparavant qu’il souffre beaucoup, et qu’il soit rejeté par cette génération.
25แต่ก่อนอื่นพระองค์ต้องทนทุกข์หลายอย่างและถูกคนยุคนี้ปฏิเสธ
26Ce qui arriva du temps de Noé arrivera de même aux jours du Fils de l’homme.
26ในสมัยของโนอาห์เป็นอย่างไร ในสมัยของบุตรมนุษย์ก็จะเป็นอย่างนั้น
27Les hommes mangeaient, buvaient, se mariaient et mariaient leurs enfants, jusqu’au jour où Noé entra dans l’arche; le déluge vint, et les fit tous périr.
27ผู้คนกิน ดื่ม แต่งงาน และยกให้แต่งงานกัน จนถึงวันที่โนอาห์เข้าไปในเรือ แล้วน้ำท่วมก็มาถึงและทำลายพวกเขาทั้งหมด
28Ce qui arriva du temps de Lot arrivera pareillement. Les hommes mangeaient, buvaient, achetaient, vendaient, plantaient, bâtissaient;
28ในสมัยของโลทก็เช่นเดียวกัน ผู้คนกิน ดื่ม ซื้อ ขาย ปลูก และสร้าง
29mais le jour où Lot sortit de Sodome, une pluie de feu et de soufre tomba du ciel, et les fit tous périr.
29แต่ในวันที่โลทออกจากโสโดม ไฟกับกำมะถันก็ตกจากฟ้าเหมือนฝนและทำลายพวกเขาทั้งหมด
30Il en sera de même le jour où le Fils de l’homme paraîtra.
30ในวันที่บุตรมนุษย์ปรากฏ ก็จะเป็นเช่นนั้น
31En ce jour-là, que celui qui sera sur le toit, et qui aura ses effets dans la maison, ne descende pas pour les prendre; et que celui qui sera dans les champs ne retourne pas non plus en arrière.
31ในวันนั้น คนที่อยู่บนดาดฟ้าและมีข้าวของอยู่ในบ้าน อย่าลงไปเอาของเหล่านั้น และคนที่อยู่ในทุ่งก็อย่าหันกลับไปเช่นกัน
32Souvenez-vous de la femme de Lot.
32จงระลึกถึงภรรยาของโลท!
33Celui qui cherchera à sauver sa vie la perdra, et celui qui la perdra la retrouvera.
33ใครที่พยายามรักษาชีวิตของตนไว้จะสูญเสียชีวิตนั้น แต่ใครที่สูญเสียชีวิตของตนจะรักษาชีวิตนั้นไว้
34Je vous le dis, en cette nuit-là, de deux personnes qui seront dans un même lit, l’une sera prise et l’autre laissée;
34เราบอกพวกคุณว่า ในคืนนั้นจะมีสองคนอยู่บนเตียงเดียวกัน คนหนึ่งจะถูกรับไป อีกคนหนึ่งจะถูกทิ้งไว้
35de deux femmes qui moudront ensemble, l’une sera prise et l’autre laissée.
35จะมีหญิงสองคนโม่ข้าวด้วยกัน คนหนึ่งจะถูกรับไป อีกคนหนึ่งจะถูกทิ้งไว้”
36De deux hommes qui seront dans un champ, l’un sera pris et l’autre laissé.
no verse 36 in this text
37Les disciples lui dirent: Où sera-ce, Seigneur? Et il répondit: Où sera le corps, là s’assembleront les aigles.
37พวกสาวกจึงถามพระองค์ว่า “ที่ไหน องค์พระผู้เป็นเจ้า?” พระองค์ตอบพวกเขาว่า “ซากศพอยู่ที่ไหน ฝูงแร้งก็จะมารวมกันที่นั่น”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.