Luke 17
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Freedom Bible (Thai)
1Then said he unto the disciples, It is impossible but that offences will come: but woe unto him , through whom they come!
1พระองค์กล่าวกับพวกสาวกว่า “เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่มีเหตุให้คนสะดุด แต่วิบัติแก่คนที่เป็นต้นเหตุให้สิ่งเหล่านั้นเกิดขึ้น!
2It were better for him that a millstone were hanged about his neck, and he cast into the sea, than that he should offend one of these little ones.
2ถ้าเอาหินโม่แขวนคอเขาแล้วโยนลงทะเล ยังดีกว่าที่เขาจะทำให้คนเล็กน้อยเหล่านี้แม้เพียงคนหนึ่งสะดุด
3¶ Take heed to yourselves: If thy brother trespass against thee, rebuke him; and if he repent, forgive him.
3จงระวังตัวให้ดี ถ้าพี่น้องของท่านทำบาปต่อท่าน จงตักเตือนเขา และถ้าเขากลับใจ จงยกโทษให้เขา
4And if he trespass against thee seven times in a day, and seven times in a day turn again to thee, saying, I repent; thou shalt forgive him.
4ถ้าเขาทำบาปต่อท่านวันเดียวถึงเจ็ดครั้ง และกลับมาหาท่านเจ็ดครั้งโดยพูดว่า ‘ฉันกลับใจแล้ว’ ท่านต้องยกโทษให้เขา”
5And the apostles said unto the Lord, Increase our faith.
5พวกอัครทูตกล่าวกับองค์พระผู้เป็นเจ้าว่า “โปรดเพิ่มความเชื่อให้พวกเราด้วย”
6And the Lord said, If ye had faith as a grain of mustard seed, ye might say unto this sycamine tree, Be thou plucked up by the root, and be thou planted in the sea; and it should obey you.
6องค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าวว่า “ถ้าพวกคุณมีความเชื่อเท่าเมล็ดมัสตาร์ด พวกคุณก็จะสั่งต้นซิคามอร์นี้ว่า ‘จงถอนรากแล้วไปปลูกในทะเล’ และมันก็จะเชื่อฟังพวกคุณ
7But which of you, having a servant plowing or feeding cattle, will say unto him by and by, when he is come from the field, Go and sit down to meat?
7ใครในพวกคุณที่มีคนรับใช้กำลังไถนาหรือเลี้ยงแกะ เมื่อเขากลับจากทุ่ง จะพูดกับเขาว่า ‘รีบมานั่งรับประทานอาหารเถิด’ หรือ?
8And will not rather say unto him, Make ready wherewith I may sup, and gird thyself, and serve me, till I have eaten and drunken; and afterward thou shalt eat and drink?
8เขาจะไม่พูดกับคนรับใช้คนนั้นหรือว่า ‘เตรียมอาหารเย็นให้ฉัน แต่งตัวให้เรียบร้อยแล้วคอยปรนนิบัติฉันขณะที่ฉันกินและดื่ม หลังจากนั้นจึงค่อยกินและดื่ม’?
9Doth he thank that servant because he did the things that were commanded him? I trow not.
9เขาจะขอบคุณคนรับใช้เพราะทำตามที่ได้รับคำสั่งหรือ? เราคิดว่าไม่
10So likewise ye, when ye shall have done all those things which are commanded you, say, We are unprofitable servants: we have done that which was our duty to do.
10เช่นเดียวกัน เมื่อพวกคุณทำทุกสิ่งที่ได้รับคำสั่งแล้ว ก็จงพูดว่า ‘พวกเราเป็นคนรับใช้ที่ไม่คู่ควร เราเพียงทำหน้าที่ที่ควรทำเท่านั้น’”
11¶ And it came to pass, as he went to Jerusalem, that he passed through the midst of Samaria and Galilee.
11ระหว่างทางไปกรุงเยรูซาเล็ม พระองค์เดินไปตามเขตแดนระหว่างสะมาเรียกับกาลิลี
12And as he entered into a certain village, there met him ten men that were lepers, which stood afar off:
12ขณะที่พระองค์กำลังเข้าไปในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง ชายเป็นโรคเรื้อนสิบคนมาพบพระองค์ พวกเขายืนอยู่ห่าง ๆ
13And they lifted up their voices, and said, Jesus, Master, have mercy on us.
13แล้วร้องเสียงดังว่า “พระเยซู อาจารย์ โปรดเมตตาพวกเราด้วย!”
14And when he saw them , he said unto them, Go shew yourselves unto the priests. And it came to pass, that, as they went, they were cleansed.
14เมื่อพระองค์เห็นพวกเขา ก็กล่าวว่า “จงไปแสดงตัวต่อพวกปุโรหิต” ระหว่างที่พวกเขากำลังไป พวกเขาก็ได้รับการชำระให้สะอาด
15And one of them, when he saw that he was healed, turned back, and with a loud voice glorified God,
15คนหนึ่งในพวกเขา เมื่อเห็นว่าตนหายดีแล้ว ก็กลับมาและให้พระสิริแด่พระเจ้าด้วยเสียงดัง
16And fell down on his face at his feet, giving him thanks: and he was a Samaritan.
16เขาก้มกราบลงแทบเท้าพระเยซูและขอบคุณพระองค์ เขาเป็นชาวสะมาเรีย
17And Jesus answering said, Were there not ten cleansed? but where are the nine?
17พระเยซูจึงตอบว่า “สิบคนได้รับการชำระให้สะอาดไม่ใช่หรือ? แล้วอีกเก้าคนอยู่ที่ไหน?
18There are not found that returned to give glory to God, save this stranger.
18ไม่มีใครกลับมาให้พระสิริแด่พระเจ้า นอกจากคนต่างชาติคนนี้หรือ?”
19And he said unto him, Arise, go thy way: thy faith hath made thee whole.
19แล้วพระองค์กล่าวกับเขาว่า “ลุกขึ้นไปเถิด ความเชื่อของท่านทำให้ท่านหายดีแล้ว”
20¶ And when he was demanded of the Pharisees, when the kingdom of God should come, he answered them and said, The kingdom of God cometh not with observation:
20เมื่อพวกฟาริสีถามพระองค์ว่าอาณาจักรของพระเจ้าจะมาเมื่อใด พระองค์ตอบพวกเขาว่า “อาณาจักรของพระเจ้าไม่ได้มาในลักษณะที่สังเกตเห็นได้
21Neither shall they say, Lo here! or, lo there! for, behold, the kingdom of God is within you.
21และคนจะไม่พูดว่า ‘อยู่ที่นี่!’ หรือ ‘อยู่ที่นั่น!’ เพราะอาณาจักรของพระเจ้าอยู่ภายในพวกคุณ”
22And he said unto the disciples, The days will come, when ye shall desire to see one of the days of the Son of man, and ye shall not see it .
22พระองค์กล่าวกับพวกสาวกว่า “วันเวลาจะมาถึงเมื่อพวกคุณปรารถนาจะเห็นวันหนึ่งของบุตรมนุษย์ แต่จะไม่ได้เห็น
23And they shall say to you, See here; or, see there: go not after them , nor follow them .
23คนจะบอกพวกคุณว่า ‘อยู่ที่นี่!’ หรือ ‘อยู่ที่นั่น!’ อย่าออกไปและอย่าตามพวกเขา
24For as the lightning, that lighteneth out of the one part under heaven, shineth unto the other part under heaven; so shall also the Son of man be in his day.
24เพราะฟ้าแลบส่องวาบจากฟ้าด้านหนึ่งไปถึงอีกด้านหนึ่งฉันใด บุตรมนุษย์ก็จะเป็นเช่นนั้นในวันของพระองค์ฉันนั้น
25But first must he suffer many things, and be rejected of this generation.
25แต่ก่อนอื่นพระองค์ต้องทนทุกข์หลายอย่างและถูกคนยุคนี้ปฏิเสธ
26And as it was in the days of Noe, so shall it be also in the days of the Son of man.
26ในสมัยของโนอาห์เป็นอย่างไร ในสมัยของบุตรมนุษย์ก็จะเป็นอย่างนั้น
27They did eat, they drank, they married wives, they were given in marriage, until the day that Noe entered into the ark, and the flood came, and destroyed them all.
27ผู้คนกิน ดื่ม แต่งงาน และยกให้แต่งงานกัน จนถึงวันที่โนอาห์เข้าไปในเรือ แล้วน้ำท่วมก็มาถึงและทำลายพวกเขาทั้งหมด
28Likewise also as it was in the days of Lot; they did eat, they drank, they bought, they sold, they planted, they builded;
28ในสมัยของโลทก็เช่นเดียวกัน ผู้คนกิน ดื่ม ซื้อ ขาย ปลูก และสร้าง
29But the same day that Lot went out of Sodom it rained fire and brimstone from heaven, and destroyed them all.
29แต่ในวันที่โลทออกจากโสโดม ไฟกับกำมะถันก็ตกจากฟ้าเหมือนฝนและทำลายพวกเขาทั้งหมด
30Even thus shall it be in the day when the Son of man is revealed.
30ในวันที่บุตรมนุษย์ปรากฏ ก็จะเป็นเช่นนั้น
31In that day, he which shall be upon the housetop, and his stuff in the house, let him not come down to take it away: and he that is in the field, let him likewise not return back.
31ในวันนั้น คนที่อยู่บนดาดฟ้าและมีข้าวของอยู่ในบ้าน อย่าลงไปเอาของเหล่านั้น และคนที่อยู่ในทุ่งก็อย่าหันกลับไปเช่นกัน
32Remember Lot’s wife.
32จงระลึกถึงภรรยาของโลท!
33Whosoever shall seek to save his life shall lose it; and whosoever shall lose his life shall preserve it.
33ใครที่พยายามรักษาชีวิตของตนไว้จะสูญเสียชีวิตนั้น แต่ใครที่สูญเสียชีวิตของตนจะรักษาชีวิตนั้นไว้
34I tell you, in that night there shall be two men in one bed; the one shall be taken, and the other shall be left.
34เราบอกพวกคุณว่า ในคืนนั้นจะมีสองคนอยู่บนเตียงเดียวกัน คนหนึ่งจะถูกรับไป อีกคนหนึ่งจะถูกทิ้งไว้
35Two women shall be grinding together; the one shall be taken, and the other left.
35จะมีหญิงสองคนโม่ข้าวด้วยกัน คนหนึ่งจะถูกรับไป อีกคนหนึ่งจะถูกทิ้งไว้”
36Two men shall be in the field; the one shall be taken, and the other left.
no verse 36 in this text
37And they answered and said unto him, Where, Lord? And he said unto them, Wheresoever the body is , thither will the eagles be gathered together.
37พวกสาวกจึงถามพระองค์ว่า “ที่ไหน องค์พระผู้เป็นเจ้า?” พระองค์ตอบพวกเขาว่า “ซากศพอยู่ที่ไหน ฝูงแร้งก็จะมารวมกันที่นั่น”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.