1 Kroniko 16
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Kaj oni alportis la keston de Dio, kaj metis ĝin interne de la tendo, kiun David starigis por ĝi; kaj oni alportis bruloferojn kaj pacoferojn antaŭ Dion.
1И кад донесоше ковчег Божји, наместише га усред шатора, који му разапе Давид; и принесоше жртве паљенице и жртве захвалне пред Богом.
2Kiam David finis la oferadon de la bruloferoj kaj de la pacoferoj, li benis la popolon en la nomo de la Eternulo.
2Потом принесавши Давид жртве паљенице и жртве захвалне, благослови народ у име Господње.
3Kaj li disdonis al ĉiuj Izraelidoj, kiel al la viroj, tiel ankaŭ al la virinoj, al ĉiu po unu bulo da pano, po unu porcio da viando, kaj po unu peniko da sekvinberoj.
3И раздаде свим Израиљцима, и људима и женама, сваком по један хлеб и комад меса и врч вина.
4Kaj li starigis antaŭ la kesto de la Eternulo el la Levidoj servantojn, por kantadi gloron, dankon, kaj laŭdon al la Eternulo, Dio de Izrael:
4Потом постави пред ковчегом Господњим слуге међу Левитима да помињу и славе и хвале Господа Бога Израиљевог:
5la ĉefo estis Asaf, la dua estis Zeĥarja, poste Jeiel, Ŝemiramot, Jeĥiel, Matitja, Eliab, Benaja, Obed-Edom, kaj Jeiel, kun psalteroj kaj harpoj, kaj Asaf sonigadis per cimbaloj;
5Асафа поглавара, а другог за њим Захарију, и Јеила и Семирамота и Јехила и Мататију и Елијава и Венају и Овид-Едома; и Јеило удараше у псалтире и гусле, а Асаф у кимвале,
6Benaja kaj Jaĥaziel, la pastroj, estis kun trumpetoj ĉiam antaŭ la kesto de interligo de Dio.
6а Венаја и Јазило свештеници беху једнако с трубама пред ковчегом завета Господњег.
7Tiam, en tiu tago, David la unuan fojon aranĝis dankokanton al la Eternulo per Asaf kaj liaj fratoj:
7У тај дан нареди Давид први пут да хвале Господа Асаф и браћа његова:
8Gloru la Eternulon, voku Lian nomon; Sciigu inter la popoloj Liajn farojn.
8Хвалите Господа; гласите име Његово; јављајте по народима дела Његова.
9Kantu al Li, muziku al Li; Parolu pri ĉiuj Liaj mirakloj.
9Певајте му, славите Га, казујте сва чудеса Његова.
10Laŭdu Lian sanktan nomon; Ĝoju la koro de tiuj, kiuj serĉas la Eternulon.
10Хвалите се светим именом Његовим; нека се весели срце оних који траже Господа.
11Turnu vin al la Eternulo kaj al Lia potenco; Serĉu ĉiam Lian vizaĝon.
11Тражите Господа и силу Његову; тражите лице Његово без престанка.
12Memoru Liajn miraklojn, kiujn Li faris; Liajn signomiraklojn kaj la juĝojn de Lia buŝo;
12Памтите чудеса Његова, која је учинио, знаке Његове и судове уста Његових.
13Vi, semo de Izrael, Lia sklavo, Filoj de Jakob, Liaj elektitoj.
13Семе Израиљево слуге су Његове, синови Јаковљеви изабрани Његови.
14Li estas la Eternulo, nia Dio; Sur la tuta tero estas Liaj juĝoj.
14Он је Господ Бог наш, по свој су земљи судови Његови.
15Memoru eterne Lian interligon, La vorton, kiun Li testamentis por mil generacioj,
15Памтите увек завет Његов, реч коју је дао на хиљаду колена.
16Kiun Li interkonsentis kun Abraham Kaj ĵuris al Isaak.
16Шта је заветовао Авраму и за шта се клео Исаку,
17Li metis ĝin por Jakob kiel leĝon, Por Izrael kiel eternan interligon,
17То је поставио Јакову за закон и Израиљу за завет вечни,
18Dirante: Al vi Mi donos la landon Kanaanan Kiel vian parton heredan.
18Говорећи: Теби ћу дати земљу хананску у наследни део.
19Kiam vi estis malgrandnombraj, Malmultaj, kaj fremduloj en ĝi,
19Тада вас беше мало на број, беше вас мало, и бејасте дошљаци.
20Kaj ili iradis de popolo al popolo, El unu regno al alia gento,
20Иђаху од народа до народа, и из једног царства к другом племену.
21Tiam Li al neniu permesis premi ilin, Kaj Li punis pro ili reĝojn;
21Не даде никоме да им науди, и караше за њих цареве:
22Dirante: Ne tuŝu Miajn sanktoleitojn, Kaj al Miaj profetoj ne faru malbonon.
22Не дирајте у помазанике моје и пророцима мојим не чините зла.
23Kantu al la Eternulo la tuta tero; Proklamu de tago al tago Lian savon.
23Певај Господу, сва земљо! Јављајте од дана на дан спасење Његово.
24Rakontu inter la popoloj Lian gloron, Inter ĉiuj gentoj Liajn miraklojn.
24Казујте по народима славу Његову, по свим племенима чудеса Његова.
25Ĉar la Eternulo estas granda kaj tre glorinda; Li estas timinda super ĉiuj dioj;
25Јер је велик Господ и ваља Га хвалити веома; страшнији је од свих богова.
26Ĉar ĉiuj dioj de la popoloj estas idoloj; Sed la Eternulo kreis la ĉielon.
26Јер су сви Богови у народа ништа; а Господ је небеса створио.
27Gloro kaj majesto estas antaŭ Li; Forto kaj beleco estas sur Lia loko.
27Слава је и величанство пред Њим, сила и радост у стану Његовом.
28Tributu al la Eternulo, familioj de la popoloj; Tributu al la Eternulo gloron kaj potencon.
28Дајте Господу, племена народна, дајте Господу славу и част.
29Tributu al la Eternulo honoron de Lia nomo; Alportu donacon, kaj venu antaŭ Lin; Adorkliniĝu antaŭ la Eternulo en sankta ornamo.
29Дајте Господу славу према имену Његовом, носите даре и идите преда Њ, поклоните се Господу и светој красоти.
30Tremu antaŭ Li la tuta tero; Li aranĝis ja la mondon, ke ĝi ne ŝanceliĝu.
30Стрепи пред Њим, сва земљо; зато је васиљена тврда и неће се поместити.
31Ĝoju la ĉielo, kaj estu gaja la tero; Kaj oni diru inter la nacioj: La Eternulo reĝas.
31Нек се веселе небеса и земља се радује; и нека говоре по народима: Господ царује.
32Bruu la maro, kaj ĉio, kio ĝin plenigas; Ĝoju la kampo, kaj ĉio, kio estas sur ĝi.
32Нека пљеска море и шта је у њему; нека скаче поље и све што је на њему.
33Tiam kantu ĉiuj arboj de la arbaro antaŭ la Eternulo, Ĉar Li venas, por juĝi la teron.
33Тада нека се радују дрвета шумска пред Господом, јер иде да суди земљи.
34Laŭdu la Eternulon, ĉar Li estas bona; Ĉar eterna estas Lia favorkoreco.
34Хвалите Господа, јер је добар, јер је довека милост Његова.
35Kaj diru: Savu nin, ho Dio de nia savo, Kolektu nin kaj liberigu nin el inter la nacioj, Por ke ni danku Vian sanktan nomon, Por ke ni gloru nin per Via majesto.
35И реците: Спаси нас, Боже спасења нашег, и скупи нас и избави нас од народа да славимо свето име Твоје, да се хвалимо Твојом славом.
36Benata estu la Eternulo, Dio de Izrael, De eterne ĝis eterne. Kaj la tuta popolo diris: Amen! kaj gloro al la Eternulo!
36Благословен Господ Бог Израиљев од века и до века. Тада сав народ рече: Амин; и хвалише Господа.
37Kaj li restigis tie antaŭ la kesto de interligo de la Eternulo Asafon kaj liajn fratojn, por servadi antaŭ la kesto konstante, laŭ la ordo de ĉiu tago;
37И остави онде пред ковчегом завета Господњег Асафа и браћу његову да служе пред ковчегом без престанка као што треба од дана на дан,
38kaj Obed-Edomon kaj liajn fratojn, sesdek ok; Obed-Edom, filo de Jedutun, kaj Ĥosa, restis kiel pordegistoj;
38и Овид-Едома и браћу његову, шездесет и осам, Овид-Едома сина Једутуновог и Осу, да буду вратари;
39kaj la pastron Cadok kaj liajn fratojn, la pastrojn, antaŭ la loĝejo de la Eternulo sur la altaĵo en Gibeon,
39а Садока свештеника и браћу његову свештенике пред шатором Господњим на висини у Гаваону,
40por ke ili alportadu bruloferojn al la Eternulo sur la altaro de bruloferoj konstante, matene kaj vespere, kaj por ĉio, kio estas skribita en la instruo de la Eternulo, kiun Li donis al Izrael.
40да приносе жртве паљенице Господу на олтару за жртве паљенице без престанка јутром и вечером, и да чине све што је написано у закону Господњем што је заповедио Израиљу,
41Kaj kun ili estis Heman kaj Jedutun, kaj la aliaj elektitoj, difinitaj laŭnome, por kantadi laŭdon al la Eternulo, ĉar eterna estas Lia favorkoreco;
41и с њима Емана и Једутуна и друге изабране, који бише поименце именовани да хвале Господа, јер је довека милост Његова,
42kun ili estis Heman kaj Jedutun, kun trumpetoj kaj cimbaloj kaj aliaj instrumentoj por kantado antaŭ Dio; kaj la filoj de Jedutun estis ĉe la pordego.
42с њима Емана и Једутуна, да трубе у трубе и ударају у кимвале и у друге справе музичке Богу; а синове Једутунове да буду вратари.
43Kaj la tuta popolo disiris ĉiu en sian domon; kaj David iris returne, por beni sian domon.
43Потом се разиђе сав народ, свак својој кући, а Давид се врати да благослови дом свој.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.