1. Mose 17
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Als nun Abram neunundneunzig Jahre alt war, erschien ihm der HERR und sprach zu ihm: Ich bin der allmächtige Gott; wandle vor mir und sei fromm.
1เมื่ออับรามอายุ 99 ปี พระยาห์เวห์ปรากฏแก่เขา และกล่าวว่า “เราคือพระเจ้าผู้ทรงฤทธิ์ จงดำเนินไปต่อหน้าเรา และเป็นคนไม่มีที่ติ
2Und ich will meinen Bund zwischen mir und dir machen und ich will dich gar sehr mehren.
2เราจะทำพันธสัญญาระหว่างเรากับเจ้า และจะให้ลูกหลานของเจ้าทวีจำนวนอย่างยิ่ง”
3Da fiel Abram auf sein Angesicht. Und Gott redete weiter mit ihm und sprach:
3อับรามหมอบลงหน้าจรดดิน พระเจ้ากล่าวกับเขาว่า
4Siehe, ich bin's und habe meinen Bund mit dir, und du sollst ein Vater vieler Völker werden.
4“ส่วนเราพันธสัญญาของเราอยู่กับเจ้า เจ้าจะเป็นบิดาของชนชาติมากมาย
5Darum sollst du nicht mehr Abram heißen, sondern Abraham soll dein Name sein; denn ich habe dich gemacht zum Vater vieler Völker
5ต่อไปเจ้าจะไม่ชื่ออับรามแต่จะชื่ออับราฮัมเพราะเราได้ทำให้เจ้าเป็นบิดาของชนชาติมากมาย
6und will dich gar sehr fruchtbar machen und will von dir Völker machen, und sollen auch Könige von dir kommen.
6เราจะทำให้เจ้ามีลูกหลานมากอย่างยิ่ง หลายชนชาติจะเกิดจากเจ้าและกษัตริย์หลายองค์จะสืบเชื้อสายจากเจ้า
7Und ich will aufrichten meinen Bund zwischen mir und dir und deinem Samen nach dir, bei ihren Nachkommen, daß es ein ewiger Bund sei, also daß ich dein Gott sei und deines Samens nach dir,
7เราจะตั้งพันธสัญญาของเราระหว่างเรากับเจ้าและกับลูกหลานของเจ้าหลังจากเจ้าตลอดทุกรุ่นเป็นพันธสัญญานิรันดร์ เราจะเป็นพระเจ้าของเจ้าและของลูกหลานที่มาหลังเจ้า
8und ich will dir und deinem Samen nach dir geben das Land, darin du ein Fremdling bist, das ganze Land Kanaan, zu ewiger Besitzung, und will ihr Gott sein.
8เราจะมอบดินแดนคานาอันทั้งหมด ที่เจ้าอาศัยอยู่ชั่วคราวนี้ ให้เจ้าและลูกหลานหลังจากเจ้าเป็นที่ครอบครองตลอดไป และเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา”
9Und Gott sprach zu Abraham: So halte nun meinen Bund, du und dein Same nach dir, bei ihren Nachkommen.
9พระเจ้ากล่าวกับอับราฮัมว่า“ส่วนเจ้าต้องรักษาพันธสัญญาของเราทั้งเจ้าและลูกหลานหลังจากเจ้าตลอดทุกรุ่น
10Das ist aber mein Bund, den ihr halten sollt zwischen mir und euch und deinem Samen nach dir: Alles, was männlich ist unter euch, soll beschnitten werden.
10นี่คือพันธสัญญาของเราซึ่งพวกเจ้าต้องรักษาระหว่างเรากับพวกเจ้าและลูกหลานหลังจากพวกเจ้า ผู้ชายทุกคนในหมู่พวกเจ้าต้องเข้าสุหนัต
11Ihr sollt aber die Vorhaut an eurem Fleisch beschneiden. Das soll ein Zeichen sein des Bundes zwischen mir und euch.
11พวกเจ้าต้องขริบหนังหุ้มปลายอวัยวะเพศ นี่จะเป็นเครื่องหมายของพันธสัญญาระหว่างเรากับพวกเจ้า
12Ein jegliches Knäblein, wenn's acht Tage alt ist, sollt ihr beschneiden bei euren Nachkommen.
12ตลอดทุกรุ่น เด็กผู้ชายทุกคนในหมู่พวกเจ้า เมื่ออายุครบ 8 วัน ต้องเข้าสุหนัต ไม่ว่าจะเกิดในเรือน หรือถูกซื้อมาด้วยเงินจากคนต่างชาติที่ไม่ใช่ลูกหลานของเจ้า
13Beschnitten werden soll alles Gesinde, das dir daheim geboren oder erkauft ist. Und also soll mein Bund an eurem Fleisch sein zum ewigen Bund.
13ทั้งคนที่เกิดในเรือนของเจ้าและคนที่เจ้าซื้อมาด้วยเงินต้องเข้าสุหนัต พันธสัญญาของเราจะอยู่ในเนื้อหนังของพวกเจ้าเป็นพันธสัญญานิรันดร์
14Und wo ein Mannsbild nicht wird beschnitten an der Vorhaut seines Fleisches, des Seele soll ausgerottet werden aus seinem Volk, darum daß es meinen Bund unterlassen hat.
14ผู้ชายที่ไม่เข้าสุหนัต คือไม่ได้ขริบหนังหุ้มปลาย จะถูกตัดขาดจากหมู่ชนของตน เพราะเขาได้ทำลายพันธสัญญาของเรา”
15Und Gott sprach abermals zu Abraham: Du sollst dein Weib Sarai nicht mehr Sarai heißen, sondern Sara soll ihr Name sein.
15พระเจ้ากล่าวกับอับราฮัมว่า“ส่วนซารายภรรยาของเจ้าต่อไปอย่าเรียกนางว่าซารายแต่ชื่อของนางจะเป็นซาราห์
16Denn ich will sie segnen, und auch von ihr will ich dir einen Sohn geben; denn ich will sie segnen, und Völker sollen aus ihr werden und Könige über viele Völker.
16เราจะอวยพรนาง ยิ่งกว่านั้น นางจะคลอดลูกชายให้เจ้า เราจะอวยพรนาง และนางจะเป็นแม่ของหลายชนชาติ กษัตริย์ของหลายชนชาติจะสืบเชื้อสายจากนาง”
17Da fiel Abraham auf sein Angesicht und lachte, und sprach in seinem Herzen: Soll mir, hundert Jahre alt, ein Kind geboren werden, und Sara, neunzig Jahre alt, gebären?
17อับราฮัมหมอบลงหน้าจรดดินแล้วหัวเราะพลางคิดในใจว่า“คนอายุ 100 ปีจะมีลูกได้หรือ ซาราห์อายุ 90 ปีแล้วจะคลอดลูกได้หรือ”
18Und Abraham sprach zu Gott: Ach, daß Ismael leben sollte vor dir!
18อับราฮัมพูดกับพระเจ้าว่า“ขอให้อิชมาเอลมีชีวิตอยู่ต่อหน้าพระองค์เถิด”
19Da sprach Gott: Ja, Sara, dein Weib, soll dir einen Sohn gebären, den sollst du Isaak heißen; denn mit ihm will ich meinen ewigen Bund aufrichten und mit seinem Samen nach ihm.
19พระเจ้ากล่าวว่า “ไม่ใช่ ซาราห์ภรรยาของเจ้าจะคลอดลูกชายให้เจ้า ตั้งชื่อเขาว่าอิสอัค เราจะตั้งพันธสัญญาของเรากับเขาเป็นพันธสัญญานิรันดร์ สำหรับลูกหลานของเขาหลังจากเขา
20Dazu um Ismael habe ich dich auch erhört. Siehe, ich habe ihn gesegnet und will ihn fruchtbar machen und mehren gar sehr. Zwölf Fürsten wird er zeugen, und ich will ihn zum großen Volk machen.
20ส่วนอิชมาเอล เราได้ยินคำของเจ้าแล้ว เราได้อวยพรเขา และจะทำให้เขามีลูกหลานมาก เพิ่มจำนวนอย่างยิ่ง เขาจะเป็นบิดาของประมุข 12 คน และเราจะทำให้เขาเป็นชนชาติใหญ่
21Aber meinen Bund will ich aufrichten mit Isaak, den dir Sara gebären soll um diese Zeit im andern Jahr.
21แต่เราจะตั้งพันธสัญญาของเรากับอิสอัคซึ่งซาราห์จะคลอดให้เจ้าตามเวลาที่กำหนดในปีหน้า”
22Und er hörte auf, mit ihm zu reden. Und Gott fuhr auf von Abraham.
22เมื่อพระเจ้ากล่าวกับเขาเสร็จแล้ว ก็ขึ้นไปจากอับราฮัม
23Da nahm Abraham seinen Sohn Ismael und alle Knechte, die daheim geboren, und alle, die erkauft, und alles, was männlich war in seinem Hause, und beschnitt die Vorhaut an ihrem Fleisch ebendesselben Tages, wie ihm Gott gesagt hatte.
23วันเดียวกันนั้น อับราฮัมพาอิชมาเอลลูกชายของเขา รวมทั้งผู้ชายทุกคนในครัวเรือน ทั้งคนที่เกิดในเรือน และคนที่ซื้อมาด้วยเงิน มาขริบหนังหุ้มปลาย ตามที่พระเจ้ากล่าวกับเขา
24Und Abraham war neunundneunzig Jahre alt, da er die Vorhaut an seinem Fleisch beschnitt.
24อับราฮัมอายุ 99 ปี ตอนที่ขริบหนังหุ้มปลาย
25Ismael aber, sein Sohn, war dreizehn Jahre alt, da seines Fleisches Vorhaut beschnitten ward.
25อิชมาเอลลูกชายของเขาอายุ 13 ปี ตอนที่ขริบหนังหุ้มปลาย
26Eben auf einen Tag wurden sie alle beschnitten, Abraham, sein Sohn Ismael,
26ในวันเดียวกันนั้นอับราฮัมและอิชมาเอลลูกชายของเขาต่างก็เข้าสุหนัต
27und was männlich in seinem Hause war, daheim geboren und erkauft von Fremden; es ward alles mit ihm beschnitten.
27ผู้ชายทุกคนในครัวเรือนของเขาทั้งคนที่เกิดในเรือนและคนที่ซื้อมาด้วยเงินจากคนต่างชาติต่างก็เข้าสุหนัตพร้อมกับเขา
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.