1. Mose 34
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Dina aber, Leas Tochter, die sie Jakob geboren hatte, ging heraus, die Töchter des Landes zu sehen.
1ดีนาห์ลูกสาวของเลอาห์ซึ่งเลอาห์คลอดให้ยาโคบออกไปพบพวกผู้หญิงในดินแดนนั้น
2Da die sah Sichem, Hemors Sohn, des Heviters, der des Landes Herr war, nahm er sie und lag bei ihr und schwächte sie.
2เชเคมลูกชายของฮาโมร์ชาวฮีไวต์ผู้ปกครองดินแดนเห็นเธอ เขาจับตัวเธอไปหลับนอนกับเธอและย่ำยีเธอ
3Und sein Herz hing an ihr, und er hatte die Dirne lieb und redete freundlich mit ihr.
3ใจของเขาผูกพันอยู่กับดีนาห์ลูกสาวของยาโคบ เขารักหญิงสาวและพูดกับเธออย่างอ่อนโยน
4Und Sichem sprach zu seinem Vater Hemor: Nimm mir das Mägdlein zum Weibe.
4เชเคมพูดกับฮาโมร์พ่อของตนว่า“ไปขอหญิงสาวคนนี้มาเป็นภรรยาให้ผม”
5Und Jakob erfuhr, daß seine Tochter Dina geschändet war; und seine Söhne waren mit dem Vieh auf dem Felde, und Jakob schwieg bis daß sie kamen.
5ยาโคบได้ยินว่าเชเคมทำให้ดีนาห์ลูกสาวของเขาแปดเปื้อนตอนนั้นลูกชายของยาโคบอยู่กับปศุสัตว์ในทุ่งยาโคบจึงยังไม่พูดอะไรจนพวกเขากลับมา
6Da ging Hemor, Sichems Vater, heraus zu Jakob, mit ihm zu reden.
6ฮาโมร์พ่อของเชเคมออกไปหายาโคบเพื่อพูดคุยกัน
7Indes kamen die Söhne Jakobs vom Felde. Und da sie es hörten, verdroß es die Männer, und sie wurden sehr zornig, daß er eine Torheit an Israel begangen und bei Jakobs Tochter gelegen hatte, denn so sollte es nicht sein.
7ลูกชายของยาโคบกลับจากทุ่งเมื่อได้ยินเรื่อง พวกเขาเสียใจและโกรธมากเพราะเชเคมทำเรื่องน่าอัปยศในอิสราเอลด้วยการหลับนอนกับลูกสาวของยาโคบซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่ควรทำ
8Da redete Hemor mit ihnen und sprach: Meines Sohnes Sichem Herz sehnt sich nach eurer Tochter; gebt sie ihm doch zum Weibe.
8ฮาโมร์พูดกับพวกเขาว่า“เชเคมลูกชายของผมปรารถนาลูกสาวของพวกท่านมากขอยกเธอให้เขาเป็นภรรยา
9Befreundet euch mit uns; gebt uns eure Töchter und nehmt ihr unsere Töchter
9ให้พวกเราแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กัน ยกลูกสาวของพวกท่านให้พวกเราและรับลูกสาวของพวกเราไปเป็นภรรยา
10und wohnt bei uns. Das Land soll euch offen sein; wohnt und werbet und gewinnet darin.
10พวกท่านมาอาศัยอยู่กับพวกเราได้ดินแดนนี้พร้อมสำหรับพวกท่านจะอยู่ค้าขายและมีทรัพย์สินที่นี่ก็ได้”
11Und Sichem sprach zu ihrem Vater und ihren Brüdern: Laßt uns Gnade bei euch finden; was ihr mir sagt, das will ich euch geben.
11เชเคมพูดกับพ่อและพี่น้องของดีนาห์ว่า“ขอให้พวกท่านกรุณาผมพวกท่านจะเรียกร้องอะไรจากผมผมก็จะให้
12Fordert nur getrost von mir Morgengabe und Geschenk, ich will's geben, wie ihr heischt; gebt mir nur die Dirne zum Weibe.
12จะเรียกสินสอดและของขวัญมากเท่าไรก็ได้ผมจะให้ตามที่พวกท่านขอ ขอเพียงยกหญิงสาวให้ผมเป็นภรรยา”
13Da antworteten Jakobs Söhne dem Sichem und seinem Vater Hemor betrüglich, darum daß ihre Schwester Dina geschändet war,
13ลูกชายของยาโคบตอบเชเคมกับฮาโมร์พ่อของเขาด้วยอุบายเพราะเชเคมทำให้ดีนาห์น้องสาวของพวกเขาแปดเปื้อน
14und sprachen zu ihnen: Wir können das nicht tun, daß wir unsere Schwester einem unbeschnittenem Mann geben; denn das wäre uns eine Schande.
14พวกเขาพูดว่า“พวกเราทำอย่างนี้ไม่ได้จะยกน้องสาวให้ชายที่ยังไม่ได้เข้าสุหนัตไม่ได้เพราะนั่นเป็นเรื่องน่าอับอายสำหรับพวกเรา
15Doch dann wollen wir euch zu Willen sein, so ihr uns gleich werdet und alles, was männlich unter euch ist, beschnitten werde;
15พวกเราจะยอมตกลงกับพวกท่านได้ก็ต่อเมื่อพวกท่านเป็นเหมือนพวกเราคือผู้ชายทุกคนในหมู่พวกท่านเข้าสุหนัต
16dann wollen wir unsere Töchter euch geben und eure Töchter uns nehmen und bei euch wohnen und ein Volk sein.
16แล้วพวกเราจะยกลูกสาวให้พวกท่านและรับลูกสาวของพวกท่านมา พวกเราจะอยู่ด้วยกันและจะกลายเป็นชนชาติเดียวกัน
17Wo ihr aber nicht darein willigen wollt, euch zu beschneiden, so wollen wir unsere Tochter nehmen und davonziehen.
17แต่ถ้าพวกท่านไม่ฟังและไม่เข้าสุหนัตพวกเราจะพาน้องสาว ของพวกเราไปแล้วจากที่นี่”
18Die Rede gefiel Hemor und seinem Sohn wohl.
18คำพูดของพวกเขาเป็นที่พอใจของฮาโมร์และเชเคมลูกชายของฮาโมร์
19Und der Jüngling verzog nicht, solches zu tun; denn er hatte Lust zu der Tochter Jakobs. Und er war herrlich gehalten über alle in seines Vaters Hause.
19ชายหนุ่มรีบทำตามทันทีเพราะเขารักลูกสาวของยาโคบมากและเขาเป็นคนที่ได้รับเกียรติมากที่สุดในบ้านของพ่อ
20Da kamen sie nun, Hemor und sein Sohn Sichem, unter der Stadt Tor und redeten mit den Bürgern der Stadt und sprachen:
20ฮาโมร์กับเชเคมลูกชายไปที่ประตูเมืองแล้วพูดกับผู้ชายในเมืองว่า
21Diese Leute sind friedsam bei uns und wollen im Lande wohnen und werben; so ist nun das Land weit genug für sie. Wir wollen uns ihre Töchter zu Weibern nehmen und ihnen unser Töchter geben.
21“คนเหล่านี้มาดีกับพวกเรา ให้พวกเขาอาศัยและค้าขายในดินแดนนี้เถอะเพราะดินแดนกว้างพอสำหรับพวกเขา พวกเราจะรับลูกสาวของพวกเขามาเป็นภรรยาและยกลูกสาวของพวกเราให้พวกเขา
22Aber dann wollen sie uns zu Willen sein, daß sie bei uns wohnen und ein Volk mit uns werden, wo wir alles, was männlich unter uns ist, beschneiden, gleich wie sie beschnitten sind.
22แต่คนเหล่านี้จะยอมอยู่กับพวกเราและกลายเป็นชนชาติเดียวกันก็ต่อเมื่อผู้ชายทุกคนในหมู่พวกเราเข้าสุหนัตเหมือนพวกเขา
23Ihr Vieh und ihre Güter und alles, was sie haben, wird unser sein, so wir nur ihnen zu Willen werden, daß sie bei uns wohnen.
23แล้วปศุสัตว์ทรัพย์สินและสัตว์ทั้งหมดของพวกเขาจะไม่กลายเป็นของพวกเราหรือ ขอเพียงเรายอมตกลงพวกเขาก็จะอยู่กับพวกเรา”
24Und sie gehorchten dem Hemor und Sichem, seinem Sohn, alle, die zu seiner Stadt Tor aus und ein gingen, und beschnitten alles, was männlich war, das zu dieser Stadt aus und ein ging.
24ทุกคนที่ออกไปทางประตูเมืองเชื่อฟังฮาโมร์กับเชเคมลูกชาย ผู้ชายทุกคนที่ออกทางประตูเมืองจึงเข้าสุหนัต
25Und am dritten Tage, da sie Schmerzen hatten, nahmen die zwei Söhne Jakobs, Simeon und Levi, der Dina Brüder, ein jeglicher sein Schwert und gingen kühn in die Stadt und erwürgten alles, was männlich war.
25วันที่ 3 ขณะที่พวกผู้ชายยังเจ็บแผลสิเมโอนกับเลวีลูกชายสองคนของยาโคบซึ่งเป็นพี่ชายของดีนาห์ต่างถือดาบเข้าโจมตีเมืองที่ไม่ทันระวังตัวและฆ่าผู้ชายทุกคน
26und erwürgten auch Hemor und seinen Sohn Sichem mit der Schärfe des Schwerts und nahmen ihre Schwester Dina aus dem Hause Sichems und gingen davon.
26พวกเขาฆ่าฮาโมร์กับเชเคมลูกชายด้วยคมดาบแล้วพาดีนาห์ออกจากบ้านของเชเคมและจากไป
27Da kamen die Söhne Jakobs über die erschlagenen und plünderten die Stadt, darum daß sie hatten ihre Schwester geschändet.
27ลูกชายของยาโคบเข้าไปท่ามกลางคนที่ถูกฆ่าแล้วปล้นเมืองเพราะคนในเมืองทำให้น้องสาวของพวกเขาแปดเปื้อน
28Und nahmen ihre Schafe, Rinder, Esel und was in der Stadt und auf dem Felde war
28พวกเขาเอาฝูงแกะฝูงโคลารวมทั้งทุกสิ่งที่อยู่ในเมืองและในทุ่ง
29und alle ihre Habe; alle Kinder und Weiber nahmen sie gefangen, und plünderten alles, was in den Häusern war.
29เอาทรัพย์สินทั้งหมดจับเด็กๆกับภรรยาของชาวเมืองไปเป็นเชลยและปล้นทุกสิ่งที่อยู่ในบ้าน
30Und Jakob sprach zu Simeon und Levi: Ihr habt mir Unglück zugerichtet und mich stinkend gemacht vor den Einwohnern dieses Landes, den Kanaanitern und Pheresitern; und ich bin ein geringer Haufe. Wenn sie sich nun versammeln über mich, so werden sie mich schlagen. Also werde ich vertilgt samt meinem Hause.
30ยาโคบพูดกับสิเมโอนและเลวีว่า“พวกเจ้าทำให้พ่อเดือดร้อนและทำให้พ่อเป็นที่เกลียดชังของชาวแผ่นดินนี้ทั้งชาวคานาอันและชาวเปริสซีพวกเรามีกันน้อยถ้าพวกเขารวมตัวมาโจมตีพ่อกับครอบครัวก็จะถูกทำลายหมด”
31Sie antworteten aber: Sollten sie denn mit unsrer Schwester wie mit einer Hure handeln?
31พวกเขาตอบว่า“เขาควรทำกับน้องสาวของพวกเราเหมือนเป็นหญิงโสเภณีหรือ”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.