اَلتَّكْوِينُ 34
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)Translation
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
Freedom Bible (Thai)
1وَخَرَجَتْ دِينَةُ ٱبْنَةُ لَيْئَةَ ٱلَّتِي وَلَدَتْهَا لِيَعْقُوبَ لِتَنْظُرَ بَنَاتِ ٱلْأَرْضِ،
1ดีนาห์ลูกสาวของเลอาห์ซึ่งเลอาห์คลอดให้ยาโคบออกไปพบพวกผู้หญิงในดินแดนนั้น
2فَرَآهَا شَكِيمُ ٱبْنُ حَمُورَ ٱلْحِوِّيِّ رَئِيسِ ٱلْأَرْضِ، وَأَخَذَهَا وَٱضْطَجَعَ مَعَهَا وَأَذَلَّهَا.
2เชเคมลูกชายของฮาโมร์ชาวฮีไวต์ผู้ปกครองดินแดนเห็นเธอ เขาจับตัวเธอไปหลับนอนกับเธอและย่ำยีเธอ
3وَتَعَلَّقَتْ نَفْسُهُ بِدِينَةَ ٱبْنَةِ يَعْقُوبَ، وَأَحَبَّ ٱلْفَتَاةَ وَلَاطَفَ ٱلْفَتاةَ.
3ใจของเขาผูกพันอยู่กับดีนาห์ลูกสาวของยาโคบ เขารักหญิงสาวและพูดกับเธออย่างอ่อนโยน
4فَكَلَّمَ شَكِيمُ حَمُورَ أَبَاهُ قَائِلًا: «خُذْ لِي هَذِهِ ٱلصَّبِيَّةَ زَوْجَةً».
4เชเคมพูดกับฮาโมร์พ่อของตนว่า“ไปขอหญิงสาวคนนี้มาเป็นภรรยาให้ผม”
5وَسَمِعَ يَعْقُوبُ أَنَّهُ نَجَّسَ دِينَةَ ٱبْنَتَهُ. وَأَمَّا بَنُوهُ فَكَانُوا مَعَ مَوَاشِيهِ فِي ٱلْحَقْلِ، فَسَكَتَ يَعْقُوبُ حَتَّى جَاءُوا.
5ยาโคบได้ยินว่าเชเคมทำให้ดีนาห์ลูกสาวของเขาแปดเปื้อนตอนนั้นลูกชายของยาโคบอยู่กับปศุสัตว์ในทุ่งยาโคบจึงยังไม่พูดอะไรจนพวกเขากลับมา
6فَخَرَجَ حَمُورُ أَبُو شَكِيمَ إِلَى يَعْقُوبَ لِيَتَكَلَّمَ مَعَهُ.
6ฮาโมร์พ่อของเชเคมออกไปหายาโคบเพื่อพูดคุยกัน
7وَأَتَى بَنُو يَعْقُوبَ مِنَ ٱلْحَقْلِ حِينَ سَمِعُوا. وَغَضِبَ ٱلرِّجَالُ وَٱغْتَاظُوا جِدًّا لِأَنَّهُ صَنَعَ قَبَاحَةً فِي إِسْرَائِيلَ بِمُضَاجَعَةِ ٱبْنَةِ يَعْقُوبَ، وَهَكَذَا لَا يُصْنَعُ.
7ลูกชายของยาโคบกลับจากทุ่งเมื่อได้ยินเรื่อง พวกเขาเสียใจและโกรธมากเพราะเชเคมทำเรื่องน่าอัปยศในอิสราเอลด้วยการหลับนอนกับลูกสาวของยาโคบซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่ควรทำ
8وَتَكَلَّمَ حَمُورُ مَعَهُمَ قَائِلًا: «شَكِيمُ ٱبْنِي قَدْ تَعَلَّقَتْ نَفْسُهُ بِٱبْنَتِكُمْ. أَعْطُوهُ إِيَّاهَا زَوْجَةً
8ฮาโมร์พูดกับพวกเขาว่า“เชเคมลูกชายของผมปรารถนาลูกสาวของพวกท่านมากขอยกเธอให้เขาเป็นภรรยา
9وَصَاهِرُونَا. تُعْطُونَنَا بَنَاتِكُمْ، وَتَأْخُذُونَ لَكُمْ بَنَاتِنَا.
9ให้พวกเราแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กัน ยกลูกสาวของพวกท่านให้พวกเราและรับลูกสาวของพวกเราไปเป็นภรรยา
10وَتَسْكُنُونَ مَعَنَا، وَتَكُونُ ٱلْأَرْضُ قُدَّامَكُمُ. ٱسْكُنُوا وَٱتَّجِرُوا فِيهَا وَتَمَلَّكُوا بِهَا».
10พวกท่านมาอาศัยอยู่กับพวกเราได้ดินแดนนี้พร้อมสำหรับพวกท่านจะอยู่ค้าขายและมีทรัพย์สินที่นี่ก็ได้”
11ثُمَّ قَالَ شَكِيمُ لِأَبِيهَا وَلإِخْوَتِهَا: «دَعُونِي أَجِدْ نِعْمَةً فِي أَعْيُنِكُمْ. فَٱلَّذِي تَقُولُونَ لِي أُعْطِي.
11เชเคมพูดกับพ่อและพี่น้องของดีนาห์ว่า“ขอให้พวกท่านกรุณาผมพวกท่านจะเรียกร้องอะไรจากผมผมก็จะให้
12كَثِّرُوا عَلَيَّ جِدًّا مَهْرًا وَعَطِيَّةً، فَأُعْطِيَ كَمَا تَقُولُونَ لِي. وَأَعْطُونِي ٱلْفَتَاةَ زَوْجَةً».
12จะเรียกสินสอดและของขวัญมากเท่าไรก็ได้ผมจะให้ตามที่พวกท่านขอ ขอเพียงยกหญิงสาวให้ผมเป็นภรรยา”
13فَأَجَابَ بَنُو يَعْقُوبَ شَكِيمَ وَحَمُورَ أَبَاهُ بِمَكْرٍ وَتَكَلَّمُوا. لِأَنَّهُ كَانَ قَدْ نَجَّسَ دِينَةَ أُخْتَهُمْ،
13ลูกชายของยาโคบตอบเชเคมกับฮาโมร์พ่อของเขาด้วยอุบายเพราะเชเคมทำให้ดีนาห์น้องสาวของพวกเขาแปดเปื้อน
14فَقَالُوُا لَهُمَا: «لَا نَسْتَطِيعُ أَنْ نَفْعَلَ هَذَا ٱلْأَمْرَ أَنْ نُعْطِيَ أُخْتَنَا لِرَجُلٍ أَغْلَفَ، لِأَنَّهُ عَارٌ لَنَا.
14พวกเขาพูดว่า“พวกเราทำอย่างนี้ไม่ได้จะยกน้องสาวให้ชายที่ยังไม่ได้เข้าสุหนัตไม่ได้เพราะนั่นเป็นเรื่องน่าอับอายสำหรับพวกเรา
15غَيْرَ أَنَّنَا بِهَذَا نُواتِيكُمْ: إِنْ صِرْتُمْ مِثْلَنَا بِخَتْنِكُمْ كُلَّ ذَكَرٍ.
15พวกเราจะยอมตกลงกับพวกท่านได้ก็ต่อเมื่อพวกท่านเป็นเหมือนพวกเราคือผู้ชายทุกคนในหมู่พวกท่านเข้าสุหนัต
16نُعْطِيكُمْ بَنَاتِنَا وَنَأْخُذُ لَنَا بَنَاتِكُمْ، وَنَسْكُنُ مَعَكُمْ وَنَصِيرُ شَعْبًا وَاحِدًا.
16แล้วพวกเราจะยกลูกสาวให้พวกท่านและรับลูกสาวของพวกท่านมา พวกเราจะอยู่ด้วยกันและจะกลายเป็นชนชาติเดียวกัน
17وَإِنْ لَمْ تَسْمَعُوا لَنَا، أَنْ تَخْتَتِنُوا، نَأْخُذُ ٱبْنَتَنَا وَنَمْضِي».
17แต่ถ้าพวกท่านไม่ฟังและไม่เข้าสุหนัตพวกเราจะพาน้องสาว ของพวกเราไปแล้วจากที่นี่”
18فَحَسُنَ كَلَامُهُمْ فِي عَيْنَيْ حَمُورَ وَفِي عَيْنَيْ شَكِيمَ بْنِ حَمُورَ.
18คำพูดของพวกเขาเป็นที่พอใจของฮาโมร์และเชเคมลูกชายของฮาโมร์
19وَلَمْ يَتَأَخَّرِ ٱلْغُلَامُ أَنْ يَفْعَلَ ٱلْأَمْرَ، لِأَنَّهُ كَانَ مَسْرُورًا بِٱبْنَةِ يَعْقُوبَ. وَكَانَ أَكْرَمَ جَمِيعِ بَيْتِ أَبِيهِ.
19ชายหนุ่มรีบทำตามทันทีเพราะเขารักลูกสาวของยาโคบมากและเขาเป็นคนที่ได้รับเกียรติมากที่สุดในบ้านของพ่อ
20فَأَتَى حَمُورُ وَشَكِيمُ ٱبْنُهُ إِلَى بَابِ مَدِينَتِهْمَا، وَكَلَّمَا أَهْلَ مَدِينَتِهْمَا قَائِلَيْنِ:
20ฮาโมร์กับเชเคมลูกชายไปที่ประตูเมืองแล้วพูดกับผู้ชายในเมืองว่า
21«هَؤُلَاءِ ٱلْقَوْمُ مُسَالِمُونَ لَنَا. فَلْيَسْكُنُوا فِي ٱلْأَرْضِ وَيَتَّجِرُوا فِيهَا. وَهُوَذَا ٱلْأَرْضُ وَاسِعَةُ ٱلطَّرَفَيْنِ أَمَامَهُمْ. نَأْخُذُ لَنَا بَنَاتِهِمْ زَوْجَاتٍ وَنُعْطِيهِمْ بَنَاتِنَا.
21“คนเหล่านี้มาดีกับพวกเรา ให้พวกเขาอาศัยและค้าขายในดินแดนนี้เถอะเพราะดินแดนกว้างพอสำหรับพวกเขา พวกเราจะรับลูกสาวของพวกเขามาเป็นภรรยาและยกลูกสาวของพวกเราให้พวกเขา
22غَيْرَ أَنَّهُ بِهَذَا فَقَطْ يُواتِينَا ٱلْقَوْمُ عَلَى ٱلسَّكَنِ مَعَنَا لِنَصِيرَ شَعْبًا وَاحِدًا: بِخَتْنِنَا كُلَّ ذَكَرٍ كَمَا هُمْ مَخْتُونُونَ.
22แต่คนเหล่านี้จะยอมอยู่กับพวกเราและกลายเป็นชนชาติเดียวกันก็ต่อเมื่อผู้ชายทุกคนในหมู่พวกเราเข้าสุหนัตเหมือนพวกเขา
23أَلَا تَكُونُ مَوَاشِيهِمْ وَمُقْتَنَاهُمْ وَكُلُّ بَهَائِمِهِمْ لَنَا؟ نُواتِيهِمْ فَقَطْ فَيَسْكُنُونَ مَعَنَا».
23แล้วปศุสัตว์ทรัพย์สินและสัตว์ทั้งหมดของพวกเขาจะไม่กลายเป็นของพวกเราหรือ ขอเพียงเรายอมตกลงพวกเขาก็จะอยู่กับพวกเรา”
24فَسَمِعَ لِحَمُورَ وَشَكِيمَ ٱبْنِهِ جَمِيعُ ٱلْخَارِجِينَ مِنْ بَابِ ٱلْمَدِينَةِ، وَٱخْتَتَنَ كُلُّ ذَكَرٍ. كُلُّ ٱلْخَارِجِينَ مِنْ بَابِ ٱلْمَدِينَةِ.
24ทุกคนที่ออกไปทางประตูเมืองเชื่อฟังฮาโมร์กับเชเคมลูกชาย ผู้ชายทุกคนที่ออกทางประตูเมืองจึงเข้าสุหนัต
25فَحَدَثَ فِي ٱلْيَوْمِ ٱلثَّالِثِ إِذْ كَانُوا مُتَوَجِّعِينَ أَنَّ ٱبْنَيْ يَعْقُوبَ، شِمْعُونَ وَلَاوِيَ أَخَوَيْ دِينَةَ، أَخَذَا كُلُّ وَاحِدٍ سَيْفَهُ وَأَتَيَا عَلَى ٱلْمَدِينَةِ بِأَمْنٍ وَقَتَلَا كُلَّ ذَكَرٍ.
25วันที่ 3 ขณะที่พวกผู้ชายยังเจ็บแผลสิเมโอนกับเลวีลูกชายสองคนของยาโคบซึ่งเป็นพี่ชายของดีนาห์ต่างถือดาบเข้าโจมตีเมืองที่ไม่ทันระวังตัวและฆ่าผู้ชายทุกคน
26وَقَتَلَا حَمُورَ وَشَكِيمَ ٱبْنَهُ بِحَدِّ ٱلسَّيْفِ، وَأَخَذَا دِينَةَ مِنْ بَيْتِ شَكِيمَ وَخَرَجَا.
26พวกเขาฆ่าฮาโมร์กับเชเคมลูกชายด้วยคมดาบแล้วพาดีนาห์ออกจากบ้านของเชเคมและจากไป
27ثُمَّ أَتَى بَنُو يَعْقُوبَ عَلَى ٱلْقَتْلَى وَنَهَبُوا ٱلْمَدِينَةَ، لِأَنَّهُمْ نَجَّسُوا أُخْتَهُمْ.
27ลูกชายของยาโคบเข้าไปท่ามกลางคนที่ถูกฆ่าแล้วปล้นเมืองเพราะคนในเมืองทำให้น้องสาวของพวกเขาแปดเปื้อน
28غَنَمَهُمْ وَبَقَرَهُمْ وَحَمِيرَهُمْ وَكُلُّ مَا فِي ٱلْمَدِينَةِ وَمَا فِي ٱلْحَقْلِ أَخَذُوهُ.
28พวกเขาเอาฝูงแกะฝูงโคลารวมทั้งทุกสิ่งที่อยู่ในเมืองและในทุ่ง
29وَسَبَوْا وَنَهَبُوا كُلَّ ثَرْوَتِهِمْ وَكُلَّ أَطْفَالِهِمْ، وَنِسَاءَهُمْ وَكُلَّ مَا فِي ٱلْبُيُوتِ.
29เอาทรัพย์สินทั้งหมดจับเด็กๆกับภรรยาของชาวเมืองไปเป็นเชลยและปล้นทุกสิ่งที่อยู่ในบ้าน
30فَقَالَ يَعْقُوبُ لِشَمْعُونَ وَلَاوِي: «كَدَّرْتُمَانِي بِتَكْرِيهِكُمَا إِيَّايَ عِنْدَ سُكَّانِ ٱلْأَرْضِ ٱلْكَنْعَانِيِّينَ وَٱلْفِرِزِيِّينَ، وَأَنَا نَفَرٌ قَلِيلٌ. فَيَجْتَمِعُونَ عَلَيَّ وَيَضْرِبُونَنِي، فَأَبِيدُ أَنَا وَبَيْتِي».
30ยาโคบพูดกับสิเมโอนและเลวีว่า“พวกเจ้าทำให้พ่อเดือดร้อนและทำให้พ่อเป็นที่เกลียดชังของชาวแผ่นดินนี้ทั้งชาวคานาอันและชาวเปริสซีพวกเรามีกันน้อยถ้าพวกเขารวมตัวมาโจมตีพ่อกับครอบครัวก็จะถูกทำลายหมด”
31فَقَالَا: «أَنَظِيرَ زَانِيَةٍ يَفْعَلُ بِأُخْتِنَا؟».
31พวกเขาตอบว่า“เขาควรทำกับน้องสาวของพวกเราเหมือนเป็นหญิงโสเภณีหรือ”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.