اَلتَّكْوِينُ

Old Testament

New Testament

إِنْجِيلُ مَتَّىإِنْجِيلُ مَرْقُسَإِنْجِيلُ لُوقَاإِنْجِيلُ يُوحَنَّاأَعْمَالُ ٱلرُّسُلِرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ رُومِيَةَ١ كورنثوسرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيةُ إِلَى أَهْلِ كُورِنْثُوسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ غَلَاطِيَّةَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ أَفَسُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ فِيلِبِّيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ كُولُوسِّيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلأُولَى إِلَى أَهْلِ تَسَالُونِيكِيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيةُ إِلَى أَهْلِ تَسَالُونِيكِيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلْأُولَى إِلَى تِيمُوثَاوُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيةُ إِلَى تِيمُوثَاوُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى تِيطُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى فِلِيمُونَاَلرِّسَالَةُ إِلَى ٱلْعِبْرَانِيِّينَرِسَالَةُ يَعْقُوبَرِسَالَةُ بُطْرُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلْأُولَىرِسَالَةُ بُطْرُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيَةُرِسَالَةُ يُوحَنَّا ٱلرَّسُولِ ٱلْأُولَىرِسَالَةُ يُوحَنَّا ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيَةُرِسَالَةُ يُوحَنَّا ٱلرَّسُولِ ٱلثَّالِثَةُرِسَالَةُ يَهُوذَارُؤْيَا يُوحَنَّا ٱللَّاهُوتِيِّ
Chapter 29
Smith–Van Dyck Arabic Bi…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

اَلتَّكْوِينُ 29

Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
Freedom Bible (Thai)
1ثُمَّ رَفَعَ يَعْقُوبُ رِجْلَيْهِ وَذَهَبَ إِلَى أَرْضِ بَنِي ٱلْمَشْرِقِ.
1จาก​นั้น​ยาโคบ​เดินทาง​ต่อ​ไป​จน​ถึง​ดินแดน​ของ​ชาว​ตะวัน​ออก
2وَنَظَرَ وَإِذَا فِي ٱلْحَقْلِ بِئْرٌ وَهُنَاكَ ثَلَاثَةُ قُطْعَانِ غَنَمٍ رَابِضَةٌ عِنْدَهَا، لِأَنَّهُمْ كَانُوا مِنْ تِلْكَ ٱلْبِئْرِ يَسْقُونَ ٱلْقُطْعَانَ، وَٱلْحَجَرُ عَلَى فَمِ ٱلْبِئْرِ كَانَ كَبِيرًا.
2เขา​มอง​เห็น​บ่อ​น้ำ​แห่ง​หนึ่ง​กลาง​ทุ่ง​มี​ฝูง​แกะ​สาม​ฝูง​นอน​อยู่​ข้าง​บ่อ​เพราะ​คน​เลี้ยง​สัตว์​ใช้​น้ำ​จาก​บ่อ​นั้น​ให้​ฝูง​แกะ​ดื่ม​ก้อนหิน​ที่​ปิด​ปาก​บ่อ​มี​ขนาด​ใหญ่
3فَكَانَ يَجْتَمِعُ إِلَى هُنَاكَ جَمِيعُ ٱلْقُطْعَانِ فَيُدَحْرِجُونَ ٱلْحَجَرَ عَنْ فَمِ ٱلْبِئْرِ وَيَسْقُونَ ٱلْغَنَمَ، ثُمَّ يَرُدُّونَ ٱلْحَجَرَ عَلَى فَمِ ٱلْبِئْرِ إِلَى مَكَانِهِ.
3เมื่อ​ฝูง​แกะ​ทั้งหมด​มา​รวม​กัน​คน​เลี้ยง​สัตว์​จึง​กลิ้ง​ก้อนหิน​ออก​จาก​ปาก​บ่อ​ให้​น้ำ​แกะ​ดื่ม​แล้ว​กลิ้ง​ก้อนหิน​กลับ​มา​ปิด​ไว้​ตาม​เดิม
4فَقَالَ لَهُمْ يَعْقُوبُ: «يَا إِخْوَتِي، مِنْ أَيْنَ أَنْتُمْ؟» فَقَالُوا: «نَحْنُ مِنْ حَارَانَ».
4ยาโคบ​ถาม​พวก​เขา​ว่า“พวก​ท่าน​มา​จาก​ไหน” พวก​เขา​ตอบ​ว่า“มา​จาก​ฮาราน”
5فَقَالَ لَهُمْ: «هَلْ تَعْرِفُونَ لَابَانَ ٱبْنَ نَاحُورَ؟» فَقَالُوا: «نَعْرِفُهُ».
5เขา​ถาม​ว่า“พวก​ท่าน​รู้จัก​ลาบัน​ลูกชาย​ของ​นาโฮร์​ไหม” พวก​เขา​ตอบ​ว่า“รู้จัก”
6فَقَالَ لَهُمْ: «هَلْ لَهُ سَلَامَةٌ؟» فَقَالُوا: «لَهُ سَلَامَةٌ. وَهُوَذَا رَاحِيلُ ٱبْنَتُهُ آتِيَةٌ مَعَ ٱلْغَنَمِ».
6ยาโคบ​ถาม​ว่า“เขา​สบาย​ดี​ไหม” พวก​เขา​ตอบ​ว่า“สบาย​ดี​นั่นไง​ราเชล​ลูกสาว​ของ​เขา​กำลัง​มากับฝูงแกะ”
7فَقَالَ: «هُوَذَا ٱلنَّهَارُ بَعْدُ طَوِيلٌ. لَيْسَ وَقْتَ ٱجْتِمَاعِ ٱلْمَوَاشِي. اِسْقُوا ٱلْغَنَمَ وَٱذْهَبُوا ٱرْعَوْا».
7ยาโคบ​พูด​ว่า“ตอน​นี้​ยัง​กลางวัน​อยู่​ยัง​ไม่​ถึง​เวลา​รวม​ฝูง​สัตว์​ให้​น้ำ​แกะ​ดื่ม​แล้ว​พา​ไป​กิน​หญ้า​ต่อ​เถอะ”
8فَقَالُوا: «لَا نَقْدِرُ حَتَّى تَجْتَمِعَ جَمِيعُ ٱلْقُطْعَانِ وَيُدَحْرِجُوا ٱلْحَجَرَ عَنْ فَمِ ٱلْبِئْرِ، ثُمَّ نَسْقِي ٱلْغَنَمَ».
8พวก​เขา​ตอบ​ว่า“ทำไม่​ได้​จน​กว่า​ฝูง​ทั้งหมด​จะ​มา​รวม​กัน​และ​มี​คน​กลิ้ง​ก้อนหิน​ออก​จาก​ปาก​บ่อ​แล้ว​พวก​เรา​ถึง​จะ​ให้​น้ำ​แกะ​ดื่ม​ได้”
9وَإِذْ هُوَ بَعْدُ يَتَكَلَّمُ مَعَهُمْ أَتَتْ رَاحِيلُ مَعَ غَنَمِ أَبِيهَا، لِأَنَّهَا كَانَتْ تَرْعَى.
9ขณะ​ที่​ยาโคบ​ยัง​พูด​กับ​พวก​เขา​ราเชล​ก็​มา​ถึง​พร้อม​ฝูง​แกะ​ของ​พ่อ​เพราะ​เธอ​เป็น​คน​เลี้ยง​แกะ
10فَكَانَ لَمَّا أَبْصَرَ يَعْقُوبُ رَاحِيلَ بِنْتَ لَابَانَ خَالِهِ، وَغَنَمَ لَابَانَ خَالِهِ، أَنَّ يَعْقُوبَ تَقَدَّمَ وَدَحْرَجَ ٱلْحَجَرَ عَنْ فَمِ ٱلْبِئْرِ وَسَقَى غَنَمَ لَابَانَ خَالِهِ.
10เมื่อ​ยาโคบ​เห็น​ราเชล​ลูกสาว​ของ​ลาบัน​ซึ่ง​เป็น​พี่น้อง​กับ​แม่​ของ​เขา​และ​เห็น​ฝูง​แกะ​ของ​ลาบัน​ยาโคบ​ก็​เข้า​ไป​กลิ้ง​ก้อนหิน​ออก​จาก​ปาก​บ่อ​แล้ว​ให้​น้ำ​ฝูง​แกะ​ของ​ลาบัน​ดื่ม
11وَقَبَّلَ يَعْقُوبُ رَاحِيلَ وَرَفَعَ صَوْتَهُ وَبَكَى.
11ยาโคบ​จูบ​ราเชล​แล้ว​ร้องไห้​ออก​มา​เสียงดัง
12وَأَخْبَرَ يَعْقُوبُ رَاحِيلَ أَنَّهُ أَخُو أَبِيهَا، وَأَنَّهُ ٱبْنُ رِفْقَةَ، فَرَكَضَتْ وَأَخْبَرَتْ أَبَاهَا.
12เขา​บอก​ราเชล​ว่า​ตน​เป็น​ญาติ​ของ​พ่อ​เธอ​และ​เป็น​ลูกชาย​ของ​เรเบคาห์​ราเชล​จึง​วิ่ง​ไป​บอก​พ่อ
13فَكَانَ حِينَ سَمِعَ لَابَانُ خَبَرَ يَعْقُوبَ ٱبْنِ أُخْتِهِ أَنَّهُ رَكَضَ لِلِقَائِهِ وَعَانَقَهُ وَقَبَّلَهُ وَأَتَى بِهِ إِلَى بَيْتِهِ. فَحَدَّثَ لَابَانَ بِجَمِيعِ هَذِهِ ٱلْأُمُورِ.
13เมื่อ​ลาบัน​ได้​ข่าว​เรื่อง​ยาโคบ​ลูกชาย​ของ​เรเบคาห์​ซึ่ง​เป็น​พี่น้อง​กับ​เขา​เขา​ก็​วิ่ง​ออก​ไป​รับ​กอด​และ​จูบ​ยาโคบ​แล้ว​พา​เข้า​บ้าน​ยาโคบ​เล่า​เรื่อง​ทั้งหมด​ให้​ลาบัน​ฟัง
14فَقَالَ لَهُ لَابَانُ: «إِنَّمَا أَنْتَ عَظْمِي وَلَحْمِي». فَأَقَامَ عِنْدَهُ شَهْرًا مِنَ ٱلزَّمَانِ.
14ลาบัน​พูด​ว่า“เจ้า​เป็น​เลือด​เนื้อ​ของ​ฉัน​จริงๆ”ยาโคบ​จึง​อยู่​กับ​เขา​หนึ่ง​เดือน
15ثُمَّ قَالَ لَابَانُ لِيَعْقُوبَ: «أَلِأَنَّكَ أَخِي تَخْدِمُنِي مَجَّانًا؟ أَخْبِرْنِي مَا أُجْرَتُكَ».
15ต่อ​มา​ลาบัน​พูด​กับ​ยาโคบ​ว่า“ถึง​เจ้า​เป็น​ญาติ​ของ​ฉัน​ก็​ไม่​ควร​รับใช้​ฉัน​เปล่า​ๆ​บอก​มา​สิ​ว่า​อยาก​ได้​ค่าจ้าง​เท่าไร”
16وَكَانَ لِلَابَانَ ٱبْنَتَانِ، ٱسْمُ ٱلْكُبْرَى لَيْئَةُ وَٱسْمُ ٱلصُّغْرَى رَاحِيلُ.
16ลาบัน​มี​ลูกสาว​สอง​คน​คน​พี่​ชื่อ​เลอาห์​คน​น้อง​ชื่อ​ราเชล
17وَكَانَتْ عَيْنَا لَيْئَةَ ضَعِيفَتَيْنِ، وَأَمَّا رَاحِيلُ فَكَانَتْ حَسَنَةَ ٱلصُّورَةِ وَحَسَنَةَ ٱلْمَنْظَرِ.
17ดวงตา​ของ​เลอาห์​อ่อน​แต่​ราเชล​มี​รูปร่าง​งดงาม​และ​หน้าตา​สวย
18وَأَحَبَّ يَعْقُوبُ رَاحِيلَ، فَقَالَ: «أَخْدِمُكَ سَبْعَ سِنِينٍ بِرَاحِيلَ ٱبْنَتِكَ ٱلصُّغْرَى».
18ยาโคบ​รัก​ราเชล​เขา​จึง​พูด​ว่า“ผม​จะ​รับใช้​ท่าน​เจ็ด​ปี​เพื่อ​แลก​กับ​ราเชล​ลูกสาว​คน​เล็ก​ของ​ท่าน”
19فَقَالَ لَابَانُ: «أَنْ أُعْطِيَكَ إِيَّاهَا أَحْسَنُ مِنْ أَنْ أُعْطِيَهَا لِرَجُلٍ آخَرَ. أَقِمْ عِنْدِي».
19ลาบัน​ตอบ​ว่า“ยก​เธอ​ให้​เจ้า​ก็​ดี​กว่า​ยก​ให้​ชาย​อื่น​อยู่​กับ​ฉัน​นี่แหละ”
20فَخَدَمَ يَعْقُوبُ بِرَاحِيلَ سَبْعَ سِنِينٍ، وَكَانَتْ فِي عَيْنَيْهِ كَأَيَّامٍ قَلِيلَةٍ بِسَبَبِ مَحَبَّتِهِ لَهَا.
20ยาโคบ​รับใช้​เจ็ด​ปี​เพื่อ​ราเชล​แต่​เพราะ​รัก​เธอ​เจ็ด​ปี​นั้น​จึง​เหมือน​เพียง​ไม่​กี่​วัน​สำหรับ​เขา
21ثُمَّ قَالَ يَعْقُوبُ لِلَابَانَ: «أَعْطِنِي ٱمْرَأَتِي لِأَنَّ أَيَّامِي قَدْ كَمُلَتْ، فَأَدْخُلَ عَلَيْهَا».
21จาก​นั้น​ยาโคบ​พูด​กับ​ลาบัน​ว่า“ถึง​กำหนด​แล้ว​ขอ​ให้​ราเชล​มา​เป็น​ภรรยา​ของ​ผม​ผม​จะ​ได้​หลับ​นอน​กับ​เธอ”
22فَجَمَعَ لَابَانُ جَمِيعَ أَهْلِ ٱلْمَكَانِ وَصَنَعَ وَلِيمَةً.
22ลาบัน​จึง​เรียก​ชาย​ทุก​คน​ใน​ที่​นั้น​มา​รวม​กัน​และ​จัด​งาน​เลี้ยง
23وَكَانَ فِي ٱلْمَسَاءِ أَنَّهُ أَخَذَ لَيْئَةَ ٱبْنَتَهُ وَأَتَى بِهَا إِلَيْهِ، فَدَخَلَ عَلَيْهَا.
23พอ​ตก​เย็น​เขา​พา​เลอาห์​ลูกสาว​เข้า​ไป​หา​ยาโคบ​แล้ว​ยาโคบ​ก็​หลับ​นอน​กับ​เธอ
24وَأَعْطَى لَابَانُ زِلْفَةَ جَارِيَتَهُ لِلَيْئَةَ ٱبْنَتِهِ جَارِيَةً.
24ลาบัน​ยก​ศิลปาห์​ทาส​หญิง​ของ​ตน​ให้​เลอาห์​ลูกสาว​เป็น​ทาส​หญิง
25وَفِي ٱلصَّبَاحِ إِذَا هِيَ لَيْئَةُ، فَقَالَ لِلَابَانَ: «مَا هَذَا ٱلَّذِي صَنَعْتَ بِي؟ أَلَيْسَ بِرَاحِيلَ خَدَمْتُ عِنْدَكَ؟ فَلِمَاذَا خَدَعْتَنِي؟».
25พอ​ถึง​เช้า​ปรากฏ​ว่า​เป็น​เลอาห์!ยาโคบ​จึง​พูด​กับ​ลาบัน​ว่า“ท่าน​ทำ​อะไร​กับ​ผม​นี่​ผม​รับใช้​ท่าน​เพื่อ​ราเชล​ไม่​ใช่​หรือ​แล้ว​ทำไม​ถึง​หลอก​ผม”
26فَقَالَ لَابَانُ: «لَا يُفْعَلُ هَكَذَا فِي مَكَانِنَا أَنْ تُعْطَى ٱلصَّغِيرَةُ قَبْلَ ٱلْبِكْرِ.
26ลาบัน​ตอบ​ว่า“ธรรมเนียม​ของ​ที่​นี่​ไม่​ให้​ยก​ลูกสาว​คน​เล็ก​ก่อน​ลูกสาว​คน​โต
27أَكْمِلْ أُسْبُوعَ هَذِهِ، فَنُعْطِيَكَ تِلْكَ أَيْضًا، بِٱلْخِدْمَةِ ٱلَّتِي تَخْدِمُنِي أَيْضًا سَبْعَ سِنِينٍ أُخَرَ».
27อยู่​ให้​ครบ​สัปดาห์​แต่งงาน​ของ​คน​นี้​ก่อน​แล้ว​ฉัน​จะ​ยก​อีก​คน​ให้​เจ้า​ด้วย​แลก​กับ​การ​ที่​เจ้า​จะ​รับใช้​ฉัน​อีก​เจ็ด​ปี”
28فَفَعَلَ يَعْقُوبُ هَكَذَا. فَأَكْمَلَ أُسْبُوعَ هَذِهِ، فَأَعْطَاهُ رَاحِيلَ ٱبْنَتَهُ زَوْجَةً لَهُ.
28ยาโคบ​ก็​ทำ​ตาม​และ​อยู่​จน​ครบ​สัปดาห์​ของ​เลอาห์​แล้ว​ลาบัน​ก็​ยก​ราเชล​ลูกสาว​ให้​เป็น​ภรรยา​ของ​ยาโคบ
29وَأَعْطَى لَابَانُ رَاحِيلَ ٱبْنَتَهُ بِلْهَةَ جَارِيَتَهُ جَارِيَةً لَهَا.
29ลาบัน​ยก​บิลฮาห์​ทาส​หญิง​ของ​ตน​ให้​ราเชล​ลูกสาว​เป็น​ทาส​หญิง
30فَدَخَلَ عَلَى رَاحِيلَ أَيْضًا، وَأَحَبَّ أَيْضًا رَاحِيلَ أَكْثَرَ مِنْ لَيْئَةَ. وَعَادَ فَخَدَمَ عِنْدَهُ سَبْعَ سِنِينٍ أُخَرَ.
30ยาโคบ​หลับ​นอน​กับ​ราเชล​ด้วย​เขา​รัก​ราเชล​มาก​กว่า​เลอาห์​และ​รับใช้​ลาบัน​ต่อ​อีก​เจ็ด​ปี
31وَرَأَى ٱلرَّبُّ أَنَّ لَيْئَةَ مَكْرُوهَةٌ فَفَتَحَ رَحِمَهَا، وَأَمَّا رَاحِيلُ فَكَانَتْ عَاقِرًا.
31พระยาห์เวห์​เห็น​ว่า​เลอาห์​ถูก​เกลียด​จึง​เปิด​ครรภ์​ของ​เธอ​ส่วน​ราเชล​เป็น​หมัน
32فَحَبِلَتْ لَيْئَةُ وَوَلَدَتِ ٱبْنًا وَدَعَتِ ٱسْمَهُ «رَأُوبَيْنَ»، لِأَنَّهَا قَالَتْ: «إِنَّ ٱلرَّبَّ قَدْ نَظَرَ إِلَى مَذَلَّتِي. إِنَّهُ ٱلْآنَ يُحِبُّنِي رَجُلِي».
32เลอาห์​ตั้ง​ครรภ์​และ​คลอด​ลูกชาย​ตั้ง​ชื่อ​ว่า​รูเบน​เพราะ​เธอ​พูด​ว่า“พระยาห์เวห์​มอง​เห็น​ความ​ทุกข์​ของ​ฉัน​แล้ว​ตอน​นี้​สามี​คง​จะ​รัก​ฉัน”
33وَحَبِلَتْ أَيْضًا وَوَلَدَتِ ٱبْنًا، وَقَالَتْ: «إِنَّ ٱلرَّبَّ قَدْ سَمِعَ أَنِّي مَكْرُوهَةٌ فَأَعْطَانِي هَذَا أَيْضًا». فَدَعَتِ ٱسْمَهُ «شِمْعُونَ».
33เธอ​ตั้ง​ครรภ์​อีก​และ​คลอด​ลูกชาย​แล้ว​พูด​ว่า“พระยาห์เวห์​ได้ยิน​ว่า​ฉัน​ถูก​เกลียด​จึง​ให้​ลูก​คน​นี้​แก่​ฉัน​ด้วย”เธอ​ตั้ง​ชื่อ​เขา​ว่า​สิเมโอน
34وَحَبِلَتْ أَيْضًا وَوَلَدَتِ ٱبْنًا، وَقَالَتِ: «ٱلْآنَ هَذِهِ ٱلْمَرَّةَ يَقْتَرِنُ بِي رَجُلِي، لِأَنِّي وَلَدْتُ لَهُ ثَلَاثَةَ بَنِينَ». لِذَلِكَ دُعِيَ ٱسْمُهُ «لَاوِيَ».
34เธอ​ตั้ง​ครรภ์​อีก​และ​คลอด​ลูกชาย​แล้ว​พูด​ว่า“ครั้ง​นี้​สามี​จะ​ผูกพัน​กับ​ฉัน​เพราะ​ฉัน​คลอด​ลูกชาย​ให้​เขา​สาม​คน​แล้ว”เขา​จึง​ได้​ชื่อ​ว่า​เลวี
35وَحَبِلَتْ أَيْضًا وَوَلَدَتِ ٱبْنًا وَقَالَتْ: «هَذِهِ ٱلْمَرَّةَ أَحْمَدُ ٱلرَّبَّ». لِذَلِكَ دَعَتِ ٱسْمَهُ «يَهُوذَا». ثُمَّ تَوَقَّفَتْ عَنِ ٱلْوِلَادَةِ.
35เธอ​ตั้ง​ครรภ์​อีก​และ​คลอด​ลูกชาย​แล้ว​พูด​ว่า“ครั้ง​นี้​ฉัน​จะ​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์”เธอ​จึง​ตั้ง​ชื่อ​เขา​ว่า​ยูดาห์​แล้ว​ก็​หยุด​มี​ลูก

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.