اَلتَّكْوِينُ

Old Testament

New Testament

إِنْجِيلُ مَتَّىإِنْجِيلُ مَرْقُسَإِنْجِيلُ لُوقَاإِنْجِيلُ يُوحَنَّاأَعْمَالُ ٱلرُّسُلِرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ رُومِيَةَ١ كورنثوسرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيةُ إِلَى أَهْلِ كُورِنْثُوسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ غَلَاطِيَّةَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ أَفَسُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ فِيلِبِّيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ كُولُوسِّيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلأُولَى إِلَى أَهْلِ تَسَالُونِيكِيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيةُ إِلَى أَهْلِ تَسَالُونِيكِيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلْأُولَى إِلَى تِيمُوثَاوُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيةُ إِلَى تِيمُوثَاوُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى تِيطُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى فِلِيمُونَاَلرِّسَالَةُ إِلَى ٱلْعِبْرَانِيِّينَرِسَالَةُ يَعْقُوبَرِسَالَةُ بُطْرُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلْأُولَىرِسَالَةُ بُطْرُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيَةُرِسَالَةُ يُوحَنَّا ٱلرَّسُولِ ٱلْأُولَىرِسَالَةُ يُوحَنَّا ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيَةُرِسَالَةُ يُوحَنَّا ٱلرَّسُولِ ٱلثَّالِثَةُرِسَالَةُ يَهُوذَارُؤْيَا يُوحَنَّا ٱللَّاهُوتِيِّ
Chapter 24
Smith–Van Dyck Arabic Bi…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

اَلتَّكْوِينُ 24

Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
Freedom Bible (Thai)
1وَشَاخَ إِبْرَاهِيمُ وَتَقَدَّمَ فِي ٱلْأَيَّامِ. وَبَارَكَ ٱلرَّبُّ إِبْرَاهِيمَ فِي كُلِّ شَيْءٍ.
1อับราฮัม​แก่​มาก​แล้ว​และ​พระยาห์เวห์​อวยพร​เขา​ใน​ทุก​เรื่อง
2وَقَالَ إِبْرَاهِيمُ لِعَبْدِهِ كَبِيرِ بَيْتِهِ ٱلْمُسْتَوْلِي عَلَى كُلِّ مَا كَانَ لَهُ: «ضَعْ يَدَكَ تَحْتَ فَخْذِي،
2อับราฮัม​พูด​กับ​คน​รับใช้​คน​อาวุโส​ที่สุด​ใน​เรือน​ซึ่ง​ดูแล​ทุก​สิ่ง​ที่​เขา​มี​ว่า“เอา​มือ​วาง​ใต้​ต้น​ขา​ของ​ฉัน
3فَأَسْتَحْلِفَكَ بِٱلرَّبِّ إِلَهِ ٱلسَّمَاءِ وَإِلَهِ ٱلْأَرْضِ أَنْ لَا تَأْخُذَ زَوْجَةً لِٱبْنِي مِنْ بَنَاتِ ٱلْكَنْعَانِيِّينَ ٱلَّذِينَ أَنَا سَاكِنٌ بَيْنَهُمْ،
3ฉัน​จะ​ให้​เจ้า​สาบาน​ต่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่ง​ท้องฟ้า​และ​พระเจ้า​แห่ง​แผ่นดิน​ว่า​เจ้า​จะ​ไม่​หา​ภรรยา​ให้​ลูกชาย​ฉัน​จาก​ลูกสาว​ชาว​คานาอัน​ที่​ฉัน​อาศัย​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เขา
4بَلْ إِلَى أَرْضِي وَإِلَى عَشِيرَتِي تَذْهَبُ وَتَأْخُذُ زَوْجَةً لِٱبْنِي إِسْحَاقَ».
4แต่​ให้​ไป​ยัง​บ้านเมือง​และ​ญาติ​พี่น้อง​ของ​ฉัน​แล้ว​หา​ภรรยา​ให้​อิสอัค​ลูกชาย​ฉัน​จาก​ที่​นั่น”
5فَقَالَ لَهُ ٱلْعَبْدُ: «رُبَّمَا لَا تَشَاءُ ٱلْمَرْأَةُ أَنْ تَتْبَعَنِي إِلَى هَذِهِ ٱلْأَرْضِ. هَلْ أَرْجِعُ بِٱبْنِكَ إِلَى ٱلْأَرْضِ ٱلَّتِي خَرَجْتَ مِنْهَا؟»
5คน​รับใช้​ถาม​ว่า“ถ้า​ผู้หญิง​ไม่​ยอม​ตาม​ผม​มา​ที่ดิน​แดน​นี้​ผม​ต้อง​พา​ลูกชาย​ของ​ท่าน​กลับ​ไป​ดินแดน​ที่​ท่าน​จาก​มา​หรือ”
6فَقَالَ لَهُ إِبْرَاهِيمُ: «ٱحْتَرِزْ مِنْ أَنْ تَرْجِعَ بِٱبْنِي إِلَى هُنَاكَ.
6อับราฮัม​ตอบ​ว่า“ระวัง​อย่า​พา​ลูกชาย​ฉัน​กลับ​ไป​ที่​นั่น
7اَلرَّبُّ إِلَهُ ٱلسَّمَاءِ ٱلَّذِي أَخَذَنِي مِنْ بَيْتِ أَبِي وَمِنْ أَرْضِ مِيلَادِي، وَٱلَّذِي كَلَّمَنِي وَٱلَّذِي أَقْسَمَ لِي قَائِلًا: لِنَسْلِكَ أُعْطِي هَذِهِ ٱلْأَرْضَ، هُوَ يُرْسِلُ مَلَاكَهُ أَمَامَكَ، فَتَأْخُذُ زَوْجَةً لِٱبْنِي مِنْ هُنَاكَ.
7พระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่ง​ท้องฟ้า​เป็น​ผู้​พา​ฉัน​ออก​จาก​บ้าน​พ่อ​และ​ดินแดน​ที่​ฉัน​เกิด​พระองค์​พูด​กับ​ฉัน​และ​สาบาน​ว่า‘เรา​จะ​มอบ​ดินแดน​นี้​ให้​ลูกหลาน​ของ​เจ้า’พระองค์​จะ​ส่ง​ทูต​ของ​พระองค์​ไป​นำ​หน้า​เจ้า​และ​เจ้า​จะ​หา​ภรรยา​ให้​ลูกชาย​ฉัน​จาก​ที่​นั่น​ได้
8وَإِنْ لَمْ تَشَإِ ٱلْمَرْأَةُ أَنْ تَتْبَعَكَ، تَبَرَّأْتَ مِنْ حَلْفِي هَذَا. أَمَّا ٱبْنِي فَلَا تَرْجِعْ بِهِ إِلَى هُنَاكَ».
8ถ้า​ผู้หญิง​ไม่​ยอม​ตาม​เจ้า​มา​เจ้า​ก็​พ้น​จาก​คำสาบาน​นี้​ที่​ให้​ไว้​กับ​ฉัน แต่​ห้าม​พา​ลูกชาย​ฉัน​กลับ​ไป​ที่​นั่น”
9فَوَضَعَ ٱلْعَبْدُ يَدَهُ تَحْتَ فَخْذِ إِبْرَاهِيمَ مَوْلَاهُ، وَحَلَفَ لَهُ عَلَى هَذَا ٱلْأَمْرِ.
9คน​รับใช้​จึง​วางมือ​ใต้​ต้น​ขา​ของ​อับราฮัม​นาย​ของ​ตน​และ​สาบาน​เรื่อง​นี้​กับ​เขา
10ثُمَّ أَخَذَ ٱلْعَبْدُ عَشْرَةَ جِمَالٍ مِنْ جِمَالِ مَوْلَاهُ، وَمَضَى وَجَمِيعُ خَيْرَاتِ مَوْلَاهُ فِي يَدِهِ. فَقَامَ وَذَهَبَ إِلَى أَرَامِ ٱلنَّهْرَيْنِ إِلَى مَدِينَةِ نَاحُورَ.
10คน​รับใช้​เลือก​อูฐ​ของ​นาย​มา 10 ตัว​และ​เอา​ของ​ดี​นานาชนิด​ของ​นาย​ไป​ด้วย เขา​ออก​เดินทาง​ไป​เมโสโปเตเมีย​ถึง​เมือง​ของ​นาโฮร์
11وَأَنَاخَ ٱلْجِمَالَ خَارِجَ ٱلْمَدِينَةِ عِنْدَ بِئْرِ ٱلْمَاءِ وَقْتَ ٱلْمَسَاءِ، وَقْتَ خُرُوجِ ٱلْمُسْتَقِيَاتِ.
11เมื่อ​ถึง​นอก​เมือง​เขา​ให้​อูฐ​คุกเข่า​ข้าง​บ่อ​น้ำ​ตอน​เย็น​ซึ่ง​เป็น​เวลา​ที่​หญิง​สาว​ออก​มา​ตัก​น้ำ
12وَقَالَ: «أَيُّهَا ٱلرَّبُّ إِلَهَ سَيِّدِي إِبْرَاهِيمَ، يَسِّرْ لِي ٱلْيَوْمَ وَٱصْنَعْ لُطْفًا إِلَى سَيِّدِي إِبْرَاهِيمَ.
12เขา​อธิษฐาน​ว่า“พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​อับราฮัม​นาย​ของ​ผม​ขอ​ให้​วัน​นี้​ผม​ทำ​ภารกิจ​นี้​สำเร็จ​และ​ขอ​ให้​พระองค์​แสดง​ความ​เมตตา​ต่อ​นาย​ของ​ผม
13هَا أَنَا وَاقِفٌ عَلَى عَيْنِ ٱلْمَاءِ، وَبَنَاتُ أَهْلِ ٱلْمَدِينَةِ خَارِجَاتٌ لِيَسْتَقِينَ مَاءً.
13ตอน​นี้​ผม​ยืน​อยู่​ข้าง​ตา​น้ำ​และ​ลูกสาว​ของ​คน​ใน​เมือง​กำลัง​ออก​มา​ตัก​น้ำ
14فَلْيَكُنْ أَنَّ ٱلْفَتَاةَ ٱلَّتِي أَقُولُ لَهَا: أَمِيلِي جَرَّتَكِ لِأَشْرَبَ، فَتَقُولَ: ٱشْرَبْ وَأَنَا أَسْقِي جِمَالَكَ أَيْضًا، هِيَ ٱلَّتِي عَيَّنْتَهَا لِعَبْدِكَ إِسْحَاقَ. وَبِهَا أَعْلَمُ أَنَّكَ صَنَعْتَ لُطْفًا إِلَى سَيِّدِي».
14ขอ​ให้​เป็น​อย่าง​นี้​ถ้า​ผม​พูด​กับ​หญิง​สาว​คน​หนึ่ง​ว่า‘ช่วย​ลด​เหยือก​ลง​ให้​ผม​ดื่ม​น้ำ​หน่อย’แล้ว​เธอ​ตอบ​ว่า‘ดื่ม​สิ​ท่าน​ฉัน​จะ​ให้​อูฐ​ของ​ท่าน​ดื่ม​ด้วย’ก็​ขอ​ให้​เธอ​เป็น​คน​ที่​พระองค์​กำหนด​ไว้​สำหรับ​อิสอัค​คน​รับใช้​ของ​พระองค์​แล้ว​ผม​จะ​รู้​ว่า​พระองค์​แสดง​ความ​เมตตา​ต่อ​นาย​ของ​ผม”
15وَإِذْ كَانَ لَمْ يَفْرَغْ بَعْدُ مِنَ ٱلْكَلَامِ، إِذَا رِفْقَةُ ٱلَّتِي وُلِدَتْ لِبَتُوئِيلَ ٱبْنِ مِلْكَةَ ٱمْرَأَةِ نَاحُورَ أَخِي إِبْرَاهِيمَ، خَارِجَةٌ وَجَرَّتُهَا عَلَى كَتِفِهَا.
15ก่อน​ที่​เขา​จะ​พูด​จบ​เรเบคาห์​ก็​เดิน​ออก​มา​พร้อม​เหยือก​บน​ไหล่ เธอ​เป็น​ลูกสาว​ของ​เบธูเอล​ซึ่ง​เป็น​ลูก​ของ​มิลคาห์​กับ​นาโฮร์​ผู้​เป็น​พี่น้อง​กับ​อับราฮัม
16وَكَانَتِ ٱلْفَتَاةُ حَسَنَةَ ٱلْمَنْظَرِ جِدًّا، وَعَذْرَاءَ لَمْ يَعْرِفْهَا رَجُلٌ. فَنَزَلَتْ إِلَى ٱلْعَيْنِ وَمَلَأَتْ جَرَّتَهَا وَطَلَعَتْ.
16หญิง​สาว​สวย​มาก​และ​ยัง​เป็น​สาว​พร​หม​จารี​ไม่​เคย​หลับ​นอน​กับ​ชาย​คน​ใด เธอ​ลง​ไป​ที่​ตา​น้ำ​เติม​น้ำ​ใส่​เหยือก​แล้ว​เดิน​ขึ้น​มา
17فَرَكَضَ ٱلْعَبْدُ لِلِقَائِهَا وَقَالَ: «ٱسْقِينِي قَلِيلَ مَاءٍ مِنْ جَرَّتِكِ».
17คน​รับใช้​วิ่ง​ไป​หา​และ​พูด​ว่า“ขอ​น้ำ​จาก​เหยือก​ให้​ผม​ดื่ม​สัก​หน่อย​ได้​ไหม”
18فَقَالَتِ: «ٱشْرَبْ يَا سَيِّدِي». وَأَسْرَعَتْ وَأَنْزَلَتْ جَرَّتَهَا عَلَى يَدِهَا وَسَقَتْهُ.
18เธอ​ตอบ​ว่า“ดื่ม​สิ​ท่าน”แล้ว​รีบ​ลด​เหยือก​ลง​มา​พยุง​ไว้​ใน​มือ​ให้​เขา​ดื่ม
19وَلَمَّا فَرَغَتْ مِنْ سَقْيِهِ قَالَتْ: «أَسْتَقِي لِجِمَالِكَ أَيْضًا حَتَّى تَفْرَغَ مِنَ ٱلشُّرْبِ».
19พอ​เขา​ดื่ม​เสร็จ​เธอ​พูด​ว่า“ฉัน​จะ​ตัก​น้ำ​ให้​อูฐ​ของ​ท่าน​ด้วย​จน​มัน​ดื่ม​อิ่ม”
20فَأَسْرَعَتْ وَأَفْرَغَتْ جَرَّتَهَا فِي ٱلْمَسْقَاةِ، وَرَكَضَتْ أَيْضًا إِلَى ٱلْبِئْرِ لِتَسْتَقِيَ، فَٱسْتَقَتْ لِكُلِّ جِمَالِهِ.
20เธอ​รีบ​เท​น้ำ​จาก​เหยือก​ลง​ราง​แล้ว​วิ่ง​กลับ​ไป​ที่​บ่อ​ตัก​น้ำ​อีก​ตัก​ให้​อูฐ​ทุก​ตัว
21وَٱلرَّجُلُ يَتَفَرَّسُ فِيهَا صَامِتًا لِيَعْلَمَ: أَأَنْجَحَ ٱلرَّبُّ طَرِيقَهُ أَمْ لَا.
21ชาย​คน​นั้น​ยืน​มอง​เธอ​เงียบ​ๆ​อย่าง​ตั้งใจ​เพื่อ​จะ​รู้​ว่า​พระยาห์เวห์​ทำให้​การ​เดินทาง​ของ​เขา​สำเร็จ​หรือ​ไม่
22وَحَدَثَ عِنْدَمَا فَرَغَتِ ٱلْجِمَالُ مِنَ ٱلشُّرْبِ أَنَّ ٱلرَّجُلَ أَخَذَ خِزَامَةَ ذَهَبٍ وَزْنُهَا نِصْفُ شَاقِلٍ وَسِوَارَيْنِ عَلَى يَدَيْهَا وَزْنُهُمَا عَشْرَةُ شَوَاقِلِ ذَهَبٍ.
22เมื่อ​อูฐ​ดื่ม​น้ำ​เสร็จ​ชาย​คน​นั้น​หยิบ​ห่วง​ทองคำ​หนัก​ครึ่ง​เชเขล และ​กำไล​ทอง​สอง​วง​สำหรับ​มือ​ของ​เธอ​หนัก​รวม 10 เชเขล
23وَقَالَ: «بِنْتُ مَنْ أَنْتِ؟ أَخْبِرِينِي: هَلْ فِي بَيْتِ أَبِيكِ مَكَانٌ لَنَا لِنَبِيتَ؟»
23แล้ว​ถาม​ว่า“เธอ​เป็น​ลูกสาว​ใคร ช่วย​บอก​ผม​หน่อย ที่​บ้าน​พ่อ​ของ​เธอ​มี​ที่​ให้​พวก​เรา​พัก​คืน​นี้​ไหม”
24فَقَالَتْ لَهُ: «أَنَا بِنْتُ بَتُوئِيلَ ٱبْنِ مِلْكَةَ ٱلَّذِي وَلَدَتْهُ لِنَاحُورَ».
24เธอ​ตอบ​ว่า“ฉัน​เป็น​ลูกสาว​ของ​เบธูเอล​ลูก​ของ​มิลคาห์​ซึ่ง​มิลคาห์​คลอด​ให้​นาโฮร์”
25وَقَالَتْ لَهُ: «عِنْدَنَا تِبْنٌ وَعَلَفٌ كَثِيرٌ، وَمَكَانٌ لِتَبِيتُوا أَيْضًا».
25แล้ว​พูด​ต่อว่า“ที่​บ้าน​เรา​มี​ทั้ง​ฟาง​และ​อาหาร​สัตว์​มาก​พอ​และ​มี​ที่​ให้​พัก​ด้วย”
26فَخَرَّ ٱلرَّجُلُ وَسَجَدَ لِلرَّبِّ،
26ชาย​คน​นั้น​ก้ม​ศีรษะ​ลง​และ​นมัสการ​พระยาห์เวห์
27وَقَالَ: «مُبَارَكٌ ٱلرَّبُّ إِلَهُ سَيِّدِي إِبْرَاهِيمَ ٱلَّذِي لَمْ يَمْنَعْ لُطْفَهُ وَحَقَّهُ عَنْ سَيِّدِي. إِذْ كُنْتُ أَنَا فِي ٱلطَّرِيقِ، هَدَانِي ٱلرَّبُّ إِلَى بَيْتِ إِخْوَةِ سَيِّدِي».
27เขา​กล่าว​ว่า“ขอ​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​อับราฮัม​นาย​ของ​ผม​ผู้​ไม่​ได้​ละทิ้ง​ความ​เมตตา​และ​ความ​ซื่อสัตย์​ที่​มี​ต่อ​นาย​ของ​ผม พระยาห์เวห์​นำ​ผม​มา​ตาม​ทาง​จน​ถึง​บ้าน​ของ​ญาติ​นาย”
28فَرَكَضَتِ ٱلْفَتَاةُ وَأَخْبَرَتْ بَيْتَ أُمِّهَا بِحَسَبِ هَذِهِ ٱلْأُمُورِ.
28หญิง​สาว​วิ่ง​กลับ​บ้าน​ไป​เล่า​เรื่อง​เหล่า​นี้​ให้​คน​ใน​บ้าน​แม่​ฟัง
29وَكَانَ لِرِفْقَةَ أَخٌ ٱسْمُهُ لَابَانُ، فَرَكَضَ لَابَانُ إِلَى ٱلرَّجُلِ خَارِجًا إِلَى ٱلْعَيْنِ.
29เรเบคาห์​กับ​ลาบัน​เป็น​พี่น้อง​กัน​ลาบัน​วิ่ง​ออก​ไป​หา​ชาย​คน​นั้น​ที่​ตา​น้ำ
30وَحَدَثَ أَنَّهُ إِذْ رَأَى ٱلْخِزَامَةَ وَٱلسِّوَارَيْنِ عَلَى يَدَيْ أُخْتِهِ، وَإِذْ سَمِعَ كَلَامَ رِفْقَةَ أُخْتِهِ قَائِلَةً: «هَكَذَا كَلَّمَنِي ٱلرَّجُلُ»، جَاءَ إِلَى ٱلرَّجُلِ، وَإِذَا هُوَ وَاقِفٌ عِنْدَ ٱلْجِمَالِ عَلَى ٱلْعَيْنِ.
30เมื่อ​ลาบัน​เห็น​ห่วง​ทอง​และ​กำไล​ที่​มือ​ของ​เรเบคาห์​และ​ได้ยิน​เธอ​เล่า​ว่า“ชาย​คน​นั้น​พูด​กับ​ฉัน​แบบ​นี้”เขา​ก็​ออก​มา​หา​ชาย​คน​นั้น​ซึ่ง​ยัง​ยืน​อยู่​ข้าง​อูฐ​ที่​ตา​น้ำ
31فَقَالَ: «ٱدْخُلْ يَا مُبَارَكَ ٱلرَّبِّ، لِمَاذَا تَقِفُ خَارِجًا وَأَنَا قَدْ هَيَّأْتُ ٱلْبَيْتَ وَمَكَانًا لِلْجِمَالِ؟».
31ลาบัน​กล่าว​ว่า“เชิญ​เข้า​มา​เถอะ​ผู้​ที่​พระยาห์เวห์​อวยพร จะ​ยืน​อยู่​ข้างนอก​ทำไม ผม​เตรียม​บ้าน​และ​ที่​สำหรับ​อูฐ​ไว้​แล้ว”
32فَدَخَلَ ٱلرَّجُلُ إِلَى ٱلْبَيْتِ وَحَلَّ عَنِ ٱلْجِمَالِ، فَأَعْطَى تِبْنًا وَعَلَفًا لِلْجِمَالِ، وَمَاءً لِغَسْلِ رِجْلَيْهِ وَأَرْجُلِ ٱلرِّجَالِ ٱلَّذِينَ مَعَهُ.
32ชาย​คน​นั้น​เข้า​บ้าน​แล้ว​ปลด​ของ​จาก​อูฐ เขา​เอา​ฟาง​กับ​อาหาร​มา​ให้​อูฐ​และ​เอา​น้ำ​มา​ล้าง​เท้า​ของ​ตน​กับ​คน​ที่​มา​ด้วย
33وَوُضِعَ قُدَّامَهُ لِيَأْكُلَ. فَقَالَ: «لَا آكُلُ حَتَّى أَتَكَلَّمَ كَلَامِي». فَقَالَ: «تَكَلَّمْ».
33พวก​เขา​ยก​อาหาร​มา​ให้​แต่​เขา​บอก​ว่า“ผม​ยัง​ไม่​กิน​จน​กว่า​จะ​เล่า​ธุระ​ที่​มา​ให้​ฟัง” ลาบัน​ตอบ​ว่า“พูด​มา​เถอะ”
34فَقَالَ: «أَنَا عَبْدُ إِبْرَاهِيمَ،
34เขา​เริ่ม​ว่า“ผม​เป็น​คน​รับใช้​ของ​อับราฮัม
35وَٱلرَّبُّ قَدْ بَارَكَ مَوْلَايَ جِدًّا فَصَارَ عَظِيمًا، وَأَعْطَاهُ غَنَمًا وَبَقَرًا وَفِضَّةً وَذَهَبًا وَعَبِيدًا وَإِمَاءً وَجِمَالًا وَحَمِيرًا.
35พระยาห์เวห์​อวยพร​นาย​ของ​ผม​อย่าง​มาก​จน​เขา​กลาย​เป็น​ผู้​ยิ่งใหญ่ พระองค์​ให้​เขา​มี​ฝูง​แกะ ฝูง​โค เงิน ทอง ทาส​ชาย ทาส​หญิง อูฐ​และ​ลา
36وَوَلَدَتْ سَارَةُ ٱمْرَأَةُ سَيِّدِي ٱبْنًا لِسَيِّدِي بَعْدَ مَاشَاخَتْ، فَقَدْ أَعْطَاهُ كُلَّ مَا لَهُ.
36ซาราห์​ภรรยา​ของ​นาย​คลอด​ลูกชาย​ให้​นาย​ตอน​ที่​เธอ​แก่​แล้ว​และ​นาย​ยก​ทุก​สิ่ง​ที่​มี​ให้​ลูก​คน​นี้
37وَٱسْتَحْلَفَنِي سَيِّدِي قَائِلًا: لَا تَأْخُذْ زَوْجَةً لِٱبْنِي مِنْ بَنَاتِ ٱلْكَنْعَانِيِّينَ ٱلَّذِينَ أَنَا سَاكِنٌ فِي أَرْضِهِمْ،
37นาย​ให้​ผม​สาบาน​ว่า‘อย่า​หา​ภรรยา​ให้​ลูกชาย​ฉัน​จาก​ลูกสาว​ชาว​คานาอัน​ใน​ดินแดน​ที่​ฉัน​อาศัย​อยู่
38بَلْ إِلَى بَيْتِ أَبِي تَذْهَبُ وَإِلَى عَشِيرَتِي، وَتَأْخُذُ زَوْجَةً لِٱبْنِي.
38แต่​ให้​ไป​ที่​บ้าน​พ่อ​และ​ญาติ​ของ​ฉัน​แล้ว​หา​ภรรยา​ให้​ลูกชาย​จาก​ที่​นั่น’
39فَقُلْتُ لِسَيِّدِي: رُبَّمَا لَا تَتْبَعُنِي ٱلْمَرْأَةُ.
39ผม​ถาม​นาย​ว่า‘ถ้า​ผู้หญิง​ไม่​ยอม​ตาม​ผม​มา​ล่ะ’
40فَقَالَ لِي: إِنَّ ٱلرَّبَّ ٱلَّذِي سِرْتُ أَمَامَهُ يُرْسِلُ مَلَاكَهُ مَعَكَ وَيُنْجِحُ طَرِيقَكَ، فَتَأْخُذُ زَوْجَةً لِٱبْنِي مِنْ عَشِيرَتِي وَمِنْ بَيْتِ أَبِي.
40นาย​ตอบ​ว่า‘พระยาห์เวห์​ผู้​ที่​ฉัน​ดำเนิน​ชีวิต​อยู่​ต่อ​หน้า​พระองค์​จะ​ส่ง​ทูต​ของ​พระองค์​ไป​กับ​เจ้า​และ​ทำให้​การ​เดินทาง​ของ​เจ้า​สำเร็จ​เจ้า​จะ​หา​ภรรยา​ให้​ลูกชาย​ฉัน​จาก​ญาติ​และ​บ้าน​พ่อ​ของ​ฉัน
41حِينَئِذٍ تَتَبَرَّأُ مِنْ حَلْفِي حِينَمَا تَجِيءُ إِلَى عَشِيرَتِي. وَإِنْ لَمْ يُعْطُوكَ فَتَكُونُ بَرِيئًا مِنْ حَلْفِي.
41เมื่อ​เจ้า​ไป​ถึง​ญาติ​ของ​ฉัน​เจ้า​ก็​พ้น​จาก​คำสาบาน ถ้า​พวก​เขา​ไม่​ยอม​มอบ​นาง​ให้​เจ้า​เจ้า​ก็​พ้น​จาก​คำสาบาน​ของ​ฉัน’
42فَجِئْتُ ٱلْيَوْمَ إِلَى ٱلْعَيْنِ، وَقُلْتُ: أَيُّهَا ٱلرَّبُّ إِلَهُ سَيِّدِي إِبْرَاهِيمَ، إِنْ كُنْتَ تُنْجِحُ طَرِيقِي ٱلَّذِي أَنَا سَالِكٌ فِيهِ،
42วัน​นี้​เมื่อ​มา​ถึง​ตา​น้ำ​ผม​อธิษฐาน​ว่า‘พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​อับราฮัม​นาย​ของ​ผม​ถ้า​พระองค์​จะ​ทำให้​การ​เดินทาง​ที่​ผม​มา​นี้​สำเร็จ
43فَهَا أَنَا وَاقِفٌ عَلَى عَيْنِ ٱلْمَاءِ، وَلْيَكُنْ أَنَّ ٱلْفَتَاةَ ٱلَّتِي تَخْرُجُ لِتَسْتَقِيَ وَأَقُولُ لَهَا: ٱسْقِينِي قَلِيلَ مَاءٍ مِنْ جَرَّتِكِ،
43ตอน​นี้​ผม​ยืน​อยู่​ข้าง​ตา​น้ำ ขอ​ให้​หญิง​สาว​ที่​ออก​มา​ตัก​น้ำ​และ​ผม​บอก​ว่า“ขอ​น้ำ​จาก​เหยือก​ให้​ผม​ดื่ม​สัก​หน่อย”
44فَتَقُولَ لِيَ: ٱشْرَبْ أَنْتَ، وَأَنَا أَسْتَقِي لِجِمَالِكَ أَيْضًا، هِيَ ٱلْمَرْأَةُ ٱلَّتِي عَيَّنَهَا ٱلرَّبُّ لِٱبْنِ سَيِّدِي.
44แล้ว​เธอ​ตอบ​ว่า“ดื่ม​สิ​ท่าน​ฉัน​จะ​ตัก​ให้​อูฐ​ของ​ท่าน​ด้วย”ก็​ขอ​ให้​เธอ​เป็น​ผู้หญิง​ที่​พระยาห์เวห์​กำหนด​ไว้​สำหรับ​ลูกชาย​ของ​นาย’
45وَإِذْ كُنْتُ أَنَا لَمْ أَفْرَغْ بَعْدُ مِنَ ٱلْكَلَامِ فِي قَلْبِي، إِذَا رِفْقَةُ خَارِجَةٌ وَجَرَّتُهَا عَلَى كَتِفِهَا، فَنَزَلَتْ إِلَى ٱلْعَيْنِ وَٱسْتَقَتْ. فَقُلْتُ لَهَا: ٱسْقِينِي.
45ก่อน​ผม​จะ​พูด​ใน​ใจ​จบ​เรเบคาห์​ก็​ออก​มา​พร้อม​เหยือก​บน​ไหล่ เธอ​ลง​ไป​ตัก​น้ำ​ที่​ตา​น้ำ ผม​บอก​ว่า‘ขอ​น้ำ​ให้​ผม​ดื่ม​หน่อย’
46فَأَسْرَعَتْ وَأَنْزَلَتْ جَرَّتَهَا عَنْهَا وَقَالَتِ: ٱشْرَبْ وَأَنَا أَسْقِي جِمَالَكَ أَيْضًا. فَشَرِبْتُ، وَسَقَتِ ٱلْجِمَالَ أَيْضًا.
46เธอ​รีบ​ลด​เหยือก​จาก​ไหล่​แล้ว​พูด​ว่า‘ดื่ม​สิ​ท่าน​ฉัน​จะ​ให้​อูฐ​ของ​ท่าน​ดื่ม​ด้วย’ผม​จึง​ดื่ม​และ​เธอ​ก็​ให้​อูฐ​ดื่ม​ด้วย
47فَسَأَلْتُهَا وَقُلتُ: بِنْتُ مَنْ أَنْتِ؟ فَقَالَتْ: بِنْتُ بَتُوئِيلَ بْنِ نَاحُورَ ٱلَّذِي وَلَدَتْهُ لَهُ مِلْكَةُ. فَوَضَعْتُ ٱلْخِزَامَةَ فِي أَنْفِهَا وَٱلسِّوَارَيْنِ عَلَى يَدَيْهَا.
47ผม​ถาม​ว่า‘เธอ​เป็น​ลูกสาว​ใคร’ เธอ​ตอบ​ว่า‘ลูกสาว​ของ​เบธูเอล​ลูกชาย​ของ​นาโฮร์​ซึ่ง​มิลคาห์​คลอด​ให้​เขา’ ผม​จึง​ใส่​ห่วง​ทอง​ที่​จมูก​เธอ​และ​สวม​กำไล​ที่​มือ
48وَخَرَرْتُ وَسَجَدْتُ لِلرَّبِّ، وَبَارَكْتُ ٱلرَّبَّ إِلَهَ سَيِّدِي إِبْرَاهِيمَ ٱلَّذِي هَدَانِي فِي طَرِيقٍ أَمِينٍ لِآخُذَ ٱبْنَةَ أَخِي سَيِّدِي لِٱبْنِهِ.
48แล้ว​ผม​ก้ม​ศีรษะ​นมัสการ​พระยาห์เวห์​และ​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​อับราฮัม​นาย​ของ​ผม​ผู้​พา​ผม​มา​ถูก​ทาง​จน​ได้​พบ​ลูกสาว​ของ​ชาย​ผู้​เป็น​พี่น้อง​กับ​นาย​เพื่อ​ให้​เป็น​ภรรยา​ของ​ลูกชาย​นาย
49وَٱلْآنَ إِنْ كُنْتُمْ تَصْنَعُونَ مَعْرُوفًا وَأَمَانَةً إِلَى سَيِّدِي فَأَخْبِرُونِي، وَإِلَا فَأَخْبِرُونِي لِأَنْصَرِفَ يَمِينًا أَوْ شِمَالًا».
49ตอน​นี้​ถ้า​พวก​ท่าน​จะ​แสดง​ความ​เมตตา​และ​ความ​ซื่อสัตย์​ต่อ​นาย​ของ​ผม​ก็​บอก​ผม​ถ้า​ไม่​ก็​บอก​เพื่อ​ผม​จะ​ได้​หัน​ไป​ทาง​ขวา​หรือ​ทาง​ซ้าย”
50فَأَجَابَ لَابَانُ وَبَتُوئِيلُ وَقَالَا: «مِنْ عِنْدِ ٱلرَّبِّ خَرَجَ ٱلْأَمْرُ. لَا نَقْدِرُ أَنْ نُكَلِّمَكَ بِشَرٍّ أَوْ خَيْرٍ.
50ลาบัน​กับ​เบธูเอล​ตอบ​ว่า“เรื่อง​นี้​มา​จาก​พระยาห์เวห์ พวก​เรา​จะ​พูด​ว่า​ดี​หรือ​ไม่​ดี​กับ​ท่าน​ก็​ไม่​ได้
51هُوَذَا رِفْقَةُ قُدَّامَكَ. خُذْهَا وَٱذْهَبْ. فَلْتَكُنْ زَوْجَةً لِٱبْنِ سَيِّدِكَ، كَمَا تَكَلَّمَ ٱلرَّبُّ».
51เรเบคาห์​อยู่​ตรง​หน้า​ท่าน​แล้ว พา​เธอ​ไป​ให้​เป็น​ภรรยา​ลูกชาย​ของ​นาย​ท่าน​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​กล่าว​เถอะ”
52وَكَانَ عِنْدَمَا سَمِعَ عَبْدُ إِبْرَاهِيمَ كَلَامَهُمْ أَنَّهُ سَجَدَ لِلرَّبِّ إِلَى ٱلْأَرْضِ.
52เมื่อ​คน​รับใช้​ของ​อับราฮัม​ได้ยิน​คำ​ของ​พวก​เขา​เขา​ก็​หมอบ​ลง​ถึง​พื้น​นมัสการ​พระยาห์เวห์
53وَأَخْرَجَ ٱلْعَبْدُ آنِيَةَ فِضَّةٍ وَآنِيَةَ ذَهَبٍ وَثِيَابًا وَأَعْطَاهَا لِرِفْقَةَ، وَأَعْطَى تُحَفًا لِأَخِيهَا وَلِأُمِّهَا.
53จาก​นั้น​เขา​นำ​เครื่องประดับ​เงิน เครื่องประดับ​ทอง​และ​เสื้อผ้า​มา​มอบ​ให้​เรเบคาห์​พร้อม​มอบ​ของ​มี​ค่า​ให้​ลาบัน​และ​แม่​ของ​เธอ
54فَأَكَلَ وَشَرِبَ هُوَ وَٱلرِّجَالُ ٱلَّذِينَ مَعَهُ وَبَاتُوا. ثُمَّ قَامُوا صَبَاحًا فَقَالَ: «ٱصْرِفُونِي إِلَى سَيِّدِي».
54ชาย​คน​นั้น​กับ​คน​ที่​มา​ด้วย​กิน​ดื่ม​และ​พัก​ค้าง​คืน เช้า​ขึ้น​เขา​พูด​ว่า“ขอ​ให้​ผม​กลับ​ไป​หา​นาย​ของ​ผม​เถอะ”
55فَقَالَ أَخُوهَا وَأُمُّهَا: «لِتَمْكُثِ ٱلْفَتَاةُ عِنْدَنَا أَيَّامًا أَوْ عَشْرَةً، بَعْدَ ذَلِكَ تَمْضِي».
55ลาบัน​กับ​แม่​ของ​เรเบคาห์​ตอบ​ว่า“ให้​หญิง​สาว​อยู่​กับ​พวก​เรา​อีก​สัก​หลาย​วัน​อย่าง​น้อย 10 วัน​แล้ว​ค่อย​ไป”
56فَقَالَ لَهُمْ: «لَا تُعَوِّقُونِي وَٱلرَّبُّ قَدْ أَنْجَحَ طَرِيقِي. اِصْرِفُونِي لِأَذْهَبَ إِلَى سَيِّدِي».
56เขา​ตอบ​ว่า“อย่า​รั้ง​ผม​ไว้​เลย​ใน​เมื่อ​พระยาห์เวห์​ทำให้​การ​เดินทาง​ของ​ผม​สำเร็จ​แล้ว ขอ​ให้​ผม​กลับ​ไป​หา​นาย”
57فَقَالُوا: «نَدْعُو ٱلْفَتَاةَ وَنَسْأَلُهَا شِفَاهًا».
57พวก​เขา​พูด​ว่า“เรียก​หญิง​สาว​มา​ถาม​กัน”
58فَدَعَوْا رِفْقَةَ وَقَالُوا لَهَا: «هَلْ تَذْهَبِينَ مَعَ هَذَا ٱلرَّجُلِ؟» فَقَالَتْ: «أَذْهَبُ».
58พวก​เขา​เรียก​เรเบคาห์​มา​แล้ว​ถาม​ว่า“เธอ​จะ​ไป​กับ​ชาย​คน​นี้​ไหม” เธอ​ตอบ​ว่า“ไป”
59فَصَرَفُوا رِفْقَةَ أُخْتَهُمْ وَمُرْضِعَتَهَا وَعَبْدَ إِبْرَاهِيمَ وَرِجَالَهُ.
59พวก​เขา​จึง​ส่ง​เรเบคาห์​ซึ่ง​เป็น​พี่น้อง​กัน​กับ​พวก​เขา​ไป​พร้อม​แม่นม​คน​รับใช้​ของ​อับราฮัม​และ​คน​ของ​เขา
60وَبَارَكُوا رِفْقَةَ وَقَالُوا لَهَا: «أَنْتِ أُخْتُنَا. صِيرِي أُلُوفَ رِبْوَاتٍ، وَلْيَرِثْ نَسْلُكِ بَابَ مُبْغِضِيهِ».
60พวก​เขา​อวยพร​เรเบคาห์​ว่า“เรเบคาห์​เรา​เป็น​พี่น้อง​กัน​ขอ​ให้​เธอ​เป็น​แม่​ของ​คน​นับ​พัน​นับ​หมื่น​และ​ขอ​ให้​ลูกหลาน​ของ​เธอ​ยึด​ประตู​เมือง​ของ​คน​ที่​เกลียด​พวก​เขา”
61فَقَامَتْ رِفْقَةُ وَفَتَيَاتُهَا وَرَكِبْنَ عَلَى ٱلْجِمَالِ وَتَبِعْنَ ٱلرَّجُلَ. فَأَخَذَ ٱلْعَبْدُ رِفْقَةَ وَمَضَى.
61เรเบคาห์​กับ​หญิง​สาว​ที่​ติดตาม​เธอ​ลุก​ขึ้น​ขี่​อูฐ​ตาม​ชาย​คน​นั้น​ไป คน​รับใช้​จึง​พา​เรเบคาห์​ออก​เดินทาง
62وَكَانَ إِسْحَاقُ قَدْ أَتَى مِنْ وُرُودِ بِئْرِ لَحَيْ رُئِي، إِذْ كَانَ سَاكِنًا فِي أَرْضِ ٱلْجَنُوبِ.
62อิสอัค​กลับ​มา​จาก​ทาง​เบเออร์ลาไฮรอย​เพราะ​เขา​อาศัย​อยู่​ใน​ดินแดน​ตอน​ใต้
63وَخَرَجَ إِسْحَاقُ لِيَتَأَمَّلَ فِي ٱلْحَقْلِ عِنْدَ إِقْبَالِ ٱلْمَسَاءِ، فَرَفَعَ عَيْنَيْهِ وَنَظَرَ وَإِذَا جِمَالٌ مُقْبِلَةٌ.
63ตอน​เย็น​อิสอัค​ออก​ไป​ครุ่นคิด​อยู่​ใน​ทุ่ง เมื่อ​มอง​ขึ้น​ไป​ก็​เห็น​อูฐ​กำลัง​เดิน​มา
64وَرَفَعَتْ رِفْقَةُ عَيْنَيْهَا فَرَأَتْ إِسْحَاقَ فَنَزَلَتْ عَنِ ٱلْجَمَلِ.
64เรเบคาห์​มอง​ขึ้น​ไป​เห็น​อิสอัค​ก็​ลง​จาก​อูฐ
65وَقَالَتْ لِلْعَبْدِ: «مَنْ هَذَا ٱلرَّجُلُ ٱلْمَاشِي فِي ٱلْحَقْلِ لِلِقَائِنَا؟» فَقَالَ ٱلْعَبْدُ: «هُوَ سَيِّدِي». فَأَخَذَتِ ٱلْبُرْقُعَ وَتَغَطَّتْ.
65เธอ​ถาม​คน​รับใช้​ว่า“ผู้ชาย​ที่​กำลัง​เดิน​ใน​ทุ่ง​มา​พบ​พวก​เรา​คือ​ใคร” คน​รับใช้​ตอบ​ว่า“นาย​ของ​ผม​เอง” เรเบคาห์​จึง​หยิบ​ผ้าคลุม​มา​คลุม​ตัว
66ثُمَّ حَدَّثَ ٱلْعَبْدُ إِسْحَاقَ بِكُلِّ ٱلْأُمُورِ ٱلَّتِي صَنَعَ،
66คน​รับใช้​เล่า​ให้​อิสอัค​ฟัง​ทุก​เรื่อง​ที่​เขา​ทำ​มา
67فَأَدْخَلَهَا إِسْحَاقُ إِلَى خِبَاءِ سَارَةَ أُمِّهِ، وَأَخَذَ رِفْقَةَ فَصَارَتْ لَهُ زَوْجَةً وَأَحَبَّهَا. فَتَعَزَّى إِسْحَاقُ بَعْدَ مَوْتِ أُمِّهِ.
67อิสอัค​พา​เรเบคาห์​เข้า​ไป​ใน​เต็นท์​ของ​ซาราห์​แม่​ของ​เขา​รับ​เรเบคาห์​เป็น​ภรรยา​และ​รัก​เธอ อิสอัค​จึง​คลาย​ความ​โศก​หลัง​จาก​แม่​เสีย​ชีวิต

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.