اَلتَّكْوِينُ 27
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)Translation
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
Freedom Bible (Thai)
1وَحَدَثَ لَمَّا شَاخَ إِسْحَاقُ وَكَلَّتْ عَيْنَاهُ عَنِ ٱلنَّظَرِ، أَنَّهُ دَعَا عِيسُوَ ٱبْنَهُ ٱلْأَكْبَرَ وَقَالَ لَهُ: «يَا ٱبْنِي». فَقَالَ لَهُ: «هَأَنَذَا».
1เมื่ออิสอัคแก่ลงดวงตาพร่ามัวจนมองไม่เห็นเขาเรียกเอซาวลูกชายคนโตว่า“ลูก” เอซาวตอบว่า“ผมอยู่นี่ครับ”
2فَقَالَ: «إِنَّنِي قَدْ شِخْتُ وَلَسْتُ أَعْرِفُ يَوْمَ وَفَاتِي.
2อิสอัคพูดว่า“พ่อแก่แล้วไม่รู้ว่าจะตายวันไหน
3فَٱلْآنَ خُذْ عُدَّتَكَ: جُعْبَتَكَ وَقَوْسَكَ، وَٱخْرُجْ إِلَى ٱلْبَرِّيَّةِ وَتَصَيَّدْ لِي صَيْدًا،
3ตอนนี้เอาอาวุธของลูกทั้งซองลูกธนูและคันธนูออกไปล่าสัตว์ในทุ่งมาให้พ่อ
4وَٱصْنَعْ لِي أَطْعِمَةً كَمَا أُحِبُّ، وَأْتِنِي بِهَا لِآكُلَ حَتَّى تُبَارِكَكَ نَفْسِي قَبْلَ أَنْ أَمُوتَ».
4ทำอาหารรสอร่อยอย่างที่พ่อชอบแล้วเอามาให้พ่อกินเพื่อพ่อจะได้อวยพรลูกก่อนพ่อจะตาย”
5وَكَانَتْ رِفْقَةُ سَامِعَةً إِذْ تَكَلَّمَ إِسْحَاقُ مَعَ عِيسُو ٱبْنِهِ. فَذَهَبَ عِيسُو إِلَى ٱلْبَرِّيَّةِ كَيْ يَصْطَادَ صَيْدًا لِيَأْتِيَ بِهِ.
5เรเบคาห์ได้ยินตอนอิสอัคพูดกับเอซาวลูกชายเอซาวจึงออกไปล่าสัตว์ในทุ่งเพื่อนำกลับมา
6وَأَمَّا رِفْقَةُ فَكَلمتْ يَعْقُوبَ ٱبْنِهَا قَائِلةً: «إِنِّي قَدْ سَمِعْتُ أَبَاكَ يُكَلِّمُ عِيسُوَ أَخَاكَ قَائِلًا:
6เรเบคาห์พูดกับยาโคบลูกชายว่า“แม่ได้ยินพ่อพูดกับเอซาวพี่ชายของลูกว่า
7ٱئْتِنِي بِصَيْدٍ وَٱصْنَعْ لِي أَطْعِمَةً لِآكُلَ وَأُبَارِكَكَ أَمَامَ ٱلرَّبِّ قَبْلَ وَفَاتِي.
7‘เอาเนื้อที่ล่ามาให้พ่อแล้วทำอาหารรสอร่อยให้พ่อกินพ่อจะได้อวยพรลูกต่อหน้าพระยาห์เวห์ก่อนตาย’
8فَٱلْآنَ يَا ٱبْنِي ٱسْمَعْ لِقَوْلِي فِي مَا أَنَا آمُرُكَ بِهِ:
8เพราะฉะนั้นลูกฟังแม่และทำตามที่แม่สั่ง
9اِذْهَبْ إِلَى ٱلْغَنَمِ وَخُذْ لِي مِنْ هُنَاكَ جَدْيَيْنِ جَيِّدَيْنِ مِنَ ٱلْمِعْزَى، فَأَصْنَعَهُمَا أَطْعِمَةً لِأَبِيكَ كَمَا يُحِبُّ،
9ไปที่ฝูงสัตว์แล้วเอาลูกแพะดีๆมาสองตัวแม่จะทำอาหารรสอร่อยอย่างที่พ่อชอบ
10فَتُحْضِرَهَا إِلَى أَبِيكَ لِيَأْكُلَ حَتَّى يُبَارِكَكَ قَبْلَ وَفَاتِهِ».
10ลูกเอาไปให้พ่อกินเพื่อพ่อจะอวยพรลูกก่อนตาย”
11فَقَالَ يَعْقُوبُ لِرِفْقَةَ أُمِّهِ: «هُوَذَا عِيسُو أَخِي رَجُلٌ أَشْعَرُ وَأَنَا رَجُلٌ أَمْلَسُ.
11ยาโคบพูดกับเรเบคาห์แม่ว่า“แต่เอซาวพี่ชายของผมมีขนดกส่วนผิวผมเกลี้ยง
12رُبَّمَا يَجُسُّنِي أَبِي فَأَكُونُ فِي عَيْنَيْهِ كَمُتَهَاوِنٍ، وَأَجْلِبُ عَلَى نَفْسِي لَعْنَةً لَا بَرَكَةً».
12ถ้าพ่อคลำตัวผมพ่อจะเห็นว่าผมกำลังหลอกท่านแล้วผมจะถูกสาปแทนที่จะได้รับพร”
13فَقَالَتْ لَهُ أُمُّهُ: «لَعْنَتُكَ عَلَيَّ يَا ٱبْنِي. اِسْمَعْ لِقَوْلِي فَقَطْ وَٱذْهَبْ خُذْ لِي».
13แม่ตอบว่า“ถ้ามีคำสาปก็ให้ตกที่แม่เถอะลูกแค่ฟังแม่แล้วไปเอาลูกแพะมา”
14فَذَهَبَ وَأَخَذَ وَأَحْضَرَ لِأُمِّهِ، فَصَنَعَتْ أُمُّهُ أَطْعِمَةً كَمَا كَانَ أَبُوهُ يُحِبُّ.
14ยาโคบจึงไปเอาลูกแพะมาส่งให้แม่แล้วแม่ก็ทำอาหารรสอร่อยอย่างที่พ่อของเขาชอบ
15وَأَخَذَتْ رِفْقَةُ ثِيَابَ عِيسُو ٱبْنِهَا ٱلْأَكْبَرِ ٱلْفَاخِرَةَ ٱلَّتِي كَانَتْ عِنْدَهَا فِي ٱلْبَيْتِ وَأَلْبَسَتْ يَعْقُوبَ ٱبْنَهَا ٱلْأَصْغَرَ،
15เรเบคาห์นำเสื้อผ้าดีๆของเอซาวลูกชายคนโตที่เก็บอยู่ในบ้านมาให้ยาโคบลูกชายคนเล็กสวม
16وَأَلْبَسَتْ يَدَيْهِ وَمَلَاسَةَ عُنُقِهِ جُلُودَ جَدْيَيِ ٱلْمِعْزَى.
16แล้วเอาหนังลูกแพะพันที่มือและลำคอส่วนที่เกลี้ยงของยาโคบ
17وَأَعْطَتِ ٱلْأَطْعِمَةَ وَٱلْخُبْزَ ٱلَّتِي صَنَعَتْ فِي يَدِ يَعْقُوبَ ٱبْنِهَا.
17จากนั้นเธอส่งอาหารรสอร่อยกับขนมปังที่ทำไว้ให้ยาโคบลูกชาย
18فَدَخَلَ إِلَى أَبِيهِ وَقَالَ: «يَا أَبِي». فَقَالَ: «هَأَنَذَا. مَنْ أَنْتَ يَا ٱبْنِي؟».
18ยาโคบเข้าไปหาพ่อแล้วเรียก“พ่อครับ” อิสอัคตอบว่า“พ่ออยู่นี่ลูกเป็นใคร”
19فَقَالَ يَعْقُوبُ لِأَبِيهِ: «أَنَا عِيسُو بِكْرُكَ. قَدْ فَعَلْتُ كَمَا كَلَّمْتَنِي. قُمِ ٱجْلِسْ وَكُلْ مِنْ صَيْدِي لِكَيْ تُبَارِكَنِي نَفْسُكَ».
19ยาโคบพูดกับพ่อว่า“ผมคือเอซาวลูกคนโตของพ่อผมทำตามที่พ่อบอกแล้วลุกขึ้นนั่งกินเนื้อที่ผมล่ามาเถอะแล้วพ่อจะได้อวยพรผม”
20فَقَالَ إِسْحَاقُ لِٱبْنِهِ: «مَا هَذَا ٱلَّذِي أَسْرَعْتَ لِتَجِدَ يَا ٱبْنِي؟». فَقَالَ: «إِنَّ ٱلرَّبَّ إِلَهَكَ قَدْ يَسَّرَ لِي».
20อิสอัคถามลูกว่า“ลูกไปหาได้เร็วขนาดนี้ได้อย่างไร” ยาโคบตอบว่า“เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าของพ่อช่วยให้ผมพบเร็ว”
21فَقَالَ إِسْحَاقُ لِيَعْقُوبَ: «تَقَدَّمْ لِأَجُسَّكَ يَا ٱبْنِي. أَأَنْتَ هُوَ ٱبْنِي عِيسُو أَمْ لَا؟».
21อิสอัคพูดกับยาโคบว่า“เข้ามาใกล้ๆให้พ่อคลำดูลูกว่าลูกเป็นเอซาวจริงหรือไม่”
22فَتَقَدَّمَ يَعْقُوبُ إِلَى إِسْحَاقَ أَبِيهِ، فَجَسَّهُ وَقَالَ: «ٱلصَّوْتُ صَوْتُ يَعْقُوبَ، وَلَكِنَّ ٱلْيَدَيْنِ يَدَا عِيسُو».
22ยาโคบจึงเข้าไปใกล้อิสอัคพ่อของเขาอิสอัคคลำตัวเขาแล้วพูดว่า“เสียงเป็นเสียงของยาโคบแต่มือเป็นมือของเอซาว”
23وَلَمْ يَعْرِفْهُ لِأَنَّ يَدَيْهِ كَانَتَا مُشْعِرَتَيْنِ كَيَدَيْ عِيسُو أَخِيهِ، فَبَارَكَهُ.
23อิสอัคจำเขาไม่ได้เพราะมือมีขนเหมือนมือของเอซาวพี่ชายจึงอวยพรเขา
24وَقَالَ: «هَلْ أَنْتَ هُوَ ٱبْنِي عِيسُو؟». فَقَالَ: «أَنَا هُوَ».
24แล้วถามอีกว่า“ลูกเป็นเอซาวจริงๆใช่ไหม” เขาตอบว่า“ใช่ครับ”
25فَقَالَ: «قَدِّمْ لِي لِآكُلَ مِنْ صَيْدِ ٱبْنِي حَتَّى تُبَارِكَكَ نَفْسِي». فَقَدَّمَ لَهُ فَأَكَلَ، وَأَحْضَرَ لَهُ خَمْرًا فَشَرِبَ.
25อิสอัคพูดว่า“เอามาใกล้ๆพ่อจะกินเนื้อที่ลูกล่ามาแล้วพ่อจะอวยพรลูก” ยาโคบนำอาหารมาให้เขาก็กินแล้วนำเหล้าองุ่นมาให้เขาก็ดื่ม
26فَقَالَ لَهُ إِسْحَاقُ أَبُوهُ: «تَقَدَّمْ وَقَبِّلْنِي يَا ٱبْنِي».
26อิสอัคพ่อของเขาพูดว่า“เข้ามาใกล้ๆแล้วจูบพ่อสิลูก”
27فَتَقَدَّمَ وَقَبَّلَهُ، فَشَمَّ رَائِحَةَ ثِيَابِهِ وَبَارَكَهُ، وَقَالَ: «ٱنْظُرْ! رَائِحَةُ ٱبْنِي كَرَائِحَةِ حَقْلٍ قَدْ بَارَكَهُ ٱلرَّبُّ.
27ยาโคบเข้าไปจูบพ่ออิสอัคได้กลิ่นเสื้อผ้าของเขาจึงอวยพรว่า “กลิ่นของลูกพ่อ เหมือนกลิ่นทุ่งที่พระยาห์เวห์อวยพร
28فَلْيُعْطِكَ ٱللهُ مِنْ نَدَى ٱلسَّمَاءِ وَمِنْ دَسَمِ ٱلْأَرْضِ. وَكَثْرَةَ حِنْطَةٍ وَخَمْرٍ.
28ขอพระเจ้าประทานน้ำค้างจากท้องฟ้า และความอุดมสมบูรณ์ของแผ่นดินแก่ลูก ทั้งธัญพืชและเหล้าองุ่นใหม่อย่างมากมาย
29لِيُسْتَعْبَدْ لَكَ شُعُوبٌ، وَتَسْجُدْ لَكَ قَبَائِلُ. كُنْ سَيِّدًا لِإِخْوَتِكَ، وَلْيَسْجُدْ لَكَ بَنُو أُمِّكَ. لِيَكُنْ لَاعِنُوكَ مَلْعُونِينَ، وَمُبَارِكُوكَ مُبَارَكِينَ».
29ขอให้ชนชาติต่างๆรับใช้ลูก และประชาชาติต่างๆก้มกราบลูก จงเป็นนายเหนือพี่น้องของลูก ให้ลูกชายทั้งหลายของแม่ก้มกราบลูก ใครสาปลูกขอให้คนนั้นถูกสาป ใครอวยพรลูกขอให้คนนั้นได้รับพร”
30وَحَدَثَ عِنْدَمَا فَرَغَ إِسْحَاقُ مِنْ بَرَكَةِ يَعْقُوبَ، وَيَعْقُوبُ قَدْ خَرَجَ مِنْ لَدُنْ إِسْحَاقَ أَبِيهِ، أَنَّ عِيسُوَ أَخَاهُ أَتَى مِنْ صَيْدِهِ،
30พออิสอัคอวยพรยาโคบเสร็จและยาโคบเพิ่งออกไปจากพ่อเอซาวพี่ชายก็กลับจากล่าสัตว์
31فَصَنَعَ هُوَ أَيْضًا أَطْعِمَةً وَدَخَلَ بِهَا إِلَى أَبِيهِ وَقَالَ لِأَبِيهِ: «لِيَقُمْ أَبِي وَيَأْكُلْ مِنْ صَيْدِ ٱبْنِهِ حَتَّى تُبَارِكَنِي نَفْسُكَ».
31เขาทำอาหารรสอร่อยแล้วนำมาให้พ่อพูดว่า“พ่อลุกขึ้นกินเนื้อที่ลูกล่ามาเถอะแล้วพ่อจะได้อวยพรลูก”
32فَقَالَ لَهُ إِسْحَاقُ أَبُوهُ: «مَنْ أَنْتَ؟» فَقَالَ: «أَنَا ٱبْنُكَ بِكْرُكَ عِيسُو».
32อิสอัคพ่อของเขาถามว่า“ลูกเป็นใคร” เขาตอบว่า“ผมคือเอซาวลูกชายคนโตของพ่อ”
33فَٱرْتَعَدَ إِسْحَاقُ ٱرْتِعَادًا عَظِيمًا جِدًّا وَقَالَ: «فَمَنْ هُوَ ٱلَّذِي ٱصْطَادَ صَيْدًا وَأَتَى بِهِ إِلَيَّ فَأَكَلْتُ مِنَ ٱلْكُلِّ قَبْلَ أَنْ تَجِيءَ، وَبَارَكْتُهُ؟ نَعَمْ، وَيَكُونُ مُبَارَكًا».
33อิสอัคตัวสั่นอย่างรุนแรงแล้วพูดว่า“แล้วคนที่ล่าสัตว์เอามาให้พ่อก่อนลูกมาคือใครพ่อกินของเขาไปหมดและอวยพรเขาแล้วเขาจะได้รับพรแน่นอน”
34فَعِنْدَمَا سَمِعَ عِيسُو كَلَامَ أَبِيهِ صَرَخَ صَرْخَةً عَظِيمَةً وَمُرَّةً جِدًّا، وَقَالَ لِأَبِيهِ: «بَارِكْنِي أَنَا أَيْضًا يَا أَبِي».
34เมื่อเอซาวได้ยินคำของพ่อเขาร้องออกมาดังลั่นด้วยความขมขื่นใจอย่างยิ่งแล้วพูดว่า“พ่ออวยพรผมด้วยอวยพรผมด้วย!”
35فَقَالَ: «قَدْ جَاءَ أَخُوكَ بِمَكْرٍ وَأَخَذَ بَرَكَتَكَ».
35อิสอัคตอบว่า“น้องของลูกมาหลอกพ่อและเอาพรของลูกไปแล้ว”
36فَقَالَ: «أَلَا إِنَّ ٱسْمَهُ دُعِيَ يَعْقُوبَ، فَقَدْ تَعَقَّبَنِي ٱلْآنَ مَرَّتَيْنِ! أَخَذَ بَكُورِيَّتِي، وَهُوَذَا ٱلْآنَ قَدْ أَخَذَ بَرَكَتِي». ثُمَّ قَالَ: «أَمَا أَبْقَيْتَ لِي بَرَكَةً؟».
36เอซาวพูดว่า“เขาชื่อยาโคบก็สมแล้วไม่ใช่หรือเขาเบียดผมออกไปถึงสองครั้งแล้วครั้งแรกเอาสิทธิของลูกคนโตไปคราวนี้เอาพรของผมไปอีก”แล้วถามว่า“พ่อไม่ได้เหลือพรไว้ให้ผมบ้างหรือ”
37فَأَجَابَ إِسْحَاقُ وَقَالَ لِعِيسُو: «إِنِّي قَدْ جَعَلْتُهُ سَيِّدًا لَكَ، وَدَفَعْتُ إِلَيْهِ جَمِيعَ إِخْوَتِهِ عَبِيدًا، وَعَضَدْتُهُ بِحِنْطَةٍ وَخَمْرٍ. فَمَاذَا أَصْنَعُ إِلَيْكَ يَا ٱبْنِي؟»
37อิสอัคตอบเอซาวว่า“พ่อแต่งตั้งให้เขาเป็นนายของลูกแล้วและให้พี่น้องทั้งหมดของเขาเป็นคนรับใช้ของเขาพ่อเลี้ยงเขาด้วยธัญพืชและเหล้าองุ่นใหม่แล้วพ่อจะทำอะไรให้ลูกได้อีก”
38فَقَالَ عِيسُو لِأَبِيهِ: «أَلَكَ بَرَكَةٌ وَاحِدَةٌ فَقَطْ يَا أَبِي؟ بَارِكْنِي أَنَا أَيْضًا يَا أَبِي». وَرَفَعَ عِيسُو صَوْتَهُ وَبَكَى.
38เอซาวพูดกับพ่อว่า“พ่อมีพรแค่พรเดียวหรืออวยพรผมด้วยพ่ออวยพรผมด้วย”แล้วเอซาวก็ร้องไห้เสียงดัง
39فَأَجَابَ إِسْحَاقُ أَبُوهُ وَقَالَ لَهُ: «هُوَذَا بِلَا دَسَمِ ٱلْأَرْضِ يَكُونُ مَسْكَنُكَ، وَبِلَا نَدَى ٱلسَّمَاءِ مِنْ فَوْقُ.
39อิสอัคพ่อของเขาตอบว่า “ที่อยู่ของลูกจะมีความอุดมสมบูรณ์ของแผ่นดิน และมีน้ำค้างจากท้องฟ้าเบื้องบน
40وَبِسَيْفِكَ تَعِيشُ، وَلِأَخِيكَ تُسْتَعْبَدُ، وَلَكِنْ يَكُونُ حِينَمَا تَجْمَحُ أَنَّكَ تُكَسِّرُ نِيرَهُ عَنْ عُنُقِكَ».
40ลูกจะดำรงชีวิตด้วยดาบและรับใช้น้องชาย แต่เมื่อใดที่ลูกดิ้นรนจนหลุดพ้น ลูกจะสลัดแอกของเขาออกจากคอ”
41فَحَقَدَ عِيسُو عَلَى يَعْقُوبَ مِنْ أَجْلِ ٱلْبَرَكَةِ ٱلَّتِي بَارَكَهُ بِهَا أَبُوهُ. وَقَالَ عِيسُو فِي قَلْبِهِ: «قَرُبَتْ أَيَّامُ مَنَاحَةِ أَبِي، فَأَقْتُلُ يَعْقُوبَ أَخِي».
41เอซาวเกลียดยาโคบเพราะพรที่พ่อให้ยาโคบเขาคิดในใจว่า“ใกล้ถึงวันที่จะไว้ทุกข์ให้พ่อแล้วหลังจากนั้นฉันจะฆ่ายาโคบน้องชาย”
42فَأُخْبِرَتْ رِفْقَةُ بِكَلَامِ عِيسُوَ ٱبْنِهَا ٱلْأَكْبَرِ، فَأَرْسَلَتْ وَدَعَتْ يَعْقُوبَ ٱبْنَهَا ٱلْأَصْغَرَ وَقَالَتْ لَهُ: «هُوَذَا عِيسُو أَخُوكَ مُتَسَلٍّ مِنْ جِهَتِكَ بِأَنَّهُ يَقْتُلُكَ.
42มีคนมาบอกเรเบคาห์ถึงคำพูดของเอซาวลูกชายคนโตเธอจึงเรียกยาโคบลูกชายคนเล็กมาพูดว่า“ฟังนะเอซาวพี่ชายของลูกกำลังปลอบใจตัวเองด้วยความคิดที่จะฆ่าลูก
43فَٱلْآنَ يَا ٱبْنِي ٱسْمَعْ لِقَوْلِي، وَقُمِ ٱهْرُبْ إِلَى أَخِي لَابَانَ إِلَى حَارَانَ،
43เพราะฉะนั้นลูกฟังแม่ลุกขึ้นหนีไปหาลาบันซึ่งเป็นพี่น้องกับแม่ที่ฮาราน
44وَأَقِمْ عِنْدَهُ أَيَّامًا قَلِيلَةً حَتَّى يَرْتَدَّ سُخْطُ أَخِيكَ.
44อยู่กับเขาสักสองสามวันจนความโกรธของพี่ลูกสงบลง—
45حَتَّى يَرْتَدَّ غَضَبُ أَخِيكَ عَنْكَ، وَيَنْسَى مَا صَنَعْتَ بِهِ. ثُمَّ أُرْسِلُ فَآخُذُكَ مِنْ هُنَاكَ. لِمَاذَا أُعْدَمُ ٱثْنَيْكُمَا فِي يَوْمٍ وَاحِدٍ؟».
45จนเขาหายโกรธและลืมสิ่งที่ลูกทำกับเขาแล้วแม่จะส่งคนไปตามลูกกลับมาทำไมแม่จะต้องเสียลูกทั้งสองคนในวันเดียว”
46وَقَالَتْ رِفْقَةُ لِإِسْحَاقَ: «مَلِلْتُ حَيَاتِي مِنْ أَجْلِ بَنَاتِ حِثَّ. إِنْ كَانَ يَعْقُوبُ يَأْخُذُ زَوْجَةً مِنْ بَنَاتِ حِثَّ مِثْلَ هَؤُلَاءِ مِنْ بَنَاتِ ٱلْأَرْضِ، فَلِمَاذَا لِي حَيَاةٌ؟».
46เรเบคาห์พูดกับอิสอัคว่า“ฉันเบื่อชีวิตเพราะผู้หญิงชาวเฮทเหล่านี้ถ้ายาโคบแต่งงานกับผู้หญิงชาวเฮทเหมือนพวกเธอคือผู้หญิงในดินแดนนี้ฉันจะอยู่ไปทำไม”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.