اَلتَّكْوِينُ 12
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)Translation
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
Freedom Bible (Thai)
1وَقَالَ ٱلرَّبُّ لِأَبْرَامَ: «ٱذْهَبْ مِنْ أَرْضِكَ وَمِنْ عَشِيرَتِكَ وَمِنْ بَيْتِ أَبِيكَ إِلَى ٱلْأَرْضِ ٱلَّتِي أُرِيكَ.
1พระยาห์เวห์กล่าวกับอับรามว่า “ออกจากบ้านเมืองของเจ้า จากญาติพี่น้อง และจากบ้านของพ่อ แล้วไปยังดินแดนที่เราจะชี้ให้เจ้าเห็น
2فَأَجْعَلَكَ أُمَّةً عَظِيمَةً وَأُبَارِكَكَ وَأُعَظِّمَ ٱسْمَكَ، وَتَكُونَ بَرَكَةً.
2เราจะทำให้เจ้าเป็นชนชาติใหญ่ เราจะอวยพรเจ้า และทำให้ชื่อของเจ้ายิ่งใหญ่ และเจ้าเองจะนำพรมาให้ผู้อื่น
3وَأُبَارِكُ مُبَارِكِيكَ، وَلَاعِنَكَ أَلْعَنُهُ. وَتَتَبَارَكُ فِيكَ جَمِيعُ قَبَائِلِ ٱلْأَرْضِ».
3เราจะอวยพรคนที่อวยพรเจ้า และจะสาปคนที่ดูหมิ่นเจ้า ทุกครอบครัวบนแผ่นดินจะได้รับพรผ่านเจ้า”
4فَذَهَبَ أَبْرَامُ كَمَا قَالَ لَهُ ٱلرَّبُّ وَذَهَبَ مَعَهُ لُوطٌ. وَكَانَ أَبْرَامُ ٱبْنَ خَمْسٍ وَسَبْعِينَ سَنَةً لَمَّا خَرَجَ مِنْ حَارَانَ.
4อับรามจึงออกเดินทางตามที่พระยาห์เวห์กล่าว โลทไปกับเขาด้วย ตอนที่อับรามออกจากฮารานเขาอายุ 75 ปี
5فَأَخَذَ أَبْرَامُ سَارَايَ ٱمْرَأَتَهُ، وَلُوطًا ٱبْنَ أَخِيهِ، وَكُلَّ مُقْتَنَيَاتِهِمَا ٱلَّتِي ٱقْتَنَيَا وَٱلنُّفُوسَ ٱلَّتِي ٱمْتَلَكَا فِي حَارَانَ. وَخَرَجُوا لِيَذْهَبُوا إِلَى أَرْضِ كَنْعَانَ. فَأَتَوْا إِلَى أَرْضِ كَنْعَانَ.
5อับรามพาซารายภรรยาของเขา โลทหลานชายของเขา รวมทั้งทรัพย์สินทั้งหมดที่สะสมไว้ และผู้คนทั้งหมดที่ได้มาอยู่กับพวกเขาในฮาราน พวกเขาออกเดินทางไปยังดินแดนคานาอัน และก็เข้ามาถึงดินแดนคานาอัน
6وَٱجْتَازَ أَبْرَامُ فِي ٱلْأَرْضِ إِلَى مَكَانِ شَكِيمَ إِلَى بَلُّوطَةِ مُورَةَ. وَكَانَ ٱلْكَنْعَانِيُّونَ حِينَئِذٍ فِي ٱلْأَرْضِ.
6อับรามเดินผ่านดินแดนไปถึงเชเคมตรงต้นโอ๊กแห่งโมเรห์ เวลานั้นชาวคานาอันอาศัยอยู่ในดินแดนนั้น
7وَظَهَرَ ٱلرَّبُّ لِأَبْرَامَ وَقَالَ: «لِنَسْلِكَ أُعْطِي هَذِهِ ٱلْأَرْضَ». فَبَنَى هُنَاكَ مَذْبَحًا لِلرَّبِّ ٱلَّذِي ظَهَرَ لَهُ.
7พระยาห์เวห์ปรากฏแก่อับรามและกล่าวว่า“เราจะมอบดินแดนนี้ให้ลูกหลานของเจ้า” เขาจึงสร้างแท่นบูชาถวายพระยาห์เวห์ที่นั่น คือพระองค์ผู้ปรากฏแก่เขา
8ثُمَّ نَقَلَ مِنْ هُنَاكَ إِلَى ٱلْجَبَلِ شَرْقِيَّ بَيْتِ إِيلٍ وَنَصَبَ خَيْمَتَهُ. وَلَهُ بَيْتُ إِيلَ مِنَ ٱلْمَغْرِبِ وَعَايُ مِنَ ٱلْمَشْرِقِ. فَبَنَى هُنَاكَ مَذْبَحًا لِلرَّبِّ وَدَعَا بِٱسْمِ ٱلرَّبِّ.
8จากที่นั่นเขาเดินทางไปยังภูเขาทางตะวันออกของเบเทล แล้วกางเต็นท์ระหว่างเบเทลทางตะวันตกกับอัยทางตะวันออก ที่นั่นเขาสร้างแท่นบูชาถวายพระยาห์เวห์ และเรียกหาพระยาห์เวห์โดยเอ่ยพระนามของพระองค์
9ثُمَّ ٱرْتَحَلَ أَبْرَامُ ٱرْتِحَالًا مُتَوَالِيًا نَحْوَ ٱلْجَنُوبِ.
9อับรามเดินทางต่อไปเรื่อยๆมุ่งลงทางใต้
10وَحَدَثَ جُوعٌ فِي ٱلْأَرْضِ، فَٱنْحَدَرَ أَبْرَامُ إِلَى مِصْرَ لِيَتَغَرَّبَ هُنَاكَ، لِأَنَّ ٱلْجُوعَ فِي ٱلْأَرْضِ كَانَ شَدِيدًا.
10เกิดความอดอยากในดินแดนนั้น อับรามจึงลงไปอียิปต์เพื่ออาศัยอยู่ที่นั่นในฐานะคนต่างถิ่น เพราะความอดอยากรุนแรงมาก
11وَحَدَثَ لَمَّا قَرُبَ أَنْ يَدْخُلَ مِصْرَ أَنَّهُ قَالَ لِسَارَايَ ٱمْرَأَتِهِ: «إِنِّي قَدْ عَلِمْتُ أَنَّكِ ٱمْرَأَةٌ حَسَنَةُ ٱلْمَنْظَرِ.
11เมื่อใกล้จะเข้าอียิปต์เขาพูดกับซารายภรรยาว่า“ฟังนะ ฉันรู้ว่าเธอเป็นผู้หญิงที่สวยมาก
12فَيَكُونُ إِذَا رَآكِ ٱلْمِصْرِيُّونَ أَنَّهُمْ يَقُولُونَ: هَذِهِ ٱمْرَأَتُهُ. فَيَقْتُلُونَنِي وَيَسْتَبْقُونَكِ.
12เมื่อชาวอียิปต์เห็นเธอ พวกเขาจะพูดว่า ‘นี่ภรรยาของเขา’ แล้วจะฆ่าฉัน แต่ไว้ชีวิตเธอ
13قُولِي إِنَّكِ أُخْتِي، لِيَكُونَ لِي خَيْرٌ بِسَبَبِكِ وَتَحْيَا نَفْسِي مِنْ أَجْلِكِ».
13ช่วยบอกว่าเราเป็นพี่น้องกัน เพื่อพวกเขาจะปฏิบัติดีต่อฉันเพราะเห็นแก่เธอ และฉันจะรอดชีวิตเพราะเธอ”
14فَحَدَثَ لَمَّا دَخَلَ أَبْرَامُ إِلَى مِصْرَ أَنَّ ٱلْمِصْرِيِّينَ رَأَوْا ٱلْمَرْأَةَ أَنَّهَا حَسَنَةٌ جِدًّا.
14เมื่ออับรามเข้ามาในอียิปต์ชาวอียิปต์ก็เห็นว่าหญิงคนนี้สวยมาก
15وَرَآهَا رُؤَسَاءُ فِرْعَوْنَ وَمَدَحُوهَا لَدَى فِرْعَوْنَ، فَأُخِذَتِ ٱلْمَرْأَةُ إِلَى بَيْتِ فِرْعَوْنَ،
15ขุนนางของฟาโรห์เห็นเธอและกล่าวชมเธอต่อฟาโรห์ หญิงคนนั้นจึงถูกพาเข้าไปในวังของฟาโรห์
16فَصَنَعَ إِلَى أَبْرَامَ خَيْرًا بِسَبَبِهَا، وَصَارَ لَهُ غَنَمٌ وَبَقَرٌ وَحَمِيرٌ وَعَبِيدٌ وَإِمَاءٌ وَأُتُنٌ وَجِمَالٌ.
16ฟาโรห์ปฏิบัติดีต่ออับรามเพราะเห็นแก่เธอ อับรามจึงมีแกะโคลาตัวผู้ทาสชายทาสหญิงลาตัวเมียและอูฐ
17فَضَرَبَ ٱلرَّبُّ فِرْعَوْنَ وَبَيْتَهُ ضَرَبَاتٍ عَظِيمَةً بِسَبَبِ سَارَايَ ٱمْرَأَةِ أَبْرَامَ.
17แต่พระยาห์เวห์นำภัยพิบัติร้ายแรงมาสู่ฟาโรห์และคนในวังเพราะซารายภรรยาของอับราม
18فَدَعَا فِرْعَوْنُ أَبْرَامَ وَقَالَ: «مَا هَذَا ٱلَّذِي صَنَعْتَ بِي؟ لِمَاذَا لَمْ تُخْبِرْنِي أَنَّهَا ٱمْرَأَتُكَ؟
18ฟาโรห์จึงเรียกอับรามมา แล้วพูดว่า “เจ้าทำอะไรกับเรานี่ ทำไมไม่บอกว่านางเป็นภรรยาของเจ้า
19لِمَاذَا قُلْتَ: هِيَ أُخْتِي، حَتَّى أَخَذْتُهَا لِي لِتَكُونَ زَوْجَتِي؟ وَٱلْآنَ هُوَذَا ٱمْرَأَتُكَ! خُذْهَا وَٱذْهَبْ!».
19ทำไมเจ้าถึงบอกว่า ‘เราเป็นพี่น้องกัน’ จนเรารับนางมาเป็นภรรยา นี่ภรรยาของเจ้า พานางไป แล้วออกไปเสีย”
20فَأَوْصَى عَلَيْهِ فِرْعَوْنُ رِجَالًا فَشَيَّعُوهُ وَٱمْرَأَتَهُ وَكُلَّ مَا كَانَ لَهُ.
20ฟาโรห์สั่งคนของตนให้พาอับราม ภรรยา และทุกสิ่งที่เขามีออกไป
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.