Esther 7
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Und da der König mit Haman kam zum Mahl, das die Königin Esther zugerichtet hatte,
1กษัตริย์กับฮามานมาร่วมงานเลี้ยงกับราชินีเอสเธอร์
2sprach der König zu Esther auch des andern Tages, da er Wein getrunken hatte: Was bittest du, Königin Esther, daß man's dir gebe? Und was forderst du? Auch das halbe Königreich, es soll geschehen.
2ในวันที่สอง ระหว่างดื่มเหล้าองุ่นในงานเลี้ยง กษัตริย์ถามเอสเธอร์อีกว่า “ราชินีเอสเธอร์ เธอวิงวอนเรื่องอะไร? เราจะให้ตามคำวิงวอน มีคำขออะไร? แม้จะขอถึงครึ่งอาณาจักร เราก็จะทำให้”
3Esther, die Königin, antwortete und sprach: habe ich Gnade vor dir gefunden, o König, und gefällt es dem König, so gib mir mein Leben um meiner Bitte willen und mein Volk um meines Begehrens willen.
3ราชินีเอสเธอร์ตอบว่า “หากพระองค์พอใจในตัวข้าพเจ้าและเห็นชอบ ขอให้ไว้ชีวิตข้าพเจ้าตามคำวิงวอน และไว้ชีวิตชนชาติของข้าพเจ้าตามคำขอ
4Denn wir sind verkauft, ich und mein Volk, daß wir vertilgt, erwürgt und umgebracht werden. Und wären wir doch nur zu Knechten und Mägden verkauft, so wollte ich schweigen; so würde der Feind doch dem König nicht schaden.
4เพราะข้าพเจ้าและชนชาติของข้าพเจ้าถูกขายให้ถูกทำลาย ถูกฆ่า และต้องสิ้นชีวิต หากพวกเราถูกขายไปเป็นทาสชายและทาสหญิง ข้าพเจ้าก็จะนิ่งเงียบ แม้ผู้ปองร้ายจะไม่อาจชดเชยความสูญเสียของกษัตริย์ได้ก็ตาม”
5Der König Ahasveros redete und sprach zu der Königin Esther: Wer ist der, oder wo ist der, der solches in seinen Sinn nehmen dürfe, also zu tun?
5กษัตริย์อาหสุเอรัสถามราชินีเอสเธอร์ว่า “คนที่กล้าคิดทำเช่นนี้เป็นใคร? เขาอยู่ที่ไหน?”
6Esther sprach: Der Feind und Widersacher ist dieser böse Haman. Haman entsetzte sich vor dem König und der Königin.
6เอสเธอร์ตอบว่า “ผู้ปองร้ายและศัตรูคนนั้นก็คือฮามานผู้ชั่วร้ายคนนี้!” ฮามานหวาดกลัวเมื่ออยู่ต่อหน้ากษัตริย์และราชินี
7Und der König stand auf vom Mahl und vom Wein in seinem Grimm und ging in den Garten am Hause. Und Haman stand auf und bat die Königin Esther um sein Leben; denn er sah, daß ihm ein Unglück vom König schon bereitet war.
7กษัตริย์ลุกจากงานเลี้ยงดื่มเหล้าองุ่นด้วยความโกรธ แล้วออกไปในสวนของพระราชวัง ฮามานลุกขึ้นอ้อนวอนราชินีเอสเธอร์ให้ไว้ชีวิต เพราะเห็นว่ากษัตริย์ตัดสินใจจะเอาโทษเขาแล้ว
8Und da der König wieder aus dem Garten am Hause in den Saal, da man gegessen hatte, kam, lag Haman an der Bank, darauf Esther saß. Da sprach der König: Will er auch der Königin Gewalt tun bei mir im Hause? Da das Wort aus des Königs Munde ging, verhüllten sie Haman das Antlitz.
8เมื่อกษัตริย์กลับจากสวนเข้ามาในที่จัดงานเลี้ยงดื่มเหล้าองุ่น ฮามานทรุดลงบนที่เอนกายที่เอสเธอร์อยู่ กษัตริย์กล่าวว่า “เขายังจะล่วงเกินราชินีต่อหน้าเราในวังอีกหรือ?” ทันทีที่พระองค์พูดจบ ก็มีคนคลุมหน้าฮามาน
9Und Harbona, der Kämmerer einer vor dem König, sprach: Siehe, es steht ein Baum im Hause Haman, fünfzig Ellen hoch, den er Mardochai gemacht hatte, der Gutes für den König geredet hat. Der König sprach: Laßt ihn daran hängen!
9ฮาร์โบนาห์ ขันทีคนหนึ่งที่อยู่กับกษัตริย์ทูลว่า “ยังมีตะแลงแกงสูงห้าสิบศอก ที่ฮามานสร้างไว้สำหรับโมรเดคัย ผู้เคยแจ้งข่าวที่เป็นประโยชน์ต่อกษัตริย์ ตั้งอยู่ที่บ้านฮามาน” กษัตริย์สั่งว่า “แขวนคอเขาบนนั้น!”
10Also hängte man Haman an den Baum, den er Mardochai gemacht hatte. Da legte sich des Königs Zorn.
10พวกเขาจึงแขวนคอฮามานบนตะแลงแกงที่เขาเตรียมไว้สำหรับโมรเดคัย แล้วความโกรธของกษัตริย์ก็สงบลง
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.