Daniel 5
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1König Belsazer machte ein herrliches Mahl seinen tausend Gewaltigen und soff sich voll mit ihnen.
1กษัตริย์เบลชัสซาร์ทรงจัดงานเลี้ยงใหญ่ให้ขุนนางหนึ่งพันคน และทรงดื่มเหล้าองุ่นต่อหน้าคนทั้งพัน
2Und da er trunken war, hieß er die goldenen und silbernen Gefäße herbringen, die sein Vater Nebukadnezar aus dem Tempel zu Jerusalem weggenommen hatte, daß der König mit seinen Gewaltigen, mit seinen Weibern und mit seinen Kebsweibern daraus tränken.
2ขณะเสวยเหล้าองุ่น เบลชัสซาร์ทรงสั่งให้นำภาชนะทองคำและเงินที่เนบูคัดเนสซาร์ บิดาของพระองค์ ยึดมาจากพระวิหารในเยรูซาเล็มมา เพื่อกษัตริย์ ขุนนาง มเหสี และนางสนม จะใช้ดื่ม
3Also wurden hergebracht die goldenen Gefäße, die aus dem Tempel, aus dem Hause Gottes zu Jerusalem, genommen waren; und der König, seine Gewaltigen, seine Weiber und Kebsweiber tranken daraus.
3พวกเขาจึงนำภาชนะทองคำที่ยึดมาจากพระวิหารของพระเจ้าในเยรูซาเล็มมา กษัตริย์ ขุนนาง มเหสี และนางสนม ใช้ภาชนะเหล่านั้นดื่ม
4Und da sie so soffen, lobten sie die goldenen, silbernen, ehernen, eisernen, hölzernen und steinernen Götter.
4พวกเขาดื่มเหล้าองุ่นและสรรเสริญเทพเจ้าที่ทำด้วยทองคำ เงิน ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก ไม้ และหิน
5Eben zu derselben Stunde gingen hervor Finger wie einer Menschenhand, die schrieben, gegenüber dem Leuchter, auf die getünchte Wand in dem königlichen Saal; und der König ward gewahr der Hand, die da schrieb.
5ทันใดนั้น นิ้วมือของมนุษย์ปรากฏขึ้น เขียนลงบนปูนฉาบผนังวังของกษัตริย์ใกล้เชิงตะเกียง กษัตริย์ทอดพระเนตรเห็นส่วนของมือที่กำลังเขียน
6Da entfärbte sich der König, und seine Gedanken erschreckten ihn, daß ihm die Lenden schütterten und die Beine zitterten.
6พระพักตร์ของกษัตริย์เปลี่ยนไป ทรงว้าวุ่นพระทัยด้วยความคิดและตกใจจนขาอ่อน เข่ากระทบกัน
7Und der König rief überlaut, daß man die Weisen, Chaldäer und Wahrsager hereinbringen sollte. Und er ließ den Weisen zu Babel sagen: Welcher Mensch diese Schrift liest und sagen kann, was sie bedeute, der soll in Purpur gekleidet werden und eine goldene Kette am Halse tragen und der dritte Herr sein in meinem Königreiche.
7กษัตริย์ตรัสเสียงดังให้เรียกผู้ร่ายคาถา ชาวเคลเดีย และผู้ทำนายมา แล้วตรัสกับนักปราชญ์ของบาบิโลนว่า “ใครอ่านตัวหนังสือนี้และอธิบายความหมายให้เรารู้ได้ จะได้สวมเสื้อสีม่วง มีสร้อยทองคำคล้องคอ และเป็นผู้ปกครองลำดับที่สามในราชอาณาจักร”
8Da wurden alle Weisen des Königs hereingebracht; aber sie konnten weder die Schrift lesen noch die Deutung dem König anzeigen.
8นักปราชญ์ทุกคนของกษัตริย์เข้ามา แต่ไม่มีใครอ่านตัวหนังสือหรืออธิบายความหมายให้กษัตริย์รู้ได้
9Darüber erschrak der König Belsazer noch härter und verlor ganz seine Farbe; und seinen Gewaltigen ward bange.
9กษัตริย์เบลชัสซาร์ทรงตกใจอย่างยิ่ง พระพักตร์เปลี่ยนไป ขุนนางทั้งหลายก็สับสน
10Da ging die Königin um solcher Sache des Königs und seiner Gewaltigen willen hinein in den Saal und sprach: Der König lebe ewiglich! Laß dich deine Gedanken nicht so erschrecken und entfärbe dich nicht also!
10เมื่อได้ยินคำพูดของกษัตริย์และขุนนาง ราชินีเสด็จเข้ามาในห้องจัดเลี้ยงและตรัสว่า “ขอพระองค์ทรงพระเจริญตลอดไป! อย่าทรงว้าวุ่นพระทัยเพราะความคิด และอย่าให้พระพักตร์เปลี่ยนไปเลย
11Es ist ein Mann in deinem Königreich, der den Geist der heiligen Götter hat. Denn zu deines Vaters Zeit ward bei ihm Erleuchtung gefunden, Klugheit und Weisheit, wie der Götter Weisheit ist; und dein Vater, König Nebukadnezar, setzte ihn über die Sternseher, Weisen, Chaldäer und Wahrsager,
11ในอาณาจักรของพระองค์มีชายคนหนึ่งที่มีวิญญาณของเหล่าเทพเจ้าศักดิ์สิทธิ์อยู่ในตัว ในสมัยบิดาของพระองค์ เขามีความกระจ่าง ความเข้าใจ และปัญญาเหมือนปัญญาของเทพเจ้า กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ บิดาของพระองค์ ใช่แล้ว กษัตริย์ผู้เป็นบิดาของพระองค์ ทรงแต่งตั้งเขาเป็นหัวหน้าผู้ใช้เวทมนตร์ ผู้ร่ายคาถา ชาวเคลเดีย และผู้ทำนาย
12darum daß ein hoher Geist bei ihm gefunden ward, dazu Verstand und Klugheit, Träume zu deuten, dunkle Sprüche zu erraten und verborgene Sachen zu offenbaren: nämlich Daniel, den der König ließ Beltsazar nennen. So rufe man nun Daniel; der wird sagen, was es bedeutet.
12เพราะดาเนียลคนนี้ ซึ่งกษัตริย์ทรงตั้งชื่อว่าเบลเทชัสซาร์ มีความสามารถเป็นเลิศ มีความรู้ความเข้าใจ อธิบายความฝัน ไขปริศนา และคลี่คลายข้อสงสัยได้ จงเรียกดาเนียลมา แล้วเขาจะอธิบายความหมาย”
13Da ward Daniel hinein vor den König gebracht. Und der König sprach zu Daniel: Bist du der Daniel, der Gefangenen einer aus Juda, die der König, mein Vater aus Juda hergebracht hat?
13ดาเนียลถูกนำมาต่อหน้ากษัตริย์ กษัตริย์ตรัสถามว่า “เจ้าคือดาเนียล คนหนึ่งในหมู่เชลยจากยูดาห์ ที่กษัตริย์ผู้เป็นบิดาของเรานำมาจากยูดาห์หรือ?
14Ich habe von dir hören sagen, daß du den Geist der Götter hast und Erleuchtung, Verstand und hohe Weisheit bei dir gefunden sei.
14เราได้ยินว่าเจ้ามีวิญญาณของเหล่าเทพเจ้าอยู่ในตัว มีความกระจ่าง ความเข้าใจ และปัญญาเป็นเลิศ
15Nun habe ich vor mich fordern lassen die Klugen und Weisen, daß sie mir diese Schrift lesen und anzeigen sollen, was sie bedeutet: und sie können mir nicht sagen, was solches bedeutet.
15ตอนนี้เรานำพวกนักปราชญ์ ผู้ร่ายคาถา มาพบเรา เพื่อให้อ่านตัวหนังสือนี้และอธิบายความหมายให้รู้ แต่พวกเขาอธิบายไม่ได้
16Von dir aber höre ich, daß du könnest Deutungen geben und das Verborgene offenbaren. Kannst du nun die Schrift lesen und mir anzeigen, was sie bedeutet, so sollst du mit Purpur gekleidet werden und eine golden Kette an deinem Halse tragen und der dritte Herr sein in meinem Königreiche.
16เราได้ยินว่าเจ้าสามารถอธิบายความหมายและคลี่คลายข้อสงสัยได้ ถ้าเจ้าอ่านตัวหนังสือและอธิบายความหมายให้เรารู้ได้ จะได้สวมเสื้อสีม่วง มีสร้อยทองคำคล้องคอ และเป็นผู้ปกครองลำดับที่สามในราชอาณาจักร”
17Da fing Daniel an und redete vor dem König: Behalte deine Gaben selbst und gib dein Geschenk einem andern; ich will dennoch die Schrift dem König lesen und anzeigen, was sie bedeutet.
17ดาเนียลทูลตอบกษัตริย์ว่า “ขอพระองค์เก็บของขวัญไว้ และมอบรางวัลให้คนอื่นเถิด ถึงอย่างไร ข้าพเจ้าจะอ่านตัวหนังสือให้กษัตริย์ฟัง และอธิบายความหมายให้รู้
18Herr König, Gott der Höchste hat deinem Vater, Nebukadnezar, Königreich, Macht, Ehre und Herrlichkeit gegeben.
18“ข้าแต่กษัตริย์ พระเจ้าผู้สูงสุดมอบราชอาณาจักร ความยิ่งใหญ่ ความรุ่งโรจน์ และเกียรติยศแก่เนบูคัดเนสซาร์ บิดาของพระองค์
19Und vor solcher Macht, die ihm gegeben war, fürchteten sich vor ihm alle Völker, Leute und Zungen. Er tötete wen er wollte; er ließ leben, wen er wollte; er erhöhte, wen er wollte; er demütigt, wen er wollte.
19เพราะความยิ่งใหญ่ที่พระเจ้าให้ คนทุกชนชาติ ทุกเชื้อชาติ ทุกภาษา จึงตัวสั่นด้วยความกลัวต่อหน้าเนบูคัดเนสซาร์ พระองค์อยากฆ่าใครก็ฆ่า อยากไว้ชีวิตใครก็ไว้ อยากยกใครขึ้นก็ยก อยากลดใครลงก็ลด
20Da sich aber sein Herz erhob und er stolz und hochmütig ward, ward er vom königlichen Stuhl gestoßen und verlor seine Ehre
20แต่เมื่อใจหยิ่งผยองและแข็งกระด้างจนประพฤติตนอย่างยโส พระองค์ถูกปลดจากบัลลังก์ และถูกพรากความรุ่งโรจน์ไป
21und ward verstoßen von den Leuten hinweg, und sein Herz ward gleich den Tieren, und er mußte bei dem Wild laufen und fraß Gras wie Ochsen, und sein Leib lag unterm Tau des Himmels, und er ward naß, bis daß er lernte, daß Gott der Höchste Gewalt hat über der Menschen Königreiche und gibt sie, wem er will.
21พระองค์ถูกขับไล่จากหมู่มนุษย์ จิตใจกลายเป็นเหมือนสัตว์ ไปอยู่กับลาป่า ต้องกินหญ้าเหมือนวัว ร่างกายเปียกน้ำค้างจากฟ้า จนรู้ว่าพระเจ้าผู้สูงสุดปกครองอาณาจักรของมนุษย์ และตั้งใครให้ปกครองก็ได้ตามที่ต้องการ
22Und du, Belsazer, sein Sohn, hast dein Herz nicht gedemütigt, ob du wohl solches alles weißt,
22“แต่เบลชัสซาร์ พระองค์ผู้เป็นบุตร ไม่ยอมถ่อมใจ แม้จะรู้เรื่องทั้งหมดนี้
23sondern hast dich wider den HERRN des Himmels erhoben, und die Gefäße seines Hauses hat man vor dich bringen müssen, und du, deine Gewaltigen, deine Weiber und deine Kebsweiber habt daraus getrunken, dazu die silbernen, goldenen, ehernen, eisernen, hölzernen und steinernen Götter gelobt, die weder sehen noch hören noch fühlen; den Gott aber, der deinen Odem und alle deine Wege in seiner Hand hat, hast du nicht geehrt.
23กลับยกตนต่อต้านเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์ พระองค์ให้นำภาชนะจากพระวิหารของพระเจ้ามา แล้วพระองค์ ขุนนาง มเหสี และนางสนม ใช้ดื่มเหล้าองุ่น พระองค์สรรเสริญเทพเจ้าที่ทำด้วยเงิน ทองคำ ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก ไม้ และหิน ซึ่งมองไม่เห็น ไม่ได้ยิน และไม่รู้อะไร แต่ไม่ถวายเกียรติแด่พระเจ้าผู้กุมลมหายใจของพระองค์ไว้ และผู้เป็นเจ้าของทุกหนทางในชีวิตของพระองค์
24Darum ist von ihm gesandt diese Hand und diese Schrift, die da verzeichnet steht.
24พระเจ้าจึงส่งส่วนของมือนั้นมา และเขียนข้อความนี้ไว้
25Das aber ist die Schrift, allda verzeichnet: Mene, mene, Tekel, U-pharsin.
25“ข้อความที่เขียนคือ ‘เมเน เมเน เทเคล อูฟาร์ซิน’
26Und sie bedeutet dies: Mene, das ist Gott hat dein Königreich gezählt und vollendet.
26“ความหมายมีดังนี้ เมเน คือ พระเจ้านับวาระของราชอาณาจักรของพระองค์ และทำให้สิ้นสุดลงแล้ว
27Tekel, das ist: man hat dich in einer Waage gewogen und zu leicht gefunden.
27เทเคล คือ พระองค์ถูกชั่งบนตาชั่ง และพบว่าน้ำหนักขาดไป
28Peres, das ist: dein Königreich ist zerteilt und den Medern und Persern gegeben.
28เปเรส คือ ราชอาณาจักรของพระองค์ถูกแบ่ง และมอบให้ชาวมีเดียกับชาวเปอร์เซีย”
29Da befahl Belsazer, daß man Daniel mit Purpur kleiden sollte und ihm eine goldene Kette an den Hals geben, und ließ ihm verkündigen, daß er der dritte Herr sei im Königreich.
29เบลชัสซาร์จึงทรงออกคำสั่ง พวกเขาให้ดาเนียลสวมเสื้อสีม่วง คล้องสร้อยทองคำให้ และประกาศว่าเขาจะเป็นผู้ปกครองลำดับที่สามในราชอาณาจักร
30Aber in derselben Nacht ward der Chaldäer König Belsazer getötet.
30คืนนั้น เบลชัสซาร์ กษัตริย์ชาวเคลเดีย ถูกฆ่าตาย
31[6:1] Und Darius aus Medien nahm das Reich ein, da er zweiundsechzig Jahre alt war.
31ดาริอัสชาวมีเดียได้รับราชอาณาจักร ขณะมีพระชนมายุประมาณหกสิบสองปี
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.