Daniel 6
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Und Darius sah es für gut an, daß er über das ganze Königreich setzte hundertzwanzig Landvögte.
1ดาริอัสทรงเห็นชอบให้แต่งตั้งเจ้าเมืองหนึ่งร้อยยี่สิบคน ปกครองทั่วราชอาณาจักร
2Über diese setzte er drei Fürsten, deren einer Daniel war, welchen die Landvögte sollten Rechnung tun, daß der König keinen Schaden litte.
2และแต่งตั้งผู้กำกับดูแลสามคนเหนือเจ้าเมืองเหล่านั้น ดาเนียลเป็นคนหนึ่งในสามคนนี้ เจ้าเมืองต้องรายงานต่อพวกเขา เพื่อกษัตริย์จะไม่เสียประโยชน์
3Daniel aber übertraf die Fürsten und Landvögte alle, denn es war ein hoher Geist in ihm; darum gedachte der König, ihn über das ganze Königreich zu setzen.
3ดาเนียลโดดเด่นกว่าผู้กำกับดูแลและเจ้าเมืองคนอื่นๆ เพราะมีความสามารถเป็นเลิศ กษัตริย์จึงทรงคิดจะแต่งตั้งเขาให้ดูแลราชอาณาจักรทั้งหมด
4Derhalben trachteten die Fürsten und Landvögte darnach, wie sie eine Sache an Daniel fänden, die wider das Königreich wäre. Aber sie konnten keine Sache noch Übeltat finden; denn er war treu, daß man ihm keine Schuld noch Übeltat an ihm finden mochte.
4ผู้กำกับดูแลและเจ้าเมืองจึงพยายามหาเรื่องกล่าวหาดาเนียลเกี่ยวกับงานปกครอง แต่หาเหตุหรือความผิดไม่ได้ เพราะเขาซื่อสัตย์ ไม่มีข้อบกพร่องหรือความผิดใดให้พบ
5Da sprachen die Männer: Wir werden keine Sache an Daniel finden außer seinem Gottesdienst.
5คนเหล่านั้นพูดกันว่า “พวกเราคงหาเรื่องกล่าวหาดาเนียลคนนี้ไม่ได้ นอกจากจะหาเรื่องเกี่ยวกับกฎของพระเจ้าที่เขานับถือ”
6Da kamen die Fürsten und Landvögte zuhauf vor den König und sprachen zu ihm also: Der König Darius lebe ewiglich!
6ผู้กำกับดูแลและเจ้าเมืองเหล่านี้รวมกันไปเข้าเฝ้ากษัตริย์ แล้วกล่าวว่า “กษัตริย์ดาริอัส ขอพระองค์ทรงพระเจริญตลอดไป!
7Es haben die Fürsten des Königreichs, die Herren, die Landvögte, die Räte und Hauptleute alle Gedacht, daß man einen königlichen Befehl soll ausgehen lassen und ein strenges Gebot stellen, daß, wer in dreißig Tagen etwas bitten wird von irgend einem Gott oder Menschen außer dir, König, allein, solle zu den Löwen in den Graben geworfen werden.
7ผู้กำกับดูแลราชอาณาจักร รองเจ้าเมือง เจ้าเมือง ที่ปรึกษา และผู้ว่าการทุกคน ได้ปรึกษากัน เห็นควรให้กษัตริย์ออกข้อกำหนดและคำสั่งที่เด็ดขาดว่า ตลอดสามสิบวัน ใครขอสิ่งใดจากเทพเจ้าหรือมนุษย์คนใดนอกจากพระองค์ จะต้องถูกโยนลงในถ้ำสิงโต
8Darum, lieber König, sollst du solch Gebot bestätigen und dich unterschreiben, auf daß es nicht geändert werde, nach dem Rechte der Meder und Perser, welches niemand aufheben darf.
8ข้าแต่กษัตริย์ ขอออกคำสั่งและลงนามในหนังสือ เพื่อจะเปลี่ยนแปลงไม่ได้ ตามกฎหมายของชาวมีเดียและชาวเปอร์เซียที่แก้ไขไม่ได้”
9Also unterschrieb sich der König Darius.
9กษัตริย์ดาริอัสจึงทรงลงนามในหนังสือและคำสั่งนั้น
10Als nun Daniel erfuhr, daß solch Gebot unterschrieben wäre, ging er hinein in sein Haus (er hatte aber an seinem Söller offene Fenster gegen Jerusalem); und er fiel des Tages dreimal auf seine Kniee, betete, lobte und dankte seinem Gott, wie er denn bisher zu tun pflegte.
10เมื่อดาเนียลรู้ว่ามีการลงนามในหนังสือแล้ว เขากลับบ้าน ห้องของเขาเปิดหน้าต่างหันไปทางเยรูซาเล็ม เขาคุกเข่าอธิษฐานและขอบคุณพระเจ้าวันละสามครั้ง อย่างที่เคยทำมา
11Da kamen diese Männer zuhauf und fanden Daniel beten und flehen vor seinem Gott.
11คนเหล่านั้นรวมกันมา พบดาเนียลกำลังวิงวอนขอความช่วยเหลือจากพระเจ้าของเขา
12Und traten hinzu und redeten mit dem König von dem königlichen Gebot: Herr König, hast du nicht ein Gebot unterschrieben, daß, wer in dreißig Tagen etwas bitten würde von irgend einem Gott oder Menschen außer dir, König, allein, solle zu den Löwen in den Graben geworfen werden? Der König antwortete und sprach: Es ist wahr, und das Recht der Meder und Perser soll niemand aufheben.
12พวกเขาจึงไปเข้าเฝ้ากษัตริย์ ทูลถามเรื่องคำสั่งว่า “พระองค์ทรงลงนามในคำสั่งว่า ตลอดสามสิบวัน ใครขอสิ่งใดจากเทพเจ้าหรือมนุษย์คนใดนอกจากพระองค์ จะต้องถูกโยนลงในถ้ำสิงโต ไม่ใช่หรือ?” กษัตริย์ตรัสตอบว่า “จริง ตามกฎหมายของชาวมีเดียและชาวเปอร์เซียที่แก้ไขไม่ได้”
13Sie antworteten und sprachen vor dem König: Daniel, der Gefangenen aus Juda einer, der achtet weder dich noch dein Gebot, das du verzeichnet hast; denn er betet des Tages dreimal.
13พวกเขาทูลกษัตริย์ว่า “ดาเนียล คนหนึ่งในหมู่เชลยจากยูดาห์ ไม่เคารพพระองค์และคำสั่งที่พระองค์ทรงลงนาม แต่ยังวิงวอนวันละสามครั้ง”
14Da der König solches hörte, ward er sehr betrübt und tat großen Fleiß, daß er Daniel erlöste, und mühte sich bis die Sonne unterging, daß er ihn errettete.
14เมื่อกษัตริย์ทรงได้ยิน ก็ไม่สบายพระทัยอย่างยิ่ง ตั้งใจจะช่วยดาเนียลให้พ้นภัย และพยายามช่วยเขาจนดวงอาทิตย์ตก
15Aber die Männer kamen zuhauf zu dem König und sprachen zu ihm: Du weißt, Herr König, daß der Meder und Perser Recht ist, daß alle Gebote und Befehle, so der König beschlossen hat, sollen unverändert bleiben.
15คนเหล่านั้นรวมกันไปเข้าเฝ้ากษัตริย์อีก และทูลว่า “ข้าแต่กษัตริย์ ขอรู้ไว้ว่า ตามกฎหมายของชาวมีเดียและชาวเปอร์เซีย คำสั่งหรือข้อกำหนดที่กษัตริย์ออกไว้แล้ว เปลี่ยนแปลงไม่ได้”
16Da befahl der König, daß man Daniel herbrächte; und sie warfen ihn zu den Löwen in den Graben. Der König aber sprach zu Daniel: Dein Gott, dem du ohne Unterlaß dienst, der helfe dir!
16กษัตริย์จึงทรงออกคำสั่ง พวกเขานำดาเนียลไปโยนลงในถ้ำสิงโต กษัตริย์ตรัสกับดาเนียลว่า “พระเจ้าที่เจ้ารับใช้อยู่เสมอจะช่วยเจ้าให้รอด”
17Und sie brachten einen Stein, den legten sie vor die Tür am Graben; den versiegelte der König mit seinem eigenen Ring und mit dem Ring der Gewaltigen, auf daß nichts anderes mit Daniel geschähe.
17พวกเขานำหินมาปิดปากถ้ำ กษัตริย์ประทับตราด้วยแหวนตราของพระองค์และของขุนนาง เพื่อจะไม่มีใครเปลี่ยนแปลงสิ่งที่กำหนดไว้กับดาเนียล
18Und der König ging weg in seine Burg und blieb ungegessen und ließ auch kein Essen vor sich bringen, konnte auch nicht schlafen.
18แล้วกษัตริย์เสด็จกลับวัง ทรงอดอาหารตลอดคืน ไม่มีใครนำเครื่องดนตรีมาถวาย และบรรทมไม่หลับ
19Des Morgens früh, da der Tag anbrach, stand der König auf und ging eilend zum Graben, da die Löwen waren.
19เช้าตรู่ กษัตริย์ทรงลุกขึ้นและรีบเสด็จไปที่ถ้ำสิงโต
20Und als er zum Graben kam rief er Daniel mit kläglicher Stimme. Und der König sprach zu Daniel: Daniel, du Knecht des lebendigen Gottes, hat dich auch dein Gott, dem du ohne Unterlaß dienst, können vor den Löwen erlösen?
20เมื่อเข้าใกล้ถ้ำที่ดาเนียลอยู่ พระองค์ตรัสเรียกด้วยน้ำเสียงร้อนพระทัยว่า “ดาเนียล ผู้รับใช้ของพระเจ้าผู้มีชีวิต พระเจ้าที่เจ้ารับใช้อยู่เสมอ ช่วยเจ้าให้พ้นจากสิงโตได้หรือไม่?”
21Daniel aber redete mit dem König: Der König lebe ewiglich!
21ดาเนียลทูลตอบว่า “ขอพระองค์ทรงพระเจริญตลอดไป!
22Mein Gott hat seinen Engel gesandt, der den Löwen den Rachen zugehalten hat, daß sie mir kein Leid getan haben; denn vor ihm bin ich unschuldig erfunden; so habe ich auch wider dich, Herr König, nichts getan.
22พระเจ้าของข้าพเจ้าส่งทูตสวรรค์มา และปิดปากสิงโต พวกมันจึงไม่ทำร้ายข้าพเจ้า เพราะพระองค์พบว่าข้าพเจ้าไม่มีความผิด และข้าแต่กษัตริย์ ข้าพเจ้าก็ไม่ได้ทำอันตรายใดต่อพระองค์”
23Da ward der König sehr froh und hieß Daniel aus dem Graben ziehen. Und sie zogen Daniel aus dem Graben, und man spürte keinen Schaden an ihm; denn er hatte seinem Gott vertraut.
23กษัตริย์ทรงดีพระทัยอย่างยิ่ง สั่งให้ยกดาเนียลขึ้นจากถ้ำ พวกเขาจึงยกดาเนียลขึ้นมา ไม่พบอันตรายใดในตัวเขา เพราะเขาวางใจในพระเจ้าของตน
24Da hieß er die Männer, so Daniel verklagt hatten, herbringen und zu den Löwen in den Graben werfen samt ihren Weibern und Kindern. Und ehe sie auf den Boden hinabkamen, ergriffen sie die Löwen und zermalmten alle ihre Gebeine.
24กษัตริย์ทรงสั่งให้นำคนที่กล่าวหาดาเนียลมา แล้วโยนพวกเขาลงในถ้ำสิงโต พร้อมกับลูกและภรรยา ก่อนจะถึงก้นถ้ำ สิงโตก็ตะปบพวกเขาและกัดกระดูกทุกชิ้นจนแตก
25Da ließ der König Darius schreiben allen Völkern, Leuten und Zungen auf der ganzen Erde: “Viel Friede zuvor!
25กษัตริย์ดาริอัสทรงเขียนถึงคนทุกชนชาติ ทุกเชื้อชาติ ทุกภาษา ที่อาศัยอยู่ทั่วโลกว่า “ขอให้สันติสุขของพวกท่านเพิ่มพูนยิ่งขึ้น
26Das ist mein Befehl, daß man in der ganzen Herrschaft meines Königreiches den Gott Daniels fürchten und scheuen soll. Denn er ist der lebendige Gott, der ewiglich bleibt, und sein Königreich ist unvergänglich, und seine Herrschaft hat kein Ende.
26“เราสั่งให้ผู้คนทั่วราชอาณาจักรของเราตัวสั่นและเกรงกลัวพระเจ้าของดาเนียล “เพราะพระองค์เป็นพระเจ้าผู้มีชีวิต และมั่นคงตลอดไป อาณาจักรของพระองค์ไม่มีวันถูกทำลาย อำนาจปกครองของพระองค์จะดำรงอยู่จนถึงที่สุด
27Er ist ein Erlöser und Nothelfer, und er tut Zeichen und Wunder im Himmel und auf Erden. Der hat Daniel von den Löwen erlöst.”
27พระองค์ช่วยให้รอดและช่วยให้พ้นภัย ทำให้เกิดสัญญาณและสิ่งอัศจรรย์ทั้งในฟ้าสวรรค์และบนแผ่นดิน พระองค์ช่วยดาเนียลให้พ้นจากอำนาจของสิงโต”
28Und Daniel ward gewaltig im Königreich des Darius und auch im Königreich des Kores, des Persers.
28ดาเนียลรุ่งเรืองในรัชกาลดาริอัส และในรัชกาลไซรัสชาวเปอร์เซีย
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.