Daniel 6
World English BibleTranslation
World English Bible
Freedom Bible (Thai)
1It pleased Darius to set over the kingdom one hundred twenty local governors, who should be throughout the whole kingdom;
1ดาริอัสทรงเห็นชอบให้แต่งตั้งเจ้าเมืองหนึ่งร้อยยี่สิบคน ปกครองทั่วราชอาณาจักร
2and over them three presidents, of whom Daniel was one, that these local governors might give account to them, and that the king should suffer no loss.
2และแต่งตั้งผู้กำกับดูแลสามคนเหนือเจ้าเมืองเหล่านั้น ดาเนียลเป็นคนหนึ่งในสามคนนี้ เจ้าเมืองต้องรายงานต่อพวกเขา เพื่อกษัตริย์จะไม่เสียประโยชน์
3Then this Daniel was distinguished above the presidents and the local governors, because an excellent spirit was in him; and the king thought to set him over the whole realm.
3ดาเนียลโดดเด่นกว่าผู้กำกับดูแลและเจ้าเมืองคนอื่นๆ เพราะมีความสามารถเป็นเลิศ กษัตริย์จึงทรงคิดจะแต่งตั้งเขาให้ดูแลราชอาณาจักรทั้งหมด
4Then the presidents and the local governors sought to find occasion against Daniel as touching the kingdom; but they could find no occasion or fault, because he was faithful. There wasn’t any error or fault found in him.
4ผู้กำกับดูแลและเจ้าเมืองจึงพยายามหาเรื่องกล่าวหาดาเนียลเกี่ยวกับงานปกครอง แต่หาเหตุหรือความผิดไม่ได้ เพราะเขาซื่อสัตย์ ไม่มีข้อบกพร่องหรือความผิดใดให้พบ
5Then these men said, “We won’t find any occasion against this Daniel, unless we find it against him concerning the law of his God.”
5คนเหล่านั้นพูดกันว่า “พวกเราคงหาเรื่องกล่าวหาดาเนียลคนนี้ไม่ได้ นอกจากจะหาเรื่องเกี่ยวกับกฎของพระเจ้าที่เขานับถือ”
6Then these presidents and local governors assembled together to the king, and said this to him, “King Darius, live forever!
6ผู้กำกับดูแลและเจ้าเมืองเหล่านี้รวมกันไปเข้าเฝ้ากษัตริย์ แล้วกล่าวว่า “กษัตริย์ดาริอัส ขอพระองค์ทรงพระเจริญตลอดไป!
7All the presidents of the kingdom, the deputies and the local governors, the counselors and the governors, have consulted together to establish a royal statute and to make a strong decree, that whoever asks a petition of any god or man for thirty days, except of you, O king, he shall be cast into the den of lions.
7ผู้กำกับดูแลราชอาณาจักร รองเจ้าเมือง เจ้าเมือง ที่ปรึกษา และผู้ว่าการทุกคน ได้ปรึกษากัน เห็นควรให้กษัตริย์ออกข้อกำหนดและคำสั่งที่เด็ดขาดว่า ตลอดสามสิบวัน ใครขอสิ่งใดจากเทพเจ้าหรือมนุษย์คนใดนอกจากพระองค์ จะต้องถูกโยนลงในถ้ำสิงโต
8Now, O king, establish the decree and sign the writing, that it not be changed, according to the law of the Medes and Persians, which doesn’t alter.”
8ข้าแต่กษัตริย์ ขอออกคำสั่งและลงนามในหนังสือ เพื่อจะเปลี่ยนแปลงไม่ได้ ตามกฎหมายของชาวมีเดียและชาวเปอร์เซียที่แก้ไขไม่ได้”
9Therefore King Darius signed the writing and the decree.
9กษัตริย์ดาริอัสจึงทรงลงนามในหนังสือและคำสั่งนั้น
10When Daniel knew that the writing was signed, he went into his house (now his windows were open in his room toward Jerusalem) and he kneeled on his knees three times a day, and prayed, and gave thanks before his God, as he did before.
10เมื่อดาเนียลรู้ว่ามีการลงนามในหนังสือแล้ว เขากลับบ้าน ห้องของเขาเปิดหน้าต่างหันไปทางเยรูซาเล็ม เขาคุกเข่าอธิษฐานและขอบคุณพระเจ้าวันละสามครั้ง อย่างที่เคยทำมา
11Then these men assembled together, and found Daniel making petition and supplication before his God.
11คนเหล่านั้นรวมกันมา พบดาเนียลกำลังวิงวอนขอความช่วยเหลือจากพระเจ้าของเขา
12Then they came near, and spoke before the king concerning the king’s decree: “Haven’t you signed a decree that every man who makes a petition to any god or man within thirty days, except to you, O king, shall be cast into the den of lions?” The king answered, “This thing is true, according to the law of the Medes and Persians, which doesn’t alter.”
12พวกเขาจึงไปเข้าเฝ้ากษัตริย์ ทูลถามเรื่องคำสั่งว่า “พระองค์ทรงลงนามในคำสั่งว่า ตลอดสามสิบวัน ใครขอสิ่งใดจากเทพเจ้าหรือมนุษย์คนใดนอกจากพระองค์ จะต้องถูกโยนลงในถ้ำสิงโต ไม่ใช่หรือ?” กษัตริย์ตรัสตอบว่า “จริง ตามกฎหมายของชาวมีเดียและชาวเปอร์เซียที่แก้ไขไม่ได้”
13Then they answered and said before the king, “That Daniel, who is of the children of the captivity of Judah, doesn’t respect you, O king, nor the decree that you have signed, but makes his petition three times a day.”
13พวกเขาทูลกษัตริย์ว่า “ดาเนียล คนหนึ่งในหมู่เชลยจากยูดาห์ ไม่เคารพพระองค์และคำสั่งที่พระองค์ทรงลงนาม แต่ยังวิงวอนวันละสามครั้ง”
14Then the king, when he heard these words, was very displeased, and set his heart on Daniel to deliver him; and he labored until the going down of the sun to rescue him.
14เมื่อกษัตริย์ทรงได้ยิน ก็ไม่สบายพระทัยอย่างยิ่ง ตั้งใจจะช่วยดาเนียลให้พ้นภัย และพยายามช่วยเขาจนดวงอาทิตย์ตก
15Then these men assembled together to the king, and said to the king, “Know, O king, that it is a law of the Medes and Persians, that no decree nor statute which the king establishes may be changed.”
15คนเหล่านั้นรวมกันไปเข้าเฝ้ากษัตริย์อีก และทูลว่า “ข้าแต่กษัตริย์ ขอรู้ไว้ว่า ตามกฎหมายของชาวมีเดียและชาวเปอร์เซีย คำสั่งหรือข้อกำหนดที่กษัตริย์ออกไว้แล้ว เปลี่ยนแปลงไม่ได้”
16Then the king commanded, and they brought Daniel and cast him into the den of lions. The king spoke and said to Daniel, “Your God whom you serve continually, he will deliver you.”
16กษัตริย์จึงทรงออกคำสั่ง พวกเขานำดาเนียลไปโยนลงในถ้ำสิงโต กษัตริย์ตรัสกับดาเนียลว่า “พระเจ้าที่เจ้ารับใช้อยู่เสมอจะช่วยเจ้าให้รอด”
17A stone was brought, and laid on the mouth of the den; and the king sealed it with his own signet, and with the signet of his lords; that nothing might be changed concerning Daniel.
17พวกเขานำหินมาปิดปากถ้ำ กษัตริย์ประทับตราด้วยแหวนตราของพระองค์และของขุนนาง เพื่อจะไม่มีใครเปลี่ยนแปลงสิ่งที่กำหนดไว้กับดาเนียล
18Then the king went to his palace, and passed the night fasting. No musical instruments were brought before him; and his sleep fled from him.
18แล้วกษัตริย์เสด็จกลับวัง ทรงอดอาหารตลอดคืน ไม่มีใครนำเครื่องดนตรีมาถวาย และบรรทมไม่หลับ
19Then the king arose very early in the morning, and went in haste to the den of lions.
19เช้าตรู่ กษัตริย์ทรงลุกขึ้นและรีบเสด็จไปที่ถ้ำสิงโต
20When he came near to Daniel in the den, he cried with a troubled voice. The king spoke and said to Daniel, “Daniel, servant of the living God, is your God, whom you serve continually, able to deliver you from the lions?”
20เมื่อเข้าใกล้ถ้ำที่ดาเนียลอยู่ พระองค์ตรัสเรียกด้วยน้ำเสียงร้อนพระทัยว่า “ดาเนียล ผู้รับใช้ของพระเจ้าผู้มีชีวิต พระเจ้าที่เจ้ารับใช้อยู่เสมอ ช่วยเจ้าให้พ้นจากสิงโตได้หรือไม่?”
21Then Daniel said to the king, “O king, live forever!
21ดาเนียลทูลตอบว่า “ขอพระองค์ทรงพระเจริญตลอดไป!
22My God has sent his angel, and has shut the lions’ mouths, and they have not hurt me, because innocence was found in me before him; and also before you, O king, I have done no harm.”
22พระเจ้าของข้าพเจ้าส่งทูตสวรรค์มา และปิดปากสิงโต พวกมันจึงไม่ทำร้ายข้าพเจ้า เพราะพระองค์พบว่าข้าพเจ้าไม่มีความผิด และข้าแต่กษัตริย์ ข้าพเจ้าก็ไม่ได้ทำอันตรายใดต่อพระองค์”
23Then the king was exceedingly glad, and commanded that they should take Daniel up out of the den. So Daniel was taken up out of the den, and no kind of harm was found on him, because he had trusted in his God.
23กษัตริย์ทรงดีพระทัยอย่างยิ่ง สั่งให้ยกดาเนียลขึ้นจากถ้ำ พวกเขาจึงยกดาเนียลขึ้นมา ไม่พบอันตรายใดในตัวเขา เพราะเขาวางใจในพระเจ้าของตน
24The king commanded, and they brought those men who had accused Daniel, and they cast them into the den of lions—them, their children, and their wives; and the lions mauled them, and broke all their bones in pieces before they came to the bottom of the den.
24กษัตริย์ทรงสั่งให้นำคนที่กล่าวหาดาเนียลมา แล้วโยนพวกเขาลงในถ้ำสิงโต พร้อมกับลูกและภรรยา ก่อนจะถึงก้นถ้ำ สิงโตก็ตะปบพวกเขาและกัดกระดูกทุกชิ้นจนแตก
25Then King Darius wrote to all the peoples, nations, and languages who dwell in all the earth: “Peace be multiplied to you.
25กษัตริย์ดาริอัสทรงเขียนถึงคนทุกชนชาติ ทุกเชื้อชาติ ทุกภาษา ที่อาศัยอยู่ทั่วโลกว่า “ขอให้สันติสุขของพวกท่านเพิ่มพูนยิ่งขึ้น
26“I make a decree that in all the dominion of my kingdom men tremble and fear before the God of Daniel. “For he is the living God, and steadfast forever. His kingdom is that which will not be destroyed. His dominion will be even to the end.
26“เราสั่งให้ผู้คนทั่วราชอาณาจักรของเราตัวสั่นและเกรงกลัวพระเจ้าของดาเนียล “เพราะพระองค์เป็นพระเจ้าผู้มีชีวิต และมั่นคงตลอดไป อาณาจักรของพระองค์ไม่มีวันถูกทำลาย อำนาจปกครองของพระองค์จะดำรงอยู่จนถึงที่สุด
27He delivers and rescues. He works signs and wonders in heaven and in earth, who has delivered Daniel from the power of the lions.”
27พระองค์ช่วยให้รอดและช่วยให้พ้นภัย ทำให้เกิดสัญญาณและสิ่งอัศจรรย์ทั้งในฟ้าสวรรค์และบนแผ่นดิน พระองค์ช่วยดาเนียลให้พ้นจากอำนาจของสิงโต”
28So this Daniel prospered in the reign of Darius and in the reign of Cyrus the Persian.
28ดาเนียลรุ่งเรืองในรัชกาลดาริอัส และในรัชกาลไซรัสชาวเปอร์เซีย
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.