דניאל 5
Westminster Leningrad Codex (Hebrew Old Testament)Original language
Westminster Leningrad Codex (Hebrew Old Testament)
Freedom Bible (Thai)
1בֵּלְשַׁאצַּ֣ר מַלְכָּ֗א עֲבַד֙ לְחֶ֣ם רַ֔ב לְרַבְרְבָנ֖וֹהִי אֲלַ֑ף וְלָקֳבֵ֥ל אַלְפָּ֖א חַמְרָ֥א שָׁתֵֽה׃
1กษัตริย์เบลชัสซาร์ทรงจัดงานเลี้ยงใหญ่ให้ขุนนางหนึ่งพันคน และทรงดื่มเหล้าองุ่นต่อหน้าคนทั้งพัน
2בֵּלְשַׁאצַּ֞ר אֲמַ֣ר ׀ בִּטְעֵ֣ם חַמְרָ֗א לְהַיְתָיָה֙ לְמָאנֵי֙ דַּהֲבָ֣א וְכַסְפָּ֔א דִּ֤י הַנְפֵּק֙ נְבוּכַדְנֶצַּ֣ר אֲב֔וּהִי מִן־הֵיכְלָ֖א דִּ֣י בִירוּשְׁלֶ֑ם וְיִשְׁתּ֣וֹן בְּה֗וֹן מַלְכָּא֙ וְרַבְרְבָנ֔וֹהִי שֵׁגְלָתֵ֖הּ וּלְחֵנָתֵֽהּ׃
2ขณะเสวยเหล้าองุ่น เบลชัสซาร์ทรงสั่งให้นำภาชนะทองคำและเงินที่เนบูคัดเนสซาร์ บิดาของพระองค์ ยึดมาจากพระวิหารในเยรูซาเล็มมา เพื่อกษัตริย์ ขุนนาง มเหสี และนางสนม จะใช้ดื่ม
3בֵּאדַ֗יִן הַיְתִיו֙ מָאנֵ֣י דַהֲבָ֔א דִּ֣י הַנְפִּ֗קוּ מִן־הֵֽיכְלָ֛א דִּֽי־בֵ֥ית אֱלָהָ֖א דִּ֣י בִירֽוּשְׁלֶ֑ם וְאִשְׁתִּ֣יו בְּה֗וֹן מַלְכָּא֙ וְרַבְרְבָנ֔וֹהִי שֵׁגְלָתֵ֖הּ וּלְחֵנָתֵֽהּ׃
3พวกเขาจึงนำภาชนะทองคำที่ยึดมาจากพระวิหารของพระเจ้าในเยรูซาเล็มมา กษัตริย์ ขุนนาง มเหสี และนางสนม ใช้ภาชนะเหล่านั้นดื่ม
4אִשְׁתִּ֖יו חַמְרָ֑א וְ֠שַׁבַּחוּ לֵֽאלָהֵ֞י דַּהֲבָ֧א וְכַסְפָּ֛א נְחָשָׁ֥א פַרְזְלָ֖א אָעָ֥א וְאַבְנָֽא׃
4พวกเขาดื่มเหล้าองุ่นและสรรเสริญเทพเจ้าที่ทำด้วยทองคำ เงิน ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก ไม้ และหิน
5בַּהּ־שַׁעֲתָ֗ה נפקו אֶצְבְּעָן֙ דִּ֣י יַד־אֱנָ֔שׁ וְכָֽתְבָן֙ לָקֳבֵ֣ל נֶבְרַשְׁתָּ֔א עַל־גִּירָ֕א דִּֽי־כְתַ֥ל הֵיכְלָ֖א דִּ֣י מַלְכָּ֑א וּמַלְכָּ֣א חָזֵ֔ה פַּ֥ס יְדָ֖ה דִּ֥י כָתְבָֽה׃
5ทันใดนั้น นิ้วมือของมนุษย์ปรากฏขึ้น เขียนลงบนปูนฉาบผนังวังของกษัตริย์ใกล้เชิงตะเกียง กษัตริย์ทอดพระเนตรเห็นส่วนของมือที่กำลังเขียน
6אֱדַ֤יִן מַלְכָּא֙ זִיוֺ֣הִי שְׁנ֔וֹהִי וְרַעיֹנֹ֖הִי יְבַהֲלוּנֵּ֑הּ וְקִטְרֵ֤י חַרְצֵהּ֙ מִשְׁתָּרַ֔יִן וְאַ֨רְכֻבָּתֵ֔הּ דָּ֥א לְדָ֖א נָֽקְשָֽׁן׃
6พระพักตร์ของกษัตริย์เปลี่ยนไป ทรงว้าวุ่นพระทัยด้วยความคิดและตกใจจนขาอ่อน เข่ากระทบกัน
7קָרֵ֤א מַלְכָּא֙ בְּחַ֔יִל לְהֶֽעָלָה֙ לְאָ֣שְׁפַיָּ֔א כשדיא וְגָזְרַיָּ֑א עָנֵ֨ה מַלְכָּ֜א וְאָמַ֣ר ׀ לְחַכִּימֵ֣י בָבֶ֗ל דִּ֣י כָל־אֱ֠נָשׁ דִּֽי־יִקְרֵ֞ה כְּתָבָ֣ה דְנָ֗ה וּפִשְׁרֵהּ֙ יְחַוִּנַּ֔נִי אַרְגְּוָנָ֣א יִלְבַּ֗שׁ והמונכא דִֽי־דַהֲבָא֙ עַֽל־צַוְּארֵ֔הּ וְתַלְתִּ֥י בְמַלְכוּתָ֖א יִשְׁלַֽט׃ ס
7กษัตริย์ตรัสเสียงดังให้เรียกผู้ร่ายคาถา ชาวเคลเดีย และผู้ทำนายมา แล้วตรัสกับนักปราชญ์ของบาบิโลนว่า “ใครอ่านตัวหนังสือนี้และอธิบายความหมายให้เรารู้ได้ จะได้สวมเสื้อสีม่วง มีสร้อยทองคำคล้องคอ และเป็นผู้ปกครองลำดับที่สามในราชอาณาจักร”
8אֱדַ֙יִן֙ עללין כֹּ֖ל חַכִּימֵ֣י מַלְכָּ֑א וְלָֽא־כָהֲלִ֤ין כְּתָבָא֙ לְמִקְרֵ֔א ופשרא לְהוֹדָעָ֥ה לְמַלְכָּֽא׃
8นักปราชญ์ทุกคนของกษัตริย์เข้ามา แต่ไม่มีใครอ่านตัวหนังสือหรืออธิบายความหมายให้กษัตริย์รู้ได้
9אֱ֠דַיִן מַלְכָּ֤א בֵלְשַׁאצַּר֙ שַׂגִּ֣יא מִתְבָּהַ֔ל וְזִיוֺ֖הִי שָׁנַ֣יִן עֲל֑וֹהִי וְרַבְרְבָנ֖וֹהִי מִֽשְׁתַּבְּשִֽׁין׃
9กษัตริย์เบลชัสซาร์ทรงตกใจอย่างยิ่ง พระพักตร์เปลี่ยนไป ขุนนางทั้งหลายก็สับสน
10מַלְכְּתָ֕א לָקֳבֵ֨ל מִלֵּ֤י מַלְכָּא֙ וְרַבְרְבָנ֔וֹהִי לְבֵ֥ית מִשְׁתְּיָ֖א עללת עֲנָ֨ת מַלְכְּתָ֜א וַאֲמֶ֗רֶת מַלְכָּא֙ לְעָלְמִ֣ין חֱיִ֔י אַֽל־יְבַהֲלוּךְ֙ רַעְיוֹנָ֔ךְ וְזִיוָ֖יךְ אַל־יִשְׁתַּנּֽוֹ׃
10เมื่อได้ยินคำพูดของกษัตริย์และขุนนาง ราชินีเสด็จเข้ามาในห้องจัดเลี้ยงและตรัสว่า “ขอพระองค์ทรงพระเจริญตลอดไป! อย่าทรงว้าวุ่นพระทัยเพราะความคิด และอย่าให้พระพักตร์เปลี่ยนไปเลย
11אִיתַ֨י גְּבַ֜ר בְּמַלְכוּתָ֗ךְ דִּ֠י ר֣וּחַ אֱלָהִ֣ין קַדִּישִׁין֮ בֵּהּ֒ וּבְיוֹמֵ֣י אֲב֗וּךְ נַהִיר֧וּ וְשָׂכְלְתָנ֛וּ וְחָכְמָ֥ה כְּחָכְמַת־אֱלָהִ֖ין הִשְׁתְּכַ֣חַת בֵּ֑הּ וּמַלְכָּ֤א נְבֻֽכַדְנֶצַּר֙ אֲב֔וּךְ רַ֧ב חַרְטֻמִּ֣ין אָֽשְׁפִ֗ין כַּשְׂדָּאִין֙ גָּזְרִ֔ין הֲקִימֵ֖הּ אֲב֥וּךְ מַלְכָּֽא׃
11ในอาณาจักรของพระองค์มีชายคนหนึ่งที่มีวิญญาณของเหล่าเทพเจ้าศักดิ์สิทธิ์อยู่ในตัว ในสมัยบิดาของพระองค์ เขามีความกระจ่าง ความเข้าใจ และปัญญาเหมือนปัญญาของเทพเจ้า กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ บิดาของพระองค์ ใช่แล้ว กษัตริย์ผู้เป็นบิดาของพระองค์ ทรงแต่งตั้งเขาเป็นหัวหน้าผู้ใช้เวทมนตร์ ผู้ร่ายคาถา ชาวเคลเดีย และผู้ทำนาย
12כָּל־קֳבֵ֡ל דִּ֣י ר֣וּחַ ׀ יַתִּירָ֡ה וּמַנְדַּ֡ע וְשָׂכְלְתָנ֡וּ מְפַשַּׁ֣ר חֶלְמִין֩ וַֽאַֽחֲוָיַ֨ת אֲחִידָ֜ן וּמְשָׁרֵ֣א קִטְרִ֗ין הִשְׁתְּכַ֤חַת בֵּהּ֙ בְּדָ֣נִיֵּ֔אל דִּֽי־מַלְכָּ֥א שָׂם־שְׁמֵ֖הּ בֵּלְטְשַׁאצַּ֑ר כְּעַ֛ן דָּנִיֵּ֥אל יִתְקְרֵ֖י וּפִשְׁרָ֥ה יְהַֽחֲוֵֽה׃ פ
12เพราะดาเนียลคนนี้ ซึ่งกษัตริย์ทรงตั้งชื่อว่าเบลเทชัสซาร์ มีความสามารถเป็นเลิศ มีความรู้ความเข้าใจ อธิบายความฝัน ไขปริศนา และคลี่คลายข้อสงสัยได้ จงเรียกดาเนียลมา แล้วเขาจะอธิบายความหมาย”
13בֵּאדַ֙יִן֙ דָּֽנִיֵּ֔אל הֻעַ֖ל קֳדָ֣ם מַלְכָּ֑א עָנֵ֨ה מַלְכָּ֜א וְאָמַ֣ר לְדָנִיֵּ֗אל אנתה ־ה֤וּא דָנִיֵּאל֙ דִּֽי־מִן־בְּנֵ֤י גָלוּתָא֙ דִּ֣י יְה֔וּד דִּ֥י הַיְתִ֛י מַלְכָּ֥א אַ֖בִי מִן־יְהֽוּד׃
13ดาเนียลถูกนำมาต่อหน้ากษัตริย์ กษัตริย์ตรัสถามว่า “เจ้าคือดาเนียล คนหนึ่งในหมู่เชลยจากยูดาห์ ที่กษัตริย์ผู้เป็นบิดาของเรานำมาจากยูดาห์หรือ?
14וְשִׁמְעֵ֣ת עליך דִּ֛י ר֥וּחַ אֱלָהִ֖ין בָּ֑ךְ וְנַהִיר֧וּ וְשָׂכְלְתָנ֛וּ וְחָכְמָ֥ה יַתִּירָ֖ה הִשְׁתְּכַ֥חַת בָּֽךְ׃
14เราได้ยินว่าเจ้ามีวิญญาณของเหล่าเทพเจ้าอยู่ในตัว มีความกระจ่าง ความเข้าใจ และปัญญาเป็นเลิศ
15וּכְעַ֞ן הֻעַ֣לּוּ קָֽדָמַ֗י חַכִּֽימַיָּא֙ אָֽשְׁפַיָּ֔א דִּֽי־כְתָבָ֤ה דְנָה֙ יִקְר֔וֹן וּפִשְׁרֵ֖הּ לְהוֹדָעֻתַ֑נִי וְלָֽא־כָהֲלִ֥ין פְּשַֽׁר־מִלְּתָ֖א לְהַחֲוָיָֽה׃
15ตอนนี้เรานำพวกนักปราชญ์ ผู้ร่ายคาถา มาพบเรา เพื่อให้อ่านตัวหนังสือนี้และอธิบายความหมายให้รู้ แต่พวกเขาอธิบายไม่ได้
16וַאֲנָה֙ שִׁמְעֵ֣ת עליך דִּֽי־תוכל פִּשְׁרִ֛ין לְמִפְשַׁ֖ר וְקִטְרִ֣ין לְמִשְׁרֵ֑א כְּעַ֡ן הֵן֩ תוכל כְּתָבָ֜א לְמִקְרֵ֗א וּפִשְׁרֵהּ֙ לְהוֹדָ֣עֻתַ֔נִי אַרְגְּוָנָ֣א תִלְבַּ֗שׁ והמונכא דִֽי־דַהֲבָא֙ עַֽל־צַוְּארָ֔ךְ וְתַלְתָּ֥א בְמַלְכוּתָ֖א תִּשְׁלַֽט׃ פ
16เราได้ยินว่าเจ้าสามารถอธิบายความหมายและคลี่คลายข้อสงสัยได้ ถ้าเจ้าอ่านตัวหนังสือและอธิบายความหมายให้เรารู้ได้ จะได้สวมเสื้อสีม่วง มีสร้อยทองคำคล้องคอ และเป็นผู้ปกครองลำดับที่สามในราชอาณาจักร”
17בֵּאדַ֜יִן עָנֵ֣ה דָנִיֵּ֗אל וְאָמַר֙ קֳדָ֣ם מַלְכָּ֔א מַתְּנָתָךְ֙ לָ֣ךְ לֶֽהֶוְיָ֔ן וּנְבָ֥זְבְּיָתָ֖ךְ לְאָחֳרָ֣ן הַ֑ב בְּרַ֗ם כְּתָבָא֙ אֶקְרֵ֣א לְמַלְכָּ֔א וּפִשְׁרָ֖א אֲהוֹדְעִנֵּֽהּ׃
17ดาเนียลทูลตอบกษัตริย์ว่า “ขอพระองค์เก็บของขวัญไว้ และมอบรางวัลให้คนอื่นเถิด ถึงอย่างไร ข้าพเจ้าจะอ่านตัวหนังสือให้กษัตริย์ฟัง และอธิบายความหมายให้รู้
18אנתה מַלְכָּ֑א אֱלָהָא֙ עליא מַלְכוּתָ֤א וּרְבוּתָא֙ וִיקָרָ֣א וְהַדְרָ֔ה יְהַ֖ב לִנְבֻכַדְנֶצַּ֥ר אֲבֽוּךְ׃
18“ข้าแต่กษัตริย์ พระเจ้าผู้สูงสุดมอบราชอาณาจักร ความยิ่งใหญ่ ความรุ่งโรจน์ และเกียรติยศแก่เนบูคัดเนสซาร์ บิดาของพระองค์
19וּמִן־רְבוּתָא֙ דִּ֣י יְהַב־לֵ֔הּ כֹּ֣ל עַֽמְמַיָּ֗א אֻמַיָּא֙ וְלִשָּׁ֣נַיָּ֔א הֲו֛וֹ זאעין וְדָחֲלִ֖ין מִן־קֳדָמ֑וֹהִי דִּֽי־הֲוָ֨ה צָבֵ֜א הֲוָ֣א קָטֵ֗ל וְדִֽי־הֲוָ֤ה צָבֵא֙ הֲוָ֣ה מַחֵ֔א וְדִֽי־הֲוָ֤ה צָבֵא֙ הֲוָ֣ה מָרִ֔ים וְדִֽי־הֲוָ֥ה צָבֵ֖א הֲוָ֥ה מַשְׁפִּֽיל׃
19เพราะความยิ่งใหญ่ที่พระเจ้าให้ คนทุกชนชาติ ทุกเชื้อชาติ ทุกภาษา จึงตัวสั่นด้วยความกลัวต่อหน้าเนบูคัดเนสซาร์ พระองค์อยากฆ่าใครก็ฆ่า อยากไว้ชีวิตใครก็ไว้ อยากยกใครขึ้นก็ยก อยากลดใครลงก็ลด
20וּכְדִי֙ רִ֣ם לִבְבֵ֔הּ וְרוּחֵ֖הּ תִּֽקְפַ֣ת לַהֲזָדָ֑ה הָנְחַת֙ מִן־כָּרְסֵ֣א מַלְכוּתֵ֔הּ וִֽיקָרָ֖ה הֶעְדִּ֥יוּ מִנֵּֽהּ׃
20แต่เมื่อใจหยิ่งผยองและแข็งกระด้างจนประพฤติตนอย่างยโส พระองค์ถูกปลดจากบัลลังก์ และถูกพรากความรุ่งโรจน์ไป
21וּמִן־בְּנֵי֩ אֲנָשָׁ֨א טְרִ֜יד וְלִבְבֵ֣הּ ׀ עִם־חֵיוְתָ֣א שוי וְעִם־עֲרָֽדַיָּא֙ מְדוֹרֵ֔הּ עִשְׂבָּ֤א כְתוֹרִין֙ יְטַ֣עֲמוּנֵּ֔הּ וּמִטַּ֥ל שְׁמַיָּ֖א גִּשְׁמֵ֣הּ יִצְטַבַּ֑ע עַ֣ד דִּֽי־יְדַ֗ע דִּֽי־שַׁלִּ֞יט אֱלָהָ֤א עליא בְּמַלְכ֣וּת אֲנָשָׁ֔א וּלְמַן־דִּ֥י יִצְבֵּ֖ה יְהָקֵ֥ים עליה׃
21พระองค์ถูกขับไล่จากหมู่มนุษย์ จิตใจกลายเป็นเหมือนสัตว์ ไปอยู่กับลาป่า ต้องกินหญ้าเหมือนวัว ร่างกายเปียกน้ำค้างจากฟ้า จนรู้ว่าพระเจ้าผู้สูงสุดปกครองอาณาจักรของมนุษย์ และตั้งใครให้ปกครองก็ได้ตามที่ต้องการ
22ואנתה בְּרֵהּ֙ בֵּלְשַׁאצַּ֔ר לָ֥א הַשְׁפֵּ֖לְתְּ לִבְבָ֑ךְ כָּל־קֳבֵ֕ל דִּ֥י כָל־דְּנָ֖ה יְדַֽעְתָּ׃
22“แต่เบลชัสซาร์ พระองค์ผู้เป็นบุตร ไม่ยอมถ่อมใจ แม้จะรู้เรื่องทั้งหมดนี้
23וְעַ֣ל מָרֵֽא־שְׁמַיָּ֣א ׀ הִתְרוֹמַ֡מְתָּ וּלְמָֽאנַיָּ֨א דִֽי־בַיְתֵ֜הּ הַיְתִ֣יו קדמיך ואנתה ורברבניך שֵֽׁגְלָתָ֣ךְ וּלְחֵנָתָךְ֮ חַמְרָא֮ שָׁתַ֣יִן בְּהוֹן֒ וְלֵֽאלָהֵ֣י כַסְפָּֽא־וְ֠דַהֲבָא נְחָשָׁ֨א פַרְזְלָ֜א אָעָ֣א וְאַבְנָ֗א דִּ֠י לָֽא־חָזַ֧יִן וְלָא־שָׁמְעִ֛ין וְלָ֥א יָדְעִ֖ין שַׁבַּ֑חְתָּ וְלֵֽאלָהָ֞א דִּֽי־נִשְׁמְתָ֥ךְ בִּידֵ֛הּ וְכָל־אֹרְחָתָ֥ךְ לֵ֖הּ לָ֥א הַדַּֽרְתָּ׃
23กลับยกตนต่อต้านเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์ พระองค์ให้นำภาชนะจากพระวิหารของพระเจ้ามา แล้วพระองค์ ขุนนาง มเหสี และนางสนม ใช้ดื่มเหล้าองุ่น พระองค์สรรเสริญเทพเจ้าที่ทำด้วยเงิน ทองคำ ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก ไม้ และหิน ซึ่งมองไม่เห็น ไม่ได้ยิน และไม่รู้อะไร แต่ไม่ถวายเกียรติแด่พระเจ้าผู้กุมลมหายใจของพระองค์ไว้ และผู้เป็นเจ้าของทุกหนทางในชีวิตของพระองค์
24בֵּאדַ֙יִן֙ מִן־קֳדָמ֔וֹהִי שְׁלִ֖יַחַ פַּסָּ֣א דִֽי־יְדָ֑א וּכְתָבָ֥א דְנָ֖ה רְשִֽׁים׃
24พระเจ้าจึงส่งส่วนของมือนั้นมา และเขียนข้อความนี้ไว้
25וּדְנָ֥ה כְתָבָ֖א דִּ֣י רְשִׁ֑ים מְנֵ֥א מְנֵ֖א תְּקֵ֥ל וּפַרְסִֽין׃
25“ข้อความที่เขียนคือ ‘เมเน เมเน เทเคล อูฟาร์ซิน’
26דְּנָ֖ה פְּשַֽׁר־מִלְּתָ֑א מְנֵ֕א מְנָֽה־אֱלָהָ֥א מַלְכוּתָ֖ךְ וְהַשְׁלְמַֽהּ׃
26“ความหมายมีดังนี้ เมเน คือ พระเจ้านับวาระของราชอาณาจักรของพระองค์ และทำให้สิ้นสุดลงแล้ว
27תְּקֵ֑ל תְּקִ֥ילְתָּה בְמֹֽאזַנְיָ֖א וְהִשְׁתְּכַ֥חַתְּ חַסִּֽיר׃
27เทเคล คือ พระองค์ถูกชั่งบนตาชั่ง และพบว่าน้ำหนักขาดไป
28פְּרֵ֑ס פְּרִיסַת֙ מַלְכוּתָ֔ךְ וִיהִיבַ֖ת לְמָדַ֥י וּפָרָֽס׃
28เปเรส คือ ราชอาณาจักรของพระองค์ถูกแบ่ง และมอบให้ชาวมีเดียกับชาวเปอร์เซีย”
29בֵּאדַ֣יִן ׀ אֲמַ֣ר בֵּלְשַׁאצַּ֗ר וְהַלְבִּ֤ישׁוּ לְדָֽנִיֵּאל֙ אַרְגְּוָנָ֔א והמונכא דִֽי־דַהֲבָ֖א עַֽל־צַוְּארֵ֑הּ וְהַכְרִ֣זֽוּ עֲל֔וֹהִי דִּֽי־לֶהֱוֵ֥א שַׁלִּ֛יט תַּלְתָּ֖א בְּמַלְכוּתָֽא׃
29เบลชัสซาร์จึงทรงออกคำสั่ง พวกเขาให้ดาเนียลสวมเสื้อสีม่วง คล้องสร้อยทองคำให้ และประกาศว่าเขาจะเป็นผู้ปกครองลำดับที่สามในราชอาณาจักร
30בֵּ֚הּ בְּלֵ֣ילְיָ֔א קְטִ֕יל בֵּלְאשַׁצַּ֖ר מַלְכָּ֥א כשדיא׃ פ
30คืนนั้น เบลชัสซาร์ กษัตริย์ชาวเคลเดีย ถูกฆ่าตาย
no verse 31 in this text
31ดาริอัสชาวมีเดียได้รับราชอาณาจักร ขณะมีพระชนมายุประมาณหกสิบสองปี
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.