2. Samuel 5
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Und es kamen alle Stämme Israels zu David gen Hebron und sprachen: Siehe, wir sind deines Gebeins und deines Fleisches.
1จากนั้นชนเผ่าทั้งหมดของอิสราเอลมาหาดาวิดที่เฮโบรน และกล่าวว่า “พวกเราเป็นเลือดเนื้อเดียวกับท่าน
2Dazu auch vormals, da Saul über uns König war, führtest du Israel aus und ein. So hat der HERR dir gesagt: Du sollst mein Volk Israel hüten und sollst ein Herzog sein über Israel.
2ในอดีต แม้ซาอูลเป็นกษัตริย์เหนือเรา ท่านก็เป็นผู้นำอิสราเอลออกไปและกลับมา พระยาห์เวห์ตรัสกับท่านว่า ‘เจ้าจะเป็นผู้เลี้ยงแกะให้ประชาชนอิสราเอลของเรา และเจ้าจะเป็นผู้นำเหนืออิสราเอล’”
3Und es kamen alle Ältesten in Israel zum König gen Hebron. Und der König David machte mit ihnen einen Bund zu Hebron vor dem HERRN, und sie salbten David zum König über Israel.
3ผู้อาวุโสทั้งหมดของอิสราเอลจึงมาพบกษัตริย์ที่เฮโบรน กษัตริย์ดาวิดทำพันธสัญญากับพวกเขาที่นั่นต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์ แล้วพวกเขาเจิมดาวิดเป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอล
4Dreißig Jahre war David alt, da er König ward, und regierte vierzig Jahre.
4ดาวิดมีอายุสามสิบปีเมื่อเริ่มครองราชย์ และครองราชย์สี่สิบปี
5Zu Hebron regierte er sieben Jahre und sechs Monate über Juda; aber zu Jerusalem regierte er dreiunddreißig Jahre über ganz Israel und Juda.
5ท่านครองราชย์เหนือยูดาห์ที่เฮโบรนเจ็ดปีกับหกเดือน และครองราชย์เหนืออิสราเอลกับยูดาห์ทั้งหมดที่เยรูซาเล็มสามสิบสามปี
6Und der König zog hin mit seinen Männern gen Jerusalem wider die Jebusiter, die im Lande wohnten. Sie aber sprachen zu David: Du wirst nicht hier hereinkommen, sondern Blinde und Lahme werden dich abtreiben. Damit meinten sie aber, daß David nicht würde dahinein kommen.
6กษัตริย์กับคนของท่านไปยังเยรูซาเล็มเพื่อสู้กับชาวเยบุสที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินนั้น ชาวเยบุสพูดกับดาวิดว่า “แม้แต่คนตาบอดกับคนขาพิการก็กันเจ้าไม่ให้เข้ามาได้” เพราะคิดว่าดาวิดไม่มีทางเข้าไปได้
7David aber gewann die Burg Zion, das ist Davids Stadt.
7แต่ดาวิดยึดป้อมปราการศิโยนได้ ที่นั่นคือเมืองของดาวิด
8Da sprach David desselben Tages: Wer die Jebusiter schlägt und erlangt die Dachrinnen, die Lahmen und die Blinden, denen die Seele Davids feind ist...! Daher spricht man: Laß keinen Blinden und Lahmen ins Haus kommen.
8วันนั้นดาวิดกล่าวว่า “ใครจะโจมตีชาวเยบุส ให้ขึ้นไปทางรางน้ำแล้วโจมตีคนขาพิการและคนตาบอดเหล่านั้นที่ดาวิดเกลียดชัง” ด้วยเหตุนี้จึงมีคำกล่าวว่า “คนตาบอดกับคนขาพิการเข้าไปในบ้านไม่ได้”
9Also wohnte David auf der Burg und hieß sie Davids Stadt. Und David baute ringsumher von Millo an einwärts.
9ดาวิดอาศัยอยู่ในป้อมปราการและเรียกที่นั่นว่าเมืองของดาวิด ท่านสร้างสิ่งก่อสร้างโดยรอบ จากมิลโลเข้าไปด้านใน
10Und David nahm immer mehr zu, und der HERR, der Gott Zebaoth, war mit ihm.
10ดาวิดยิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ เพราะพระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งกองทัพสถิตกับท่าน
11Und Hiram, der König zu Tyrus sandte Boten zu David und Zedernbäume und Zimmerleute und Steinmetzen, daß sie David ein Haus bauten.
11ฮีรามกษัตริย์เมืองไทระส่งทูตมาหาดาวิด พร้อมไม้สนซีดาร์ ช่างไม้ และช่างก่อหิน พวกเขาสร้างบ้านให้ดาวิด
12Und David merkte, daß ihn der HERR zum König über Israel bestätigt hatte und sein Königreich erhöht um seines Volks Israel willen.
12ดาวิดตระหนักว่าพระยาห์เวห์ทรงตั้งท่านเป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอล และทรงยกอาณาจักรของท่านให้สูงขึ้นเพื่อประโยชน์ของประชาชนอิสราเอลของพระองค์
13Und David nahm noch mehr Weiber und Kebsweiber zu Jerusalem, nachdem er von Hebron gekommmen war; und wurden ihm noch mehr Söhne und Töchter geboren.
13หลังจากดาวิดย้ายจากเฮโบรนมาเยรูซาเล็ม ท่านรับนางสนมและภรรยาเพิ่มอีกจากเยรูซาเล็ม และท่านมีบุตรชายและบุตรสาวเพิ่มอีก
14Und das sind die Namen derer, die ihm zu Jerusalem geboren sind: Sammua, Sobab, Nathan, Salomo,
14บุตรของท่านที่เกิดในเยรูซาเล็มมีชื่อดังนี้ ชัมมูอา โชบับ นาธัน โซโลมอน
15Jibhar, Elisua, Nepheg, Japhia,
15อิบฮาร์ เอลีชูอา เนเฟก ยาเฟีย
16Elisama, Eljada, Eliphelet.
16เอลีชามา เอลียาดา และเอลีเฟเลท
17Und da die Philister hörten, daß man David zum König über Israel gesalbt hatte, zogen sie alle herauf, David zu suchen. Da das David erfuhr, zog er hinab in eine Burg.
17เมื่อชาวฟีลิสเตียได้ยินว่าดาวิดได้รับการเจิมเป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอล พวกเขาทั้งหมดก็ยกทัพขึ้นไปตามหาดาวิด ดาวิดทราบข่าวจึงลงไปยังป้อมปราการ
18Aber die Philister kamen und ließen sich nieder im Grunde Rephaim.
18ชาวฟีลิสเตียมาถึงและกระจายกำลังอยู่ในหุบเขาเรฟาอิม
19Und David fragte den HERRN und sprach: Soll ich hinaufziehen wider die Philister? und willst du sie in meine Hand geben? Der HERR sprach zu David: Zieh hinauf! ich will die Philister in deine Hände geben.
19ดาวิดทูลถามพระยาห์เวห์ว่า “ข้าพระองค์ควรยกทัพขึ้นไปสู้กับชาวฟีลิสเตียหรือไม่? พระองค์จะทรงมอบพวกเขาไว้ในมือข้าพระองค์หรือ?” พระยาห์เวห์ตรัสกับดาวิดว่า “จงขึ้นไป เราจะมอบชาวฟีลิสเตียไว้ในมือเจ้าแน่นอน”
20Und David kam gen Baal-Perazim und schlug sie daselbst und sprach: Der HERR hat meine Feinde vor mir voneinander gerissen, wie die Wasser reißen. Daher hieß man den Ort Baal-Perazim.
20ดาวิดไปถึงบาอัลเปราซิมและโจมตีพวกเขาที่นั่น ท่านกล่าวว่า “พระยาห์เวห์ทรงทะลวงศัตรูของข้าต่อหน้าข้า ราวกับน้ำที่ทะลักผ่านช่องแตก” ท่านจึงเรียกที่นั่นว่าบาอัลเปราซิม
21Und sie ließen ihre Götzen daselbst; David aber und seine Männer hoben sie auf.
21ชาวฟีลิสเตียทิ้งรูปเคารพไว้ที่นั่น ดาวิดกับคนของเขาจึงนำรูปเหล่านั้นไป
22Die Philister aber zogen abermals herauf und ließen sich nieder im Grunde Rephaim.
22ชาวฟีลิสเตียยกทัพขึ้นมาอีกครั้ง และกระจายกำลังอยู่ในหุบเขาเรฟาอิม
23Und David fragte den HERRN; der sprach: Du sollst nicht hinaufziehen, sondern komm von hinten zu ihnen, daß du an sie kommst gegenüber den Maulbeerbäumen.
23เมื่อดาวิดทูลถามพระยาห์เวห์ พระองค์ตรัสว่า “อย่าขึ้นไป จงอ้อมไปด้านหลังพวกเขา แล้วเข้าโจมตีทางด้านหน้าต้นหม่อน
24Und wenn du hörst das Rauschen auf den Wipfeln der Maulbeerbäume einhergehen, so eile; denn der HERR ist dann ausgegangen vor dir her, zu schlagen das Heer der Philister.
24เมื่อเจ้าได้ยินเสียงย่างเท้าบนยอดต้นหม่อน จงรีบลงมือ เพราะเมื่อนั้นพระยาห์เวห์ได้ออกไปนำหน้าเจ้าแล้วเพื่อโจมตีกองทัพชาวฟีลิสเตีย”
25David tat, wie ihm der HERR geboten hatte, und schlug die Philister von Geba an, bis man kommt gen Geser.
25ดาวิดทำตามที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชา และโจมตีชาวฟีลิสเตียตั้งแต่เกบาไปจนถึงเกเซอร์
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.