2. Samuel 17
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Und Ahithophel sprach zu Absalom: Ich will zwölftausend Mann auslesen und mich aufmachen und David nachjagen bei der Nacht
1อาหิโธเฟลพูดกับอับซาโลมอีกว่า “ขอให้ข้าเลือกทหารหนึ่งหมื่นสองพันคนแล้วออกไล่ตามดาวิดคืนนี้
2und will ihn überfallen, weil er matt und laß ist. Wenn ich ihn dann erschrecke, daß alles Volk, das bei ihm ist, flieht, will ich den König allein schlagen
2ข้าจะจู่โจมตอนเขาเหนื่อยและหมดแรง ทำให้เขาหวาดกลัว คนทั้งหมดที่อยู่กับเขาจะหนีไป ข้าจะฆ่ากษัตริย์เพียงคนเดียว
3und alles Volk wieder zu dir bringen. Wenn dann jedermann zu dir gebracht ist, wie du begehrst, so bleibt alles Volk mit Frieden.
3แล้วจะพาคนทั้งหมดกลับมาหาท่าน เมื่อจัดการคนที่ท่านตามหาได้ ก็เหมือนได้ทุกคนกลับมา ทุกคนจะอยู่กันอย่างสงบ”
4Das deuchte Absalom gut und alle Ältesten in Israel.
4อับซาโลมกับผู้อาวุโสทั้งหมดของอิสราเอลเห็นชอบกับแผนนี้
5Aber Absalom sprach: Laßt doch Husai, den Arachiten, auch rufen und hören, was er dazu sagt.
5แต่อับซาโลมกล่าวว่า “เรียกหุชัยชาวอารคีมาด้วย เราจะฟังว่าเขาคิดอย่างไร”
6Und da Husai hinein zu Absalom kam, sprach Absalom zu ihm: Solches hat Ahithophel geredet; sage du, sollen wir's tun oder nicht?
6เมื่อหุชัยมาถึง อับซาโลมเล่าแผนของอาหิโธเฟลให้ฟัง แล้วถามว่า “เราควรทำตามหรือไม่? ถ้าไม่ เจ้าก็บอกมา”
7Da sprach Husai zu Absalom: Es ist nicht ein guter Rat, den Ahithophel auf diesmal gegeben hat.
7หุชัยตอบว่า “ครั้งนี้คำปรึกษาของอาหิโธเฟลไม่ดี”
8Und Husai sprach weiter: Du kennst deinen Vater wohl und seine Leute, daß sie stark sind und zornigen Gemüts wie ein Bär auf dem Felde, dem die Jungen geraubt sind; dazu ist dein Vater ein Kriegsmann und wird sich nicht säumen mit dem Volk.
8เขากล่าวต่อว่า “ท่านก็รู้ว่าพ่อของท่านกับคนของเขาเป็นนักรบกล้า และตอนนี้ดุร้ายราวกับแม่หมีที่ถูกแย่งลูกในทุ่ง พ่อของท่านชำนาญศึก จะไม่พักค้างคืนอยู่กับกองทหาร
9Siehe, er hat sich jetzt vielleicht verkrochen irgend in einer Grube oder sonst an einen Ort. Wenn's dann geschähe, daß es das erstemal übel geriete und käme ein Geschrei und spräche: Es ist das Volk, welches Absalom nachfolgt, geschlagen worden,
9บัดนี้เขาคงซ่อนอยู่ในหลุมหรือที่อื่นสักแห่ง ถ้าคนของเราบางคนล้มตายในการโจมตีครั้งแรก ผู้ได้ยินข่าวจะพูดว่า ‘คนที่ติดตามอับซาโลมถูกฆ่าเสียแล้ว!’
10so würde jedermann verzagt werden, der auch sonst ein Krieger ist und ein Herz hat wie ein Löwe. Denn es weiß ganz Israel, daß dein Vater stark ist und Krieger, die bei ihm sind.
10แม้แต่นักรบใจกล้าอย่างสิงโต ก็จะขวัญหนีดีฝ่อ เพราะทั่วอิสราเอลรู้ว่าพ่อของท่านเป็นนักรบกล้า และคนของเขาก็กล้าหาญ
11Aber das rate ich, daß du zu dir versammlest ganz Israel von Dan an bis gen Beer-Seba, so viel als der Sand am Meer, und deine Person ziehe unter ihnen.
11ข้าจึงเสนอให้รวบรวมชาวอิสราเอลทั้งหมดมาหาท่าน ตั้งแต่ดานจนถึงเบเออร์เชบา มากมายเหมือนทรายริมทะเล และให้ท่านออกนำทัพเอง
12So wollen wir ihn überfallen, an welchem Ort wir ihn finden, und wollen über ihn kommen, wie der Tau auf die Erde fällt, daß wir von ihm und allen seinen Männern nicht einen übriglassen.
12แล้วเราจะไปโจมตีเขา ณ ที่ซึ่งพบตัว เราจะเข้าประชิดราวกับน้ำค้างที่ปกคลุมพื้นดิน จะไม่เหลือเขาหรือคนที่อยู่กับเขาแม้แต่คนเดียว
13Wird er sich aber in eine Stadt versammeln, so soll das ganze Israel Stricke an die Stadt werfen und sie in den Bach reißen, daß man nicht ein Kieselein da finde.
13ถ้าเขาเข้าไปในเมือง ชาวอิสราเอลทั้งหมดจะนำเชือกมาลากเมืองนั้นลงแม่น้ำ จนไม่เหลือแม้แต่ก้อนหินเล็ก ๆ”
14Da sprach Absalom und jedermann in Israel: Der Rat Husais, des Arachiten, ist besser denn Ahithophels Rat. Aber der HERR schickte es also, daß der gute Rat Ahithophels verhindert wurde, auf daß der HERR Unheil über Absalom brächte.
14อับซาโลมกับชาวอิสราเอลทั้งหมดพูดว่า “คำปรึกษาของหุชัยชาวอารคีดีกว่าของอาหิโธเฟล” เพราะพระยาห์เวห์ทรงกำหนดให้คำปรึกษาที่ดีของอาหิโธเฟลถูกล้มเลิก เพื่อพระองค์จะนำภัยมาสู่อับซาโลม
15Und Husai sprach zu Zadok und Abjathar, den Priestern: So und so hat Ahithophel Absalom und den Ältesten in Israel geraten; ich aber habe so und so geraten.
15หุชัยจึงบอกศาโดกกับอาบียาธาร์ปุโรหิตว่า “อาหิโธเฟลเสนอแผนอย่างนั้นแก่อับซาโลมและผู้อาวุโสอิสราเอล ส่วนข้าเสนอแผนอย่างนี้
16So sendet nun eilend hin und lasset David ansagen und sprecht: Bleibe nicht auf dem blachen Felde der Wüste, sondern mache dich hinüber, daß der König nicht verschlungen werde und alles Volk, das bei ihm ist.
16บัดนี้รีบส่งข่าวถึงดาวิดว่า ‘คืนนี้อย่าพักที่ท่าข้ามในถิ่นทุรกันดาร จงข้ามไปให้พ้น มิฉะนั้นกษัตริย์กับคนทั้งหมดที่อยู่กับท่านอาจถูกกวาดล้าง’”
17Jonathan aber und Ahimaaz standen bei dem Brunnen Rogel, und eine Magd ging hin und sagte es ihnen an. Sie aber gingen hin und sagten es dem König David an; denn sie durften sich nicht sehen lassen, daß sie in die Stadt kämen.
17โยนาธานกับอาหิมาอัสรออยู่ข้างน้ำพุเอนโรเกล คนรับใช้หญิงคนหนึ่งคอยไปบอกข่าวแก่พวกเขา แล้วทั้งสองจึงไปทูลกษัตริย์ดาวิด เพราะพวกเขาไม่อาจเสี่ยงให้ใครเห็นขณะเข้าเมือง
18Es sah sie aber ein Knabe und sagte es Absalom an. Aber die beiden gingen eilend hin und kamen in eines Mannes Haus zu Bahurim; der hatte einen Brunnen in seinem Hofe. Dahinein stiegen sie,
18แต่เด็กหนุ่มคนหนึ่งเห็นทั้งสองและไปบอกอับซาโลม โยนาธานกับอาหิมาอัสจึงรีบไปที่บ้านชายคนหนึ่งในบาฮูริม ซึ่งมีบ่อน้ำในลานบ้าน แล้วลงไปในบ่อ
19und das Weib nahm und breitete eine Decke über des Brunnens Loch und breitete Grütze darüber, daß man es nicht merkte.
19หญิงคนนั้นเอาผ้าคลุมปากบ่อ แล้วโปรยเมล็ดข้าวบดไว้ข้างบน จึงไม่มีใครรู้เรื่อง
20Da nun die Knechte Absaloms zum Weibe ins Haus kamen, sprachen sie: Wo ist Ahimaaz und Jonathan? Das Weib sprach zu ihnen: Sie gingen über das Wässerlein. Und da sie suchten, und nicht fanden, gingen sie wieder gen Jerusalem.
20คนของอับซาโลมมาถึงบ้านและถามนางว่า “อาหิมาอัสกับโยนาธานอยู่ไหน?” นางตอบว่า “พวกเขาข้ามลำธารไปแล้ว” คนเหล่านั้นตามหาแต่ไม่พบ จึงกลับเยรูซาเล็ม
21Und da sie weg waren, stiegen jene aus dem Brunnen und gingen hin und sagten's David, dem König, an und sprachen zu David: Macht euch auf und geht eilend über das Wasser; denn so und so hat Ahithophel wider euch Rat gegeben.
21เมื่อพวกเขาไปแล้ว ทั้งสองก็ขึ้นจากบ่อไปทูลกษัตริย์ดาวิดว่า “ลุกขึ้นรีบข้ามน้ำไป เพราะอาหิโธเฟลเสนอแผนโจมตีท่านเช่นนี้”
22Da machte sich David auf und alles Volk, das bei ihm war, und gingen über den Jordan, bis es lichter Morgen ward, und fehlte nicht an einem, der nicht über den Jordan gegangen wäre.
22ดาวิดกับทุกคนที่อยู่ด้วยลุกขึ้นข้ามแม่น้ำจอร์แดน พอรุ่งเช้าไม่มีใครเหลืออยู่ฝั่งเดิมเลย
23Als aber Ahithophel sah, daß sein Rat nicht ausgeführt ward, sattelte er seinen Esel, machte sich auf und zog heim in seine Stadt und beschickte sein Haus und erhängte sich und starb und ward begraben in seines Vaters Grab.
23เมื่ออาหิโธเฟลเห็นว่าไม่มีใครทำตามคำปรึกษาของตน เขาก็ผูกอานลา ขี่กลับเมืองของตน จัดการเรื่องบ้านให้เรียบร้อย แล้วผูกคอตาย เขาถูกฝังในที่ฝังศพของพ่อ
24Und David kam gen Mahanaim. Und Absalom zog über den Jordan und alle Männer Israels mit ihm.
24ดาวิดมาถึงมาหะนาอิม ส่วนอับซาโลมกับชาวอิสราเอลทั้งหมดที่อยู่กับเขาข้ามแม่น้ำจอร์แดน
25Und Absalom hatte Amasa an Joabs Statt gesetzt über das Heer. Es war aber Amasa eines Mannes Sohn, der hieß Jethra, ein Israeliter, welcher einging zu Abigail, der Tochter des Nahas, der Schwester der Zeruja, Joabs Mutter.
25อับซาโลมตั้งอามาสาเป็นผู้บัญชาการกองทัพแทนโยอาบ อามาสาเป็นบุตรของชายชื่ออิธรา ชาวอิสราเอล อิธราได้หลับนอนกับอาบีกายิลบุตรสาวของนาหาช ซึ่งเป็นพี่น้องกับนางเศรุยาห์แม่ของโยอาบ
26Israel aber und Absalom lagerten sich in Gilead.
26อิสราเอลกับอับซาโลมตั้งค่ายในแผ่นดินกิเลอาด
27Da David gen Mahanaim gekommen war, da brachten Sobi, der Sohn Nahas von Rabba der Kinder Ammon, und Machir, der Sohn Ammiels von Lo-Dabar, und Barsillai, ein Gileaditer von Roglim,
27เมื่อดาวิดมาถึงมาหะนาอิม โชบี บุตรของนาหาช จากเมืองรับบาห์ของชาวอัมโมน มาคีร์ บุตรของอัมมีเอล จากโลเดบาร์ และบารซิลลัยชาวกิเลอาดจากโรเกลิม
28Bettwerk, Becken, irdene Gefäße, Weizen, Gerste, Mehl, geröstete Körner, Bohnen, Linsen, Grütze,
28นำเตียง อ่าง ภาชนะดินเผา ข้าวสาลี ข้าวบาร์เลย์ แป้ง ข้าวคั่ว ถั่ว ถั่วเลนทิล ธัญพืชคั่ว
29Honig, Butter, Schafe und Rinderkäse zu David und zu dem Volk, das bei ihm war, zu essen. Denn sie gedachten: Das Volk wird hungrig, müde und durstig sein in der Wüste.
29น้ำผึ้ง เนย แกะ และเนยแข็งจากฝูงวัว มาให้ดาวิดกับคนของท่านกิน เพราะพวกเขากล่าวว่า “ผู้คนหิว เหนื่อย และกระหายในถิ่นทุรกันดาร”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.