صَمُوئِيلَ ٱلثَّانِي 17
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)Translation
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
Freedom Bible (Thai)
1وَقَالَ أَخِيتُوفَلُ لِأَبْشَالُومَ: «دَعْنِي أَنْتَخِبُ ٱثْنَيْ عَشَرَ أَلْفَ رَجُلٍ وَأَقُومُ وَأَسْعَى وَرَاءَ دَاوُدَ هَذِهِ ٱللَّيْلَةَ،
1อาหิโธเฟลพูดกับอับซาโลมอีกว่า “ขอให้ข้าเลือกทหารหนึ่งหมื่นสองพันคนแล้วออกไล่ตามดาวิดคืนนี้
2فَآتِيَ عَلَيْهِ وَهُوَ مُتْعَبٌ وَمُرْتَخِي ٱلْيَدَيْنِ فَأُزْعِجُهُ، فَيَهْرُبَ كُلُّ ٱلشَّعْبِ ٱلَّذِي مَعَهُ، وَأَضْرِبُ ٱلْمَلِكَ وَحْدَهُ.
2ข้าจะจู่โจมตอนเขาเหนื่อยและหมดแรง ทำให้เขาหวาดกลัว คนทั้งหมดที่อยู่กับเขาจะหนีไป ข้าจะฆ่ากษัตริย์เพียงคนเดียว
3وَأَرُدَّ جَمِيعَ ٱلشَّعْبِ إِلَيْكَ. كَرُجُوعِ ٱلْجَمِيعِ هُوَ ٱلرَّجُلُ ٱلَّذِي تَطْلُبُهُ، فَيَكُونُ كُلُّ ٱلشَّعْبِ فِي سَلَامٍ».
3แล้วจะพาคนทั้งหมดกลับมาหาท่าน เมื่อจัดการคนที่ท่านตามหาได้ ก็เหมือนได้ทุกคนกลับมา ทุกคนจะอยู่กันอย่างสงบ”
4فَحَسُنَ ٱلْأَمْرُ فِي عَيْنَيْ أَبْشَالُومَ وَأَعْيُنِ جَمِيعِ شُيُوخِ إِسْرَائِيلَ.
4อับซาโลมกับผู้อาวุโสทั้งหมดของอิสราเอลเห็นชอบกับแผนนี้
5فَقَالَ أَبْشَالُومُ: «ٱدْعُ أَيْضًا حُوشَايَ ٱلْأَرْكِيَّ فَنَسْمَعَ مَا يَقُولُ هُوَ أَيْضًا».
5แต่อับซาโลมกล่าวว่า “เรียกหุชัยชาวอารคีมาด้วย เราจะฟังว่าเขาคิดอย่างไร”
6فَلَمَّا جَاءَ حُوشَايُ إِلَى أَبْشَالُومَ، كَلَّمَهُ أَبْشَالُومُ قَائِلًا: «بِمِثْلِ هَذَا ٱلْكَلَامِ تَكَلَّمَ أَخِيتُوفَلُ. أَنَعْمَلُ حَسَبَ كَلَامِهِ أَمْ لَا؟ تَكَلَّمْ أَنْتَ».
6เมื่อหุชัยมาถึง อับซาโลมเล่าแผนของอาหิโธเฟลให้ฟัง แล้วถามว่า “เราควรทำตามหรือไม่? ถ้าไม่ เจ้าก็บอกมา”
7فَقَالَ حُوشَايُ لِأَبْشَالُومَ: «لَيْسَتْ حَسَنَةً ٱلْمَشُورَةُ ٱلَّتِي أَشَارَ بِهَا أَخِيتُوفَلُ هَذِهِ ٱلْمَرَّةَ».
7หุชัยตอบว่า “ครั้งนี้คำปรึกษาของอาหิโธเฟลไม่ดี”
8ثُمَ قَالَ حُوشَايُ: «أَنْتَ تَعْلَمُ أَبَاكَ وَرِجَالَهُ أَنَّهُمْ جَبَابِرَةٌ، وَأَنَّ أَنْفُسَهُمْ مُرَّةٌ كَدُبَّةٍ مُثْكِلٍ فِي ٱلْحَقْلِ. وَأَبُوكَ رَجُلُ قِتَالٍ وَلَا يَبِيتُ مَعَ ٱلشَّعْبِ.
8เขากล่าวต่อว่า “ท่านก็รู้ว่าพ่อของท่านกับคนของเขาเป็นนักรบกล้า และตอนนี้ดุร้ายราวกับแม่หมีที่ถูกแย่งลูกในทุ่ง พ่อของท่านชำนาญศึก จะไม่พักค้างคืนอยู่กับกองทหาร
9هَا هُوَ ٱلْآنَ مُخْتَبِئٌ فِي إِحْدَى ٱلْحُفَرِ أَوْ أَحَدِ ٱلْأَمَاكِنِ. وَيَكُونُ إِذَا سَقَطَ بَعْضُهُمْ فِي ٱلِٱبْتِدَاءِ أَنَّ ٱلسَّامِعَ يَسْمَعُ فَيَقُولُ: قَدْ صَارَتْ كَسْرَةٌ فِي ٱلشَّعْبِ ٱلَّذِي وَرَاءَ أَبْشَالُومَ.
9บัดนี้เขาคงซ่อนอยู่ในหลุมหรือที่อื่นสักแห่ง ถ้าคนของเราบางคนล้มตายในการโจมตีครั้งแรก ผู้ได้ยินข่าวจะพูดว่า ‘คนที่ติดตามอับซาโลมถูกฆ่าเสียแล้ว!’
10أَيْضًا ذُو ٱلْبَأْسِ ٱلَّذِي قَلْبُهُ كَقَلْبِ ٱلْأَسَدِ يَذُوبُ ذَوَبَانًا، لِأَنَّ جَمِيعَ إِسْرَائِيلَ يَعْلَمُونَ أَنَّ أَبَاكَ جَبَّارٌ، وَٱلَّذِينَ مَعَهُ ذَوُو بَأْسٍ.
10แม้แต่นักรบใจกล้าอย่างสิงโต ก็จะขวัญหนีดีฝ่อ เพราะทั่วอิสราเอลรู้ว่าพ่อของท่านเป็นนักรบกล้า และคนของเขาก็กล้าหาญ
11لِذَلِكَ أُشِيرُ بِأَنْ يَجْتَمِعَ إِلَيْكَ كُلُّ إِسْرَائِيلَ مِنْ دَانَ إِلَى بِئْرِ سَبْعٍ، كَٱلرَّمْلِ ٱلَّذِي عَلَى ٱلْبَحْرِ فِي ٱلْكَثْرَةِ، وَحَضْرَتُكَ سَائِرٌ فِي ٱلْوَسَطِ.
11ข้าจึงเสนอให้รวบรวมชาวอิสราเอลทั้งหมดมาหาท่าน ตั้งแต่ดานจนถึงเบเออร์เชบา มากมายเหมือนทรายริมทะเล และให้ท่านออกนำทัพเอง
12وَنَأْتِيَ إِلَيْهِ إِلَى أَحَدِ ٱلْأَمَاكِنِ حَيْثُ هُوَ، وَنَنْزِلَ عَلَيْهِ نُزُولَ ٱلطَّلِّ عَلَى ٱلْأَرْضِ، وَلَا يَبْقَى مِنْهُ وَلَا مِنْ جَمِيعِ ٱلرِّجَالِ ٱلَّذِينَ مَعَهُ وَاحِدٌ.
12แล้วเราจะไปโจมตีเขา ณ ที่ซึ่งพบตัว เราจะเข้าประชิดราวกับน้ำค้างที่ปกคลุมพื้นดิน จะไม่เหลือเขาหรือคนที่อยู่กับเขาแม้แต่คนเดียว
13وَإِذَا ٱنْحَازَ إِلَى مَدِينَةٍ، يَحْمِلُ جَمِيعُ إِسْرَائِيلَ إِلَى تِلْكَ ٱلْمَدِينَةِ حِبَالًا، فَنَجُرُّهَا إِلَى ٱلْوَادِي حَتَّى لَا تَبْقَى هُنَاكَ وَلَا حَصَاةٌ».
13ถ้าเขาเข้าไปในเมือง ชาวอิสราเอลทั้งหมดจะนำเชือกมาลากเมืองนั้นลงแม่น้ำ จนไม่เหลือแม้แต่ก้อนหินเล็ก ๆ”
14فَقَالَ أَبْشَالُومُ وَكُلُّ رِجَالِ إِسْرَائِيلَ: «إِنَّ مَشُورَةَ حُوشَايَ ٱلْأَرْكِيِّ أَحْسَنُ مِنْ مَشُورَةِ أَخِيتُوفَلَ». فَإِنَّ ٱلرَّبَّ أَمَرَ بِإِبْطَالِ مَشُورَةِ أَخِيتُوفَلَ ٱلصَّالِحَةِ، لِكَيْ يُنْزِلَ ٱلرَّبُّ ٱلشَّرَّ بِأَبْشَالُومَ.
14อับซาโลมกับชาวอิสราเอลทั้งหมดพูดว่า “คำปรึกษาของหุชัยชาวอารคีดีกว่าของอาหิโธเฟล” เพราะพระยาห์เวห์ทรงกำหนดให้คำปรึกษาที่ดีของอาหิโธเฟลถูกล้มเลิก เพื่อพระองค์จะนำภัยมาสู่อับซาโลม
15وَقَالَ حُوشَايُ لِصَادُوقَ وَأَبِيَاثَارَ ٱلْكَاهِنَيْنِ: «كَذَا وَكَذَا أَشَارَ أَخِيتُوفَلُ عَلَى أَبْشَالُومَ وَعَلَى شُيُوخِ إِسْرَائِيلَ، وَكَذَا وَكَذَا أَشَرْتُ أَنَا.
15หุชัยจึงบอกศาโดกกับอาบียาธาร์ปุโรหิตว่า “อาหิโธเฟลเสนอแผนอย่างนั้นแก่อับซาโลมและผู้อาวุโสอิสราเอล ส่วนข้าเสนอแผนอย่างนี้
16فَٱلْآنَ أَرْسِلُوا عَاجِلًا وَأَخْبِرُوا دَاوُدَ قَائِلِينَ: لَا تَبِتْ هَذِهِ ٱللَّيْلَةَ فِي سُهُولِ ٱلْبَرِّيَّةِ، بَلِ ٱعْبُرْ لِئَلَّا يُبْتَلَعَ ٱلْمَلِكُ وَجَمِيعُ ٱلشَّعْبِ ٱلَّذِي مَعَهُ».
16บัดนี้รีบส่งข่าวถึงดาวิดว่า ‘คืนนี้อย่าพักที่ท่าข้ามในถิ่นทุรกันดาร จงข้ามไปให้พ้น มิฉะนั้นกษัตริย์กับคนทั้งหมดที่อยู่กับท่านอาจถูกกวาดล้าง’”
17وَكَانَ يُونَاثَانُ وَأَخِيمَعَصُ وَاقِفَيْنِ عِنْدَ عَيْنِ رُوجَلَ، فَٱنْطَلَقَتِ ٱلْجَارِيَةُ وَأَخْبَرَتْهُمَا، وَهُمَا ذَهَبَا وَأَخْبَرَا ٱلْمَلِكَ دَاوُدَ، لِأَنَّهُمَا لَمْ يَقْدِرَا أَنْ يُرَيَا دَاخِلَيْنِ ٱلْمَدِينَةَ.
17โยนาธานกับอาหิมาอัสรออยู่ข้างน้ำพุเอนโรเกล คนรับใช้หญิงคนหนึ่งคอยไปบอกข่าวแก่พวกเขา แล้วทั้งสองจึงไปทูลกษัตริย์ดาวิด เพราะพวกเขาไม่อาจเสี่ยงให้ใครเห็นขณะเข้าเมือง
18فَرَآهُمَا غُلَامٌ وَأَخْبَرَ أَبْشَالُومَ. فَذَهَبَا كِلَاهُمَا عَاجِلًا وَدَخَلَا بَيْتَ رَجُلٍ فِي بَحُورِيمَ وَلَهُ بِئْرٌ فِي دَارِهِ، فَنَزَلَا إِلَيْهَا.
18แต่เด็กหนุ่มคนหนึ่งเห็นทั้งสองและไปบอกอับซาโลม โยนาธานกับอาหิมาอัสจึงรีบไปที่บ้านชายคนหนึ่งในบาฮูริม ซึ่งมีบ่อน้ำในลานบ้าน แล้วลงไปในบ่อ
19فَأَخَذَتِ ٱلْمَرْأَةُ وَفَرَشَتْ سَجْفًا عَلَى فَمِ ٱلْبِئْرِ وَسَطَحَتْ عَلَيْهِ سَمِيذًا فَلَمْ يُعْلَمِ ٱلْأَمْرُ.
19หญิงคนนั้นเอาผ้าคลุมปากบ่อ แล้วโปรยเมล็ดข้าวบดไว้ข้างบน จึงไม่มีใครรู้เรื่อง
20فَجَاءَ عَبِيدُ أَبْشَالُومَ إِلَى ٱلْمَرْأَةِ إِلَى ٱلْبَيْتِ وَقَالُوا: «أَيْنَ أَخِيمَعَصُ وَيُونَاثَانُ؟» فَقَالَتْ لَهُمُ ٱلْمَرْأَةُ: «قَدْ عَبَرَا قَنَاةَ ٱلْمَاءِ». وَلَمَّا فَتَّشُوا وَلَمْ يَجِدُوهُمَا رَجَعُوا إِلَى أُورُشَلِيمَ.
20คนของอับซาโลมมาถึงบ้านและถามนางว่า “อาหิมาอัสกับโยนาธานอยู่ไหน?” นางตอบว่า “พวกเขาข้ามลำธารไปแล้ว” คนเหล่านั้นตามหาแต่ไม่พบ จึงกลับเยรูซาเล็ม
21وَبَعْدَ ذِهَابِهِمْ خَرَجَا مِنَ ٱلْبِئْرِ وَذَهَبَا وَأَخْبَرَا ٱلْمَلِكَ دَاوُدَ، وَقَالَا لِدَاوُدَ: «قُومُوا وَٱعْبُرُوا سَرِيعًا ٱلْمَاءَ، لِأَنَّ هَكَذَا أَشَارَ عَلَيْكُمْ أَخِيتُوفَلُ».
21เมื่อพวกเขาไปแล้ว ทั้งสองก็ขึ้นจากบ่อไปทูลกษัตริย์ดาวิดว่า “ลุกขึ้นรีบข้ามน้ำไป เพราะอาหิโธเฟลเสนอแผนโจมตีท่านเช่นนี้”
22فَقَامَ دَاوُدُ وَجَمِيعُ ٱلشَّعْبِ ٱلَّذِي مَعَهُ وَعَبَرُوا ٱلْأُرْدُنَّ. وَعِنْدَ ضَوْءِ ٱلصَّبَاحِ لَمْ يَبْقَ أَحَدٌ لَمْ يَعْبُرِ ٱلْأُرْدُنَّ.
22ดาวิดกับทุกคนที่อยู่ด้วยลุกขึ้นข้ามแม่น้ำจอร์แดน พอรุ่งเช้าไม่มีใครเหลืออยู่ฝั่งเดิมเลย
23وَأَمَّا أَخِيتُوفَلُ فَلَمَّا رَأَى أَنَّ مَشُورَتَهُ لَمْ يُعْمَلْ بِهَا، شَدَّ عَلَى ٱلْحِمَارِ وَقَامَ وَٱنْطَلَقَ إِلَى بَيْتِهِ إِلَى مَدِينَتِهِ، وَأَوْصَى لِبَيْتِهِ، وَخَنَقَ نَفْسَهُ وَمَاتَ وَدُفِنَ فِي قَبْرِ أَبِيهِ.
23เมื่ออาหิโธเฟลเห็นว่าไม่มีใครทำตามคำปรึกษาของตน เขาก็ผูกอานลา ขี่กลับเมืองของตน จัดการเรื่องบ้านให้เรียบร้อย แล้วผูกคอตาย เขาถูกฝังในที่ฝังศพของพ่อ
24وَجَاءَ دَاوُدُ إِلَى مَحَنَايِمَ. وَعَبَرَ أَبْشَالُومُ ٱلْأُرْدُنَّ هُوَ وَجَمِيعُ رِجَالِ إِسْرَائِيلَ مَعَهُ.
24ดาวิดมาถึงมาหะนาอิม ส่วนอับซาโลมกับชาวอิสราเอลทั้งหมดที่อยู่กับเขาข้ามแม่น้ำจอร์แดน
25وَأَقَامَ أَبْشَالُومُ عَمَاسَا بَدَلَ يُوآبَ عَلَى ٱلْجَيْشِ. وَكَانَ عَمَاسَا ٱبْنَ رَجُلٍ ٱسْمُهُ يِثْرَا ٱلْإِسْرَائِيلِيُّ ٱلَّذِي دَخَلَ إِلَى أَبِيجَايِلَ بِنْتِ نَاحَاشَ أُخْتِ صَرُويَةَ أُمِّ يُوآبَ.
25อับซาโลมตั้งอามาสาเป็นผู้บัญชาการกองทัพแทนโยอาบ อามาสาเป็นบุตรของชายชื่ออิธรา ชาวอิสราเอล อิธราได้หลับนอนกับอาบีกายิลบุตรสาวของนาหาช ซึ่งเป็นพี่น้องกับนางเศรุยาห์แม่ของโยอาบ
26وَنَزَلَ إِسْرَائِيلُ وَأَبْشَالُومُ فِي أَرْضِ جِلْعَادَ.
26อิสราเอลกับอับซาโลมตั้งค่ายในแผ่นดินกิเลอาด
27وَكَانَ لَمَّا جَاءَ دَاوُدُ إِلَى مَحَنَايِمَ أَنَّ شُوبِيَ بْنَ نَاحَاشَ مِنْ رَبَّةِ بَنِي عَمُّونَ، وَمَاكِيرَ بْنَ عَمِّيئِيلَ مِنْ لُودَبَارَ، وَبَرْزَلَّايَ ٱلْجِلْعَادِيَّ مِنْ رُوجَلِيمَ،
27เมื่อดาวิดมาถึงมาหะนาอิม โชบี บุตรของนาหาช จากเมืองรับบาห์ของชาวอัมโมน มาคีร์ บุตรของอัมมีเอล จากโลเดบาร์ และบารซิลลัยชาวกิเลอาดจากโรเกลิม
28قَدَّمُوا فَرْشًا وَطُسُوسًا وَآنِيَةَ خَزَفٍ وَحِنْطَةً وَشَعِيرًا وَدَقِيقًا وَفَرِيكًا وَفُولًا وَعَدَسًا وَحِمِّصًا مَشْوِيًّا
28นำเตียง อ่าง ภาชนะดินเผา ข้าวสาลี ข้าวบาร์เลย์ แป้ง ข้าวคั่ว ถั่ว ถั่วเลนทิล ธัญพืชคั่ว
29وَعَسَلًا وَزُبْدَةً وَضَأْنًا وَجُبْنَ بَقَرٍ، لِدَاوُدَ وَلِلشَّعْبِ ٱلَّذِي مَعَهُ لِيَأْكُلُوا، لِأَنَّهُمْ قَالُوا: «ٱلشَّعْبُ جَوْعَانُ وَمُتْعَبٌ وَعَطْشَانُ فِي ٱلْبَرِّيَّةِ».
29น้ำผึ้ง เนย แกะ และเนยแข็งจากฝูงวัว มาให้ดาวิดกับคนของท่านกิน เพราะพวกเขากล่าวว่า “ผู้คนหิว เหนื่อย และกระหายในถิ่นทุรกันดาร”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.