2 Samuel 17
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Freedom Bible (Thai)
1Moreover Ahithophel said unto Absalom: 'Let me now choose out twelve thousand men, and I will arise and pursue after David this night;
1อาหิโธเฟลพูดกับอับซาโลมอีกว่า “ขอให้ข้าเลือกทหารหนึ่งหมื่นสองพันคนแล้วออกไล่ตามดาวิดคืนนี้
2and I will come upon him while he is weary and weak-handed, and will make him afraid; and all the people that are with him shall flee; and I will smite the king only;
2ข้าจะจู่โจมตอนเขาเหนื่อยและหมดแรง ทำให้เขาหวาดกลัว คนทั้งหมดที่อยู่กับเขาจะหนีไป ข้าจะฆ่ากษัตริย์เพียงคนเดียว
3and I will bring back all the people unto thee; when all shall have returned, save the man whom thou seekest, all the people will be in peace.'
3แล้วจะพาคนทั้งหมดกลับมาหาท่าน เมื่อจัดการคนที่ท่านตามหาได้ ก็เหมือนได้ทุกคนกลับมา ทุกคนจะอยู่กันอย่างสงบ”
4And the saying pleased Absalom well, and all the elders of Israel.
4อับซาโลมกับผู้อาวุโสทั้งหมดของอิสราเอลเห็นชอบกับแผนนี้
5Then said Absalom: 'Call now Hushai the Archite also, and let us hear likewise what he saith.'
5แต่อับซาโลมกล่าวว่า “เรียกหุชัยชาวอารคีมาด้วย เราจะฟังว่าเขาคิดอย่างไร”
6And when Hushai was come to Absalom, Absalom spoke unto him, saying: 'Ahithophel hath spoken after this manner; shall we do after his saying? if not, speak thou.'
6เมื่อหุชัยมาถึง อับซาโลมเล่าแผนของอาหิโธเฟลให้ฟัง แล้วถามว่า “เราควรทำตามหรือไม่? ถ้าไม่ เจ้าก็บอกมา”
7And Hushai said unto Absalom: 'The counsel that Ahithophel hath given this time is not good.'
7หุชัยตอบว่า “ครั้งนี้คำปรึกษาของอาหิโธเฟลไม่ดี”
8Hushai said moreover: 'Thou knowest thy father and his men, that they are mighty men, and they are embittered in their minds, as a bear robbed of her whelps in the field; and thy father is a man of war, and will not lodge with the people.
8เขากล่าวต่อว่า “ท่านก็รู้ว่าพ่อของท่านกับคนของเขาเป็นนักรบกล้า และตอนนี้ดุร้ายราวกับแม่หมีที่ถูกแย่งลูกในทุ่ง พ่อของท่านชำนาญศึก จะไม่พักค้างคืนอยู่กับกองทหาร
9Behold, he is hid now in some pit, or in some place; and it will come to pass, when they fall upon them at the first, and whosoever heareth it shall say: There is a slaughter among the people that follow Absalom;
9บัดนี้เขาคงซ่อนอยู่ในหลุมหรือที่อื่นสักแห่ง ถ้าคนของเราบางคนล้มตายในการโจมตีครั้งแรก ผู้ได้ยินข่าวจะพูดว่า ‘คนที่ติดตามอับซาโลมถูกฆ่าเสียแล้ว!’
10then even he that is valiant, whose heart is as the heart of a lion, will utterly melt; for all Israel knoweth that thy father is a mighty man, and they that are with him are valiant men.
10แม้แต่นักรบใจกล้าอย่างสิงโต ก็จะขวัญหนีดีฝ่อ เพราะทั่วอิสราเอลรู้ว่าพ่อของท่านเป็นนักรบกล้า และคนของเขาก็กล้าหาญ
11But I counsel that all Israel be gathered together unto thee, from Dan even to Beer-sheba, as the sand that is by the sea for multitude; and that thou go to battle in thine own person.
11ข้าจึงเสนอให้รวบรวมชาวอิสราเอลทั้งหมดมาหาท่าน ตั้งแต่ดานจนถึงเบเออร์เชบา มากมายเหมือนทรายริมทะเล และให้ท่านออกนำทัพเอง
12So shall we come upon him in some place where he shall be found, and we will light upon him as the dew falleth on the ground; and of him and of all the men that are with him we will not leave so much as one.
12แล้วเราจะไปโจมตีเขา ณ ที่ซึ่งพบตัว เราจะเข้าประชิดราวกับน้ำค้างที่ปกคลุมพื้นดิน จะไม่เหลือเขาหรือคนที่อยู่กับเขาแม้แต่คนเดียว
13Moreover, if he withdraw himself into a city, then shall all Israel bring up ropes to that city, and we will draw it into the valley until there be not one small stone found there.'
13ถ้าเขาเข้าไปในเมือง ชาวอิสราเอลทั้งหมดจะนำเชือกมาลากเมืองนั้นลงแม่น้ำ จนไม่เหลือแม้แต่ก้อนหินเล็ก ๆ”
14And Absalom and all the men of Israel said: 'The counsel of Hushai the Archite is better than the counsel of Ahithophel.' — For the LORD had ordained to defeat the good counsel of Ahithophel, to the intent that the LORD might bring evil upon Absalom.
14อับซาโลมกับชาวอิสราเอลทั้งหมดพูดว่า “คำปรึกษาของหุชัยชาวอารคีดีกว่าของอาหิโธเฟล” เพราะพระยาห์เวห์ทรงกำหนดให้คำปรึกษาที่ดีของอาหิโธเฟลถูกล้มเลิก เพื่อพระองค์จะนำภัยมาสู่อับซาโลม
15Then said Hushai unto Zadok and to Abiathar the priests: 'Thus and thus did Ahithophel counsel Absalom and the elders of Israel; and thus and thus have I counselled.
15หุชัยจึงบอกศาโดกกับอาบียาธาร์ปุโรหิตว่า “อาหิโธเฟลเสนอแผนอย่างนั้นแก่อับซาโลมและผู้อาวุโสอิสราเอล ส่วนข้าเสนอแผนอย่างนี้
16Now therefore send quickly, and tell David, saying: Lodge not this night in the plains of the wilderness, but in any wise pass over; lest the king be swallowed up, and all the people that are with him.'
16บัดนี้รีบส่งข่าวถึงดาวิดว่า ‘คืนนี้อย่าพักที่ท่าข้ามในถิ่นทุรกันดาร จงข้ามไปให้พ้น มิฉะนั้นกษัตริย์กับคนทั้งหมดที่อยู่กับท่านอาจถูกกวาดล้าง’”
17Now Jonathan and Ahimaaz stayed by En-rogel; and a maid-servant used to go and tell them; and they went and told king David; for they might not be seen to come into the city.
17โยนาธานกับอาหิมาอัสรออยู่ข้างน้ำพุเอนโรเกล คนรับใช้หญิงคนหนึ่งคอยไปบอกข่าวแก่พวกเขา แล้วทั้งสองจึงไปทูลกษัตริย์ดาวิด เพราะพวกเขาไม่อาจเสี่ยงให้ใครเห็นขณะเข้าเมือง
18But a lad saw them, and told Absalom; and they went both of them away quickly, and came to the house of a man in Bahurim, who had a well in his court; and they went down thither.
18แต่เด็กหนุ่มคนหนึ่งเห็นทั้งสองและไปบอกอับซาโลม โยนาธานกับอาหิมาอัสจึงรีบไปที่บ้านชายคนหนึ่งในบาฮูริม ซึ่งมีบ่อน้ำในลานบ้าน แล้วลงไปในบ่อ
19And the woman took and spread the covering over the well's mouth, and strewed groats thereon; and nothing was known.
19หญิงคนนั้นเอาผ้าคลุมปากบ่อ แล้วโปรยเมล็ดข้าวบดไว้ข้างบน จึงไม่มีใครรู้เรื่อง
20And Absalom's servants came to the woman to the house; and they said: 'Where are Ahimaaz and Jonathan?' And the woman said unto them: 'They are gone over the brook of water.' And when they had sought and could not find them, they returned to Jerusalem.
20คนของอับซาโลมมาถึงบ้านและถามนางว่า “อาหิมาอัสกับโยนาธานอยู่ไหน?” นางตอบว่า “พวกเขาข้ามลำธารไปแล้ว” คนเหล่านั้นตามหาแต่ไม่พบ จึงกลับเยรูซาเล็ม
21And it came to pass, after they were departed, that they came up out of the well, and went and told king David; and they said unto David: 'Arise ye, and pass quickly over the water; for thus hath Ahithophel counselled against you.'
21เมื่อพวกเขาไปแล้ว ทั้งสองก็ขึ้นจากบ่อไปทูลกษัตริย์ดาวิดว่า “ลุกขึ้นรีบข้ามน้ำไป เพราะอาหิโธเฟลเสนอแผนโจมตีท่านเช่นนี้”
22Then David arose, and all the people that were with him, and they passed over the Jordan; by the morning light there lacked not one of them that was not gone over the Jordan.
22ดาวิดกับทุกคนที่อยู่ด้วยลุกขึ้นข้ามแม่น้ำจอร์แดน พอรุ่งเช้าไม่มีใครเหลืออยู่ฝั่งเดิมเลย
23And when Ahithophel saw that his counsel was not followed, he saddled his ass, and arose, and got him home, unto his city, and set his house in order, and strangled himself; and he died, and was buried in the sepulchre of his father.
23เมื่ออาหิโธเฟลเห็นว่าไม่มีใครทำตามคำปรึกษาของตน เขาก็ผูกอานลา ขี่กลับเมืองของตน จัดการเรื่องบ้านให้เรียบร้อย แล้วผูกคอตาย เขาถูกฝังในที่ฝังศพของพ่อ
24When David was come to Mahanaim, Absalom passed over the Jordan, he and all the men of Israel with him.
24ดาวิดมาถึงมาหะนาอิม ส่วนอับซาโลมกับชาวอิสราเอลทั้งหมดที่อยู่กับเขาข้ามแม่น้ำจอร์แดน
25And Absalom had set Amasa over the host instead of Joab. Now Amasa was the son of a man, whose name was Ithra the Jesraelite, that went in to Abigal the daughter of Nahash, sister to Zeruiah Joab's mother.
25อับซาโลมตั้งอามาสาเป็นผู้บัญชาการกองทัพแทนโยอาบ อามาสาเป็นบุตรของชายชื่ออิธรา ชาวอิสราเอล อิธราได้หลับนอนกับอาบีกายิลบุตรสาวของนาหาช ซึ่งเป็นพี่น้องกับนางเศรุยาห์แม่ของโยอาบ
26And Israel and Absalom pitched in the land of Gilead.
26อิสราเอลกับอับซาโลมตั้งค่ายในแผ่นดินกิเลอาด
27And it came to pass, when David was come to Mahanaim, that Shobi the son of Nahash of Rabbah of the children of Ammon, and Machir the son of Ammiel of Lo-debar, and Barzillai the Gileadite of Rogelim,
27เมื่อดาวิดมาถึงมาหะนาอิม โชบี บุตรของนาหาช จากเมืองรับบาห์ของชาวอัมโมน มาคีร์ บุตรของอัมมีเอล จากโลเดบาร์ และบารซิลลัยชาวกิเลอาดจากโรเกลิม
28brought beds, and basins, and earthen vessels, and wheat, and barley, and meal, and parched corn, and beans, and lentils, and parched pulse,
28นำเตียง อ่าง ภาชนะดินเผา ข้าวสาลี ข้าวบาร์เลย์ แป้ง ข้าวคั่ว ถั่ว ถั่วเลนทิล ธัญพืชคั่ว
29and honey, and curd, and sheep, and cheese of kine, for David, and for the people that were with him, to eat; for they said: 'The people is hungry, and faint, and thirsty, in the wilderness.'
29น้ำผึ้ง เนย แกะ และเนยแข็งจากฝูงวัว มาให้ดาวิดกับคนของท่านกิน เพราะพวกเขากล่าวว่า “ผู้คนหิว เหนื่อย และกระหายในถิ่นทุรกันดาร”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.