2 Samuel 9
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Freedom Bible (Thai)
1And David said: 'Is there yet any that is left of the house of Saul, that I may show him kindness for Jonathan's sake?'
1ดาวิดถามว่า “วงศ์วานซาอูลยังเหลือใครอยู่บ้างหรือไม่? ข้าอยากแสดงความเมตตาต่อเขาเพราะเห็นแก่โยนาธาน”
2Now there was of the house of Saul a servant whose name was Ziba, and they called him unto David; and the king said unto him: 'Art thou Ziba?' And he said: 'Thy servant is he.'
2วงศ์วานซาอูลมีคนรับใช้ชื่อศิบา จึงมีคนเรียกเขามาพบดาวิด กษัตริย์ถามว่า “เจ้าคือศิบาหรือ?” เขาตอบว่า “ข้าพเจ้าเอง ผู้รับใช้ของท่าน”
3And the king said: 'Is there not yet any of the house of Saul, that I may show the kindness of God unto him?' And Ziba said unto the king: 'Jonathan hath yet a son, who is lame on his feet.'
3กษัตริย์ถามว่า “วงศ์วานซาอูลยังเหลือใครอีกหรือไม่? ข้าจะได้แสดงความเมตตาของพระเจ้าต่อเขา” ศิบาตอบกษัตริย์ว่า “โยนาธานยังมีบุตรชายคนหนึ่ง ขาของเขาพิการ”
4And the king said unto him: 'Where is he?' And Ziba said unto the king: 'Behold, he is in the house of Machir the son of Ammiel, in Lo-debar.'
4กษัตริย์ถามว่า “เขาอยู่ที่ไหน?” ศิบาตอบว่า “เขาอยู่ที่บ้านมาคีร์ บุตรอัมมีเอล ในโลเดบาร์”
5Then king David sent, and fetched him out of the house of Machir the son of Ammiel, from Lo-debar.
5กษัตริย์ดาวิดจึงส่งคนไปรับเขาจากบ้านมาคีร์ บุตรอัมมีเอลที่โลเดบาร์
6And Mephibosheth, the son of Jonathan, the son of Saul, came unto David, and fell on his face, and prostrated himself. And David said: 'Mephibosheth!' And he answered: 'Behold thy servant!'
6เมฟีโบเชท บุตรของโยนาธาน ผู้เป็นบุตรของซาอูลมาหาดาวิด หมอบหน้าลงกับพื้นแสดงความเคารพ ดาวิดเรียก “เมฟีโบเชท?” เขาตอบว่า “ผู้รับใช้ของท่านอยู่นี่!”
7And David said unto him: 'Fear not; for I will surely show thee kindness for Jonathan thy father's sake, and will restore thee all the land of Saul thy father; and thou shalt eat bread at my table continually.'
7ดาวิดพูดกับเขาว่า “อย่ากลัวเลย ข้าจะแสดงความเมตตาต่อเจ้าอย่างแน่นอนเพราะเห็นแก่โยนาธานพ่อของเจ้า ข้าจะคืนที่ดินทั้งหมดของซาอูลผู้เป็นบรรพบุรุษของเจ้าให้เจ้า และเจ้าจะกินอาหารที่โต๊ะของข้าเป็นประจำ”
8And he bowed down, and said: 'What is thy servant, that thou shouldest look upon such a dead dog as I am?'
8เมฟีโบเชทก้มลงกล่าวว่า “ผู้รับใช้ของท่านเป็นใครเล่า ท่านจึงใส่ใจสุนัขตายอย่างข้าพเจ้า?”
9Then the king called to Ziba, Saul's servant, and said unto him: 'All that pertained to Saul and to all his house have I given unto thy master's son.
9กษัตริย์เรียกศิบาคนรับใช้ของซาอูลมาแล้วบอกว่า “ทุกสิ่งที่เป็นของซาอูลและวงศ์วานของเขา ข้ายกให้ลูกหลานของนายเจ้าแล้ว
10And thou shalt till the land for him, thou, and thy sons, and thy servants; and thou shalt bring in the fruits, that thy master's son may have bread to eat; but Mephibosheth thy master's son shall eat bread continually at my table.' Now Ziba had fifteen sons and twenty servants.
10เจ้า บุตรชายของเจ้า และคนรับใช้ของเจ้า จงเพาะปลูกที่ดินนั้นให้เขา แล้วนำผลผลิตมาเพื่อให้ลูกหลานของนายเจ้ามีอาหารกิน แต่เมฟีโบเชทลูกหลานของนายเจ้าจะกินอาหารที่โต๊ะของข้าเสมอ” ศิบามีบุตรชายสิบห้าคนและคนรับใช้ยี่สิบคน
11Then said Ziba unto the king: 'According to all that my lord the king commandeth his servant, so shall thy servant do; but Mephibosheth eateth at my table as one of the king's sons.'
11ศิบาตอบกษัตริย์ว่า “ผู้รับใช้ของท่านจะทำทุกอย่างตามที่นายของข้าผู้เป็นกษัตริย์สั่ง” เมฟีโบเชทจึงกินอาหารที่โต๊ะของกษัตริย์เหมือนบุตรชายคนหนึ่งของกษัตริย์
12Now Mephibosheth had a young son, whose name was Mica. And all that dwelt in the house of Ziba were servants unto Mephibosheth.
12เมฟีโบเชทมีบุตรชายวัยเยาว์ชื่อมีคา ทุกคนที่อาศัยอยู่ในบ้านศิบาเป็นคนรับใช้ของเมฟีโบเชท
13But Mephibosheth dwelt in Jerusalem; for he did eat continually at the king's table; and he was lame on both his feet.
13เมฟีโบเชทอาศัยอยู่ในเยรูซาเล็ม เพราะเขากินอาหารที่โต๊ะของกษัตริย์เป็นประจำ ขาทั้งสองข้างของเขาพิการ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.