שְׁמוּאֵל ב
Chapter 5
Hebrew Old Testament (Ma…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

שְׁמוּאֵל ב 5

Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1וַיָּבֹ֜אוּ כָּל־שִׁבְטֵ֧י יִשְׂרָאֵ֛ל אֶל־דָּוִ֖ד חֶבְרֹ֑ונָה וַיֹּאמְר֣וּ לֵאמֹ֔ר הִנְנ֛וּ עַצְמְךָ֥ וּֽבְשָׂרְךָ֖ אֲנָֽחְנוּ׃
1จาก​นั้น​ชน​เผ่า​ทั้งหมด​ของ​อิสราเอล​มาหา​ดาวิด​ที่​เฮโบรน และ​กล่าว​ว่า “พวก​เรา​เป็น​เลือด​เนื้อ​เดียว​กับ​ท่าน
2גַּם־אֶתְמֹ֣ול גַּם־שִׁלְשֹׁ֗ום בִּהְיֹ֨ות שָׁא֥וּל מֶ֙לֶךְ֙ עָלֵ֔ינוּ אַתָּ֗ה *הָיִיתָה (הָיִ֛יתָ) *מֹוצִיא (הַמֹּוצִ֥יא) *וְהַמֵּבִי (וְהַמֵּבִ֖יא) אֶת־יִשְׂרָאֵ֑ל וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה לְךָ֗ אַתָּ֨ה תִרְעֶ֤ה אֶת־עַמִּי֙ אֶת־יִשְׂרָאֵ֔ל וְאַתָּ֛ה תִּהְיֶ֥ה לְנָגִ֖יד עַל־יִשְׂרָאֵֽל׃
2ใน​อดีต แม้​ซาอูล​เป็น​กษัตริย์​เหนือ​เรา ท่าน​ก็​เป็น​ผู้นำ​อิสราเอล​ออก​ไป​และ​กลับ​มา พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​ท่าน​ว่า ‘เจ้า​จะ​เป็น​ผู้​เลี้ยง​แกะ​ให้​ประชาชน​อิสราเอล​ของ​เรา และ​เจ้า​จะ​เป็น​ผู้นำ​เหนือ​อิสราเอล’”
3וַ֠יָּבֹאוּ כָּל־זִקְנֵ֨י יִשְׂרָאֵ֤ל אֶל־הַמֶּ֙לֶךְ֙ חֶבְרֹ֔ונָה וַיִּכְרֹ֣ת לָהֶם֩ הַמֶּ֨לֶךְ דָּוִ֥ד בְּרִ֛ית בְּחֶבְרֹ֖ון לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה וַיִּמְשְׁח֧וּ אֶת־דָּוִ֛ד לְמֶ֖לֶךְ עַל־יִשְׂרָאֵֽל׃ פ
3ผู้​อาวุโส​ทั้งหมด​ของ​อิสราเอล​จึง​มา​พบ​กษัตริย์​ที่​เฮโบรน กษัตริย์​ดาวิด​ทำ​พันธสัญญา​กับ​พวก​เขา​ที่​นั่น​ต่อ​พระพักตร์​พระยาห์เวห์ แล้ว​พวก​เขา​เจิม​ดาวิด​เป็น​กษัตริย์​เหนือ​อิสราเอล
4בֶּן־שְׁלֹשִׁ֥ים שָׁנָ֛ה דָּוִ֖ד בְּמָלְכֹ֑ו אַרְבָּעִ֥ים שָׁנָ֖ה מָלָֽךְ׃
4ดาวิด​มีอายุ​สามสิบ​ปี​เมื่อ​เริ่ม​ครอง​ราชย์ และ​ครอง​ราชย์​สี่​สิบ​ปี
5בְּחֶבְרֹון֙ מָלַ֣ךְ עַל־יְהוּדָ֔ה שֶׁ֥בַע שָׁנִ֖ים וְשִׁשָּׁ֣ה חֳדָשִׁ֑ים וּבִירוּשָׁלַ֣͏ִם מָלַ֗ךְ שְׁלֹשִׁ֤ים וְשָׁלֹשׁ֙ שָׁנָ֔ה עַ֥ל כָּל־יִשְׂרָאֵ֖ל וִיהוּדָֽה׃
5ท่าน​ครอง​ราชย์​เหนือ​ยูดาห์​ที่​เฮโบรน​เจ็ด​ปี​กับ​หก​เดือน และ​ครอง​ราชย์​เหนือ​อิสราเอล​กับ​ยูดาห์​ทั้งหมด​ที่​เยรูซาเล็ม​สามสิบ​สาม​ปี
6וַיֵּ֨לֶךְ הַמֶּ֤לֶךְ וַֽאֲנָשָׁיו֙ יְר֣וּשָׁלַ֔͏ִם אֶל־הַיְבֻסִ֖י יֹושֵׁ֣ב הָאָ֑רֶץ וַיֹּ֨אמֶר לְדָוִ֤ד לֵאמֹר֙ לֹא־תָבֹ֣וא הֵ֔נָּה כִּ֣י אִם־הֱסִֽירְךָ֗ הַעִוְרִ֤ים וְהַפִּסְחִים֙ לֵאמֹ֔ר לֹֽא־יָבֹ֥וא דָוִ֖ד הֵֽנָּה׃
6กษัตริย์​กับ​คน​ของ​ท่าน​ไป​ยัง​เยรูซาเล็ม​เพื่อ​สู้​กับ​ชาว​เยบุส​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​แผ่น​ดิน​นั้น ชาว​เยบุส​พูด​กับ​ดาวิด​ว่า “แม้แต่​คน​ตาบอด​กับ​คน​ขา​พิการ​ก็​กัน​เจ้า​ไม่​ให้​เข้า​มา​ได้” เพราะ​คิด​ว่า​ดาวิด​ไม่มี​ทาง​เข้าไป​ได้
7וַיִּלְכֹּ֣ד דָּוִ֔ד אֵ֖ת מְצֻדַ֣ת צִיֹּ֑ון הִ֖יא עִ֥יר דָּוִֽד׃
7แต่​ดาวิด​ยึด​ป้อม​ปราการ​ศิโยน​ได้ ที่​นั่น​คือ​เมือง​ของ​ดาวิด
8וַיֹּ֨אמֶר דָּוִ֜ד בַּיֹּ֣ום הַה֗וּא כָּל־מַכֵּ֤ה יְבֻסִי֙ וְיִגַּ֣ע בַּצִּנֹּ֔ור וְאֶת־הַפִּסְחִים֙ וְאֶת־הַ֣עִוְרִ֔ים *שְׂנֹאו (שְׂנֻאֵ֖י) נֶ֣פֶשׁ דָּוִ֑ד עַל־כֵּן֙ יֹֽאמְר֔וּ עִוֵּ֣ר וּפִסֵּ֔חַ לֹ֥א יָבֹ֖וא אֶל־הַבָּֽיִת׃
8วัน​นั้น​ดาวิด​กล่าว​ว่า “ใคร​จะ​โจมตี​ชาว​เยบุส ให้​ขึ้น​ไป​ทาง​รางน้ำ​แล้ว​โจมตี​คน​ขา​พิการ​และ​คน​ตาบอด​เหล่า​นั้น​ที่​ดาวิด​เกลียด​ชัง” ด้วย​เหตุ​นี้​จึง​มี​คำ​กล่าว​ว่า “คน​ตาบอด​กับ​คน​ขา​พิการ​เข้าไป​ใน​บ้าน​ไม่​ได้”
9וַיֵּ֤שֶׁב דָּוִד֙ בַּמְּצֻדָ֔ה וַיִּקְרָא־לָ֖הּ עִ֣יר דָּוִ֑ד וַיִּ֤בֶן דָּוִד֙ סָבִ֔יב מִן־הַמִּלֹּ֖וא וָבָֽיְתָה׃
9ดาวิด​อาศัย​อยู่​ใน​ป้อม​ปราการ​และ​เรียก​ที่​นั่น​ว่า​เมือง​ของ​ดาวิด ท่าน​สร้าง​สิ่ง​ก่อสร้าง​โดย​รอบ จาก​มิลโล​เข้าไป​ด้าน​ใน
10וַיֵּ֥לֶךְ דָּוִ֖ד הָלֹ֣וךְ וְגָדֹ֑ול וַיהוָ֛ה אֱלֹהֵ֥י צְבָאֹ֖ות עִמֹּֽו׃ פ
10ดาวิด​ยิ่ง​ใหญ่​ขึ้น​เรื่อย ๆ เพราะ​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​แห่ง​กองทัพ​สถิต​กับ​ท่าน
11וַ֠יִּשְׁלַח חִירָ֨ם מֶֽלֶךְ־צֹ֥ר מַלְאָכִים֮ אֶל־דָּוִד֒ וַעֲצֵ֣י אֲרָזִ֔ים וְחָרָשֵׁ֣י עֵ֔ץ וְחָֽרָשֵׁ֖י אֶ֣בֶן קִ֑יר וַיִּבְנֽוּ־בַ֖יִת לְדָוִֽד׃
11ฮีราม​กษัตริย์​เมือง​ไทระ​ส่ง​ทูต​มา​หา​ดาวิด พร้อม​ไม้​สน​ซี​ดาร์ ช่างไม้ และ​ช่าง​ก่อ​หิน พวก​เขา​สร้าง​บ้าน​ให้​ดาวิด
12וַיֵּ֣דַע דָּוִ֔ד כִּֽי־הֱכִינֹ֧ו יְהוָ֛ה לְמֶ֖לֶךְ עַל־יִשְׂרָאֵ֑ל וְכִי֙ נִשֵּׂ֣א מַמְלַכְתֹּ֔ו בַּעֲב֖וּר עַמֹּ֥ו יִשְׂרָאֵֽל׃ ס
12ดาวิด​ตระหนัก​ว่า​พระยาห์เวห์​ทรง​ตั้ง​ท่าน​เป็น​กษัตริย์​เหนือ​อิสราเอล และ​ทรง​ยก​อาณาจักร​ของ​ท่าน​ให้​สูง​ขึ้น​เพื่อ​ประโยชน์​ของ​ประชาชน​อิสราเอล​ของ​พระองค์
13וַיִּקַּח֩ דָּוִ֨ד עֹ֜וד פִּֽלַגְשִׁ֤ים וְנָשִׁים֙ מִיר֣וּשָׁלַ֔͏ִם אַחֲרֵ֖י בֹּאֹ֣ו מֵחֶבְרֹ֑ון וַיִּוָּ֥לְדוּ עֹ֛וד לְדָוִ֖ד בָּנִ֥ים וּבָנֹֽות׃
13หลัง​จาก​ดาวิด​ย้าย​จาก​เฮโบรน​มา​เยรูซาเล็ม ท่าน​รับ​นาง​สนม​และ​ภรรยา​เพิ่ม​อีก​จาก​เยรูซาเล็ม และ​ท่าน​มี​บุตร​ชาย​และ​บุตร​สาว​เพิ่ม​อีก
14וְאֵ֗לֶּה שְׁמֹ֛ות הַיִּלֹּדִ֥ים לֹ֖ו בִּירוּשָׁלָ֑͏ִם שַׁמּ֣וּעַ וְשֹׁובָ֔ב וְנָתָ֖ן וּשְׁלֹמֹֽה׃
14บุตร​ของ​ท่าน​ที่​เกิด​ใน​เยรูซาเล็ม​มีชื่อ​ดังนี้ ชัมมู​อา โชบับ นาธัน โซโลมอน
15וְיִבְחָ֥ר וֶאֱלִישׁ֖וּעַ וְנֶ֥פֶג וְיָפִֽיעַ׃
15อิบ​ฮาร์ เอ​ลี​ชู​อา เนเฟก ยา​เฟีย
16וֶאֱלִישָׁמָ֥ע וְאֶלְיָדָ֖ע וֶאֱלִיפָֽלֶט׃ פ
16เอ​ลี​ชา​มา เอ​ลี​ยาดา และ​เอลีเฟเลท
17וַיִּשְׁמְע֣וּ פְלִשְׁתִּ֗ים כִּי־מָשְׁח֨וּ אֶת־דָּוִ֤ד לְמֶ֙לֶךְ֙ עַל־יִשְׂרָאֵ֔ל וַיַּעֲל֥וּ כָל־פְּלִשְׁתִּ֖ים לְבַקֵּ֣שׁ אֶת־דָּוִ֑ד וַיִּשְׁמַ֣ע דָּוִ֔ד וַיֵּ֖רֶד אֶל־הַמְּצוּדָֽה׃
17เมื่อ​ชาว​ฟีลิสเตีย​ได้ยิน​ว่า​ดาวิด​ได้​รับ​การ​เจิม​เป็น​กษัตริย์​เหนือ​อิสราเอล พวก​เขา​ทั้งหมด​ก็​ยก​ทัพ​ขึ้น​ไป​ตาม​หา​ดาวิด ดาวิด​ทราบ​ข่าว​จึง​ลง​ไป​ยัง​ป้อม​ปราการ
18וּפְלִשְׁתִּ֖ים בָּ֑אוּ וַיִּנָּטְשׁ֖וּ בְּעֵ֥מֶק רְפָאִֽים׃
18ชาว​ฟีลิสเตีย​มา​ถึง​และ​กระจาย​กำลัง​อยู่​ใน​หุบเขา​เรฟาอิม
19וַיִּשְׁאַ֨ל דָּוִ֤ד בַּֽיהוָה֙ לֵאמֹ֔ר הַאֶֽעֱלֶה֙ אֶל־פְּלִשְׁתִּ֔ים הֲתִתְּנֵ֖ם בְּיָדִ֑י וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֤ה אֶל־דָּוִד֙ עֲלֵ֔ה כִּֽי־נָתֹ֥ן אֶתֵּ֛ן אֶת־הַפְּלִשְׁתִּ֖ים בְּיָדֶֽךָ׃
19ดาวิด​ทูล​ถาม​พระยาห์เวห์​ว่า “ข้าพระองค์​ควร​ยก​ทัพ​ขึ้น​ไป​สู้​กับ​ชาว​ฟีลิสเตีย​หรือ​ไม่? พระองค์​จะ​ทรง​มอบ​พวก​เขา​ไว้​ใน​มือ​ข้าพระองค์​หรือ?” พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​ดาวิด​ว่า “จง​ขึ้น​ไป เรา​จะ​มอบ​ชาว​ฟีลิสเตีย​ไว้​ใน​มือ​เจ้า​แน่นอน”
20וַיָּבֹ֨א דָוִ֥ד בְּבַֽעַל־פְּרָצִים֮ וַיַּכֵּ֣ם שָׁ֣ם דָּוִד֒ וַיֹּ֕אמֶר פָּרַ֨ץ יְהוָ֧ה אֶת־אֹיְבַ֛י לְפָנַ֖י כְּפֶ֣רֶץ מָ֑יִם עַל־כֵּ֗ן קָרָ֛א שֵֽׁם־הַמָּקֹ֥ום הַה֖וּא בַּ֥עַל פְּרָצִֽים׃
20ดาวิด​ไป​ถึง​บา​อัล​เปรา​ซิม​และ​โจมตี​พวก​เขา​ที่​นั่น ท่าน​กล่าว​ว่า “พระยาห์เวห์​ทรง​ทะลวง​ศัตรู​ของ​ข้า​ต่อ​หน้า​ข้า ราวกับ​น้ำ​ที่​ทะลัก​ผ่าน​ช่อง​แตก” ท่าน​จึง​เรียก​ที่​นั่น​ว่า​บา​อัล​เปรา​ซิม
21וַיַּעַזְבוּ־שָׁ֖ם אֶת־עֲצַבֵּיהֶ֑ם וַיִּשָּׂאֵ֥ם דָּוִ֖ד וַאֲנָשָֽׁיו׃ פ
21ชาว​ฟีลิสเตีย​ทิ้ง​รูป​เคารพ​ไว้​ที่​นั่น ดาวิด​กับ​คน​ของ​เขา​จึง​นำ​รูป​เหล่า​นั้น​ไป
22וַיֹּסִ֥פוּ עֹ֛וד פְּלִשְׁתִּ֖ים לַֽעֲלֹ֑ות וַיִּנָּֽטְשׁ֖וּ בְּעֵ֥מֶק רְפָאִֽים׃
22ชาว​ฟีลิสเตีย​ยก​ทัพ​ขึ้น​มา​อีก​ครั้ง และ​กระจาย​กำลัง​อยู่​ใน​หุบเขา​เรฟาอิม
23וַיִּשְׁאַ֤ל דָּוִד֙ בַּֽיהוָ֔ה וַיֹּ֖אמֶר לֹ֣א תַעֲלֶ֑ה הָסֵב֙ אֶל־אַ֣חֲרֵיהֶ֔ם וּבָ֥אתָ לָהֶ֖ם מִמּ֥וּל בְּכָאִֽים׃
23เมื่อ​ดาวิด​ทูล​ถาม​พระยาห์เวห์ พระองค์​ตรัส​ว่า “อย่า​ขึ้น​ไป จง​อ้อม​ไป​ด้าน​หลัง​พวก​เขา แล้ว​เข้า​โจมตี​ทาง​ด้าน​หน้า​ต้น​หม่อน
24וִ֠יהִי *בְּשָׁמְעֲךָ (כְּֽשָׁמְעֲךָ֞) אֶת־קֹ֧ול צְעָדָ֛ה בְּרָאשֵׁ֥י הַבְּכָאִ֖ים אָ֣ז תֶּחֱרָ֑ץ כִּ֣י אָ֗ז יָצָ֤א יְהוָה֙ לְפָנֶ֔יךָ לְהַכֹּ֖ות בְּמַחֲנֵ֥ה פְלִשְׁתִּֽים׃
24เมื่อ​เจ้า​ได้ยิน​เสียง​ย่าง​เท้า​บน​ยอด​ต้น​หม่อน จง​รีบ​ลงมือ เพราะ​เมื่อ​นั้น​พระยาห์เวห์​ได้​ออก​ไป​นำ​หน้า​เจ้า​แล้ว​เพื่อ​โจมตี​กองทัพ​ชาว​ฟีลิสเตีย”
25וַיַּ֤עַשׂ דָּוִד֙ כֵּ֔ן כַּאֲשֶׁ֥ר צִוָּ֖הוּ יְהוָ֑ה וַיַּךְ֙ אֶת־פְּלִשְׁתִּ֔ים מִגֶּ֖בַע עַד־בֹּאֲךָ֥ גָֽזֶר׃ פ
25ดาวิด​ทำ​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​บัญชา และ​โจมตี​ชาว​ฟีลิสเตีย​ตั้งแต่​เกบา​ไป​จนถึง​เกเซอร์

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.