שְׁמוּאֵל ב 4
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1וַיִּשְׁמַ֣ע בֶּן־שָׁא֗וּל כִּ֣י מֵ֤ת אַבְנֵר֙ בְּחֶבְרֹ֔ון וַיִּרְפּ֖וּ יָדָ֑יו וְכָל־יִשְׂרָאֵ֖ל נִבְהָֽלוּ׃
1เมื่อบุตรชายของซาอูลได้ยินว่าอับเนอร์ตายที่เฮโบรน มือของเขาก็อ่อนแรงลง และชาวอิสราเอลทั้งหมดก็ตื่นตระหนก
2וּשְׁנֵ֣י אֲנָשִׁ֣ים שָׂרֵֽי־גְדוּדִ֣ים הָי֪וּ בֶן־שָׁא֟וּל שֵׁם֩ הָאֶחָ֨ד בַּֽעֲנָ֜ה וְשֵׁ֧ם הַשֵּׁנִ֣י רֵכָ֗ב בְּנֵ֛י רִמֹּ֥ון הַבְּאֶֽרֹתִ֖י מִבְּנֵ֣י בִנְיָמִ֑ן כִּ֚י גַּם־בְּאֵרֹ֔ות תֵּחָשֵׁ֖ב עַל־בִּנְיָמִֽן׃
2บุตรชายของซาอูลมีหัวหน้ากองกำลังจู่โจมอยู่สองคน คนหนึ่งชื่อบาอานาห์ อีกคนชื่อเรคาบ ทั้งสองเป็นบุตรของริมโมนชาวเบเอโรท ซึ่งเป็นชาวเบนยามิน เพราะเมืองเบเอโรทก็นับว่าเป็นส่วนหนึ่งของเบนยามิน
3וַיִּבְרְח֥וּ הַבְּאֵרֹתִ֖ים גִּתָּ֑יְמָה וַֽיִּהְיוּ־שָׁ֣ם גָּרִ֔ים עַ֖ד הַיֹּ֥ום הַזֶּֽה׃ ס
3ชาวเบเอโรทหนีไปยังเมืองกิททาอิม และอาศัยอยู่ที่นั่นในฐานะคนต่างถิ่นจนถึงทุกวันนี้
4וְלִיהֹֽונָתָן֙ בֶּן־שָׁא֔וּל בֵּ֖ן נְכֵ֣ה רַגְלָ֑יִם בֶּן־חָמֵ֣שׁ שָׁנִ֣ים הָיָ֡ה בְּבֹ֣א שְׁמֻעַת֩ שָׁא֨וּל וִיהֹֽונָתָ֜ן מִֽיִּזְרְעֶ֗אל וַתִּשָּׂאֵ֤הוּ אֹֽמַנְתֹּו֙ וַתָּנֹ֔ס וַיְהִ֞י בְּחָפְזָ֥הּ לָנ֛וּס וַיִּפֹּ֥ל וַיִּפָּסֵ֖חַ וּשְׁמֹ֥ו מְפִיבֹֽשֶׁת׃
4โยนาธานบุตรของซาอูลมีบุตรชายคนหนึ่งซึ่งขาพิการ เขาอายุห้าขวบเมื่อข่าวเรื่องซาอูลกับโยนาธานมาจากยิสเรเอล พี่เลี้ยงอุ้มเขาหนี แต่ขณะรีบหนี เขาตกลงมาจนขาพิการ เด็กคนนี้ชื่อเมฟีโบเชท
5וַיֵּ֨לְכ֜וּ בְּנֵֽי־רִמֹּ֤ון הַבְּאֵֽרֹתִי֙ רֵכָ֣ב וּבַעֲנָ֔ה וַיָּבֹ֙אוּ֙ כְּחֹ֣ם הַיֹּ֔ום אֶל־בֵּ֖ית אִ֣ישׁ בֹּ֑שֶׁת וְה֣וּא שֹׁכֵ֔ב אֵ֖ת מִשְׁכַּ֥ב הַֽצָּהֳרָֽיִם׃
5เรคาบกับบาอานาห์บุตรของริมโมนชาวเบเอโรท ออกเดินทางมาถึงบ้านอิชโบเชทตอนแดดร้อนจัด ขณะที่เขากำลังพักผ่อนตอนเที่ยง
6וְ֠הֵנָּה בָּ֜אוּ עַד־תֹּ֤וךְ הַבַּ֙יִת֙ לֹקְחֵ֣י חִטִּ֔ים וַיַּכֻּ֖הוּ אֶל־הַחֹ֑מֶשׁ וְרֵכָ֛ב וּבַעֲנָ֥ה אָחִ֖יו נִמְלָֽטוּ׃
6ทั้งสองเข้าไปถึงกลางบ้านทำทีว่าจะไปเอาข้าวสาลี แล้วแทงอิชโบเชทที่ลำตัว จากนั้นเรคาบกับบาอานาห์น้องชายก็หนีไป
7וַיָּבֹ֣אוּ הַבַּ֗יִת וְהֽוּא־שֹׁכֵ֤ב עַל־מִטָּתֹו֙ בַּחֲדַ֣ר מִשְׁכָּבֹ֔ו וַיַּכֻּ֙הוּ֙ וַיְמִתֻ֔הוּ וַיָּסִ֖ירוּ אֶת־רֹאשֹׁ֑ו וַיִּקְחוּ֙ אֶת־רֹאשֹׁ֔ו וַיֵּֽלְכ֛וּ דֶּ֥רֶךְ הָעֲרָבָ֖ה כָּל־הַלָּֽיְלָה׃
7เมื่อทั้งสองเข้าไปในบ้าน อิชโบเชทนอนอยู่บนเตียงในห้องนอน พวกเขาเข้าทำร้ายและฆ่าเขา ตัดศีรษะ แล้วนำศีรษะติดตัวไป เดินทางผ่านอาราบาห์ตลอดคืน
8וַ֠יָּבִאוּ אֶת־רֹ֨אשׁ אִֽישׁ־בֹּ֥שֶׁת אֶל־דָּוִד֮ חֶבְרֹון֒ וַיֹּֽאמְרוּ֙ אֶל־הַמֶּ֔לֶךְ הִנֵּֽה־רֹ֣אשׁ אִֽישׁ־בֹּ֗שֶׁת בֶּן־שָׁאוּל֙ אֹֽיִבְךָ֔ אֲשֶׁ֥ר בִּקֵּ֖שׁ אֶת־נַפְשֶׁ֑ךָ וַיִּתֵּ֣ן יְ֠הוָה לַֽאדֹנִ֨י הַמֶּ֤לֶךְ נְקָמֹות֙ הַיֹּ֣ום הַזֶּ֔ה מִשָּׁא֖וּל וּמִזַּרְעֹֽו׃ ס
8พวกเขานำศีรษะของอิชโบเชทมาหาดาวิดที่เฮโบรน และทูลกษัตริย์ว่า “นี่คือศีรษะของอิชโบเชทบุตรซาอูล ศัตรูของท่านผู้หมายเอาชีวิตท่าน วันนี้พระยาห์เวห์ทรงแก้แค้นซาอูลกับลูกหลานของเขา ให้นายของข้าผู้เป็นกษัตริย์แล้ว”
9וַיַּ֨עַן דָּוִ֜ד אֶת־רֵכָ֣ב ׀ וְאֶת־בַּעֲנָ֣ה אָחִ֗יו בְּנֵ֛י רִמֹּ֥ון הַבְּאֵֽרֹתִ֖י וַיֹּ֣אמֶר לָהֶ֑ם חַי־יְהוָ֕ה אֲשֶׁר־פָּדָ֥ה אֶת־נַפְשִׁ֖י מִכָּל־צָרָֽה׃
9ดาวิดตอบเรคาบกับบาอานาห์น้องชาย ซึ่งเป็นบุตรของริมโมนชาวเบเอโรทว่า “พระยาห์เวห์ผู้ทรงช่วยชีวิตข้าให้พ้นจากความทุกข์ยากทั้งปวงทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด
10כִּ֣י הַמַּגִּיד֩ לִ֨י לֵאמֹ֜ר הִנֵּה־מֵ֣ת שָׁא֗וּל וְהֽוּא־הָיָ֤ה כִמְבַשֵּׂר֙ בְּעֵינָ֔יו וָאֹחֲזָ֣ה בֹ֔ו וָאֶהְרְגֵ֖הוּ בְּצִֽקְלָ֑ג אֲשֶׁ֥ר לְתִתִּי־לֹ֖ו בְּשֹׂרָֽה׃
10เมื่อมีคนมาบอกข้าว่า ‘ซาอูลตายแล้ว’ และคิดว่านำข่าวดีมา ข้ากลับจับเขาฆ่าที่ศิกลาก นั่นคือรางวัลที่ข้าให้เขาสำหรับข่าวนั้น
11אַ֞ף כִּֽי־אֲנָשִׁ֣ים רְשָׁעִ֗ים הָרְג֧וּ אֶת־אִישׁ־צַדִּ֛יק בְּבֵיתֹ֖ו עַל־מִשְׁכָּבֹ֑ו וְעַתָּ֗ה הֲלֹ֨וא אֲבַקֵּ֤שׁ אֶת־דָּמֹו֙ מִיֶּדְכֶ֔ם וּבִעַרְתִּ֥י אֶתְכֶ֖ם מִן־הָאָֽרֶץ׃
11แล้วเมื่อคนชั่วฆ่าคนชอบธรรมในบ้านของเขาเองขณะนอนบนเตียง ข้าจะไม่เรียกร้องให้พวกเจ้าชดใช้ด้วยชีวิต และกำจัดพวกเจ้าไปจากแผ่นดินหรือ?”
12וַיְצַו֩ דָּוִ֨ד אֶת־הַנְּעָרִ֜ים וַיַּהַרְג֗וּם וַֽיְקַצְּצ֤וּ אֶת־יְדֵיהֶם֙ וְאֶת־רַגְלֵיהֶ֔ם וַיִּתְל֥וּ עַל־הַבְּרֵכָ֖ה בְּחֶבְרֹ֑ון וְאֵ֨ת רֹ֤אשׁ אִֽישׁ־בֹּ֙שֶׁת֙ לָקָ֔חוּ וַיִּקְבְּר֥וּ בְקֶֽבֶר־אַבְנֵ֖ר בְּחֶבְרֹֽון׃ פ
12ดาวิดสั่งชายหนุ่มของเขา พวกเขาจึงฆ่าคนทั้งสอง ตัดมือและเท้าของคนทั้งสอง แล้วแขวนร่างไว้ข้างสระน้ำในเฮโบรน ส่วนศีรษะของอิชโบเชท พวกเขานำไปฝังในที่ฝังศพของอับเนอร์ที่เฮโบรน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.