שְׁמוּאֵל ב 20
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1וְשָׁ֨ם נִקְרָ֜א אִ֣ישׁ בְּלִיַּ֗עַל וּשְׁמֹ֛ו שֶׁ֥בַע בֶּן־בִּכְרִ֖י אִ֣ישׁ יְמִינִ֑י וַיִּתְקַ֣ע בַּשֹּׁפָ֗ר וַ֠יֹּאמֶר אֵֽין־לָ֨נוּ חֵ֜לֶק בְּדָוִ֗ד וְלֹ֤א נֽ͏ַחֲלָה־לָ֙נוּ֙ בְּבֶן־יִשַׁ֔י אִ֥ישׁ לְאֹהָלָ֖יו יִשְׂרָאֵֽל׃
1ที่นั่นมีคนชั่วชื่อเชบา บุตรบิครี เป็นชาวเบนยามิน เขาเป่าแตรแล้วร้องว่า “เราไม่มีส่วนในดาวิด ไม่มีมรดกในบุตรของเจสซี! ชาวอิสราเอลทุกคน กลับกระโจมของตนเถิด!”
2וַיַּ֜עַל כָּל־אִ֤ישׁ יִשְׂרָאֵל֙ מֵאַחֲרֵ֣י דָוִ֔ד אַחֲרֵ֖י שֶׁ֣בַע בֶּן־בִּכְרִ֑י וְאִ֤ישׁ יְהוּדָה֙ דָּבְק֣וּ בְמַלְכָּ֔ם מִן־הַיַּרְדֵּ֖ן וְעַד־יְרוּשָׁלָֽ͏ִם׃
2ชาวอิสราเอลทั้งหมดจึงเลิกติดตามดาวิด หันไปตามเชบา บุตรบิครี แต่ชาวยูดาห์ยังติดตามกษัตริย์ของตนตั้งแต่แม่น้ำจอร์แดนจนถึงเยรูซาเล็ม
3וַיָּבֹ֨א דָוִ֣ד אֶל־בֵּיתֹו֮ יְרֽוּשָׁלַ͏ִם֒ וַיִּקַּ֣ח הַמֶּ֡לֶךְ אֵ֣ת עֶֽשֶׂר־נָשִׁ֣ים ׀ פִּלַגְשִׁ֡ים אֲשֶׁ֣ר הִנִּיחַ֩ לִשְׁמֹ֨ר הַבַּ֜יִת וַֽיִּתְּנֵ֤ם בֵּית־מִשְׁמֶ֙רֶת֙ וַֽיְכַלְכְּלֵ֔ם וַאֲלֵיהֶ֖ם לֹא־בָ֑א וַתִּהְיֶ֧ינָה צְרֻרֹ֛ות עַד־יֹ֥ום מֻתָ֖ן אַלְמְנ֥וּת חַיּֽוּת׃ ס
3ดาวิดกลับถึงบ้านที่เยรูซาเล็ม กษัตริย์นำนางสนมสิบคนที่ให้อยู่ดูแลบ้านมากักให้อยู่ต่างหากและจัดอาหารให้ แต่ไม่หลับนอนกับพวกนาง พวกนางถูกกักไว้จนตาย ใช้ชีวิตอย่างหญิงม่าย
4וַיֹּ֤אמֶר הַמֶּ֙לֶךְ֙ אֶל־עֲמָשָׂ֔א הַזְעֶק־לִ֥י אֶת־אִישׁ־יְהוּדָ֖ה שְׁלֹ֣שֶׁת יָמִ֑ים וְאַתָּ֖ה פֹּ֥ה עֲמֹֽד׃
4กษัตริย์สั่งอามาสาว่า “ภายในสามวัน จงรวบรวมชาวยูดาห์มาหาข้า แล้วเจ้าต้องอยู่ที่นี่ด้วย”
5וַיֵּ֥לֶךְ עֲמָשָׂ֖א לְהַזְעִ֣יק אֶת־יְהוּדָ֑ה *וַיִּיחֶר (וַיֹּ֕וחֶר) מִן־הַמֹּועֵ֖ד אֲשֶׁ֥ר יְעָדֹֽו׃ ס
5อามาสาออกไปรวบรวมชาวยูดาห์ แต่ใช้เวลาเกินกำหนด
6וַיֹּ֤אמֶר דָּוִד֙ אֶל־אֲבִישַׁ֔י עַתָּ֗ה יֵ֧רַֽע לָ֛נוּ שֶׁ֥בַע בֶּן־בִּכְרִ֖י מִן־אַבְשָׁלֹ֑ום אַ֠תָּה קַ֞ח אֶת־עַבְדֵ֤י אֲדֹנֶ֙יךָ֙ וּרְדֹ֣ף אַחֲרָ֔יו פֶּן־מָ֥צָא לֹ֛ו עָרִ֥ים בְּצֻרֹ֖ות וְהִצִּ֥יל עֵינֵֽנוּ׃
6ดาวิดจึงบอกอาบีชัยว่า “ตอนนี้เชบา บุตรบิครีจะทำร้ายเราหนักกว่าอับซาโลม จงพาคนของนายเจ้าไปไล่ตามเขา ก่อนเขาจะได้เมืองที่มีป้อมปราการและหลบหนีเราไป”
7וַיֵּצְא֤וּ אַֽחֲרָיו֙ אַנְשֵׁ֣י יֹואָ֔ב וְהַכְּרֵתִ֥י וְהַפְּלֵתִ֖י וְכָל־הַגִּבֹּרִ֑ים וַיֵּֽצְאוּ֙ מִיר֣וּשָׁלַ֔͏ִם לִרְדֹּ֕ף אַחֲרֵ֖י שֶׁ֥בַע בֶּן־בִּכְרִֽי׃
7คนของโยอาบออกจากเยรูซาเล็มตามอาบีชัยไป พร้อมชาวเคเรธี ชาวเปเลธี และนักรบผู้กล้าทั้งหมด เพื่อไล่ตามเชบา บุตรบิครี
8הֵ֗ם עִם־הָאֶ֤בֶן הַגְּדֹולָה֙ אֲשֶׁ֣ר בְּגִבְעֹ֔ון וַעֲמָשָׂ֖א בָּ֣א לִפְנֵיהֶ֑ם וְיֹואָ֞ב חָג֣וּר ׀ מִדֹּ֣ו לְבֻשׁ֗וּ *וְעָלֹו (וְעָלָ֞יו) חֲגֹ֥ור חֶ֙רֶב֙ מְצֻמֶּ֤דֶת עַל־מָתְנָיו֙ בְּתַעְרָ֔הּ וְה֥וּא יָצָ֖א וַתִּפֹּֽל׃ ס
8เมื่อมาถึงหินก้อนใหญ่ที่กิเบโอน อามาสามาพบพวกเขา โยอาบสวมชุดรบ มีเข็มขัดคาดดาบซึ่งอยู่ในฝักไว้ที่เอว ขณะเดินดาบก็หลุดออกมา
9וַיֹּ֤אמֶר יֹואָב֙ לַעֲמָשָׂ֔א הֲשָׁלֹ֥ום אַתָּ֖ה אָחִ֑י וַתֹּ֜חֶז יַד־יְמִ֥ין יֹואָ֛ב בִּזְקַ֥ן עֲמָשָׂ֖א לִנְשָׁק־לֹֽו׃
9โยอาบถามอามาสาว่า “พี่น้องของข้า สบายดีหรือ?” แล้วใช้มือขวาจับเคราอามาสาเพื่อจะจูบเขา
10וַעֲמָשָׂ֨א לֹֽא־נִשְׁמַ֜ר בַּחֶ֣רֶב ׀ אֲשֶׁ֣ר בְּיַד־יֹואָ֗ב וַיַּכֵּהוּ֩ בָ֨הּ אֶל־הַחֹ֜מֶשׁ וַיִּשְׁפֹּ֨ךְ מֵעָ֥יו אַ֛רְצָה וְלֹא־שָׁ֥נָה לֹ֖ו וַיָּמֹ֑ת ס וְיֹואָב֙ וַאֲבִישַׁ֣י אָחִ֔יו רָדַ֕ף אַחֲרֵ֖י שֶׁ֥בַע בֶּן־בִּכְרִֽי׃
10อามาสาไม่ทันระวังดาบในมือโยอาบ โยอาบจึงแทงท้องเขาจนไส้ทะลักลงพื้น โดยไม่ต้องแทงซ้ำ อามาสาก็ตาย จากนั้นโยอาบกับอาบีชัยน้องชายก็ไล่ตามเชบา บุตรบิครีต่อไป
11וְאִישׁ֙ עָמַ֣ד עָלָ֔יו מִֽנַּעֲרֵ֖י יֹואָ֑ב וַיֹּ֗אמֶר מִי֩ אֲשֶׁ֨ר חָפֵ֧ץ בְּיֹואָ֛ב וּמִ֥י אֲשֶׁר־לְדָוִ֖ד אַחֲרֵ֥י יֹואָֽב׃
11ชายหนุ่มคนหนึ่งของโยอาบยืนอยู่ข้างศพแล้วร้องว่า “ใครอยู่ฝ่ายโยอาบและดาวิด จงตามโยอาบไป!”
12וַעֲמָשָׂ֛א מִתְגֹּלֵ֥ל בַּדָּ֖ם בְּתֹ֣וךְ הַֽמְּסִלָּ֑ה וַיַּ֨רְא הָאִ֜ישׁ כִּֽי־עָמַ֣ד כָּל־הָעָ֗ם וַיַּסֵּב֩ אֶת־עֲמָשָׂ֨א מִן־הַֽמְסִלָּ֤ה הַשָּׂדֶה֙ וַיַּשְׁלֵ֤ךְ עָלָיו֙ בֶּ֔גֶד כַּאֲשֶׁ֣ר רָאָ֔ה כָּל־הַבָּ֥א עָלָ֖יו וְעָמָֽד׃
12อามาสานอนจมกองเลือดกลางถนน ชายคนนั้นเห็นผู้คนทุกคนหยุดมอง จึงลากศพออกจากถนนไปยังทุ่งแล้วเอาผ้าคลุมทับ เพราะใครเดินผ่านก็มาหยุดอยู่ตรงนั้น
13כַּאֲשֶׁ֥ר הֹגָ֖ה מִן־הַֽמְסִלָּ֑ה עָבַ֤ר כָּל־אִישׁ֙ אַחֲרֵ֣י יֹואָ֔ב לִרְדֹּ֕ף אַחֲרֵ֖י שֶׁ֥בַע בֶּן־בִּכְרִֽי׃
13เมื่อย้ายศพพ้นถนนแล้ว ทุกคนก็เดินตามโยอาบไปไล่ตามเชบา บุตรบิครี
14וַֽיַּעֲבֹ֞ר בְּכָל־שִׁבְטֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל אָבֵ֛לָה וּבֵ֥ית מַעֲכָ֖ה וְכָל־הַבֵּרִ֑ים ס *וַיִּקְלֵהוּ (וַיִּקָּ֣הֲל֔וּ) וַיָּבֹ֖אוּ אַף־אַחֲרָֽיו׃
14เชบาเดินทางผ่านชนเผ่าทั้งหมดของอิสราเอลไปถึงอาเบล เบธมาอาคาห์ และชาวเบรีทุกคน คนเหล่านั้นรวมตัวและติดตามเขาไปด้วย
15וַיָּבֹ֜אוּ וַיָּצֻ֣רוּ עָלָ֗יו בְּאָבֵ֙לָה֙ בֵּ֣ית הַֽמַּעֲכָ֔ה וַיִּשְׁפְּכ֤וּ סֹֽלְלָה֙ אֶל־הָעִ֔יר וַֽתַּעֲמֹ֖ד בַּחֵ֑ל וְכָל־הָעָם֙ אֲשֶׁ֣ר אֶת־יֹואָ֔ב מַשְׁחִיתִ֖ם לְהַפִּ֥יל הַחֹומָֽה׃
15กองทหารของโยอาบมาล้อมเชบาที่อาเบลแห่งเบธมาอาคาห์ พวกเขาก่อเนินดินล้อมเมืองจนถึงกำแพงดิน ผู้คนทั้งหมดที่อยู่กับโยอาบทุบกำแพงเพื่อให้พังลง
16וַתִּקְרָ֛א אִשָּׁ֥ה חֲכָמָ֖ה מִן־הָעִ֑יר שִׁמְע֤וּ שִׁמְעוּ֙ אִמְרוּ־נָ֣א אֶל־יֹואָ֔ב קְרַ֣ב עַד־הֵ֔נָּה וַאֲדַבְּרָ֖ה אֵלֶֽיךָ׃
16หญิงฉลาดคนหนึ่งร้องออกมาจากเมืองว่า “ฟังก่อน ฟังก่อน! โปรดบอกโยอาบให้เข้ามาใกล้ ข้าจะพูดกับเขา”
17וַיִּקְרַ֣ב אֵלֶ֔יהָ וַתֹּ֧אמֶר הָאִשָּׁ֛ה הַאַתָּ֥ה יֹואָ֖ב וַיֹּ֣אמֶר אָ֑נִי וַתֹּ֣אמֶר לֹ֗ו שְׁמַע֙ דִּבְרֵ֣י אֲמָתֶ֔ךָ וַיֹּ֖אמֶר שֹׁמֵ֥עַ אָנֹֽכִי׃
17โยอาบเข้าไปใกล้ นางถามว่า “ท่านคือโยอาบหรือ?” เขาตอบว่า “ใช่” นางบอกว่า “ขอให้ฟังคำของผู้รับใช้” เขาตอบว่า “ข้าฟังอยู่”
18וַתֹּ֖אמֶר לֵאמֹ֑ר דַּבֵּ֨ר יְדַבְּר֤וּ בָרִֽאשֹׁנָה֙ לֵאמֹ֔ר שָׁאֹ֧ל יְשָׁאֲל֛וּ בְּאָבֵ֖ל וְכֵ֥ן הֵתַֽמּוּ׃
18นางกล่าวว่า “แต่ก่อนมีคำพูดว่า ‘ไปขอคำปรึกษาที่อาเบลเถิด’ แล้วเรื่องต่าง ๆ ก็ยุติลง
19אָנֹכִ֕י שְׁלֻמֵ֖י אֱמוּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל אַתָּ֣ה מְבַקֵּ֗שׁ לְהָמִ֨ית עִ֤יר וְאֵם֙ בְּיִשְׂרָאֵ֔ל לָ֥מָּה תְבַלַּ֖ע נַחֲלַ֥ת יְהוָֽה׃ פ
19ข้าเป็นคนหนึ่งในอิสราเอลที่รักสันติและซื่อสัตย์ ท่านกำลังจะทำลายเมืองซึ่งเป็นดั่งแม่ในอิสราเอล เหตุใดจะกลืนกินมรดกของพระยาห์เวห์?”
20וַיַּ֥עַן יֹואָ֖ב וַיֹּאמַ֑ר חָלִ֤ילָה חָלִ֙ילָה֙ לִ֔י אִם־אֲבַלַּ֖ע וְאִם־אַשְׁחִֽית׃
20โยอาบตอบว่า “ไม่มีทาง ไม่มีทางที่ข้าจะกลืนกินหรือทำลาย
21לֹא־כֵ֣ן הַדָּבָ֗ר כִּ֡י אִישׁ֩ מֵהַ֨ר אֶפְרַ֜יִם שֶׁ֧בַע בֶּן־בִּכְרִ֣י שְׁמֹ֗ו נָשָׂ֤א יָדֹו֙ בַּמֶּ֣לֶךְ בְּדָוִ֔ד תְּנֽוּ־אֹתֹ֣ו לְבַדֹּ֔ו וְאֵלְכָ֖ה מֵעַ֣ל הָעִ֑יר וַתֹּ֤אמֶר הָֽאִשָּׁה֙ אֶל־יֹואָ֔ב הִנֵּ֥ה רֹאשֹׁ֛ו מֻשְׁלָ֥ךְ אֵלֶ֖יךָ בְּעַ֥ד הַחֹומָֽה׃
21เรื่องไม่ใช่อย่างนั้น มีชายจากเขตภูเขาเอฟราอิมชื่อเชบา บุตรบิครี เขาลุกขึ้นต่อต้านกษัตริย์ดาวิด เพียงส่งตัวเขามา ข้าก็จะถอนทัพจากเมือง” นางบอกโยอาบว่า “ศีรษะของเขาจะถูกโยนข้ามกำแพงมาให้ท่าน”
22וַתָּבֹוא֩ הָאִשָּׁ֨ה אֶל־כָּל־הָעָ֜ם בְּחָכְמָתָ֗הּ וַֽיִּכְרְת֞וּ אֶת־רֹ֨אשׁ שֶׁ֤בַע בֶּן־בִּכְרִי֙ וַיַּשְׁלִ֣כוּ אֶל־יֹואָ֔ב וַיִּתְקַע֙ בַּשֹּׁופָ֔ר וַיָּפֻ֥צוּ מֵֽעַל־הָעִ֖יר אִ֣ישׁ לְאֹהָלָ֑יו וְיֹואָ֛ב שָׁ֥ב יְרוּשָׁלַ֖͏ִם אֶל־הַמֶּֽלֶךְ׃ ס
22หญิงนั้นใช้ปัญญาไปพูดกับคนทั้งเมือง พวกเขาจึงตัดศีรษะเชบา บุตรบิครีโยนข้ามกำแพงให้โยอาบ โยอาบเป่าแตร คนเหล่านั้นก็แยกย้ายจากเมืองกลับกระโจมของตน ส่วนโยอาบกลับเยรูซาเล็มไปหากษัตริย์
23וְיֹואָ֕ב אֶ֥ל כָּל־הַצָּבָ֖א יִשְׂרָאֵ֑ל וּבְנָיָה֙ בֶּן־יְהֹ֣ויָדָ֔ע עַל־*הַכְּרִי (הַכְּרֵתִ֖י) וְעַל־הַפְּלֵתִֽי׃
23โยอาบเป็นผู้บัญชาการกองทัพทั้งหมดของอิสราเอล เบไนยาห์ บุตรเยโฮยาดา บัญชาการชาวเคเรธีและชาวเปเลธี
24וַאֲדֹרָ֖ם עַל־הַמַּ֑ס וִיהֹושָׁפָ֥ט בֶּן־אֲחִיל֖וּד הַמַּזְכִּֽיר׃
24อาโดรัมดูแลคนที่ถูกเกณฑ์ไปใช้แรงงาน เยโฮชาฟัท บุตรอาหิลูด เป็นผู้บันทึกเหตุการณ์
25*וּשֵׁיָא (וּשְׁוָ֖א) סֹפֵ֑ר וְצָדֹ֥וק וְאֶבְיָתָ֖ר כֹּהֲנִֽים׃
25เชวาเป็นอาลักษณ์ ศาโดกกับอาบียาธาร์เป็นปุโรหิต
26וְגַ֗ם עִירָא֙ הַיָּ֣אִרִ֔י הָיָ֥ה כֹהֵ֖ן לְדָוִֽד׃ ס
26ส่วนอิราชาวยาอีร์เป็นเจ้าหน้าที่ชั้นผู้ใหญ่ของดาวิด
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.