1. Korinther 15
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Ich erinnere euch aber, liebe Brüder, des Evangeliums, das ich euch verkündigt habe, welches ihr auch angenommen habt, in welchem ihr auch stehet,
1พี่น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าขอบอกพวกคุณถึงข่าวดีที่ข้าพเจ้าประกาศแก่พวกคุณ ซึ่งพวกคุณได้รับไว้ และยืนหยัดอยู่ในข่าวดีนั้น
2durch welches ihr auch selig werdet: welchergestalt ich es euch verkündigt habe, so ihr's behalten habt; es wäre denn, daß ihr umsonst geglaubt hättet.
2โดยข่าวดีนี้พวกคุณกำลังได้รับความรอด ถ้าพวกคุณยึดมั่นในถ้อยคำที่ข้าพเจ้าประกาศแก่พวกคุณ เว้นแต่พวกคุณได้เชื่ออย่างไร้ผล
3Denn ich habe euch zuvörderst gegeben, was ich empfangen habe: daß Christus gestorben sei für unsre Sünden nach der Schrift,
3เพราะสิ่งสำคัญอันดับแรกที่ข้าพเจ้ามอบต่อให้พวกคุณนั้น ข้าพเจ้าเองก็ได้รับมา คือพระคริสต์ทรงตายเพื่อบาปของเราตามพระคัมภีร์
4und daß er begraben sei, und daß er auferstanden sei am dritten Tage nach der Schrift,
4พระองค์ทรงถูกฝัง และทรงฟื้นขึ้นจากความตายในวันที่สามตามพระคัมภีร์
5und daß er gesehen worden ist von Kephas, darnach von den Zwölfen.
5แล้วพระองค์ทรงปรากฏแก่เคฟาส จากนั้นแก่ทั้งสิบสองคน
6Darnach ist er gesehen worden von mehr denn fünfhundert Brüdern auf einmal, deren noch viele leben, etliche aber sind entschlafen.
6ต่อมาพระองค์ทรงปรากฏแก่พี่น้องมากกว่าห้าร้อยคนพร้อมกัน ซึ่งส่วนใหญ่ยังมีชีวิตอยู่จนถึงตอนนี้ แต่บางคนหลับไปแล้ว
7Darnach ist er gesehen worden von Jakobus, darnach von allen Aposteln.
7ต่อมาพระองค์ทรงปรากฏแก่ยากอบ แล้วแก่อัครทูตทั้งหมด
8Am letzten ist er auch von mir, einer unzeitigen Geburt gesehen worden.
8และท้ายที่สุด พระองค์ทรงปรากฏแก่ข้าพเจ้าด้วย เหมือนกับข้าพเจ้าเป็นเด็กที่เกิดผิดเวลา
9Denn ich bin der geringste unter den Aposteln, der ich nicht wert bin, daß ich ein Apostel heiße, darum daß ich die Gemeinde Gottes verfolgt habe.
9เพราะข้าพเจ้าเป็นคนเล็กน้อยที่สุดในหมู่อัครทูต และไม่สมควรถูกเรียกว่าอัครทูต เพราะข้าพเจ้าเคยข่มเหงประชาคมของพระเจ้า
10Aber von Gottes Gnade bin ich, was ich bin. Und seine Gnade an mir ist nicht vergeblich gewesen, sondern ich habe vielmehr gearbeitet denn sie alle; nicht aber ich, sondern Gottes Gnade, die mit mir ist.
10แต่โดยพระคุณของพระเจ้า ข้าพเจ้าจึงเป็นอย่างที่เป็นอยู่ และพระคุณที่พระองค์ประทานแก่ข้าพเจ้าไม่ได้ไร้ผล ตรงกันข้าม ข้าพเจ้าทำงานหนักกว่าพวกเขาทุกคน แต่ไม่ใช่ข้าพเจ้า หากเป็นพระคุณของพระเจ้าที่อยู่กับข้าพเจ้า
11Es sei nun ich oder jene: also predigen wir, und also habt ihr geglaubt.
11ดังนั้น ไม่ว่าข้าพเจ้าหรือพวกเขาเป็นผู้ประกาศ เราก็ประกาศอย่างนี้ และพวกคุณก็ได้เชื่ออย่างนี้
12So aber Christus gepredigt wird, daß er sei von den Toten auferstanden, wie sagen denn etliche unter euch, die Auferstehung der Toten sei nichts?
12ถ้ามีการประกาศว่าพระคริสต์ทรงฟื้นขึ้นจากความตาย แล้วทำไมบางคนในพวกคุณจึงพูดว่า ไม่มีการฟื้นขึ้นจากความตายของคนตาย?
13Ist die Auferstehung der Toten nichts, so ist auch Christus nicht auferstanden.
13ถ้าไม่มีการฟื้นขึ้นจากความตายของคนตาย พระคริสต์ก็ไม่ได้ทรงฟื้นขึ้นจากความตายเช่นกัน
14Ist aber Christus nicht auferstanden, so ist unsre Predigt vergeblich, so ist auch euer Glaube vergeblich.
14และถ้าพระคริสต์ไม่ได้ทรงฟื้นขึ้นจากความตาย การประกาศของเราก็ไร้ผล และความเชื่อของพวกคุณก็ไร้ผลด้วย
15Wir würden aber auch erfunden als falsche Zeugen Gottes, daß wir wider Gott gezeugt hätten, er hätte Christum auferweckt, den er nicht auferweckt hätte, wenn doch die Toten nicht auferstehen.
15ยิ่งกว่านั้น เราก็กลายเป็นพยานเท็จเกี่ยวกับพระเจ้า เพราะเราเป็นพยานว่าพระเจ้าทรงให้พระคริสต์ฟื้นขึ้นจากความตาย ทั้งที่พระองค์ไม่ได้ทรงทำเช่นนั้น ถ้าจริงว่าคนตายไม่ฟื้นขึ้น
16Denn so die Toten nicht auferstehen, so ist auch Christus nicht auferstanden.
16เพราะถ้าคนตายไม่ฟื้นขึ้น พระคริสต์ก็ไม่ได้ทรงฟื้นขึ้นเช่นกัน
17Ist Christus aber nicht auferstanden, so ist euer Glaube eitel, so seid ihr noch in euren Sünden.
17และถ้าพระคริสต์ไม่ได้ทรงฟื้นขึ้น ความเชื่อของพวกคุณก็ไร้ผล พวกคุณยังอยู่ในบาปของตน
18So sind auch die, so in Christo entschlafen sind, verloren.
18ถ้าอย่างนั้น คนที่หลับไปในพระคริสต์ก็พินาศแล้ว
19Hoffen wir allein in diesem Leben auf Christum, so sind wir die elendesten unter allen Menschen.
19ถ้าเรามีความหวังในพระคริสต์เพียงสำหรับชีวิตนี้ เราก็เป็นคนที่น่าสงสารที่สุดในบรรดามนุษย์ทั้งหมด
20Nun ist aber Christus auferstanden von den Toten und der Erstling geworden unter denen, die da schlafen.
20แต่ความจริงคือ พระคริสต์ทรงฟื้นขึ้นจากความตายแล้ว และทรงเป็นผลแรกของคนที่หลับไป
21Sintemal durch einen Menschen der Tod und durch einen Menschen die Auferstehung der Toten kommt.
21เพราะความตายมาทางมนุษย์คนหนึ่ง การฟื้นขึ้นจากความตายของคนตายก็มาทางมนุษย์คนหนึ่งเช่นกัน
22Denn gleichwie sie in Adam alle sterben, also werden sie in Christo alle lebendig gemacht werden.
22เพราะทุกคนตายในอาดัมอย่างไร ทุกคนก็จะได้รับชีวิตในพระคริสต์อย่างนั้น
23Ein jeglicher aber in seiner Ordnung: der Erstling Christus; darnach die Christo angehören, wenn er kommen wird;
23แต่ละคนจะเป็นไปตามลำดับของตน พระคริสต์ทรงเป็นผลแรก แล้วเมื่อพระองค์มา คนที่เป็นของพระคริสต์ก็จะตามมา
24darnach das Ende, wenn er das Reich Gott und dem Vater überantworten wird, wenn er aufheben wird alle Herrschaft und alle Obrigkeit und Gewalt.
24จากนั้นจึงถึงจุดจบ เมื่อพระองค์ทรงมอบอาณาจักรแก่พระเจ้าพระบิดา หลังจากทรงทำให้การปกครอง สิทธิอำนาจ และพลังทั้งปวงหมดไป
25Er muß aber herrschen, bis daß er “alle seine Feinde unter seine Füße lege”.
25เพราะพระองค์จะต้องทรงครอบครองจนกว่าจะทรงวางศัตรูทั้งหมดไว้ใต้เท้าของพระองค์
26Der letzte Feind, der aufgehoben wird, ist der Tod.
26ศัตรูตัวสุดท้ายที่จะถูกทำให้หมดไปคือความตาย
27Denn “er hat ihm alles unter seine Füße getan”. Wenn er aber sagt, daß es alles untertan sei, ist's offenbar, daß ausgenommen ist, der ihm alles untergetan hat.
27เพราะ “พระองค์ทรงให้ทุกสิ่งอยู่ใต้เท้าของพระองค์” แต่เมื่อกล่าวว่า “ทุกสิ่งอยู่ใต้พระองค์” ก็เห็นได้ชัดว่าไม่รวมพระเจ้าผู้ทรงให้ทุกสิ่งอยู่ใต้พระองค์
28Wenn aber alles ihm untertan sein wird, alsdann wird auch der Sohn selbst untertan sein dem, der ihm alles untergetan hat, auf daß Gott sei alles in allen.
28เมื่อทุกสิ่งอยู่ใต้พระองค์แล้ว พระบุตรเองก็จะอยู่ใต้พระเจ้าผู้ทรงให้ทุกสิ่งอยู่ใต้พระองค์ เพื่อพระเจ้าจะทรงเป็นทุกสิ่งในทุกคน
29Was machen sonst, die sich taufen lassen über den Toten, so überhaupt die Toten nicht auferstehen? Was lassen sie sich taufen über den Toten?
29ถ้าไม่เป็นอย่างนั้น คนที่รับบัพติศมาเพื่อคนตายจะทำอย่างไร? ถ้าคนตายไม่ฟื้นขึ้นเลย แล้วทำไมพวกเขาจึงรับบัพติศมาเพื่อคนตาย?
30Und was stehen wir alle Stunde in der Gefahr?
30แล้วทำไมเราจึงเผชิญอันตรายอยู่ทุกเวลา?
31Bei unserm Ruhm, den ich habe in Christo Jesu, unserm HERRN, ich sterbe täglich.
31ข้าพเจ้าขอยืนยันด้วยความภูมิใจในพวกคุณที่ข้าพเจ้ามีในพระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา ว่าข้าพเจ้าตายทุกวัน
32Habe ich nach menschlicher Meinung zu Ephesus mit wilden Tieren gefochten, was hilft's mir? So die Toten nicht auferstehen, “laßt uns essen und trinken; denn morgen sind wir tot!”
32ถ้าข้าพเจ้าต่อสู้กับสัตว์ป่าที่เมืองเอเฟซัสเพียงด้วยเหตุผลแบบมนุษย์ ข้าพเจ้าจะได้ประโยชน์อะไร? ถ้าคนตายไม่ฟื้นขึ้น ก็ “ให้เรากินและดื่มกันเถิด เพราะพรุ่งนี้เราก็ตาย”
33Lasset euch nicht verführen! Böse Geschwätze verderben gute Sitten.
33อย่าหลงผิด! “การคบหาคนชั่วทำลายความประพฤติที่ดี”
34Werdet doch einmal recht nüchtern und sündigt nicht! Denn etliche wissen nichts von Gott; das sage ich euch zur Schande.
34จงได้สติกลับมาในทางที่ชอบธรรม และอย่าทำบาป เพราะบางคนไม่รู้จักพระเจ้า ข้าพเจ้าพูดอย่างนี้เพื่อให้พวกคุณละอาย
35Möchte aber jemand sagen: Wie werden die Toten auferstehen, und mit welchem Leibe werden sie kommen?
35แต่บางคนจะถามว่า “คนตายฟื้นขึ้นได้อย่างไร?” และ “พวกเขาจะมาด้วยร่างกายแบบไหน?”
36Du Narr: was du säst, wird nicht lebendig, es sterbe denn.
36คนโง่เอ๋ย เมล็ดที่ท่านหว่านจะไม่มีชีวิตขึ้นมา ถ้ามันไม่ตายเสียก่อน
37Und was du säst, ist ja nicht der Leib, der werden soll, sondern ein bloßes Korn, etwa Weizen oder der andern eines.
37และสิ่งที่ท่านหว่านนั้น ท่านไม่ได้หว่านร่างกายที่จะเกิดขึ้น แต่หว่านเพียงเมล็ดเปลือย ๆ อาจเป็นเมล็ดข้าวสาลีหรือเมล็ดอย่างอื่น
38Gott aber gibt ihm einen Leib, wie er will, und einem jeglichen von den Samen seinen eigenen Leib.
38แต่พระเจ้าประทานร่างกายแก่เมล็ดนั้นตามที่พระองค์ต้องการ และประทานร่างกายเฉพาะแก่เมล็ดแต่ละชนิด
39Nicht ist alles Fleisch einerlei Fleisch; sondern ein anderes Fleisch ist der Menschen, ein anderes des Viehs, ein anderes der Fische, ein anderes der Vögel.
39เนื้อของสิ่งมีชีวิตทุกชนิดไม่เหมือนกัน มนุษย์มีเนื้อแบบหนึ่ง สัตว์มีเนื้ออีกแบบ ปลามีอีกแบบ และนกก็มีอีกแบบ
40Und es sind himmlische Körper und irdische Körper; aber eine andere Herrlichkeit haben die himmlischen Körper und eine andere die irdischen.
40มีทั้งร่างกายบนท้องฟ้าและร่างกายบนแผ่นดิน แต่พระสิริของร่างกายบนท้องฟ้าแตกต่างจากพระสิริของร่างกายบนแผ่นดิน
41Eine andere Klarheit hat die Sonne, eine andere Klarheit hat der Mond, eine andere Klarheit haben die Sterne; denn ein Stern übertrifft den andern an Klarheit.
41ดวงอาทิตย์มีพระสิริแบบหนึ่ง ดวงจันทร์มีพระสิริอีกแบบ และดวงดาวมีพระสิริอีกแบบ เพราะดาวดวงหนึ่งก็แตกต่างจากดาวอีกดวงหนึ่งในพระสิริ
42Also auch die Auferstehung der Toten. Es wird gesät verweslich, und wird auferstehen unverweslich.
42การฟื้นขึ้นจากความตายของคนตายก็เช่นเดียวกัน ร่างกายถูกหว่านลงในสภาพที่เสื่อมสลายได้ แต่ฟื้นขึ้นในสภาพที่ไม่เสื่อมสลาย
43Es wird gesät in Unehre, und wird auferstehen in Herrlichkeit. Es wird gesät in Schwachheit, und wird auferstehen in Kraft.
43ถูกหว่านลงในสภาพไร้เกียรติ แต่ฟื้นขึ้นในพระสิริ ถูกหว่านลงในความอ่อนแอ แต่ฟื้นขึ้นด้วยพลัง
44Es wird gesät ein natürlicher Leib, und wird auferstehen ein geistlicher Leib. Ist ein natürlicher Leib, so ist auch ein geistlicher Leib.
44ถูกหว่านเป็นร่างกายตามธรรมชาติ แต่ฟื้นขึ้นเป็นร่างกายทางจิตวิญญาณ มีร่างกายตามธรรมชาติ และมีร่างกายทางจิตวิญญาณด้วย
45Wie es geschrieben steht: der erste Mensch, Adam, “ward zu einer lebendigen Seele”, und der letzte Adam zum Geist, der da lebendig macht.
45ดังนั้น จึงมีคำเขียนไว้ว่า “อาดัมมนุษย์คนแรกกลายเป็นจิตที่มีชีวิต” ส่วนอาดัมคนสุดท้ายกลายเป็นวิญญาณที่ให้ชีวิต
46Aber der geistliche Leib ist nicht der erste, sondern der natürliche; darnach der geistliche.
46แต่สิ่งที่เป็นทางจิตวิญญาณไม่ได้มาก่อน สิ่งที่เป็นตามธรรมชาติมาก่อน แล้วสิ่งที่เป็นทางจิตวิญญาณจึงตามมา
47Der erste Mensch ist von der Erde und irdisch; der andere Mensch ist der HERR vom Himmel.
47มนุษย์คนแรกมาจากแผ่นดิน ถูกสร้างจากฝุ่น ส่วนมนุษย์คนที่สองคือองค์พระผู้เป็นเจ้าจากสวรรค์
48Welcherlei der irdische ist, solcherlei sind auch die irdischen; und welcherlei der himmlische ist, solcherlei sind auch die himmlischen.
48คนที่ถูกสร้างจากฝุ่นเป็นอย่างไร คนที่เป็นของฝุ่นก็เป็นอย่างนั้น และผู้ที่มาจากสวรรค์เป็นอย่างไร คนที่เป็นของสวรรค์ก็เป็นอย่างนั้น
49Und wie wir getragen haben das Bild des irdischen, also werden wir auch tragen das Bild des himmlischen.
49เรามีรูปลักษณ์ของผู้ที่ถูกสร้างจากฝุ่นอย่างไร ก็ให้เรา มีรูปลักษณ์ของผู้ที่มาจากสวรรค์อย่างนั้นด้วย
50Das sage ich aber, liebe Brüder, daß Fleisch und Blut nicht können das Reich Gottes ererben; auch wird das Verwesliche nicht erben das Unverwesliche.
50พี่น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าขอบอกว่า เนื้อและเลือดไม่สามารถรับอาณาจักรของพระเจ้าเป็นมรดก และสิ่งที่เสื่อมสลายได้ก็ไม่สามารถรับสิ่งที่ไม่เสื่อมสลายเป็นมรดก
51Siehe, ich sage euch ein Geheimnis: Wir werden nicht alle entschlafen, wir werden aber alle verwandelt werden;
51ดูสิ ข้าพเจ้าจะบอกความลับแก่พวกคุณ เราจะไม่หลับไปทุกคน แต่เราทุกคนจะถูกเปลี่ยนแปลง
52und dasselbe plötzlich, in einem Augenblick, zur Zeit der letzten Posaune. Denn es wird die Posaune schallen, und die Toten werden auferstehen unverweslich, und wir werden verwandelt werden.
52ในชั่วขณะเดียว ในพริบตา เมื่อแตรครั้งสุดท้ายดังขึ้น เพราะแตรจะดัง และคนตายจะฟื้นขึ้นในสภาพที่ไม่เสื่อมสลาย แล้วเราจะถูกเปลี่ยนแปลง
53Denn dies Verwesliche muß anziehen die Unverweslichkeit, und dies Sterbliche muß anziehen die Unsterblichkeit.
53เพราะร่างกายที่เสื่อมสลายได้นี้ต้องสวมสภาพที่ไม่เสื่อมสลาย และร่างกายที่ตายได้นี้ต้องสวมสภาพที่ไม่ตาย
54Wenn aber das Verwesliche wird anziehen die Unverweslichkeit, und dies Sterbliche wird anziehen die Unsterblichkeit, dann wird erfüllt werden das Wort, das geschrieben steht:
54เมื่อร่างกายที่เสื่อมสลายได้นี้สวมสภาพที่ไม่เสื่อมสลาย และร่างกายที่ตายได้นี้สวมสภาพที่ไม่ตาย เมื่อนั้นสิ่งที่เขียนไว้ก็จะเกิดขึ้นว่า “ความตายถูกกลืนหายไปในชัยชนะ”
55“Der Tod ist verschlungen in den Sieg. Tod, wo ist dein Stachel? Hölle, wo ist dein Sieg?”
55“ความตายเอ๋ย เหล็กไนของเจ้าอยู่ที่ไหน? ฮาเดส เอ๋ย ชัยชนะของเจ้าอยู่ที่ไหน?”
56Aber der Stachel des Todes ist die Sünde; die Kraft aber der Sünde ist das Gesetz.
56เหล็กไนของความตายคือบาป และพลังของบาปคือธรรมบัญญัติ
57Gott aber sei Dank, der uns den Sieg gegeben hat durch unsern HERRN Jesus Christus!
57แต่ขอบคุณพระเจ้า ผู้ทรงประทานชัยชนะแก่เราทางพระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา
58Darum, meine lieben Brüder, seid fest, unbeweglich, und nehmet immer zu in dem Werk des HERRN, sintemal ihr wisset, daß eure Arbeit nicht vergeblich ist in dem HERRN.
58เพราะฉะนั้น พี่น้องที่รักของข้าพเจ้า จงมั่นคง อย่าหวั่นไหว และจงทำงานขององค์พระผู้เป็นเจ้าอย่างเต็มที่อยู่เสมอ เพราะพวกคุณรู้ว่างานหนักของพวกคุณในองค์พระผู้เป็นเจ้าไม่ไร้ผล
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.