1 Corinthians 15
Berean Standard BibleTranslation
Berean Standard Bible
Freedom Bible (Thai)
1Now, brothers, I want to remind you of the gospel I preached to you, which you received, and in which you stand firm.
1พี่น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าขอบอกพวกคุณถึงข่าวดีที่ข้าพเจ้าประกาศแก่พวกคุณ ซึ่งพวกคุณได้รับไว้ และยืนหยัดอยู่ในข่าวดีนั้น
2By this gospel you are saved, if you hold firmly to the word I preached to you. Otherwise, you have believed in vain.
2โดยข่าวดีนี้พวกคุณกำลังได้รับความรอด ถ้าพวกคุณยึดมั่นในถ้อยคำที่ข้าพเจ้าประกาศแก่พวกคุณ เว้นแต่พวกคุณได้เชื่ออย่างไร้ผล
3For what I received I passed on to you as of first importance: that Christ died for our sins according to the Scriptures,
3เพราะสิ่งสำคัญอันดับแรกที่ข้าพเจ้ามอบต่อให้พวกคุณนั้น ข้าพเจ้าเองก็ได้รับมา คือพระคริสต์ทรงตายเพื่อบาปของเราตามพระคัมภีร์
4that He was buried, that He was raised on the third day according to the Scriptures,
4พระองค์ทรงถูกฝัง และทรงฟื้นขึ้นจากความตายในวันที่สามตามพระคัมภีร์
5and that He appeared to Cephas and then to the Twelve.
5แล้วพระองค์ทรงปรากฏแก่เคฟาส จากนั้นแก่ทั้งสิบสองคน
6After that, He appeared to more than five hundred brothers at once, most of whom are still living, though some have fallen asleep.
6ต่อมาพระองค์ทรงปรากฏแก่พี่น้องมากกว่าห้าร้อยคนพร้อมกัน ซึ่งส่วนใหญ่ยังมีชีวิตอยู่จนถึงตอนนี้ แต่บางคนหลับไปแล้ว
7Then He appeared to James, then to all the apostles.
7ต่อมาพระองค์ทรงปรากฏแก่ยากอบ แล้วแก่อัครทูตทั้งหมด
8And last of all He appeared to me also, as to one of untimely birth.
8และท้ายที่สุด พระองค์ทรงปรากฏแก่ข้าพเจ้าด้วย เหมือนกับข้าพเจ้าเป็นเด็กที่เกิดผิดเวลา
9For I am the least of the apostles and am unworthy to be called an apostle, because I persecuted the church of God.
9เพราะข้าพเจ้าเป็นคนเล็กน้อยที่สุดในหมู่อัครทูต และไม่สมควรถูกเรียกว่าอัครทูต เพราะข้าพเจ้าเคยข่มเหงประชาคมของพระเจ้า
10But by the grace of God I am what I am, and His grace to me was not in vain. No, I worked harder than all of them—yet not I, but the grace of God that was with me.
10แต่โดยพระคุณของพระเจ้า ข้าพเจ้าจึงเป็นอย่างที่เป็นอยู่ และพระคุณที่พระองค์ประทานแก่ข้าพเจ้าไม่ได้ไร้ผล ตรงกันข้าม ข้าพเจ้าทำงานหนักกว่าพวกเขาทุกคน แต่ไม่ใช่ข้าพเจ้า หากเป็นพระคุณของพระเจ้าที่อยู่กับข้าพเจ้า
11Whether, then, it was I or they, this is what we preach, and this is what you believed.
11ดังนั้น ไม่ว่าข้าพเจ้าหรือพวกเขาเป็นผู้ประกาศ เราก็ประกาศอย่างนี้ และพวกคุณก็ได้เชื่ออย่างนี้
12But if it is preached that Christ has been raised from the dead, how can some of you say that there is no resurrection of the dead?
12ถ้ามีการประกาศว่าพระคริสต์ทรงฟื้นขึ้นจากความตาย แล้วทำไมบางคนในพวกคุณจึงพูดว่า ไม่มีการฟื้นขึ้นจากความตายของคนตาย?
13If there is no resurrection of the dead, then not even Christ has been raised.
13ถ้าไม่มีการฟื้นขึ้นจากความตายของคนตาย พระคริสต์ก็ไม่ได้ทรงฟื้นขึ้นจากความตายเช่นกัน
14And if Christ has not been raised, our preaching is worthless, and so is your faith.
14และถ้าพระคริสต์ไม่ได้ทรงฟื้นขึ้นจากความตาย การประกาศของเราก็ไร้ผล และความเชื่อของพวกคุณก็ไร้ผลด้วย
15In that case, we are also exposed as false witnesses about God. For we have testified about God that He raised Christ from the dead, but He did not raise Him if in fact the dead are not raised.
15ยิ่งกว่านั้น เราก็กลายเป็นพยานเท็จเกี่ยวกับพระเจ้า เพราะเราเป็นพยานว่าพระเจ้าทรงให้พระคริสต์ฟื้นขึ้นจากความตาย ทั้งที่พระองค์ไม่ได้ทรงทำเช่นนั้น ถ้าจริงว่าคนตายไม่ฟื้นขึ้น
16For if the dead are not raised, then not even Christ has been raised.
16เพราะถ้าคนตายไม่ฟื้นขึ้น พระคริสต์ก็ไม่ได้ทรงฟื้นขึ้นเช่นกัน
17And if Christ has not been raised, your faith is futile; you are still in your sins.
17และถ้าพระคริสต์ไม่ได้ทรงฟื้นขึ้น ความเชื่อของพวกคุณก็ไร้ผล พวกคุณยังอยู่ในบาปของตน
18Then those also who have fallen asleep in Christ have perished.
18ถ้าอย่างนั้น คนที่หลับไปในพระคริสต์ก็พินาศแล้ว
19If our hope in Christ is for this life alone, we are to be pitied more than all men.
19ถ้าเรามีความหวังในพระคริสต์เพียงสำหรับชีวิตนี้ เราก็เป็นคนที่น่าสงสารที่สุดในบรรดามนุษย์ทั้งหมด
20But Christ has indeed been raised from the dead, the firstfruits of those who have fallen asleep.
20แต่ความจริงคือ พระคริสต์ทรงฟื้นขึ้นจากความตายแล้ว และทรงเป็นผลแรกของคนที่หลับไป
21For since death came through a man, the resurrection of the dead comes also through a man.
21เพราะความตายมาทางมนุษย์คนหนึ่ง การฟื้นขึ้นจากความตายของคนตายก็มาทางมนุษย์คนหนึ่งเช่นกัน
22For as in Adam all die, so in Christ all will be made alive.
22เพราะทุกคนตายในอาดัมอย่างไร ทุกคนก็จะได้รับชีวิตในพระคริสต์อย่างนั้น
23But each in his own turn: Christ the firstfruits; then at His coming, those who belong to Him.
23แต่ละคนจะเป็นไปตามลำดับของตน พระคริสต์ทรงเป็นผลแรก แล้วเมื่อพระองค์มา คนที่เป็นของพระคริสต์ก็จะตามมา
24Then the end will come, when He hands over the kingdom to God the Father after He has destroyed all dominion, authority, and power.
24จากนั้นจึงถึงจุดจบ เมื่อพระองค์ทรงมอบอาณาจักรแก่พระเจ้าพระบิดา หลังจากทรงทำให้การปกครอง สิทธิอำนาจ และพลังทั้งปวงหมดไป
25For He must reign until He has put all His enemies under His feet.
25เพราะพระองค์จะต้องทรงครอบครองจนกว่าจะทรงวางศัตรูทั้งหมดไว้ใต้เท้าของพระองค์
26The last enemy to be destroyed is death.
26ศัตรูตัวสุดท้ายที่จะถูกทำให้หมดไปคือความตาย
27For “God has put everything under His feet.” Now when it says that everything has been put under Him, this clearly does not include the One who put everything under Him.
27เพราะ “พระองค์ทรงให้ทุกสิ่งอยู่ใต้เท้าของพระองค์” แต่เมื่อกล่าวว่า “ทุกสิ่งอยู่ใต้พระองค์” ก็เห็นได้ชัดว่าไม่รวมพระเจ้าผู้ทรงให้ทุกสิ่งอยู่ใต้พระองค์
28And when all things have been subjected to Him, then the Son Himself will be made subject to Him who put all things under Him, so that God may be all in all.
28เมื่อทุกสิ่งอยู่ใต้พระองค์แล้ว พระบุตรเองก็จะอยู่ใต้พระเจ้าผู้ทรงให้ทุกสิ่งอยู่ใต้พระองค์ เพื่อพระเจ้าจะทรงเป็นทุกสิ่งในทุกคน
29If these things are not so, what will those do who are baptized for the dead? If the dead are not raised at all, why are people baptized for them?
29ถ้าไม่เป็นอย่างนั้น คนที่รับบัพติศมาเพื่อคนตายจะทำอย่างไร? ถ้าคนตายไม่ฟื้นขึ้นเลย แล้วทำไมพวกเขาจึงรับบัพติศมาเพื่อคนตาย?
30And why do we endanger ourselves every hour?
30แล้วทำไมเราจึงเผชิญอันตรายอยู่ทุกเวลา?
31I face death every day, brothers, as surely as I boast about you in Christ Jesus our Lord.
31ข้าพเจ้าขอยืนยันด้วยความภูมิใจในพวกคุณที่ข้าพเจ้ามีในพระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา ว่าข้าพเจ้าตายทุกวัน
32If I fought wild beasts in Ephesus for human motives, what did I gain? If the dead are not raised, “Let us eat and drink, for tomorrow we die.”
32ถ้าข้าพเจ้าต่อสู้กับสัตว์ป่าที่เมืองเอเฟซัสเพียงด้วยเหตุผลแบบมนุษย์ ข้าพเจ้าจะได้ประโยชน์อะไร? ถ้าคนตายไม่ฟื้นขึ้น ก็ “ให้เรากินและดื่มกันเถิด เพราะพรุ่งนี้เราก็ตาย”
33Do not be deceived: “Bad company corrupts good character.”
33อย่าหลงผิด! “การคบหาคนชั่วทำลายความประพฤติที่ดี”
34Sober up as you ought, and stop sinning; for some of you are ignorant of God. I say this to your shame.
34จงได้สติกลับมาในทางที่ชอบธรรม และอย่าทำบาป เพราะบางคนไม่รู้จักพระเจ้า ข้าพเจ้าพูดอย่างนี้เพื่อให้พวกคุณละอาย
35But someone will ask, “How are the dead raised? With what kind of body will they come?”
35แต่บางคนจะถามว่า “คนตายฟื้นขึ้นได้อย่างไร?” และ “พวกเขาจะมาด้วยร่างกายแบบไหน?”
36You fool! What you sow does not come to life unless it dies.
36คนโง่เอ๋ย เมล็ดที่ท่านหว่านจะไม่มีชีวิตขึ้นมา ถ้ามันไม่ตายเสียก่อน
37And what you sow is not the body that will be, but just a seed, perhaps of wheat or something else.
37และสิ่งที่ท่านหว่านนั้น ท่านไม่ได้หว่านร่างกายที่จะเกิดขึ้น แต่หว่านเพียงเมล็ดเปลือย ๆ อาจเป็นเมล็ดข้าวสาลีหรือเมล็ดอย่างอื่น
38But God gives it a body as He has designed, and to each kind of seed He gives its own body.
38แต่พระเจ้าประทานร่างกายแก่เมล็ดนั้นตามที่พระองค์ต้องการ และประทานร่างกายเฉพาะแก่เมล็ดแต่ละชนิด
39Not all flesh is the same: Men have one kind of flesh, animals have another, birds another, and fish another.
39เนื้อของสิ่งมีชีวิตทุกชนิดไม่เหมือนกัน มนุษย์มีเนื้อแบบหนึ่ง สัตว์มีเนื้ออีกแบบ ปลามีอีกแบบ และนกก็มีอีกแบบ
40There are also heavenly bodies and earthly bodies. But the splendor of the heavenly bodies is of one degree, and the splendor of the earthly bodies is of another.
40มีทั้งร่างกายบนท้องฟ้าและร่างกายบนแผ่นดิน แต่พระสิริของร่างกายบนท้องฟ้าแตกต่างจากพระสิริของร่างกายบนแผ่นดิน
41The sun has one degree of splendor, the moon another, and the stars another; and star differs from star in splendor.
41ดวงอาทิตย์มีพระสิริแบบหนึ่ง ดวงจันทร์มีพระสิริอีกแบบ และดวงดาวมีพระสิริอีกแบบ เพราะดาวดวงหนึ่งก็แตกต่างจากดาวอีกดวงหนึ่งในพระสิริ
42So will it be with the resurrection of the dead: What is sown is perishable; it is raised imperishable.
42การฟื้นขึ้นจากความตายของคนตายก็เช่นเดียวกัน ร่างกายถูกหว่านลงในสภาพที่เสื่อมสลายได้ แต่ฟื้นขึ้นในสภาพที่ไม่เสื่อมสลาย
43It is sown in dishonor; it is raised in glory. It is sown in weakness; it is raised in power.
43ถูกหว่านลงในสภาพไร้เกียรติ แต่ฟื้นขึ้นในพระสิริ ถูกหว่านลงในความอ่อนแอ แต่ฟื้นขึ้นด้วยพลัง
44It is sown a natural body; it is raised a spiritual body. If there is a natural body, there is also a spiritual body.
44ถูกหว่านเป็นร่างกายตามธรรมชาติ แต่ฟื้นขึ้นเป็นร่างกายทางจิตวิญญาณ มีร่างกายตามธรรมชาติ และมีร่างกายทางจิตวิญญาณด้วย
45So it is written: “The first man Adam became a living being;” the last Adam a life-giving spirit.
45ดังนั้น จึงมีคำเขียนไว้ว่า “อาดัมมนุษย์คนแรกกลายเป็นจิตที่มีชีวิต” ส่วนอาดัมคนสุดท้ายกลายเป็นวิญญาณที่ให้ชีวิต
46The spiritual, however, was not first, but the natural, and then the spiritual.
46แต่สิ่งที่เป็นทางจิตวิญญาณไม่ได้มาก่อน สิ่งที่เป็นตามธรรมชาติมาก่อน แล้วสิ่งที่เป็นทางจิตวิญญาณจึงตามมา
47The first man was of the dust of the earth, the second man from heaven.
47มนุษย์คนแรกมาจากแผ่นดิน ถูกสร้างจากฝุ่น ส่วนมนุษย์คนที่สองคือองค์พระผู้เป็นเจ้าจากสวรรค์
48As was the earthly man, so also are those who are of the earth; and as is the heavenly man, so also are those who are of heaven.
48คนที่ถูกสร้างจากฝุ่นเป็นอย่างไร คนที่เป็นของฝุ่นก็เป็นอย่างนั้น และผู้ที่มาจากสวรรค์เป็นอย่างไร คนที่เป็นของสวรรค์ก็เป็นอย่างนั้น
49And just as we have borne the likeness of the earthly man, so also shall we bear the likeness of the heavenly man.
49เรามีรูปลักษณ์ของผู้ที่ถูกสร้างจากฝุ่นอย่างไร ก็ให้เรา มีรูปลักษณ์ของผู้ที่มาจากสวรรค์อย่างนั้นด้วย
50Now I declare to you, brothers, that flesh and blood cannot inherit the kingdom of God, nor does the perishable inherit the imperishable.
50พี่น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าขอบอกว่า เนื้อและเลือดไม่สามารถรับอาณาจักรของพระเจ้าเป็นมรดก และสิ่งที่เสื่อมสลายได้ก็ไม่สามารถรับสิ่งที่ไม่เสื่อมสลายเป็นมรดก
51Listen, I tell you a mystery: We will not all sleep, but we will all be changed—
51ดูสิ ข้าพเจ้าจะบอกความลับแก่พวกคุณ เราจะไม่หลับไปทุกคน แต่เราทุกคนจะถูกเปลี่ยนแปลง
52in an instant, in the twinkling of an eye, at the last trumpet. For the trumpet will sound, the dead will be raised imperishable, and we will be changed.
52ในชั่วขณะเดียว ในพริบตา เมื่อแตรครั้งสุดท้ายดังขึ้น เพราะแตรจะดัง และคนตายจะฟื้นขึ้นในสภาพที่ไม่เสื่อมสลาย แล้วเราจะถูกเปลี่ยนแปลง
53For the perishable must be clothed with the imperishable, and the mortal with immortality.
53เพราะร่างกายที่เสื่อมสลายได้นี้ต้องสวมสภาพที่ไม่เสื่อมสลาย และร่างกายที่ตายได้นี้ต้องสวมสภาพที่ไม่ตาย
54When the perishable has been clothed with the imperishable and the mortal with immortality, then the saying that is written will come to pass: “Death has been swallowed up in victory.”
54เมื่อร่างกายที่เสื่อมสลายได้นี้สวมสภาพที่ไม่เสื่อมสลาย และร่างกายที่ตายได้นี้สวมสภาพที่ไม่ตาย เมื่อนั้นสิ่งที่เขียนไว้ก็จะเกิดขึ้นว่า “ความตายถูกกลืนหายไปในชัยชนะ”
55“Where, O Death, is your victory? Where, O Death, is your sting?”
55“ความตายเอ๋ย เหล็กไนของเจ้าอยู่ที่ไหน? ฮาเดส เอ๋ย ชัยชนะของเจ้าอยู่ที่ไหน?”
56The sting of death is sin, and the power of sin is the law.
56เหล็กไนของความตายคือบาป และพลังของบาปคือธรรมบัญญัติ
57But thanks be to God, who gives us the victory through our Lord Jesus Christ!
57แต่ขอบคุณพระเจ้า ผู้ทรงประทานชัยชนะแก่เราทางพระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา
58Therefore, my beloved brothers, be steadfast and immovable. Always excel in the work of the Lord, because you know that your labor in the Lord is not in vain.
58เพราะฉะนั้น พี่น้องที่รักของข้าพเจ้า จงมั่นคง อย่าหวั่นไหว และจงทำงานขององค์พระผู้เป็นเจ้าอย่างเต็มที่อยู่เสมอ เพราะพวกคุณรู้ว่างานหนักของพวกคุณในองค์พระผู้เป็นเจ้าไม่ไร้ผล
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.