1 Corinthians 14
Berean Standard BibleTranslation
Berean Standard Bible
Freedom Bible (Thai)
1Earnestly pursue love and eagerly desire spiritual gifts, especially the gift of prophecy.
1จงติดตามความรักและปรารถนาของประทานทางจิตวิญญาณอย่างจริงจัง โดยเฉพาะการเผยพระวจนะ
2For he who speaks in a tongue does not speak to men, but to God. Indeed, no one understands him; he utters mysteries in the Spirit.
2เพราะคนที่พูดภาษาอื่นไม่ได้พูดกับมนุษย์ แต่พูดกับพระเจ้า เนื่องจากไม่มีใครเข้าใจ แต่เขาพูดความลับต่าง ๆ ในพระวิญญาณ
3But he who prophesies speaks to men for their edification, encouragement, and comfort.
3ส่วนคนที่เผยพระวจนะพูดกับมนุษย์เพื่อเสริมสร้าง ให้กำลังใจ และปลอบโยน
4The one who speaks in a tongue edifies himself, but the one who prophesies edifies the church.
4คนที่พูดภาษาอื่นเสริมสร้างตัวเอง แต่คนที่เผยพระวจนะเสริมสร้างประชาคม
5I wish that all of you could speak in tongues, but I would rather have you prophesy. He who prophesies is greater than one who speaks in tongues, unless he interprets so that the church may be edified.
5ข้าพเจ้าอยากให้พวกคุณทุกคนพูดภาษาอื่นได้ แต่ยิ่งกว่านั้นข้าพเจ้าอยากให้พวกคุณเผยพระวจนะ เพราะคนที่เผยพระวจนะมีประโยชน์มากกว่าคนที่พูดภาษาอื่น เว้นแต่เขาจะแปลด้วย เพื่อประชาคมจะได้รับการเสริมสร้าง
6Now, brothers, if I come to you speaking in tongues, how will I benefit you, unless I bring you some revelation or knowledge or prophecy or teaching?
6พี่น้องทั้งหลาย ถ้าข้าพเจ้ามาหาพวกคุณแล้วพูดภาษาอื่น ข้าพเจ้าจะเป็นประโยชน์อะไรแก่พวกคุณ ถ้าข้าพเจ้าไม่พูดกับพวกคุณด้วยการเปิดเผย ด้วยความรู้ ด้วยคำเผยพระวจนะ หรือด้วยคำสอน?
7Even in the case of lifeless instruments, such as the flute or harp, how will anyone recognize the tune they are playing unless the notes are distinct?
7แม้แต่สิ่งไม่มีชีวิตที่ทำให้เกิดเสียง เช่นปี่หรือพิณ ถ้าเสียงที่ออกมาไม่แตกต่างกัน จะรู้ได้อย่างไรว่ากำลังเป่าหรือดีดทำนองอะไร?
8Again, if the trumpet sounds a muffled call, who will prepare for battle?
8เพราะถ้าแตรให้เสียงไม่ชัดเจน ใครจะเตรียมตัวออกรบ?
9So it is with you. Unless you speak intelligible words with your tongue, how will anyone know what you are saying? You will just be speaking into the air.
9พวกคุณก็เช่นเดียวกัน ถ้าลิ้นของพวกคุณไม่พูดถ้อยคำที่เข้าใจง่าย จะรู้ได้อย่างไรว่าพวกคุณพูดอะไร? พวกคุณก็เหมือนพูดไปในอากาศ
10Assuredly, there are many different languages in the world, yet none of them is without meaning.
10ในโลกอาจมีภาษามากมายหลายชนิด และไม่มีภาษาใดไร้ความหมาย
11If, then, I do not know the meaning of someone’s language, I am a foreigner to the speaker, and he is a foreigner to me.
11ดังนั้น ถ้าข้าพเจ้าไม่รู้ความหมายของภาษา ข้าพเจ้าก็จะเป็นคนต่างภาษาสำหรับผู้ที่พูด และผู้ที่พูดก็จะเป็นคนต่างภาษาสำหรับข้าพเจ้า
12It is the same with you. Since you are eager to have spiritual gifts, strive to excel in gifts that build up the church.
12พวกคุณก็เช่นเดียวกัน ในเมื่อพวกคุณกระตือรือร้นอยากได้ของประทานทางจิตวิญญาณ ก็จงพยายามให้มีอย่างอุดมเพื่อเสริมสร้างประชาคม
13Therefore, the one who speaks in a tongue should pray that he may interpret.
13เพราะฉะนั้น คนที่พูดภาษาอื่นจงอธิษฐานขอให้ตนสามารถแปลได้
14For if I pray in a tongue, my spirit prays, but my mind is unfruitful.
14เพราะถ้าข้าพเจ้าอธิษฐานเป็นภาษาอื่น จิตวิญญาณของข้าพเจ้าอธิษฐาน แต่ความเข้าใจของข้าพเจ้าไม่เกิดผล
15What then shall I do? I will pray with my spirit, but I will also pray with my mind. I will sing with my spirit, but I will also sing with my mind.
15แล้วข้าพเจ้าควรทำอย่างไร? ข้าพเจ้าจะอธิษฐานด้วยจิตวิญญาณ และจะอธิษฐานด้วยความเข้าใจด้วย ข้าพเจ้าจะร้องเพลงด้วยจิตวิญญาณ และจะร้องเพลงด้วยความเข้าใจด้วย
16Otherwise, if you speak a blessing in spirit, how can someone who is uninstructed say “Amen” to your thanksgiving, since he does not know what you are saying?
16มิฉะนั้น ถ้าท่านอวยพรด้วยจิตวิญญาณ คนที่อยู่ในฐานะผู้ไม่รู้จะพูด “อาเมน” ต่อคำขอบคุณของท่านได้อย่างไร ในเมื่อเขาไม่รู้ว่าท่านพูดอะไร?
17You may be giving thanks well enough, but the other one is not edified.
17แม้ท่านขอบคุณพระเจ้าได้ดี แต่อีกคนหนึ่งก็ไม่ได้รับการเสริมสร้าง
18I thank God that I speak in tongues more than all of you.
18ข้าพเจ้าขอบคุณพระเจ้าของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าพูดภาษาอื่นมากกว่าพวกคุณทุกคน
19But in the church, I would rather speak five coherent words to instruct others than ten thousand words in a tongue.
19แต่ในประชาคม ข้าพเจ้าอยากพูดเพียงห้าคำด้วยความเข้าใจของข้าพเจ้า เพื่อจะสอนคนอื่นด้วย มากกว่าพูดหนึ่งหมื่นคำเป็นภาษาอื่น
20Brothers, stop thinking like children. In regard to evil be infants, but in your thinking be mature.
20พี่น้องทั้งหลาย อย่าคิดอย่างเด็ก ในเรื่องความชั่วร้ายจงเป็นเหมือนทารก แต่จงคิดอย่างผู้ใหญ่
21It is written in the Law: “By strange tongues and foreign lips I will speak to this people, but even then they will not listen to Me, says the Lord.”
21มีคำเขียนไว้ในธรรมบัญญัติว่า “เราจะพูดกับชนชาตินี้โดยคนที่พูดภาษาแปลกและด้วยริมฝีปากของคนต่างชาติ แต่ถึงอย่างนั้น พวกเขาก็จะไม่ฟังเรา องค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าว”
22Tongues, then, are a sign, not for believers, but for unbelievers. Prophecy, however, is for believers, not for unbelievers.
22ดังนั้น ภาษาอื่น ๆ จึงเป็นหมายสำคัญ ไม่ใช่สำหรับคนที่เชื่อ แต่สำหรับคนที่ไม่เชื่อ ส่วนการเผยพระวจนะเป็นหมายสำคัญ ไม่ใช่สำหรับคนที่ไม่เชื่อ แต่สำหรับคนที่เชื่อ
23So if the whole church comes together and everyone speaks in tongues, and some who are uninstructed or some unbelievers come in, will they not say that you are out of your minds?
23เพราะฉะนั้น ถ้าประชาคมทั้งหมดมารวมตัวกัน และทุกคนพูดภาษาอื่น แล้วมีคนที่ไม่รู้หรือคนที่ไม่เชื่อเข้ามา พวกเขาจะไม่พูดหรือว่าพวกคุณเสียสติ?
24But if an unbeliever or uninstructed person comes in while everyone is prophesying, he will be convicted and called to account by all,
24แต่ถ้าทุกคนเผยพระวจนะ แล้วมีคนที่ไม่เชื่อหรือคนที่ไม่รู้เข้ามา เขาจะถูกทุกคนชี้ให้เห็นความผิด และถูกทุกคนวินิจฉัย
25and the secrets of his heart will be made known. So he will fall facedown and worship God, proclaiming, “God is truly among you!”
25สิ่งที่ซ่อนอยู่ในใจของเขาก็จะถูกเปิดเผย แล้วเขาจะซบหน้าลงนมัสการพระเจ้า และประกาศว่า พระเจ้าทรงอยู่ท่ามกลางพวกคุณจริง ๆ
26What then shall we say, brothers? When you come together, everyone has a psalm or a teaching, a revelation, a tongue, or an interpretation. All of these must be done to build up the church.
26ถ้าอย่างนั้น พี่น้องทั้งหลาย เมื่อพวกคุณมารวมตัวกัน แต่ละคนมีบทเพลงสดุดี มีคำสอน มีการเปิดเผย มีภาษาอื่น หรือมีคำแปล ก็จงให้ทุกอย่างทำเพื่อเสริมสร้างกัน
27If anyone speaks in a tongue, two, or at most three, should speak in turn, and someone must interpret.
27ถ้ามีคนพูดภาษาอื่น ก็ให้มีสองคน หรืออย่างมากสามคน และพูดทีละคน แล้วให้คนหนึ่งแปล
28But if there is no interpreter, he should remain silent in the church and speak only to himself and God.
28แต่ถ้าไม่มีคนแปล ก็ให้เขาเงียบในประชาคม และพูดกับตนเองและกับพระเจ้า
29Two or three prophets should speak, and the others should weigh carefully what is said.
29ให้ผู้เผยพระวจนะพูดสองหรือสามคน แล้วให้คนอื่นวินิจฉัย
30And if a revelation comes to someone who is seated, the first speaker should stop.
30แต่ถ้ามีการเปิดเผยแก่อีกคนหนึ่งที่นั่งอยู่ คนแรกก็ให้เงียบ
31For you can all prophesy in turn so that everyone may be instructed and encouraged.
31เพราะพวกคุณทุกคนสามารถเผยพระวจนะทีละคน เพื่อทุกคนจะได้เรียนรู้ และทุกคนจะได้รับการหนุนใจ
32The spirits of prophets are subject to prophets.
32จิตวิญญาณของผู้เผยพระวจนะอยู่ใต้การควบคุมของผู้เผยพระวจนะ
33For God is not a God of disorder, but of peace—as in all the churches of the saints.
33เพราะพระเจ้าไม่ใช่พระเจ้าแห่งความสับสน แต่ทรงเป็นพระเจ้าแห่งสันติสุข เช่นเดียวกับในประชาคมทั้งหมดของผู้บริสุทธิ์
34Women are to be silent in the churches. They are not permitted to speak, but must be in submission, as the law says.
34ภรรยาทั้งหลายจงเงียบในประชาคม เพราะไม่ได้รับอนุญาตให้พวกเธอพูด แต่ให้อยู่ในการยอมตาม ตามที่ธรรมบัญญัติก็กล่าวไว้
35If they wish to inquire about something, they are to ask their own husbands at home; for it is dishonorable for a woman to speak in the church.
35ถ้าพวกเธออยากเรียนรู้อะไร “ก็ให้ถามสามีของตนที่บ้าน เพราะเป็นเรื่องน่าอายที่ภรรยาจะพูดในประชาคม”
36Did the word of God originate with you? Or are you the only ones it has reached?
36อะไรกัน! พระวจนะของพระเจ้าออกมาจากพวกคุณหรือ? หรือพระคำนั้นมาถึงพวกคุณเท่านั้น?
37If anyone considers himself a prophet or spiritual person, let him acknowledge that what I am writing you is the Lord’s command.
37ถ้าใครคิดว่าตนเป็นผู้เผยพระวจนะ หรือเป็นคนที่ดำเนินชีวิตโดยพระวิญญาณ ก็ให้เขายอมรับว่า สิ่งที่ข้าพเจ้าเขียนถึงพวกคุณเป็นคำสั่งขององค์พระผู้เป็นเจ้า
38But if anyone ignores this, he himself will be ignored.
38แต่ถ้าใครไม่ยอมรู้ ก็ปล่อยให้เขาไม่รู้ต่อไป
39So, my brothers, be eager to prophesy, and do not forbid speaking in tongues.
39เพราะฉะนั้น พี่น้องทั้งหลาย จงปรารถนาการเผยพระวจนะอย่างจริงจัง และอย่าห้ามการพูดภาษาอื่น
40But everything must be done in a proper and orderly manner.
40จงให้ทุกอย่างทำอย่างเหมาะสมและเป็นระเบียบ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.