1 Corinthians 9
Berean Standard BibleTranslation
Berean Standard Bible
Freedom Bible (Thai)
1Am I not free? Am I not an apostle? Have I not seen Jesus our Lord? Are you yourselves not my workmanship in the Lord?
1ข้าพเจ้าไม่เป็นอิสระหรือ? ข้าพเจ้าไม่ใช่อัครทูตหรือ? ข้าพเจ้าไม่ได้เห็นพระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราหรือ? พวกคุณไม่ใช่ผลงานของข้าพเจ้าในองค์พระผู้เป็นเจ้าหรือ?
2Even if I am not an apostle to others, surely I am to you. For you are the seal of my apostleship in the Lord.
2ถ้าข้าพเจ้าไม่ใช่อัครทูตสำหรับคนอื่น อย่างน้อยข้าพเจ้าก็เป็นอัครทูตสำหรับพวกคุณ เพราะพวกคุณเป็นตราประทับยืนยันความเป็นอัครทูตของข้าพเจ้าในองค์พระผู้เป็นเจ้า
3This is my defense to those who scrutinize me:
3นี่คือคำแก้ต่างของข้าพเจ้าต่อคนที่สอบสวนข้าพเจ้า
4Have we no right to food and to drink?
4เราไม่มีสิทธิ์กินและดื่มหรือ?
5Have we no right to take along a believing wife, as do the other apostles and the Lord’s brothers and Cephas?
5เราไม่มีสิทธิ์พาภรรยาที่เป็นผู้เชื่อเดินทางไปด้วยหรือ เช่นเดียวกับอัครทูตคนอื่น ๆ พี่น้องขององค์พระผู้เป็นเจ้า และเคฟาส?
6Or are Barnabas and I the only apostles who must work for a living?
6หรือมีเพียงบารนาบัสกับข้าพเจ้าเท่านั้นที่ไม่มีสิทธิ์หยุดทำงานหาเลี้ยงชีพ?
7Who serves as a soldier at his own expense? Who plants a vineyard and does not eat of its fruit? Who tends a flock and does not drink of its milk?
7มีทหารคนไหนออกรบโดยออกค่าใช้จ่ายเอง? ใครปลูกสวนองุ่นแล้วไม่กินผลจากสวนนั้น? หรือใครเลี้ยงฝูงสัตว์แล้วไม่ดื่มน้ำนมจากฝูงนั้น?
8Do I say this from a human perspective? Doesn’t the Law say the same thing?
8ข้าพเจ้าพูดเรื่องเหล่านี้อย่างที่มนุษย์ทั่วไปพูดกันเท่านั้นหรือ? ธรรมบัญญัติก็พูดอย่างเดียวกันไม่ใช่หรือ?
9For it is written in the Law of Moses: “Do not muzzle an ox while it is treading out the grain.” Is it about oxen that God is concerned?
9เพราะมีคำเขียนไว้ในธรรมบัญญัติของโมเสสว่า “อย่าเอาตะกร้อครอบปากวัวขณะมันกำลังนวดข้าว” พระเจ้าทรงห่วงวัวหรือ
10Isn’t He actually speaking on our behalf? Indeed, this was written for us, because when the plowman plows and the thresher threshes, they should also expect to share in the harvest.
10หรือพระองค์กล่าวเรื่องนี้เพื่อเราโดยเฉพาะ? ใช่แล้ว เรื่องนี้เขียนไว้เพื่อเรา เพราะคนไถนาควรไถด้วยความหวัง และคนนวดข้าวควรนวดด้วยความหวังว่าจะได้รับส่วนของตน
11If we have sown spiritual seed among you, is it too much for us to reap a material harvest from you?
11ถ้าเราหว่านสิ่งทางจิตวิญญาณให้พวกคุณ แล้วการที่เราจะเก็บเกี่ยวสิ่งทางกายจากพวกคุณ จะเป็นเรื่องใหญ่โตอะไร?
12If others have this right to your support, shouldn’t we have it all the more? But we did not exercise this right. Instead, we put up with anything rather than hinder the gospel of Christ.
12ถ้าคนอื่นมีส่วนในสิทธิ์นี้เหนือพวกคุณ เรายิ่งมีสิทธิ์มากกว่านั้นไม่ใช่หรือ? ถึงอย่างนั้น เราไม่ได้ใช้สิทธิ์นี้ แต่ยอมทนทุกอย่าง เพื่อจะไม่ทำอะไรขัดขวางข่าวดีของพระคริสต์
13Do you not know that those who work in the temple eat of its food, and those who serve at the altar partake of its offerings?
13พวกคุณไม่รู้หรือว่า คนที่ทำงานเกี่ยวกับสิ่งศักดิ์สิทธิ์ก็กินจากสิ่งของในวิหาร และคนที่รับใช้อยู่ที่แท่นบูชาก็ได้รับส่วนแบ่งจากแท่นบูชา?
14In the same way, the Lord has prescribed that those who preach the gospel should receive their living from the gospel.
14เช่นเดียวกัน องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงกำหนดให้คนที่ประกาศข่าวดีเลี้ยงชีพจากข่าวดี
15But I have not used any of these rights. And I am not writing this to suggest that something be done for me. Indeed, I would rather die than let anyone nullify my boast.
15แต่ข้าพเจ้าไม่ได้ใช้สิทธิ์เหล่านี้เลย และข้าพเจ้าไม่ได้เขียนเรื่องนี้เพื่อให้พวกคุณทำเช่นนั้นแก่ข้าพเจ้า เพราะข้าพเจ้ายอมตายเสียดีกว่าให้ใครทำให้สิ่งที่ข้าพเจ้าอวดได้นั้นหมดความหมาย
16Yet when I preach the gospel, I have no reason to boast, because I am obligated to preach. Woe to me if I do not preach the gospel!
16เพราะถึงข้าพเจ้าจะประกาศข่าวดี ข้าพเจ้าก็ไม่มีอะไรให้อวด เพราะข้าพเจ้าจำเป็นต้องทำ วิบัติแก่ข้าพเจ้าถ้าข้าพเจ้าไม่ประกาศข่าวดี!
17If my preaching is voluntary, I have a reward. But if it is not voluntary, I am still entrusted with a responsibility.
17ถ้าข้าพเจ้าทำเรื่องนี้ด้วยความสมัครใจ ข้าพเจ้าก็มีค่าตอบแทน แต่ถ้าไม่ได้ทำด้วยความสมัครใจ ข้าพเจ้าก็ยังได้รับมอบหมายให้เป็นผู้ดูแล
18What then is my reward? That in preaching the gospel I may offer it free of charge, and so not use up my rights in preaching it.
18ถ้าอย่างนั้น ค่าตอบแทนของข้าพเจ้าคืออะไร? คือเมื่อข้าพเจ้าประกาศข่าวดี ข้าพเจ้าเสนอข่าวดีของพระคริสต์โดยไม่คิดค่าใช้จ่าย เพื่อจะไม่ใช้สิทธิอำนาจที่ข้าพเจ้ามีในข่าวดีเกินขอบเขต
19Though I am free of obligation to anyone, I make myself a slave to everyone, to win as many as possible.
19แม้ข้าพเจ้าเป็นอิสระจากทุกคน ข้าพเจ้าก็ยอมทำตัวเป็นทาสของทุกคน เพื่อจะได้คนมามากขึ้น
20To the Jews I became like a Jew, to win the Jews. To those under the law I became like one under the law (though I myself am not under the law), to win those under the law.
20ต่อชาวยิว ข้าพเจ้าก็เป็นเหมือนชาวยิว เพื่อจะได้ชาวยิว ต่อคนที่อยู่ใต้ธรรมบัญญัติ ข้าพเจ้าก็เป็นเหมือนคนที่อยู่ใต้ธรรมบัญญัติ เพื่อจะได้คนที่อยู่ใต้ธรรมบัญญัติ
21To those without the law I became like one without the law (though I am not outside the law of God but am under the law of Christ), to win those without the law.
21ต่อคนที่ไม่มีธรรมบัญญัติ ข้าพเจ้าก็เป็นเหมือนคนที่ไม่มีธรรมบัญญัติ (แต่ข้าพเจ้าไม่ได้อยู่โดยปราศจากธรรมบัญญัติของพระเจ้า เพราะข้าพเจ้าอยู่ใต้ธรรมบัญญัติของพระคริสต์) เพื่อจะได้คนที่ไม่มีธรรมบัญญัติ
22To the weak I became weak, to win the weak. I have become all things to all people so that by all possible means I might save some.
22ต่อคนอ่อนแอ ข้าพเจ้าก็เป็นเหมือนคนอ่อนแอ เพื่อจะได้คนอ่อนแอ ข้าพเจ้าเป็นทุกอย่างสำหรับทุกคน เพื่อจะช่วยบางคนให้รอดด้วยทุกวิถีทาง
23I do all this for the sake of the gospel, so that I may share in its blessings.
23ข้าพเจ้าทำทุกอย่างนี้เพื่อข่าวดี เพื่อข้าพเจ้าจะได้มีส่วนร่วมในข่าวดีนั้นกับคนอื่น
24Do you not know that in a race all the runners run, but only one receives the prize? Run in such a way as to take the prize.
24พวกคุณไม่รู้หรือว่า คนที่วิ่งแข่งย่อมวิ่งกันทุกคน แต่มีคนเดียวที่ได้รางวัล? จงวิ่งอย่างนั้น เพื่อพวกคุณจะคว้ารางวัลไว้ได้
25Everyone who competes in the games trains with strict discipline. They do it for a crown that is perishable, but we do it for a crown that is imperishable.
25ทุกคนที่เข้าแข่งขันย่อมควบคุมตนเองในทุกเรื่อง พวกเขาทำเช่นนั้นเพื่อจะได้มงกุฎที่เสื่อมสลายได้ แต่เราทำเพื่อมงกุฎที่ไม่เสื่อมสลาย
26Therefore I do not run aimlessly; I do not fight like I am beating the air.
26ดังนั้น ข้าพเจ้าจึงวิ่งอย่างมีจุดหมาย และต่อสู้เหมือนคนที่ไม่ได้ชกลม
27No, I discipline my body and make it my slave, so that after I have preached to others, I myself will not be disqualified.
27แต่ข้าพเจ้าปราบร่างกายของตนอย่างหนัก และบังคับให้อยู่ใต้การควบคุม เพื่อว่าหลังจากข้าพเจ้าประกาศแก่คนอื่นแล้ว ตัวข้าพเจ้าเองจะไม่กลายเป็นคนที่ถูกตัดสิทธิ์
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.