ⳘⲀⲢⲔⲞⲚ 4
Coptic New TestamentTranslation
Coptic New Testament
Kulish and Puluj Bible (1905)
1ⲟⲩⲟϩ ⲡⲁⲗⲓⲛ ⲁϥⲉⲣϩⲏⲧⲥ ⳿ⲛϯ⳿ⲥⲃⲱ ⳿ⲉ⳿ⲥⲕⲉⲛ ⳿ⲫⲓⲟⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲑⲱⲟⲩϯ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩⲙⲏϣ ⲉϥⲟϣ ϩⲱⲥⲧⲉ ⳿ⲛⲧⲉϥ⳿ⲁⲗⲏⲓ ⳿ⲉ⳿ⲡϫⲟⲓ ⳿ⲛⲧⲉϥϩⲉⲙⲥⲓ ϧⲉⲛ ⳿ⲫⲓⲟⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲣⲉ ⲡⲓⲙⲏϣ ⲧⲏⲣϥ ϧⲁⲧⲉⲛ ⳿ⲫⲓⲟⲙ ϩⲓ ⲡⲓ⳿ⲭⲣⲟ.
1І почав знов навчати над морем; і назбиралось багато народу, так що Він увійшов у човен, щоб сидїти на морі; а ввесь народ був на землї при морю.
2ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥϯ⳿ⲥⲃⲱ ⲛⲱⲟⲩ ⳿ⲛϩⲁⲛⲙⲏϣ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲡⲁⲣⲁⲃⲟⲗⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲧⲉϥ⳿ⲥⲃⲱ.
2І навчав їх багато приповістями, й глаголав до них у науцї своїй:
3ϫⲉ ⲥⲱⲧⲉⲙ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲁϥ⳿ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲓⲣⲉϥⲥⲓϯ ⳿ⲉⲥⲓϯ.
3Слухайте: Ось вийшов сїяч сїяти:
4ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⳿ⲡϫⲓⲛ⳿ⲑⲣⲉϥⲥⲓϯ ⲟⲩⲁⲓ ⲙⲉⲛ ⲁϥϩⲉⲓ ⳿ⲉ⳿ⲥⲕⲉⲛ ⲡⲓⲙⲱⲓⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩ⳿ⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓϩⲁⲗⲁϯ ⲁⲩⲟⲩⲟⲙϥ.
4і сталось, як сїяв, одно впало над шляхом, і налетїло птаство небесне, й пожерло його.
5ⲟⲩⲟϩ ⲕⲉⲟⲩⲁⲓ ⲁϥϩⲉⲓ ⳿ⲉϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁ⳿ⲙⲡⲉⲧⲣⲁ ⲡⲓⲙⲁ ⳿ⲉⲧⲉ ⳿ⲙⲙⲟⲛ ⲟⲩⲙⲏϣ ⳿ⲛⲕⲁϩⲓ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲥⲁⲧⲟⲧϥ ⲁϥⲣⲱⲧ ⲉⲑⲃⲉ ϫⲉ ⳿ⲙⲙⲟⲛⲧⲉϥ ϣⲱⲕ ⳿ⲛⲕⲁϩⲓ.
5Инше ж упало на каменистому, де не мало доволї землї, і зараз посходило, бо не мало глибокої землї.
6ⲟⲩⲟϩ ϩⲟⲧⲉ ⳿ⲉⲧⲁϥϣⲁⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⳿ⲫⲣⲏ ⲁϥⲉⲣⲕⲁⲩⲙⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲑⲃⲉ ϫⲉ ⳿ⲙⲙⲟⲛⲧⲉϥ ⲛⲟⲩⲛⲓ ⲁϥϣⲱⲟⲩ⳿ⲓ.
6Як же зійшло сонце, повяло, й, не маючи кореня, посохло.
7ⲟⲩⲟϩ ⲕⲉⲟⲩⲁⲓ ⲁϥϩⲉⲓ ⳿ⲉϫⲉⲛ ⲛⲓⲥⲟⲩⲣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁⲩ⳿ⲓ ⳿ⲉ⳿ϩⲣⲏⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓⲥⲟⲩⲣⲓ ⲁⲩⲟϫϩϥ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲙⲡⲉϥϯⲟⲩⲧⲁϩ.
7А инше попадало між тернину, й тернина, розвившись, поглушила його, і овощу не дало.
8ⲟⲩⲟϩ ϩⲁⲛⲕⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲁⲩϩⲉⲓ ⳿ⲉϫⲉⲛ ⲟⲩⲕⲁϩⲓ ⲉⲑⲛⲁⲛⲉϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϯ ⲟⲩⲧⲁϩ ⲉϥⲛⲏⲟⲩ ⳿ⲉ⳿ϩⲣⲏⲓ ⲁϥⲉⲣⲉⲩⲑⲉⲛⲓⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲁⲓ ⲁϥⲉⲛ ⲗ̅ ⲕⲉⲟⲩⲁⲓ ⲝ̅ ⲕⲉⲟⲩⲁⲓ ⲣ̅.
8А инше впало на землю добру, й дало плід, що сходив і ріс, і вродило одно в трийцятеро, а одно в шістьдесятеро а одно в сотеро.
9ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲫⲏ⳿ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲙⲁϣϫ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⳿ⲉⲥⲱⲧⲉⲙ ⲙⲁⲣⲉϥⲥⲱⲧⲉⲙ.
9І рече до них: Хто має уші слухати, нехай слухає.
10ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁϥϣⲱⲡⲓ ⳿ⲙⲙⲁⲩⲁⲧϥ ⲛⲁⲩϯϩⲟ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲏⲉⲧⲕⲱϯ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓ ⲓ̅ⲃ̅ ⲉⲑⲃⲉ ⲛⲓⲡⲁⲣⲁⲃⲟⲗⲏ.
10Як же був на самотї, питались у Него ті, що з Ним, разом з дванайцятьма, про приповість.
11ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϥϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⳿ⲛⲑⲱⲧⲉⲛ ⳿ⲉⲧⲉ ⲥⲧⲟⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⳿ⲉ⳿ⲉⲙⲓ ⳿ⲛⲛⲓⲙⲩⲥⲧⲏⲣⲓⲟⲛ ⳿ⲛⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲟⲩⲣⲟ ⳿ⲛⲧⲉ Ⲫϯ ⲛⲏⲇⲉ ⳿ⲛⲑⲱⲟⲩ ⲉⲧⲥⲁⲃⲟⲗ ϣⲁⲣⲉ ⳿ⲡⲧⲏⲣϥ ϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲡⲁⲣⲁⲃⲟⲗⲏ.
11І рече до них: Вам дано знати тайну царства Божого; тим же, що осторонь, у приповістях усе стаєть ся,
12ϩⲓⲛⲁ ⲉⲩⲛⲁⲩ ⳿ⲛⲧⲟⲩⲛⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲧⲟⲩ⳿ϣⲧⲉⲙⲛⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⳿ⲛⲧⲟⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲧⲟⲩ⳿ϣⲧⲉⲙⲕⲁϯ ⲙⲏ ⲡⲟⲧⲉ ⳿ⲛⲧⲟⲩⲕⲟⲧⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲧⲟⲩⲭⲱ ⲛⲱⲟⲩ ⳿ⲉⲃⲟⲗ.
12щоб дивлячись дивились, та й не бачили, й слухаючи слухали, та й не розуміли, щоб инколи не навернулись, і не простились їм гріхи.
13ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲧⲉⲧⲉⲛ⳿ⲉⲙⲓ ⲁⲛ ⳿ⲉⲧⲁⲓⲡⲁⲣⲁⲃⲟⲗⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲱⲥ ⲛⲓⲕⲉⲡⲁⲣⲁⲃⲟⲗⲏ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲥⲟⲩ⳿ⲱⲛⲟⲩ.
13І рече до них: Хиба не знаєте приповістї сієї? як же всї приповістї зрозумієте?
14ⲫⲏⲉⲧⲥⲓϯ ⲁϥⲥⲓϯ ⳿ⲙⲡⲓⲥⲁϫⲓ.
14Сїяч слово сїє.
15ⲛⲁⲓ ⲇⲉ ⲛⲉ ⲛⲏⲉⲧϩⲓ ⳿ⲉ⳿ⲥⲕⲉⲛ ⲡⲓⲙⲱⲓⲧ ⲡⲓⲙⲁ ⳿ⲉⲧⲁⲩⲥⲓϯ ⳿ⲙⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉϣⲱⲡ ⳿ⲛⲧⲟⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⲥⲁⲧⲟⲧϥ ⲇⲉ ϣⲁϥ⳿ⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⳿ⲡⲥⲁⲧⲁⲛⲁⲥ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲧⲉϥ⳿ⲱⲗⲓ ⳿ⲙⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⳿ⲉⲧⲁⲩⲥⲁⲧϥ ⳿ⲛϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲟⲩϩⲏⲧ.
15Що ж над шляхом, се ті, де сїється слово, й, як почують, зараз приходить сатана, й забирає слово, посїяне в серцях їх.
16ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲓ ⲟⲛ ⳿ⲙⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲡⲉ ⲛⲏ⳿ⲉⲧⲁⲩⲥⲁⲧⲟⲩ ϩⲓϫⲉⲛ ⲛⲓⲙⲁ⳿ⲙⲡⲉⲧⲣⲁ ⲛⲏ⳿ⲉⲧⲉ ⲁⲩϣⲁⲛⲥⲱⲧⲉⲙ ⳿ⲉⲡⲓⲥⲁϫⲓ ϣⲁⲩϭⲓⲧϥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲣⲁϣⲓ.
16Подібно ж і ті, що на каменистому посїяні, котрі, як почують слово, зараз із радостю приймають його,
17ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲙⲙⲟⲛ ⲛⲟⲩⲛⲓ ⳿ⲛϧⲏⲧⲟⲩ ⲁⲗⲗⲁ ϩⲁⲛ⳿ⲡⲣⲟⲥ ⲟⲩⲥⲏⲟⲩ ⲛⲉ ⳿ⲓⲧⲁ ⳿ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲟⲩϩⲟϫϩⲉϫ ϣⲱⲡⲓ ⲓⲉ ⲟⲩⲇⲓⲱⲅⲙⲟⲥ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⲥⲁⲧⲟⲧⲟⲩ ϣⲁⲩⲉⲣ⳿ⲥⲕⲁⲛⲇⲁⲗⲓⲍⲉⲥⲑⲉ.
17та не мають кореня в собі, а тільки до часу вони; опісля ж, як настане горе або гоненнє за слово, зараз блазнять ся.
18ⲟⲩⲟϩ ϩⲁⲛⲕⲉⲟⲩⲟⲛ ⲛⲉ ⲛⲏ⳿ⲉⲧⲁⲩⲥⲁⲧⲟⲩ ϩⲓϫⲉⲛ ⲛⲓⲥⲟⲩⲣⲓ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲏ⳿ⲉⲧⲁⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⳿ⲉⲡⲓⲥⲁϫⲓ.
18А ті, що посїяні між терниною, се ті, що слухали слово,
19ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲣⲱⲟⲩϣ ⳿ⲛⲧⲉ ⲡⲁⲓ⳿⳿ⲉⲛⲉϩ ⲛⲉⲙ ϯ⳿ⲁⲡⲁⲧⲏ ⳿ⲛⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲣⲁⲙⲁ⳿ⲟ ⲛⲉⲙ ⲛⲓ⳿ⲉⲡⲓⲑⲩⲙⲓ⳿ⲁ ⳿ⲛⲧⲉ ⲛⲓⲕⲉⲥⲱϫⲡ ⲉⲩⲙⲟϣⲓ ⳿ⲛϧⲏⲧⲟⲩ ⲥⲉⲱϫϩ ⳿ⲙⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⲟⲩⲟϩ ϣⲁϥⲉⲣⲁⲧⲟⲩⲧⲁϩ.
19та журба сьвіта сього, й омана багацтва, і инші жадоби входять, і глушять слово, й безовочним робить ся воно.
20ⲟⲩⲟϩ ⲛⲏ ϩⲱⲟⲩ ⳿ⲉⲧⲁⲩⲥⲁⲧⲟⲩ ⳿ⲉϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲉⲑⲛⲁⲛⲉϥ ⲛⲏ⳿ⲉⲧⲉ ⲁⲩϣⲁⲛⲥⲱⲧⲉⲙ ⳿ⲉⲡⲓⲥⲁϫⲓ ϣⲁⲩϣⲟⲡϥ ⳿ⲉⲣⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ϣⲁⲩϯ ⲟⲩⲧⲁϩ ⲟⲩⲁⲓ ⳿ⲛⲗ̅ ⲟⲩⲁⲓ ⳿ⲛⲝ̅ ⲟⲩⲁⲓ ⳿ⲛⲣ̅.
20А на землю добру посїяні, се ті, що чують слово й приймають, і приносять овощ, одно в трийцятеро, друге в шістьдесятеро, а инше в сотеро.
21ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲙⲏⲧⲓ ϣⲁⲩϭⲉⲣⲉ ⲟⲩϧⲏⲃⲥ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲥⲉⲭⲁϥ ϧⲁ ⲡⲓⲙⲉⲛⲧ ⲓⲉ ϧⲁ ⲡⲓϭⲗⲟϫ ⲟⲩⲭⲓ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲥⲉⲭⲁϥ ϩⲓϫⲉⲛ ϯⲗⲩⲭⲛⲓ⳿ⲁ.
21І рече до них: Чи на те приносять сьвітло, щоб ставити його під посудину, або під ліжко, а не щоб на сьвічнику ставити?
22ⲟⲩ ⲅⲁⲣ ⳿ⲙⲙⲟⲛ ⲡⲉⲧϩⲏⲡ ⲁϥ⳿ϣⲧⲉⲙⲟⲩⲱⲛϩ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲟⲩⲇⲉ ⳿ⲙⲡⲁϥϣⲱⲡⲓ ⲉϥϩⲏⲡ ⳿ⲉⲃⲏⲗ ϫⲉ ⳿ⲛⲧⲉϥ⳿ⲓ ⲉϥⲟⲩⲱⲛϩ.
22Нема бо нїчого схованого, щоб не обявилось; і не втаєно, а щоб на яв вийшло.
23ⲫⲏ⳿ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲙⲁϣϫ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⳿ⲉⲥⲱⲧⲉⲙ ⲙⲁⲣⲉϥⲥⲱⲧⲉⲙ.
23Коли хто має уші слухати, нехай слухає.
24ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ⲟⲛ ϫⲉ ⳿ⲁⲛⲁⲩ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉ ⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲧⲉⲙ ⳿ⲉⲣⲟϥ ϧⲉⲛ ⲡⲓϣⲓ ⳿ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϣⲓ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⲉⲩⲛⲁϣⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲧⲟⲩⲧⲟⲩϩⲟ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϧⲁ ⲛⲏⲉⲧⲥⲱⲧⲉⲙ.
24І рече їм: Вважайте, що чуєте: Якою мірою міряєте, відміряєть ся вам, і прибавить ся вам, що слухаєте.
25ⲫⲏ ⲅⲁⲣ ⳿ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛⲧⲁϥ ⲉⲩ⳿ⲉϯ ⲛⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ⳿ⲉⲧⲉ ⳿ⲙⲙⲟⲛⲧⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ⳿ⲉⲧⲉ ⳿ⲛⲧⲟⲧϥ ϣⲁⲩⲟⲗϥ ⳿ⲛⲧⲟⲧϥ.
25Хто бо має, дасть ся йому; а хто не має, і що має, візьметь ся від него.
26ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲡⲉ ϯⲙⲉⲧⲟⲩⲣⲟ ⳿ⲛⲧⲉ Ⲫϯ ⳿ⲙ⳿ⲫⲣⲏϯ ⳿ⲛⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲉϥϩⲓⲟⲩ⳿ⲓ ⳿ⲙⲡⲉϥ⳿ϫⲣⲟϫ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ.
26І рече: Так єсть царство Боже, як коли чоловік, що вкине зерно у землю,
27ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲧⲉϥⲉⲛⲕⲟⲧ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲧⲉϥⲧⲱⲛϥ ⳿ⲙⲡⲓ⳿ⲉϫⲱⲣϩ ⲛⲉⲙ ⲡⲓ⳿ⲉϩⲟⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ϣⲁⲣⲉ ⲡⲓ⳿ϫⲣⲟϫ ⲑⲏⲛⲓ ⲟⲩⲟϩ ϣⲁϥϣⲓ⳿ⲏ ϩⲱⲥ ⳿ⲛ⳿ϥ⳿ⲉⲙⲓ ⲁⲛ ⳿ⲛⲑⲟϥ.
27та й спить, і встає в ночі і в день, а зерно сходить і росте, як — він не знає.
28ϣⲁⲣⲉ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⳿ⲙⲙⲁⲩⲁⲧϥ ϯⲟⲩⲧⲁϩ ⳿ⲛϣⲟⲣⲡ ⳿ⲛⲟⲩⲥⲓⲙ ⳿ⲓⲧⲁ ⲟⲩϧⲉⲙⲥ ⳿ⲓⲧⲁ ϣⲁϥⲙⲟϩ ⳿ⲛϫⲉ ⲫⲏⲉⲧ ϧⲉⲛ ⲡⲓϧⲉⲙⲥ.
28Від себе бо земля родить: спершу траву, потім колос, а далїй повну пшеницю в колосї.
29⳿ⲉϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁϥϣⲁⲛⲫⲟϩ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲧⲁϩ ⲥⲁⲧⲟⲧϥ ϣⲁϥⲟⲩⲱⲣⲡ ⳿ⲙⲡⲓⲟⲥϧ ϫⲉ ⲟⲩⲏⲓ ⲅⲁⲣ ⲁϥ⳿ⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲓⲱⲥϧ.
29Як же доспіє овощ, зараз посилає серпа, бо настали жнива.
30ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁⲛⲛⲁⲧⲉⲛⲑⲱⲛ ϯⲙⲉⲧⲟⲩⲣⲟ ⳿ⲛⲧⲉ Ⲫϯ ⳿ⲉⲟⲩ ⲓⲉ ⲁⲛⲛⲁⲭⲁⲥ ϧⲉⲛ ⲁϣ ⳿ⲙⲡⲁⲣⲁⲃⲟⲗⲏ.
30І рече: Кому уподобимо царство Боже? або до якої приповісти приложимо його?
31ⲁⲥ ⳿ⲙ⳿ⲫⲣⲏϯ ⳿ⲛⲟⲩⲛⲁⲫⲣⲓ ⳿ⲛϣⲉⲗⲧⲁⲙ ⲑⲏ⳿ⲉⲧⲉ ⲁⲩϣⲁⲛⲥⲁⲧⲥ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⳿ⲉⲟⲩⲕⲟⲩϫⲓ ⲧⲉ ⳿ⲉⲛⲓ⳿ϫⲣⲟϫ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲏⲉⲧ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ.
31Воно мов зерно горчицї, що, як сїєш його в землю, то воно дрібнїще від усїх зерен, які є на землї;
32ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉϣⲱⲡ ⳿ⲛⲧⲟⲩⲥⲁⲧⲥ ϣⲁⲥ⳿ⲓ ⳿ⲉ⳿ϩⲣⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ϣⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⲉⲥⲟⲓ ⳿ⲛⲛⲓϣϯ ⳿ⲉⲛⲓⲟⲩ⳿ⲟϯ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ϣⲁⲥ⳿⳿ⲓⲣⲓ ⳿ⲛϩⲁⲛⲛⲓϣϯ ⳿ⲛϫⲁⲗ ϩⲱⲥⲧⲉ ⳿ⲛⲧⲟⲩϫⲉⲙϫⲟⲙ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓϩⲁⲗⲁϯ ⳿ⲛⲧⲉ ⳿ⲧⲫⲉ ⳿ⲉⲟⲩⲱϩ ϧⲁ ⲧⲉⲥϧⲏⲓⲃⲓ.
32а як посїєть ся, сходить, і робить ся більшим над усї зілля, і ширить велике віттє, так що під тїнню його кублитись може птаство небесне.
33ⲟⲩⲟϩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲏϣ ⳿ⲙⲡⲁⲣⲁⲃⲟⲗⲏ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲛⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ⲡⲉ ⳿ⲙⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⲕⲁⲧⲁ⳿ⲫⲣⲏϯ ⳿ⲉⲛⲁⲩ⳿ϣϫⲉⲙϫⲟⲙ ⳿ⲛⲥⲱⲧⲉⲙ.
33І многими такими приповістями глаголав їм слово, скільки могли слухати.
34ⲟⲩⲟϩ ⲭⲱⲣⲓⲥ ⲡⲁⲣⲁⲃⲟⲗⲏ ⲛⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲥⲁ⳿ⲡⲥⲁ ⲇⲉ ⲛⲁϥⲃⲱⲗ ⳿ⲙ⳿ⲡⲧⲏⲣϥ ⳿⳿ⲉⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ.
34Без приповістї ж не говорив їм; на самотї ж ученикам своїм вияснював усе.
35ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲡⲓ⳿ⲉϩⲟⲟⲩ ⳿ⲉⲧⲉ⳿ⲙⲙⲁⲩ ⳿ⲉⲧⲁ ⲣⲟⲩϩⲓ ϣⲱⲡⲓ ϫⲉ ⲙⲁⲣⲉⲛⲥⲓⲛⲓ ⳿ⲉⲙⲏⲣ.
35І рече їм того дня, як настав вечір: Перевезімось на той бік.
36ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁⲩⲭⲁ ⲡⲓⲙⲏϣ ⳿ⲛⲥⲱⲟⲩ ⲁⲩⲟⲗϥ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ϩⲱϥ ϩⲓ ⲡⲓϫⲟⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲣⲉ ϩⲁⲛⲕⲉ⳿ⲉϫⲏⲟⲩ ⲛⲉⲙⲁϥ.
36І, відпустивши народ, узяли Його, як був в човнї. І инші ж човни були з Ним.
37ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲁ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⳿ⲛⲑⲏⲟⲩ ϣⲱⲡⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓϫⲟⲗ ⲛⲁⲩϩⲓ ⳿ⲙⲙⲱⲟⲩ ⳿ⲉⲡⲓϫⲟⲓ ϩⲱⲥⲧⲉ ϩⲏⲇⲏ ⳿ⲛⲧⲉϥⲙⲟϩ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲓϫⲟⲓ.
37І схопилась велика вітряна буря, а филї заливали човен, так що вже тонув.
38ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲑⲟϥ ⲛⲁϥⲉⲛⲕⲟⲧ ϩⲓⲫⲁϩⲟⲩ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓ⳿ϣϣⲟⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲛⲉϩⲥⲓ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⳿ⲫⲣⲉϥϯ⳿ⲥⲃⲱ ⳿ⲥⲉⲣⲙⲉⲗⲓⲛ ⲛⲁⲕ ⲁⲛ ϫⲉ ⲧⲉⲛⲛⲁⲧⲁⲕⲟ.
38А був Він на кермі, сплючи на подусцї. І розбудили Його, й кажуть Йому: Учителю, чи Тобі байдуже, що погибаємо?
39ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁϥⲧⲱⲛϥ ⲁϥⲉⲣ⳿ⲉⲡⲓⲧⲓⲙⲁⲛ ⳿ⲙⲡⲓⲑⲏⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⳿ⲙ⳿ⲫⲓⲟⲙ ϫⲉ ⲭⲁⲣⲱⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲑⲱⲙ ⳿ⲛⲣⲱⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲕⲏⲛ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲓⲑⲏⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⳿ⲛϫⲁⲙⲏ.
39І вставши, погрозив вітрові, і рече до моря: Мовчи, перестань! І втих вітер, і настала тишина велика.
40ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⳿ⲁϧⲱⲧⲉⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲣϩⲟϯ ⳿ⲙⲡⲁⲧⲉ ⲛⲁϩϯ ϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ.
40І рече їм: Чого ви такі полохливі? Як се? нема в вас віри?
41ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲉⲣϩⲟϯ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⳿ⲛϩⲟϯ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⳿ⲛⲛⲟⲩ⳿ⲉⲣⲏⲟⲩ ϫⲉ ⲛⲓⲙ ϩⲁⲣⲁ ⲡⲉ ⲫⲁⲓ ϫⲉ ⲛⲓⲑⲏⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⳿ⲫⲓⲟⲙ ⲥⲉⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛⲁϥ
41І полякались страхом великим; і казали один до одного: Хто оце Сей, що й вітер і море слухає Його?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.