ⳘⲀⲢⲔⲞⲚ 14
Coptic New TestamentTranslation
Coptic New Testament
Kulish and Puluj Bible (1905)
1ⲛⲉ ⲛⲓⲡⲁⲥⲭⲁ ⲇⲉ ⲡⲉ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲁⲧϣⲉⲙⲏⲣ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⳿ⲉϩⲟⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩⲕⲱϯ ⲡⲉ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓⲁⲣⲭⲏ⳿ⲉⲣⲉⲩⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲥⲁϧ ϫⲉ ⲡⲱⲥ ⳿ⲛⲧⲟⲩ⳿ⲁⲙⲟⲛⲓ ⳿ⲙⲙⲟϥ ϧⲉⲛ ⲟⲩ⳿ⲭⲣⲟϥ ⳿ⲛⲧⲟⲩϧⲟⲑⲃⲉϥ.
1Була ж пасха й опрісноки по двох днях; і шукали архиєреї, та письменники, як би Його, підступом узявши, вбити.
2ⲛⲁⲩϫⲱ ⲅⲁⲣ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲡⲉ ϫⲉ ⳿ⲙⲡⲉⲛ⳿ⲑⲣⲉⲛⲁⲓⲥ ϧⲉⲛ ⳿ⲡϣⲁⲓ ⲙⲏ ⲡⲟⲧⲉ ⳿ⲛⲧⲉ ⲟⲩ⳿ϣⲑⲟⲣⲧⲉⲣ ϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ.
2Та казали: Тільки не в сьвято, щоб бучі не було в народї.
3ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲭⲏ ϧⲉⲛ Ⲃⲏⲑⲁⲛⲓ⳿ⲁ ϧⲉⲛ ⳿ⲡⲏⲓ ⳿ⲛⲤⲓⲙⲱⲛ ⲡⲓⲕⲁⲕⲥⲉϩⲧ ⲉϥⲣⲱⲧⲉⲃ ⲁⲥ⳿ⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩ⳿ⲥϩⲓⲙⲓ ⳿ⲉⲣⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲙⲟⲕⲓ ⳿ⲛⲥⲟϫⲉⲛ ⲛⲛⲁⲣⲇⲟⲥ ⳿ⲛⲧⲟⲧⲥ ⳿ⲙⲡⲓ⳿ⲥⲧⲓⲕⲏ⳿ⲉⲛⲁϣⲉ ⳿ⲛⲥⲟⲩⲉⲛϥ ⳿ⲉⲁⲥϧⲟⲙϧⲉⲙ ⳿ⲙⲡⲓⲙⲟⲕⲓ ⳿ⲉⲁⲥϫⲟϣϥ ⳿ⲉϫⲉⲛ ⲧⲉϥ⳿ⲁⲫⲉ
3А як був Він у Витаниї, в господї Симона прокаженного, та сидїв за столом, прийшла жінка, маючи любастровий збаночок мира нардового, правдивого, предорогого, й розбивши посудинку, злила Йому на голову.
4ⲛⲁⲣⲉ ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ⲇⲉ ⳿ⲭⲣⲉⲙⲣⲉⲙ ⲛⲉⲙ ⳿ⲛⲛⲟⲩ⳿ⲉⲣⲏⲟⲩ ⲉⲩϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲉⲑⲃⲉ ⲟⲩ ⲁⲡⲁⲓⲧⲁⲕⲟ ⳿ⲛⲧⲉ ⲡⲁⲓⲥⲟϫⲉⲛ ϣⲱⲡⲓ.
4Були ж деякі, що сердились у собі, кажучи: На що ся втрата мира?
5ⲛⲉ ⲟⲩⲟⲛ⳿ϣϫⲟⲙ ⲅⲁⲣ ⳿ⲉϯ ⳿ⲙⲫⲁⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲥⲁ⳿ⲡϣⲱⲓ ⳿ⲛⲧ̅ ⳿ⲛⲥⲁⲑⲉⲣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲧⲟⲩⲧⲏⲓⲧⲟⲩ ⳿ⲛⲛⲓϩⲏⲕⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩ⳿ⲙⲃⲟⲛ ⳿ⲉⲣⲟⲥ ⲡⲉ.
5Можна бо було се продати більш нїж за триста денариїв, та дати вбогим. І дорікали їй.
6Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲇⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲭⲁⲥ ⳿ⲁϧⲱⲧⲉⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛϯϧⲓⲥⲓ ⲛⲁⲥ ⲟⲩϩⲱⲃ ⲅⲁⲣ ⳿ⲉⲛⲁⲛⲉϥ ⳿ⲉⲧⲁⲥⲉⲣϩⲱⲃ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⳿ⲛϧⲏⲧ.
6Ісус же рече: Оставте її. На що завдаєте їй жалю? добре дїло вчинила на менї.
7⳿ⲛⲥⲏⲟⲩ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛⲓϩⲏⲕⲓ ⲥ⳿ⲉⲛⲉⲙⲱⲧⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉϣⲱⲡ ⳿ⲛⲧⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲱϣ ⲟⲩⲟⲛ⳿ϣϫⲟⲙ ⳿ⲙⲙⲱⲧⲉⲛ ⳿ⲉⲉⲣⲡⲉⲑⲛⲁⲛⲉϥ ⲛⲱⲟⲩ ⳿ⲛⲥⲏⲟⲩ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲇⲉ ϯⲛⲉⲙⲱⲧⲉⲛ ⳿ⲛⲥⲏⲟⲩ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲁⲛ.
7Всякого бо часу вбогих маєте з собою, і коли схочете, можете їм добро робити; мене ж не всякого часу маєте.
8ⲫⲏ⳿ⲉⲧⲁⲥϭⲓⲧϥ ⲁⲥⲁⲓϥ ⲁⲥⲉⲣϣⲟⲣⲡ ⲅⲁⲣ ⳿ⲛⲑⲁϩⲥ ⲡⲁⲥⲱⲙⲁ ⳿ⲙⲡⲁⲓⲥⲟϫⲉⲛ ⳿ⲉ⳿ⲡϫⲓⲛⲕⲟⲥⲧ.
8Що змогла ся, зробила: попередила намастити тїло моє на погребеннє.
9⳿ⲁⲙⲏⲛ ϯϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲡⲓⲙⲁ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁϩⲓⲱⲓϣ ⳿ⲙⲡⲁⲓⲉⲩⲁⲅⲅⲗⲓⲟⲛ ⳿ⲙⲙⲟϥ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲧⲏⲣϥ ⲫⲏⲱϥ ⳿ⲉⲧⲉ ⲑⲁⲓ ⲁⲓϥ ⲉⲩ⳿ⲉⲥⲁϫⲓ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⲉⲩⲙⲉⲩⲓ ⲛⲁⲥ.
9Істино глаголю вам: Де б нї проповідувалась євангелия ся по всьому сьвіту, казати меть ся й те, що зробила оця, на спомин її.
10ⲟⲩⲟϩ Ⲓⲟⲩⲇⲁⲥ ⲡⲓⲒⲥⲕⲁⲣⲓ⳿ⲱⲧⲏⲥ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⳿ⲛⲧⲉ ⲡⲓⲓ ⲁϥϣⲉⲛⲁϥ ϩⲁ ⲛⲓⲁⲣⲭⲏ⳿ⲉⲣⲉⲩⲥ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲧⲉϥⲧⲏⲓϥ ⲛⲱⲟⲩ.
10А Юда Іскариоцький, один з дванайцятьох, пійшов до архиєреїв, щоб їм зрадити Його.
11⳿ⲛⲑⲱⲟⲩ ⲇⲉ ⳿ⲉⲧⲁⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⲁⲩⲣⲁϣⲒ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϯ ⲛⲁϥ ⳿ⲛⲟⲩϩⲁⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥⲕⲱϯ ⲡⲉ ϫⲉ ⲡⲱⲥ ⳿ϥⲛⲁⲧⲏⲓϥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲉⲩⲕⲉⲣⲓ⳿ⲁ.
11Вони ж почувши, зрадїли, й обіцяли йому срібняків дати. І шукав, як би у добру годину Його зрадити.
12ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓϩⲟⲩⲓⲧ ⳿ⲛ⳿ⲉϩⲟⲟⲩ ⳿ⲛⲧⲉ ⲛⲓⲁⲧϣⲉⲙⲏⲣ ϩⲟⲧⲉ ⲉⲩϣⲱⲧ ⳿ⲙⲡⲓⲡⲁⲥⲭⲁ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ϫⲉ ⳿ⲭⲟⲩⲱϣ ⳿ⲛⲧⲉⲛϣⲉ ⳿ⲉⲑⲱⲛ ⳿ⲛⲧⲉⲛⲥⲟⲃϯ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲧⲉⲕⲟⲩⲱⲙ ⳿ⲙⲡⲓⲡⲁⲥⲭⲁ.
12І первого дня опрісночного, як пасхове ягня кололи, кажуть Йому ученики Його: Де хочеш, щоб пійшовши, наготовили Тобі їсти пасху?
13ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲟⲩⲱⲣⲡ ⳿ⲛ ⳿ⲛⲧⲉ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏ ⲧⲏⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲙⲁϣⲉⲛⲱⲧⲉⲛ ⳿ⲉϯⲃⲁⲕⲓ ⲟⲩⲟϩ ⳿ϥⲛⲁⲉⲣ⳿ⲁⲡⲁⲛⲧⲁⲛ ⳿ⲉⲣⲱⲧⲉⲛ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲉϥϥⲁⲓ ⳿ⲛⲟⲩϣⲟϣⲟⲩ ⳿ⲙⲙⲱⲟⲩ ⲙⲟϣⲓ ⳿ⲛⲥⲱϥ.
13І посилає двох з учеників своїх, і рече їм: Ідїть у город, і зустріне вас чоловік, несучи глек води; йдїть за ним,
14ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲙⲁ ⳿ⲉⲧⲉϥⲛⲁϣⲉⲛⲁϥ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⳿ⲁϫⲟⲥ ⳿ⲙⲡⲓⲛⲉⲃⲏⲓ ϫⲉ ⲡⲉϫⲉ ⲡⲓⲣⲉϥϯ⳿ⲥⲃⲱ ϫⲉ ⲁϥⲑⲱⲛ ⲡⲓⲙⲁ⳿ⲛⲙⲧⲟⲛ ⲡⲓⲙⲁ ⳿ⲉϯⲛⲁⲟⲩⲱⲙ⳿ⲙⲡⲓⲡⲁⲥⲭⲁ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⲛⲉⲙ ⲛⲁⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ.
14і куди ввійде він, скажіть господареві: Що учитель каже: Де сьвітлиця, щоб пасху з учениками моїми менї їсти?
15ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲑⲟϥ ⳿ϥⲛⲁⲧⲁⲙⲉ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⳿ⲉⲟⲩⲛⲓϣϯ ⳿ⲙⲙⲁ ⲉϥϭⲟⲥⲓ ⲉϥⲫⲟⲣϣ ⲉϥⲥⲉⲃⲧⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲥⲉⲃⲧⲱⲧϥ ⲛⲁⲛ ⳿ⲙⲙⲁⲩ.
15І він вам покаже гірницю простору, прибрану й готову; там приготовте нам.
16ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁⲩ⳿ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩ⳿ⲓ ⳿ⲉϯⲃⲁⲕⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϫⲓⲙⲓ ⲕⲁⲧⲁ⳿ⲫⲣⲏϯ ⳿ⲉⲧⲁϥϫⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲥⲉⲃⲧⲉ ⲡⲓⲡⲁⲥⲭⲁ.
16І вийшли ученики Його, й прийшли в город, й знайшли, як Він сказав їм, і приготовили пасху.
17ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁ ⲣⲟⲩϩⲓ ϣⲱⲡⲓ ⲁϥ⳿ⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲓ̅ⲃ̅
17І, як настав вечір, приходить з дванайцятьма.
18ⲉⲩⲣⲱⲧⲉⲃ ⲇⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲟⲩⲱⲙ ⲡⲉϫⲁϥ ⳿ⲛϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲉ ⳿ⲁⲙⲏⲛ ϯϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲟⲩⲁⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲡⲉⲑⲛⲁⲧⲏⲓⲧ ϧⲁ ⲛⲏⲉⲑⲟⲩⲱⲙ ⲛⲉⲙⲏⲓ.
18І, як сидїли вони за столом та їли, рече Ісус: Істино глаголю вам: Що один з вас зрадить мене, котрий їсть зо мною.
19ⲁⲩⲉⲣϩⲏⲧⲥ ⳿ⲛⲉⲣ⳿ⲙⲕⲁϩ ⳿ⲛϩⲏⲧ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉϫⲟⲥ ⲛⲁϥ ⳿ⲛⲟⲩⲁⲓ ⲟⲩⲁⲓ ϫⲉ ⲙⲏ ⲧⲓ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲡⲉ.
19Вони ж почали смутити ся і казати до Него один по одному: Аже ж не я? і другий: Аже ж не я?
20⳿ⲛⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲟⲩⲁⲓ ⳿ⲛⲧⲉ ⲡⲓⲓ̅ⲃ̅ ⲫⲏ⳿ⲉⲧⲁϥⲥⲉⲡ ⲧⲉϥϫⲓϫ ⲛⲉⲙⲏⲓ ϧⲉⲛ ϯϫⲏ.
20Він же, озвавшись, рече їм: Один з дванайцяти, що вмочає зо мною руку в миску.
21ϫⲉ ⳿ⲡⲱⲏⲣⲓ ⲙⲉⲛ ⳿ⲙ⳿ⲫⲣⲱⲙⲓ ⳿ϥⲛⲁϣⲉⲛⲁϥ ⲕⲁⲧⲁ⳿ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧ⳿ⲥϧⲏⲟⲩⲧ ⲉⲑⲃⲏⲧϥ ⲟⲩⲁⲓ ⲇⲉ ⳿ⲙⲡⲓⲣⲱⲙⲓ ⳿ⲉⲧⲉ⳿ⲙⲙⲁⲩ ⲫⲏⲉⲧⲟⲩⲛⲁϯ ⳿ⲙⲠ̇ϣⲏⲣⲓ ⳿ⲙⲪ̇ⲣⲱⲙⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗϩⲓⲧⲟⲧϥ ⲛⲁⲛⲉⲥ ⲛⲁϥ ⲡⲉ ⳿ⲙⲡⲟⲩⲙⲁⲥϥ ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ ⳿ⲉⲧⲉ⳿ⲙⲙⲁⲩ.
21Син чоловічий іде, як писано про Него; горе ж чоловікові тому, що Сина чоловічого зрадить! Добре було б йому, коли б не родив ся чоловік той.
22ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲟⲩⲱⲙ ⳿ⲉⲧⲁϥϭⲓ ⳿ⲛⲟⲩⲱⲓⲕ ⳿ⲛϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⳿ⲉⲧⲁϥ⳿ⲥⲙⲟⲩ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⲁϥⲫⲁϣϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϯ ⲛⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ϭⲓ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲡⲁⲥⲱⲙⲁ.
22Як же їли вони, взявши Ісус хлїб і поблагословивши, ламав і давав їм, і рече: Прийміть їжте: се єсть тїло моє.
23⳿ⲉⲧⲁϥϭⲓ ⳿ⲛⲟⲩ⳿ⲁⲫⲟⲧ ⲁϥϣⲉⲡ⳿ϩⲙⲟⲧ ⲁϥϯ ⲛⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲥⲱ ⳿ⲛϧⲏⲧϥ ⲧⲏⲣⲟⲩ.
23І, взявши чашу, й оддавши хвалу, подав їм, і пили з неї всї.
24ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϫⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲡⲁ⳿ⲥⲛⲟϥ ⳿ⲛⲧⲉ ϯⲇⲓ⳿ⲁⲑⲏⲕⲏⲉⲧⲟⲩⲛⲁⲫⲟⲛϥ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲉϫⲉⲛ ⲟⲩⲙⲏϣ ⳿ⲉ⳿ⲡϫⲓⲛⲭⲱ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲛⲧⲉ ⲛⲟⲩⲛⲟⲃⲓ.
24І рече їм: Се єсть кров моя нового завіту, що за многих проливаєть ся.
25⳿ⲁⲙⲏⲛ ϯϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⳿ⲛⲛⲁⲥⲱ ⳿ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ ⳿ⲡⲟⲩⲧⲁϩ ⳿ⲛⲧⲉ ⲧⲁⲓⲃⲱ ⳿ⲛ⳿ⲁⲗⲟⲗⲓ ϣⲁ ⲡⲓ⳿ⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲧⲧⲏϩⲟⲧⲁⲛ ⲁⲓϣⲁⲛⲥⲟϥ ⳿ⲙⲃⲉⲣⲓ ϧⲉⲛ ϯⲙⲉⲧⲟⲩⲣⲟ ⳿ⲛⲧⲉ ⲫϯ.
25Істино глаголю вам: Що більше не пити му від плоду винограднього, аж до дня того, коли його пити му новим у царстві Божому.
26ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁⲩ⳿ⲥⲙⲟⲩ ⲁⲩ⳿ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲉⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⳿ⲛⲧⲉ ⲛⲓϫⲱⲓⲧ.
26І засьпівавши вони, вийшли на гору Оливну.
27ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ⳿ⲛϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲉ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲉⲣ⳿ⲥⲕⲁⲛⲇⲁⲗⲓⲍⲉⲥⲑⲉ ⲧⲏⲣⲟⲩ ϫⲉ ⲟⲩⲏⲓ ⳿ⲥ⳿ⲥϧⲏⲟⲩⲧ ϫⲉ ϯⲛⲁϣⲁⲣⲓ ⳿ⲙⲡⲓⲙⲁⲛ⳿ⲉⲥⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲥⲉϫⲱⲣ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓ⳿ⲉⲥⲱⲟⲩ.
27І рече їм Ісус: Що всї поблазнитесь мною ночи сієї, бо писано: Поражу пастиря і розсиплють ся вівцї.
28ⲁⲗⲗⲁ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⳿ⲑⲣⲓⲧⲱⲛⲧ ϯⲛⲁⲉⲣϣⲟⲣⲡ ⳿ⲉⲣⲱⲧⲉⲛ ⳿ⲉϯⲄⲁⲗⲓⲗⲉ⳿ⲁ.
28Тільки ж по воскресенню моїм попереджу вас у Галилею.
29Ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲇⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲕⲁⲛ ⲁⲩϣⲁⲛⲉⲣ⳿ⲥⲕⲁⲛⲇⲁⲗⲓⲍⲉⲥⲑⲉ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲁⲗⲗⲁ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲁⲛ.
29Петр же рече Йому: Хоч і всї поблазнять ся, тільки не я.
30ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ⳿ⲛϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲉ ⳿ⲁⲙⲏⲛ ϯϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲛⲁⲕ ϫⲉ ⳿ⲛⲑⲟⲕ ⳿ⲙⲫⲟⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲓ⳿ⲉϫⲱⲣϩ ⳿ⲙⲡⲁⲧⲉ ⲟⲩⲁⲗⲉⲕⲧⲱⲣ ⲙⲟⲩϯ ⳿ⲛⲥⲟⲡ ⳿ⲭⲛⲁϫⲟⲗⲧ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲛ ⳿ⲛⲥⲟⲡ.
30І рече йому Ісус: Істино глаголю тобі: Що сьогоднї, ночи сієї, перш нїж двічи півень запїє, тричі відречеш ся мене.
31⳿ⲛⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲛⲁϥⲥⲁϫⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲧϩⲟⲩ⳿ⲟ ϫⲉ ⲕⲁⲛ ⲁⲥϣⲁⲛⲫⲟϩ ⳿ⲛⲧ⳿ⲁⲙⲟⲩ ⲛⲉⲙⲁⲕ ⳿ⲛⲛⲁϫⲟⲗⲕ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲇⲉ ⲟⲛ ⲛⲁⲩϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ.
31Він же ще більш говорив: Хоч би менї і вмерти з Тобою, не відречусь Тебе. Так само ж і всї казали.
32ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩ⳿ⲓ ⲉⲩⲓⲟϩⲓ ⳿ⲉⲡⲉϥⲣⲁⲛ ⲡⲉ Ⲅⲉⲑⲥⲏⲙⲁⲛⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⳿ⲛⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ϫⲉ ϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲁ⳿ⲙⲛⲁⲓ ϩⲱⲥ ϯⲉⲣ⳿ⲡⲣⲟⲥⲉⲩⲭⲉⲥⲑⲉ.
32І приходять на врочище Гетсиман; і рече ученикам своїм: Сидїть тут, поки молити мусь.
33ⲟⲩⲟϩ ⲁϥ⳿ⲱⲗⲓ ⲛⲉⲙⲁϥ ⳿ⲙⲠⲉⲧⲣⲟⲥ ⲛⲉⲙ Ⲓⲁⲕⲱⲃⲟⲥ ⲛⲉⲙ Ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲉⲣϩⲏⲧⲥ ⳿ⲛ⳿ϣⲑⲟⲣⲧⲉⲣ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲉⲣ⳿ⲙⲕⲁϩ ⳿ⲛϩⲏⲧ.
33І бере Петра, та Якова, та Йоана з собою, і почав скорбіти та вдаватись у тугу;
34ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲧⲁⲯⲩⲭⲏ ⲙⲟⲕϩ ϣⲁ ⳿ⲉ⳿ϧⲣⲏⲓ ⳿ⲉ⳿ⲫⲙⲟⲩ ⲟϩⲓ ⳿ⲙⲡⲁⲓⲙⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲣⲱⲓⲥ.
34і рече їм: Тяжко сумна душа моя аж до смерти. Підождїть тут і пильнуйте.
35ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁϥⲥⲓⲛⲓ ⳿ⲉ⳿ⲧϩⲏ ⳿ⲛⲟⲩⲕⲟⲩϫⲓ ⲛⲁϥϩⲓ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⳿ⲛ⳿ϧⲣⲏⲓ ⳿ⲉϫⲉⲛ ⳿ⲡⲕⲁϩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥⲉⲣ⳿ⲡⲣⲟⲥⲉⲩⲭⲉⲥⲑⲉ ϩⲓⲛⲁ ⲓⲥϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ⳿ϣϫⲟⲙ ⳿ⲛⲧⲉ ϯⲟⲩⲛⲟⲩ ⲥⲓⲛⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϩⲁⲣⲟϥ.
35І, пройшовши трохи далїй, припав до землї, і молив ся, щоб, коли можна, мимо йшла від Него ся година.
36ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁⲃⲃⲁ Ⲫ̇ⲓⲱⲧ ⲟⲩⲟⲛ⳿ϣϫⲟⲙ ⳿ⲉϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ϧⲁⲧⲟⲧⲕ ⲙⲁⲣⲉ ⲡⲓ⳿ⲁⲫⲟⲧ ⲥⲓⲛⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϩⲁⲣⲟⲓ ⲁⲗⲗⲁ ⳿ⲙ⳿ⲫⲣⲏϯ ⳿ⲉⲧⲉϩⲛⲏⲓ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲁⲛ ⲁⲗⲗⲁ ⳿ⲙ⳿ⲫⲣⲏϯ ⳿ⲉⲧⲉϩⲛⲁⲕ ⳿ⲛⲑⲟⲕ.
36І рече: Авва, Отче, все можливе Тобі: мимо неси від мене чашу сю; тільки ж не що я хочу, а що Ти.
37ⲟⲩⲟϩ ⲁϥ⳿ⲓ ⲁϥϫⲉⲙⲟⲩ ⲉⲩⲉⲛⲕⲟⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⳿ⲙⲠⲉⲧⲣⲟⲥ ϫⲉ Ⲥⲓⲙⲱⲛ ⳿ⲕⲉⲛⲕⲟⲧ ⳿ⲙⲡⲉⲕ⳿ϣϫⲉⲙϫⲟⲙ ⳿ⲛⲣⲱⲓⲥ ⲛⲉⲙⲏⲓ ⳿ⲛⲟⲩⲟⲩⲛⲟⲩ.
37І приходить і знаходить їх сплячих, і рече до Петра: Симоне, ти спиш? не міг ти однієї години попильнувати?
38ⲣⲱⲓⲥ ⲟⲩⲛ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲁⲣⲓ⳿ⲡⲣⲟⲥⲉⲩⲭⲉⲥⲑⲉ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲧⲉⲧⲉⲛ⳿ϣⲧⲉⲙ⳿ⲓ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⳿ⲉⲡⲓⲣⲁⲥⲙⲟⲥ ⲡⲓⲡ͞ⲛⲁ̅ ⲙⲉⲛ ⳿ϥⲣⲱⲟⲩⲧ ϯⲥⲁⲣⲝ ⲇⲉ ⲟⲩⲁⲥⲑⲉⲛⲏⲥ ⲧⲉ.
38Пильнуйте та молїть ся, щоб не ввійшли у спокусу. Дух-то охочий, тїло ж немошне.
39ⲟⲩⲟϩ ⲡⲁⲗⲓⲛ ⳿ⲉⲧⲁϥϣⲉⲛⲁϥ ⲛⲁϥⲉⲣ⳿ⲡⲣⲟⲥⲉⲩⲭ ⲉⲥⲑⲉ ⲁϥϫⲉ ⲡⲁⲓⲥⲁϫⲓ ⲣⲱ.
39І знов пійшовши, молив ся, те ж саме слово промовляючи.
40ⲟⲩⲟϩ ⲁϥ⳿ⲓ ⲟⲛ ⲁϥϫⲉⲙⲟⲩ ⲉⲩⲉⲛⲕⲟⲧ ⲛⲁⲣⲉ ⲛⲟⲩⲃⲁⲗ ⲅⲁⲣ ϩⲟⲣϣ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩ⳿ⲉⲙⲓ ⲁⲛ ⲡⲉ ϫⲉ ⲟⲩ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁⲉⲣⲟⲩⲱ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⲛⲁϥ.
40І вернувшись знайшов їх знов сплячих: були бо їх очі важкі; і не знали вони, що Йому відказати.
41ⲟⲩⲟϩ ⲁϥ⳿ⲓ ⳿ⲙⲡⲓⲙⲁϩⲅ̅ ⳿ⲛⲥⲟⲡ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲉⲛⲕⲟⲧ ϫⲉ ⲁⲥ⳿ⲓ ⳿ⲛϫⲉ ϯⲟⲩⲛⲟⲩ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲥⲉⲛⲁϯ ⳿ⲙⲠ̇ϣⲏⲣⲓ ⳿ⲙⲪ̇ⲣⲱⲙⲓ ⳿⳿ⲉⲛⲉⲛϫⲓϫ ⳿ⲛⲧⲉ ⲛⲓⲣⲉϥⲉⲣⲛⲟⲃⲓ.
41І приходить утретє, і рече їм: Спіть уже й спочивайте. Годї, пристигла година; ось виданий буде Син чоловічий у руки грішникам.
42ⲧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲙⲁⲣⲟⲛ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲁϥϧⲱⲛⲧ ⳿ⲛϫⲉ ⲫⲏⲉⲑⲛⲁⲧⲏⲓⲧ.
42Вставайте, ходїмо: ось зрадник мій наближуєть ся.
43✠
43І зараз, як ще Він промовляв, приходить Юда, один з дванайцяти, й з ним багато народу з мечами й киями, від архиєреїв, та письменників, та старших.
44✠
44Дав же зрадник Його знак їм, говорячи: кого поцїлую, той і єсть Він; беріть Його, та й ведїть осторожно.
45ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁϥ⳿ⲓ ⲥⲁⲧⲟⲧϥ ⲁϥ⳿ⲓ ϩⲁⲣⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲣⲁⲃⲃⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϯⲫⲓ ⳿ⲉⲣⲱϥ.
45І прийшовши, зараз приступив до Него, й каже: Учителю, учителю, та й поцїлував Його.
46⳿ⲛⲑⲱⲟⲩ ⲇⲉ ⲁⲩⲉⲛ ⲛⲟⲩϫⲓϫ ⳿ⲉϫⲱϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩ⳿ⲁⲙⲟⲛⲓ ⳿ⲙⲙⲟϥ.
46Вони ж наложили на Него руки свої, і взяли Його.
47ⲟⲩⲁⲓ ⲇⲉ ⳿ⲛⲧⲉ ⲛⲏⲉⲧ⳿ⲟϩⲓ ⳿ⲉⲣⲁⲧⲟⲩ ⲁϥⲑⲉⲕⲉⲙ ϯⲥⲏϥⲓ ⳿ⲉⲁϥϯ ⳿ⲛⲟⲩϣⲁϣ ⳿ⲙ⳿ⲫⲃⲱⲕ ⳿ⲙⲡⲓⲁⲣⲭⲏ⳿ⲉⲣⲉⲩⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥ⳿ⲱⲗⲓ ⳿ⲙⲡⲉϥⲙⲁϣϫ ⳿ⲉⲃⲟⲗ.
47Один же хтось із тих, що стояли, вихопивши меча, вдарив слугу архиєрейського, й відтяв йому ухо.
48ⲟⲩⲟϩ ⲁϥ⳿ⲉⲣⲟⲩ⳿ⲱ ⳿ⲛϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⳿ⲉⲧⲁⲣⲉⲧⲉⲛ⳿ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲙ⳿ⲫⲣⲏϯ ⳿ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲛⲏⲟⲩ ⳿ⲛⲥⲁ ⲟⲩⲥⲟⲛⲓ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲥⲏϥⲓ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛϣⲉ ⳿ⲉⲧⲁϩⲟⲓ.
48І озвавшись Ісус, рече їм: Чи се як на розбійника вийшли ви з мечами та киями брати мене?
49ⲛⲁⲓⲭⲏϩⲁⲣⲱⲧⲉⲛ ⳿ⲙⲙⲏⲛⲓ ⲉⲓϯ⳿ⲥⲃⲱ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉⲣⲫⲉⲓ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲙⲡⲉⲧⲉⲛ⳿ⲁⲙⲟⲛⲓ ⳿ⲙⲙⲟⲓ ⲁⲗⲗⲁ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲧⲟⲩϫⲱⲕ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓ⳿ⲅⲣⲁⲫⲏ.
49Що-дня був я з вами в церкві навчаючи, й не брали ви мене; та щоб справдились писання.
50ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁⲩⲭⲁϥ ⲁⲩⲫⲱⲧ ⲧⲏⲣⲟⲩ.
50І, покинувши Його, всї повтїкали.
51ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲣⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩϧⲉⲗϣ⳿⳿ⲓⲣⲓ ⲙⲟϣⲓ ⳿ⲛⲥⲱϥ ⲉϥϫⲏⲗ ⳿ⲛⲟⲩⲥⲩⲛⲇⲟⲛⲓⲟⲛ ⳿ⲉϫⲉⲛ ⲡⲉϥⲃⲱϣ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩ⳿ⲁⲙⲟⲛⲓ ⳿ⲙⲙⲟϥ.
51А один якийся молодець ійшов за ним, одягнений полотном по нагому, й хапають його молодцї (воїни);
52⳿ⲛⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲁϥⲥⲱϫⲡ ⳿ⲛϯⲥⲩⲛⲇⲟⲛⲓⲟⲛ ⲁϥⲫⲱⲧ ⲉϥⲃⲏϣ.
52він же, зоставивши полотно, нагий утїк од них.
53ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϭⲓ ⳿ⲛⲒⲏ̅ⲥ̅ ϩⲁ ⲛⲓⲁⲣⲭⲉⲓⲣⲉⲩⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓ⳿ⲡⲣⲉⲥⲃⲩⲧⲉⲣⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲥⲁϧ
53І повели Ісуса до архиєрея; і сходять ся до него всї архиєреї, і старші й письменники.
54ⲟⲩⲟϩ Ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲛⲁϥⲙⲟϣⲓ ⳿ⲛⲥⲱϥ ϩⲓⲫⲟⲩⲉⲓ ϣⲁ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⳿ⲉϯⲁⲩⲗⲏ⳿ⲛⲧⲉ ⲡⲓⲁⲣⲭⲏ⳿ⲉⲣⲉⲩⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥⲉⲣ⳿ϣⲫⲏⲣ ⳿ⲛϩⲉⲙⲥⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϩⲩⲡⲉⲣⲉⲧⲏⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥ⳿ⲧϧⲙⲟⲙ ⳿ⲙⲙⲟϥ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲡⲓⲟⲩⲱⲓⲛⲓ.
54А Петр оддалеки йшов за ними, аж у середину в двір архиєрейський; і сидїв із слугами, та й грівсь коло багаття.
55ⲡⲓⲁⲣⲭⲏ⳿ⲉⲣⲉⲩⲥ ⲇⲉ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲙⲁ⳿ⲛϯϩⲁⲛ ⲧⲏⲣϥ ⲛⲁⲩⲕⲱϯ ⳿ⲛⲥⲁ ⲟⲩⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ϧⲁ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲉ⳿ⲡϫⲓⲛϧⲟⲑⲃⲉϥ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩϫⲓⲙⲓ ⲁⲛ.
55Архиєреї ж і вся рада шукали на Ісуса сьвідчення, щоб убити Його, та й не знайшли.
56ⲛⲁⲣⲉ ⲟⲩⲙⲏϣ ⲅⲁⲣ ⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ⳿ⲛⲛⲟⲩϫ ϧⲁⲣⲟϥ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩⲟⲓ ⳿ⲛϩⲩⲥⲟⲥ ⲁⲛ ⲡⲉ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲟⲩⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ.
56Многі бо криво сьвідкували проти Него, й не сходились сьвідчення їх.
57ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁⲩⲧⲱⲟⲩⲛⲟⲩ ⳿ⲛϫⲉ ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ⲁⲩⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ⳿ⲛⲛⲟⲩϫ ϧⲁⲣⲟϥ ⲉⲩϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ.
57І деякі, вставши, криво сьвідкували на Него, кажучи:
58ϫⲉ ⳿ⲁⲛⲟⲛ ⲁⲛⲥⲱⲧⲉⲙ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⲉϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ϯⲛⲁⲃⲱⲗ ⳿ⲙⲡⲁⲓⲉⲣⲫⲉⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲡⲁⲓⲙⲟⲩⲛⲕ ⳿ⲛϫⲓϫ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲃⲟⲗϩⲓⲧⲉⲛ ⲅ̅ ⳿ⲛ⳿ⲉϩⲟⲟⲩ ⲕⲉⲟⲩⲁⲓ ⳿ⲛⲁⲑⲙⲟⲩⲛⲕ ⳿ⲛϫⲓϫ ϯⲛⲁⲕⲟⲧϥ.
58Що ми чули, як він казав: Що я зруйную церкву сю рукотворну, й за три днї иншу нерукотворну збудую.
59ⲟⲩⲇⲉ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲛⲁⲥⲟⲓ ⳿ⲛϩⲩⲥⲟⲥ ⲁⲛ ⳿ⲛϫⲉ ⲧⲟⲩⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ.
59Та й так не сходились сьвідчення їх.
60ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲱⲛϥ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲓⲁⲣⲭⲏ⳿ⲉⲣⲉⲩⲥ ⲉⲑⲙⲏϯ ⲁϥϣⲉⲛ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲉϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⳿ⲛ⳿ⲕⲉⲣⲟⲩⲱ ⳿ⲛ⳿ϩⲗⲓ ⲁⲛ ϫⲉ ⲛⲁⲓ ⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ϧⲁⲣⲟⲕ.
60І ставши архиєрей посерединї, спитав Ісуса, кажучи: Нїчого не відказуєш? Що сї на Тебе сьвідкують?
61⳿ⲛⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲛⲁϥⲭⲱ ⳿ⲛⲣⲱϥ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲙⲡⲉⲁϥ⳿ⲉⲣⲟⲩ⳿ⲱ ⳿ⲛ⳿ϩⲗⲓ ⲡⲁⲗⲓⲛ ⳿ⲁ ⲡⲓⲁⲣⲭⲏ⳿ⲉⲣⲉⲩⲥ ϣⲉⲛϥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⳿ⲛⲑⲟⲕ ⲡⲉ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⳿ⲡϣⲏⲣⲓ ⳿ⲙⲫⲏⲉⲧ⳿ⲥⲙⲁⲣⲱⲟⲩⲧ.
61Він же мовчав, і нїчого не відказав. Знов спитав Його архиєрей, і каже Йому: Чи Ти єси Христос, Син Благословенного?
62Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲇⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲣⲉⲧⲉⲛ⳿ⲉⲛⲁⲩ ⳿ⲉⲠ̇ϣⲏⲣⲓ ⳿ⲙⲪ̇ⲣⲱⲙⲓ ⲉϥϩⲉⲙⲥⲓ ⲥⲁⲟⲩ⳿ⲓⲛⲁⲙ ⳿ⲛϯϫⲟⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲛⲏⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϭⲏⲡⲓ ⳿ⲛⲧⲉ ⳿ⲧⲫⲉ.
62Ісус же рече: Се я; і бачити мете Сина чоловічого, сидячого по правицї сили і йдучого на хмарах небесних.
63ⲡⲓⲁⲣⲭⲏ⳿ⲉⲣⲉⲩⲥ ⲇⲉ ⳿ⲉⲧⲁϥⲫⲱϧ ⳿ⲛⲛⲉϥ⳿ϩⲃⲱⲥ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲟⲩ ⲟⲛ ⳿ⲉⲧⲉⲧ⳿ⲉⲛⲉⲣ⳿ⲭⲣⲓ⳿ⲁ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⳿ⲙⲙⲉⲑⲣⲉ.
63Архиєрей же, роздерши одежу свою, каже: На що нам іще сьвідків?
64ⲁⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲧⲉⲙ ⳿ⲉⲡⲓϫⲉⲟⲩⲁ ⲟⲩ ⲉⲑⲟⲩⲟⲛϩ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⳿ⲛⲑⲱⲟⲩ ⲇⲉ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲁⲩ⳿ⲣⲕⲁⲧⲁ⳿ⲕⲣⲓⲛⲓⲛ ⳿ⲙⲙⲟϥ ϫⲉ ⳿ϥⲟⲓ ⳿ⲛⲉⲛⲟⲭⲟⲥ ⳿ⲉ⳿ⲫⲙⲟⲩ.
64Ви чули хулу: як вам здаєть ся? Вони ж усї осудили Його, що винен смерти.
65ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁⲩⲉⲣϩⲏⲧⲥ ⳿ⲛϫⲉ ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ⳿ⲉϩⲓⲑⲁϥ ϧⲉⲛ ⳿ϩⲣⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉϩⲱⲃⲥ ⳿ⲙⲡⲉϥϩⲟ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉϯⲕⲉϩ ⲛⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉϫⲟⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⳿ⲁⲣⲓ⳿ⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲉⲩⲓⲛ ⲛⲁⲛ ϫⲉ ⲛⲓⲙ ⲡⲉⲧⲁϥϩⲓⲟⲩ⳿Ⲓ ⳿ⲉⲣⲟⲕ ϯⲛⲟⲩ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓϩⲩⲡⲉⲣⲉⲧⲏⲥ ⲁⲩϭⲓⲧϥ ⲛϩⲁⲛⲁⲗⲱϫ.
65І почали деякі плювати на Него, й закривати лице Йому, й бити по щоках Його, й казали Йому: Проречи; і слуги знущались над Ним.
66ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲣⲉ Ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⳿ⲛ⳿ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ϯⲁⲩⲗⲏⲁⲥ⳿ⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩ⳿ⲓ ⳿ⲛⲛⲓⲃⲱⲕⲓ ⳿ⲛⲧⲉ ⲡⲓⲁⲣⲭ ⲓⲉⲣⲉⲩⲥ.
66І як був Петр у дворі внизу, приходить одна з дївчат архиєрейських,
67ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁⲥⲛⲁⲩ ⳿ⲉⲠⲉⲧⲣⲟⲥ ⲉϥ⳿ⲧ⳿ϧⲙⲟⲙ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁⲥϫⲟⲩϣⲧ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⲡⲉϫⲁⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⳿ⲛⲑⲟⲕ ϩⲱⲕ ⲛⲁⲕⲭⲏ ⲛⲉⲙ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲡⲓⲚⲁⲍⲱⲣⲉⲟⲥ.
67і, бачивши Петра, що грієть ся, і позирнувши на него, каже: І ти був з Ісусом Назарянином?
68⳿ⲛⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲁϥϫⲱⲗ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲉϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲟⲩⲇⲉ ⳿ⲛϯ⳿ⲉⲙⲓ ⲁⲛ ⲟⲩⲇⲉ ⳿ⲛϯⲥⲱⲟⲩⲛ ⲁⲛ ϫⲉ ⲟⲩ ⳿ⲛⲑⲟ ⲡⲉⲧⲉϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥ⳿ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲉⲡⲓⲙⲁ ⲉⲧⲥⲁⲃⲟⲗ ⳿ⲛⲧⲉ ϯⲁⲩⲗⲏ.
68Він же одрік ся, кажучи: Не знаю, анї розумію, що ти кажеш. І вийшов геть до придвору; а півень запіяв.
69ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁⲥⲛⲁⲩ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⳿ⲛϫⲉ ϯⲭⲉϯ ⲡⲉϫⲁⲥ ⳿ⲛⲛⲏⲉⲧ⳿ⲟϩⲓ ⳿ⲉⲣⲁⲧⲟⲩ ϫⲉ ⲫⲁⲓ ⲟⲩ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲛϧⲏⲧⲟⲩ ⲡⲉ.
69І дївчина, побачивши його знов, почала казати тим, що стояли: Що сей з них.
70⳿ⲛⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲟⲛ ⲁϥϫⲱⲗ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲟⲩⲕⲟⲩϫⲓ ⲡⲁⲗⲓⲛ ⲛⲏⲉⲧ⳿ⲟϩⲓ ⳿ⲉⲣⲁⲧⲟⲩ ⲛⲁⲩϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⳿ⲙⲠⲉⲧⲣⲟⲥ ϫⲉ ⲁⲗⲏⲑⲱⲥ ⳿ⲛⲑⲟⲕ ⲟⲩ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲛϧⲏⲧⲟⲩ ⲕⲉ ⲅⲁⲣ ⳿ⲛⲑⲟⲕ ⲟⲩⲄⲁⲗⲓⲗⲉⲟⲥ.
70Він же знов одрік ся. І трохи згодом ті, що стояли, сказали знов Петрові: Справдї з них єси, бо ти й Галилеєць, і говірка твоя подобна.
71⳿ⲛⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲁϥⲉⲣϩⲏⲧⲥ ⳿ⲛⲉⲣⲁⲛⲁⲑⲉⲙⲁⲧⲓⲍⲓⲛ ⲛⲉⲙ ⲱⲣⲕ ϫⲉ ϯⲥⲱⲟⲩⲛ ⳿ⲙⲡⲁⲓⲣⲱⲙⲓ ⲁⲛ ⳿ⲉⲧⲉⲧⲉⲛϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟϥ.
71Він же почав проклинатись та клястись: Що не знаю чоловіка сього, про котрого кажете.
72ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲙⲟⲩϯ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩⲁⲗⲉⲕⲧⲱⲣ ⳿ⲙ⳿ⲫⲙⲁϩⲥⲟⲡⲃ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲉⲣ⳿ⲫⲙⲉⲩⲓ ⳿ⲛϫⲉ Ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⳿ⲙⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⳿ⲙ⳿ⲫⲣⲏϯ ⳿ⲉⲧⲁϥϫⲟⲥ ⲛⲁϥ ⳿ⲛϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲉ ⳿ⲙⲡⲁⲧⲉ ⲟⲩⲁⲗⲉⲕⲧⲱⲣ ⲙⲟⲩϯ ⳿ⲛⲥⲟⲡⲃ̅ ⳿ⲭⲛⲁϫⲟⲗⲧ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲛⲅ̅ ⳿ⲛⲥⲟⲡ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁϥϩⲓⲧⲟⲧϥ ⲁϥⲣⲓⲙⲓ.
72І вдруге півень запіяв. І згадав Петр слово, що промовив йому Ісус: Що перш нїж півень запіє двічи, одречеш ся мене тричі. І став плакати.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.