ⲒⲰⲀⲚⲚⲎⲚ 10
Coptic New TestamentTranslation
Coptic New Testament
Kulish and Puluj Bible (1905)
1ⲁⲙⲏⲛ ⲁⲙⲏⲛ ϯϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲫⲏⲉⲧⲉ⳿ⲛ⳿ϥⲛⲏⲟⲩ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⲁⲛ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲡⲓⲣⲟ ⳿ⲉϯⲁⲩⲗⲏ ⳿ⲛⲧⲉ ⲛⲓ⳿ⲉⲥⲱⲟⲩ ⲁⲗⲗⲁ ⲉϥⲛⲏⲟⲩ ⳿ⲉ⳿ⲡϣⲱⲓ ⳿ⲛϭⲟϥⲧⲉⲛ ⲫⲁⲓ ⳿ⲉⲧⲉ⳿ⲙⲙⲁⲩ ⲟⲩⲣⲉϥ ϭⲓⲟⲩ⳿ⲓ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲥⲟⲛⲓ ⲡⲉ.
1Істино, істино глаголю вам: Хто не ввіходить дверима в кошару, а перелазить де инде, той злодїй і розбійник.
2ⲫⲏ ⲇⲉ ⲉⲑⲛⲏⲟⲩ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲡⲓⲣⲟ ⲫⲁⲓ ⲟⲩⲙⲁⲛ⳿ⲉⲥⲱⲟⲩ ⲡⲉ ⳿ⲛⲧⲉ ⲛⲓ⳿ⲉⲥⲱⲟⲩ.
2Хто ж увіходить дверима, той пастир вівцям.
3ⲫⲁⲓ ϣⲁⲣⲉ ⲡⲓⲉⲙⲛⲟⲩϯ ⲟⲩⲱⲛ ⲛⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ϣⲁⲣⲉ ⲛⲓ⳿ⲉⲥⲱⲟⲩ ⲥⲱⲧⲉⲙ ⳿ⲉⲧⲉϥ⳿ⲥⲙⲏ ⲟⲩⲟϩ ϣⲁϥⲙⲟⲩϯ ⳿ⲉⲛⲉϥ⳿ⲉⲥⲱⲟⲩ ⲕⲁⲧⲁ ⲛⲟⲩⲣⲁⲛ ⲟⲩⲟϩ ϣⲁϥ⳿ⲉⲛⲟⲩ ⳿ⲉⲃⲟⲗ.
3Тому воротар одчиняє, і вівцї голосу його слухають, і свої вівцї кличе по імени, і виводить їх.
4ⲉϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁϥϣⲁⲛ⳿ⲓⲛⲓ ⳿ⲛⲛⲏⲉⲧⲉⲛⲟⲩϥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϣⲁϥⲙⲟϣⲓ ϧⲁϫⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ϣⲁⲣⲉ ⲛⲓ⳿ⲉⲥⲱⲟⲩ ⲙⲟϣⲓ ⳿ⲛⲥⲱϥ ϫⲉ ⲟⲩⲏⲓ ⲥⲉⲥⲱⲟⲩⲛ ⳿ⲛⲧⲉϥ⳿ⲥⲙⲏ.
4І як вижене вівцї свої, ійде поперед них, а вівцї ійдуть слїдом за ним, бо знають голос його.
5ⲡⲓϣⲉⲙⲙⲟ ⲇⲉ ⳿ⲙⲡⲁⲩⲙⲟϣⲓ ⳿ⲛⲥⲱϥ ⲁⲗⲗⲁ ⲉⲩ⳿ⲉⲫⲱⲧ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϩⲁⲣⲟϥ ϫⲉ ⲥⲉⲥⲱⲟⲩⲛ ⲁⲛ ⳿ⲛ⳿ⲧ⳿ⲥⲙⲏ ⳿ⲙⲡⲓϣⲉⲙⲙⲟ.
5За чужим же не пійдуть, а втїкати муть од него, бо не знають голосу чужих.
6ⲧⲁⲓⲡⲁⲣⲟⲓⲙⲓ⳿ⲁ ⲁϥϫⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ⳿ⲛϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⳿ⲛⲑⲱⲟⲩ ⲇⲉ ⳿ⲙⲡⲟⲩ⳿ⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ⲉⲑⲃⲉⲟⲩ.
6Сю приповість сказав їм Ісус, вони ж не зрозуміли, що се було, про що глаголав їм.
7ⲡⲁⲗⲓⲛ ⲟⲛ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ⳿ⲛϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲉ ⲁⲙⲏⲛ ⲁⲙⲏⲛ ϯϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡⲓ⳿ⲥⲃⲉ ⳿ⲛⲧⲉ ⲛⲓ⳿ⲉⲥⲱⲟⲩ.
7Тодї знов рече їм Ісус: Істино, істино глаголю вам: Що я двері вівцям.
8ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲁⲩ⳿ⲓ ϧⲁϫⲱⲓ ϩⲁⲛⲥⲟⲛⲓ ⲛⲉ ⲟⲩⲟϩ ϩⲁⲛⲣⲉϥϭⲓⲟⲩ⳿ⲓ ⲛⲉ ⲁⲗⲗⲁ ⳿ⲙⲡⲟⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⳿ⲛⲥⲱⲟⲩ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓ⳿ⲉⲥⲱⲟⲩ.
8Всї, скільки прийшло їх перше мене, злодїї і розбійники; тільки ж не послухали їх вівцї.
9⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡⲓ⳿ⲥⲃⲉ ⳿ⲛⲧⲉ ⲛⲓ⳿ⲉⲥⲱⲟⲩ ⲫⲏⲉⲑⲛⲁ⳿ⲓ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧ ⲉϥ⳿ⲉⲛⲟϩⲉⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥ⳿ⲉ⳿ⲓ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥ⳿ⲉ⳿ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥ⳿ⲉϫⲓⲙⲓ ⳿ⲛⲟⲩⲙⲁ⳿ⲙⲙⲟⲛⲓ.
9Я — двері: мною коли хто ввійде, спасеть ся, і входити ме, й виходити ме, і знайде пашу.
10ⲡⲓⲣⲉϥϭⲓⲟⲩ⳿ⲓ ⲇⲉ ⳿ⲛⲑⲟϥ ⳿ⲙⲡⲁϥ⳿ⲓ ⳿ⲉⲃⲏⲗ ⲁⲣⲏⲟⲩ ⳿ⲛⲧⲉϥϭⲓⲟⲩ⳿ⲓ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲧⲉϥϣⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲧⲉϥⲧⲁⲕⲟ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲉⲧⲁⲓ⳿ⲓ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲧⲉ ⲟⲩⲱⲛϧ ϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲧⲉ ⲟⲩϩⲟⲩ⳿ⲟ ϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲟⲩ.
10Злодїй не приходить, як тільки щоб украсти, і вбити, й погубити. Я прийшов, щоб життє мали, й надто мали.
11⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡⲓⲙⲁⲛ⳿ⲉⲥⲱⲟⲩ ⲉⲑⲛⲁⲛⲉϥ ⲡⲓⲙⲁⲛ⳿ⲉⲥⲱⲟⲩ ⲉⲑⲛⲁⲛⲉϥ ϣⲁϥϯ ⳿ⲛⲧⲉϥⲯⲩⲭⲏ ⳿ⲉ⳿ϩⲣⲏⲓ ⳿ⲉϫⲉⲛ ⲛⲉϥ⳿ⲉⲥⲱⲟⲩ.
11Я пастир добрий: пастир добрий душу свою кладе за вівцї.
12ⲡⲓⲣⲉⲙⲃⲉⲭⲉ ⲇⲉ ⳿ⲛⲑⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲉ⳿ⲛⲟⲩⲙⲁⲛⲉⲥⲱⲟⲩ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲫⲏⲉⲧⲉ ⲛⲓ⳿ⲉⲥⲱⲟⲩ ⲛⲟⲩϥ ⲁⲛ ⲛⲉ ⲁϥϣⲁⲛⲛⲁⲩ ⳿ⲉⲡⲓⲟⲩⲱⲛϣ ⲉϥⲛⲏⲟⲩ ϣⲁϥⲫⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ϣⲁϥⲭⲁ ⲛⲓ⳿ⲉⲥⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ϣⲁⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲱⲛϣ ϩⲟⲗⲙⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ϣⲁϥϫⲟⲣⲟⲩ ⳿ⲉⲃⲟⲗ.
12Наймит же й хто не пастир, що не його вівцї, бачить вовка йдучого, та й кидає вівцї, та й утїкає; а вовк хапа їх, і розсипає вівцї.
13ϫⲉ ⲟⲩⲣⲉⲙⲃⲉⲭⲉ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲥⲉⲣⲙⲉⲗⲓⲛ ⲛⲁϥ ⲁⲛ ϧⲁ ⲛⲓ⳿ⲉⲥⲱⲟⲩ.
13Наймит же втїкає, бо він наймит, і не журить ся про вівцї.
14⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡⲓⲙⲁⲛ⳿ⲉⲥⲱⲟⲩ ⲉⲑⲛⲁⲛⲉϥ ϯⲥⲱⲟⲩⲛ ⳿ⲛⲛⲏⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲏⲉⲧⲉⲛⲟⲩ⳿Ⲓ ⲥⲱⲟⲩⲛ ⳿ⲙⲙⲟⲓ.
14Я пастир добрий, і знаю моїх, і знають мене мої.
15ⲕⲁⲧⲁ⳿ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁϥⲥⲱⲟⲩⲛ ⳿ⲙⲙⲟⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ϩⲱ ϯⲥⲱⲟⲩⲛ ⳿ⲙ⳿ⲫⲓⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ϯⲛⲁⲭⲱ ⳿ⲛⲧⲁⲯⲩⲭⲏ ⳿ⲉϫⲉⲛ ⲛⲁ⳿ⲉⲥⲱⲟⲩ.
15Яко ж знає мене Отець, так і я знаю Отця, і душу мою кладу за вівцї.
16ⲟⲩⲟⲛ ⳿ⲛⲧⲏⲓ ⳿ⲛϩⲁⲛⲕⲉ⳿ⲉⲥⲱⲟⲩ ⳿ⲙⲙⲁⲩ ⳿ⲉϩⲁⲛ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲁⲓⲁⲩⲗⲏ ⲁⲛ ⲛⲉ ϩⲱϯ ⳿ⲉⲣⲟⲓ ⳿ⲉ⳿ⲉⲛ ⲛⲓⲕⲉⲭⲱⲟⲩⲛⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩ⳿ⲉⲥⲱⲧⲉⲙ ⳿ⲉⲧⲁ⳿ⲥⲙⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩ⳿ⲉϣⲱⲡⲓ ⲉⲩⲟϩⲓ ⳿ⲛⲟⲩⲱⲧ ⲟⲩⲙⲁⲛ⳿ⲉⲥⲱⲟⲩ ⳿ⲛⲟⲩⲱⲧ.
16І инші вівцї маю, що не сієї кошари; і тих я мушу привести, й голос мій почують, і буде одно стадо, й один пастир.
17ⲉⲑⲃⲉⲫⲁⲓ ⳿ϥⲙⲉⲓ ⳿ⲙⲙⲟⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲁⲓⲱⲧ ϫⲉ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ϯⲭⲱ ⳿ⲛⲧⲁⲯⲩⲭⲏ ϩⲓⲛⲁ ⲟⲛ ⳿ⲛⲧⲁϭⲓⲧⲥ.
17За те Отець мене любить, що я кладу душу мою, щоб знов прийняти її.
18⳿ⲙⲙⲟⲛ ⳿ϩⲗⲓ ⲱⲗⲓ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⳿ⲛⲧⲟⲧ ⲁⲗⲗⲁ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲉⲧⲭⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⳿ⲛ⳿ϧⲣⲏⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧ ⳿ⲙⲙⲁⲩⲁⲧ ⲟⲩⲟⲛϯ ⲉⲣϣⲓϣⲓ ⳿ⲙⲙⲁⲩ ⳿ⲉ ⲭⲁⲥ ⲟⲩⲟⲛϯ ⲉⲣϣⲓϣⲓ ⳿ⲙⲙⲁⲩ ⲟⲛ ⳿ⲉϭⲓⲧⲥ ⲑⲁⲓ ⲧⲉ ϯ⳿ⲉⲛⲧⲟⲗⲏ ⲉⲧⲁⲓϭⲓⲧⲥ ⳿ⲛⲧⲟⲧϥ ⳿ⲙⲡⲁⲓⲱⲧ.
18Нїхто не бере її від мене, а я кладу її від себе. Маю власть положити її, і маю власть знов прийняти її. Сю заповідь прийняв я від Отця мого.
19ⲟⲩ⳿ⲥⲭⲓⲥⲙⲁ ⲟⲩⲛ ⲁϥϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲉⲑⲃⲉ ⲛⲁⲓⲥⲁϫⲓ.
19Постала тодї знов незгода між Жидами за слова сї.
20ϩⲁⲛⲙⲏϣ ⲇⲉ ⲟⲩⲛ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲛ⳿ϧⲏⲧⲟⲩ ⲛⲁⲩϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲡⲉ ϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲇⲉⲙⲱⲛ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ⳿ϥⲗⲟⲃⲓ ⲉⲑⲃⲉⲟⲩ ⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲧⲉⲙ ⳿ⲉⲣⲟϥ.
20Казали ж многі з них: Біса має і божеволїє; чого ви Його слухаєте?
21ϩⲁⲛⲕⲉⲭⲱⲟⲩⲛⲓ ⲇⲉ ⲛⲁⲩϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲛⲁⲓⲥⲁϫⲓ ⲛⲁ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲁⲛ ⲛⲉ ⳿ⲉⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲇⲉⲙⲱⲛ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲙⲏ ⲟⲩⲟⲛ ⳿ϣϫⲟⲙ ⳿ⲛⲟⲩⲇⲉⲙⲱⲛ ⳿ⲉⲁⲟⲩⲱⲛ ⳿ⲛⲛⲉⲛⲃⲁⲗ ⳿ⲛϩⲁⲛⲃⲉⲗⲗⲉⲩ.
21Инші казали: Се слова не біснуватого. Хиба біс може слїпим очі відкривати?
22ⲁϥϣⲱⲡⲓ ⳿ⲙⲡⲓⲥⲏⲟⲩ ⳿ⲉⲧⲉ⳿ⲙⲙⲁⲩ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩⲁⲓⲕ ϧⲉⲛ ⳿ⲓⲗ̅ⲏ̅ⲙ̅ ⲛⲉ ⳿ⲧ⳿ⲫⲣⲱ ⲧⲉ.
22Були ж поновини в Єрусалимі, і зима була.
23ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥⲙⲟϣⲓ ⲡⲉ ⳿ⲛϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉⲣⲫⲉⲓ ϧⲁ ϯ⳿ⲥⲧⲟⲁ ⳿ⲛⲧⲉ ⲥⲟⲗⲟⲙⲱⲛ.
23І ходив Ісус по церкві у Соломоновім ходнику.
24ⲁⲩⲧⲁⲕⲧⲟ ⲟⲩⲛ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ϫⲉ ϣⲁ ⳿ⲑⲛⲁⲩ ⳿ⲕⲱⲗⲓ ⳿ⲛⲧⲉⲛⲯⲩⲭⲏ ⲓⲥϫⲉ ⳿ⲛⲑⲟⲕ ⲡⲉ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⳿ⲁϫⲟⲥ ⲛⲁⲛ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲡⲁⲣⲣⲏⲥⲓⲁ.
24Обступили тодї Його Жиди, й казали Йому: Доки нас морочити меш? Коли Ти Христос, скажи нам явно.
25ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛⲱⲟⲩ ⳿ⲛϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲉ ⲁⲓϫⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϩϯ ⲁⲛ ⲛⲓ⳿ϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⳿ⲉϯⲣⲁ ⳿ⲙⲙⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ ⳿ⲫⲣⲁⲛ ⳿ⲙⲡⲁⲓⲱⲧ ⳿ⲛⲑⲱⲟⲩ ⲉⲧⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ϧⲁⲣⲟⲓ.
25Відказав їм Ісус: Я казав вам, та й не віруєте. Дїла, що я роблю в імя Отця мого, сї сьвідкують про мене.
26ⲁⲗⲗⲁ ⳿ⲛⲑⲱⲧⲉⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϩϯ ⳿ⲉⲣⲟⲓ ⲁⲛ ϫⲉ ⳿ⲛⲑⲱⲧⲉⲛ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲁ⳿ⲉⲥⲱⲟⲩ ⲁⲛ.
26Та ви не віруєте, бо ви не з овець моїх, як я казав вам.
27ⲛⲁ⳿ⲉⲥⲱⲟⲩ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ϣⲁⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⳿ⲉⲧⲁ⳿ⲥⲙⲏ ⲟⲩⲟϩ ϣⲁⲩⲙⲟϣⲓ ⳿ⲛⲥⲱⲓ.
27Вівцї мої голосу мого слухають, і я знаю їх, і вони йдуть слїдом за мною.
28ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ϩⲱ ϯⲛⲁϯ ⲛⲱⲟⲩ ⳿ⲛⲟⲩⲱⲛϧ ⳿ⲛ⳿ⲉⲛⲉϩ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲛⲟⲩⲧⲁⲕⲟ ϣⲁ ⲉⲛⲉϩ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲛⲉ⳿ϣ ⳿ϩⲗⲓ ϩⲟⲗⲙⲟⲩ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲁϫⲓϫ.
28І я життє вічнє даю їм; і не погинуть до віку, й не вихопить їх нїхто з рук моїх.
29ⲫⲏⲉⲧⲁ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲧⲏⲓϥ ⲛⲏⲓ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲡⲉ ⳿ⲉⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲙⲙⲟⲛ ⳿ϩⲗⲓ ⲛⲁ⳿ϣϩⲟⲗⲙⲟⲩ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⳿ⲧϫⲓϫ ⳿ⲙⲡⲁⲓⲱⲧ.
29Отець мій, що дав менї, більший усїх, і нїхто не здолїє вихопити їх із рук Отця мого.
30⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲛⲉⲙ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⳿ⲁⲛⲟⲛ ⲟⲩⲁⲓ.
30Я і Отець одно.
31ⲁⲩⲉⲗ ⲱⲛⲓ ⲟⲩⲛ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲥⲉϩⲓⲟⲩ⳿ⲓ ⳿ⲉϫⲱϥ.
31Брали тодї знов каміннє Жиди, щоб каменувати Його.
32ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛⲱⲟⲩ ⳿ⲛϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲉϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲟⲩⲙⲏϣ ⳿ⲛϩⲱⲃ ⳿ⲉⲛⲁⲛⲉⲩ ⲁⲓⲧⲁⲙⲱⲧⲉⲛ ⳿ⲉⲣⲱⲟⲩ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲉⲑⲃⲉ ⲁϣ ⲟⲩⲛ ⳿ⲛϩⲱⲃ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϩⲓⲱⲛⲓ ⳿ⲉϫⲱⲓ.
32Озвавсь до них Ісус: Багато добрих дїл явив я від Отця мого. За которе з тих дїл каменуєте мене?
33ⲁⲩⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛⲁϥ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ϫⲉ ⲉⲑⲃⲉ ⲟⲩϩⲱⲃ ⳿ⲉⲛⲁⲛⲉϥ ⲧⲉⲛⲛⲁϩⲓⲱⲛⲓ ⳿ⲉϫⲱⲕ ⲁⲛ ⲁⲗⲗⲁ ⲉⲑⲃⲉ ϫⲉⲟⲩ⳿ⲁ ϫⲉ ⳿ⲛⲑⲟⲕ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ϩⲱⲕ ⳿ⲕ⳿ⲓⲣⲓ ⳿ⲙⲙⲟⲕ ⳿ⲛⲛⲟⲩϯ.
33Відказали йому Жиди, говорячи: За добре дїло не каменуємо Тебе, а за хулу, і що Ти, чоловіком бувши, робиш себе Богом.
34ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⳿ⲛϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲙⲏ ⳿ⲥ⳿ⲥϧⲏⲟⲩⲧ ⲁⲛ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲙⲟⲥ ϫⲉ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲁⲓϫⲟⲥ ϫⲉ ⳿ⲛⲑⲱⲧⲉⲛ ϩⲁⲛⲛⲟⲩϯ.
34Озвавсь до них Ісус: Хиба не написано в законї вашому: Я сказав, ви боги?
35ⲓⲥϫⲉ ⲁϥϫⲟⲥ ⳿ⲉⲛⲏ ϫⲉ ⲛⲟⲩϯ ⲛⲏⲉⲧⲁ ⳿ⲡⲥⲁϫⲓ ⳿ⲙⲫϯ ϣⲱⲡⲓ ϩⲁⲣⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲙⲙⲟⲛ ⳿ϣϫⲟⲙ ⳿ⲛⲧⲉ ϯ⳿ⲅⲣⲁⲫⲏ ⲃⲱⲗ ⳿ⲉⲃⲟⲗ.
35Коли тих назвав богами, до кого слово Боже було, та й не може поламатись писаннє, —
36ⲫⲏⲉⲧⲁ ⳿ⲫⲓⲱⲧ ⲧⲟⲩⲃⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲟⲩⲟⲣⲡϥ ⳿ⲉⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⳿ⲛⲑⲱⲧⲉⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁⲕϫⲉⲟⲩ⳿ⲁ ϫⲉ ⲁⲓϫⲟⲥ ϫⲉ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⳿ⲡϣⲏⲣⲓ ⳿ⲙⲫϯ.
36то як же про Того, кого Отець осьвятив і післав у сьвіт, ви кажете: Що хулиш, бо сказав: Я Син Божий?
37ⲓⲥϫⲉ ϯ⳿ⲓⲣⲓ ⲁⲛ ⳿ⲉⲛⲓ⳿ϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⳿ⲛⲧⲉ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⳿ⲙⲡⲉⲣⲛⲁϩϯ ⳿ⲉⲣⲟⲓ.
37Коли я не роблю дїл Отця мого, не йміть віри менї.
38ⲓⲥϫⲉ ⲇⲉ ϯ⳿ⲓⲣⲓ ⳿ⲙⲙⲱⲟⲩ ⲕⲁⲛ ⲉϣⲱⲡ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛ⳿ϣⲧⲉⲙⲛⲁϩϯ ⳿ⲉⲣⲟⲓ ⲛⲁϩϯ ⳿ⲉⲛⲓ⳿ϩⲃⲏⲟⲩⲓ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲧⲉⲧⲉⲛ⳿ⲉⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲟⲩⲛ ϫⲉ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ϯϧⲉⲛ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⳿ⲛϧⲏⲧ.
38Коли ж роблю, а ви менї не віруєте, то дїлам віруйте, щоб ви знали й вірували, що в менї Отець, і я в Йому.
39ⲡⲁⲗⲓⲛ ⲟⲛ ⲛⲁⲩⲕⲱϯ ⳿ⲛⲥⲱϥ ⲡⲉ ⳿ⲉⲧⲁϩⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲫⲱⲧ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲟⲩϫⲓϫ.
39Шукали тодї знов Його схопити, та вхиливсь од рук їх,
40ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲉ ⲛⲁϥ ⲟⲛ ⳿ⲉⲙⲏⲣ ⳿ⲙⲡⲓⲓⲟⲣⲇⲁⲛⲏ ⲥ ⲡⲓⲙⲁ ⳿ⲉⲛⲁⲣⲉ ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ ϯⲱⲙⲥ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⳿ⲛϣⲟⲣⲡ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲱⲡⲓ ⳿ⲙⲙⲁⲩ.
40та й пійшов ізнов на той бік у те місце, де Йоан перше хрестив, та й пробував там.
41ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩ⳿ⲓ ϩⲁⲣⲟϥ ⳿ⲛϫⲉ ϩⲁⲛⲙⲏϣ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ ⲙⲉⲛ ⳿ⲙⲡⲉϥⲉⲣ ⳿ϩⲗⲓ ⳿ⲙⲙⲏⲓⲛⲓ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲁϥϫⲟⲧⲟⲩ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲁⲓ ϩⲁⲛⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ⲛⲉ.
41І многі приходили до Него, й казали: Що Йоан нїякої ознаки не зробив, усе ж, що Йоан казав про сього чоловіка, правда була.
42ⲟⲩⲟϩ ϩⲁⲛⲙⲏϣ ⲁⲩⲛⲁϩϯ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⳿ⲙⲙⲁⲩ
42І увірували там многі в Него.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.