ⲒⲰⲀⲚⲚⲎⲚ 10
Coptic New Testament (Bohairic)Translation
Coptic New Testament (Bohairic)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1ⲀⲘⲎⲚ ⲀⲘⲎⲚ ϮϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ⲚⲰⲦⲈⲚ ϪⲈ ⲪⲎ ⲈⲦⲈⲚϤⲚⲎⲞⲨ ⲈϦⲞⲨⲚ ⲀⲚ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲒⲦⲈⲚ ⲠⲒⲢⲞ ⲈϮⲀⲨⲖⲎ ⲚⲦⲈⲚⲒⲈⲤⲰⲞⲨ ⲀⲖⲖⲀ ⲈϤⲚⲎⲞⲨ ⲈⲠϢⲰⲒ ⲚϬⲞϤⲦⲈⲚ ⲪⲀⲒ ⲈⲦⲈⲘⲘⲀⲨ ⲞⲨⲢⲈϤϬⲒⲞⲨⲒ ⲠⲈ ⲞⲨⲞϨ ⲞⲨⲤⲞⲚⲒ ⲠⲈ.
1Істино, істино глаголю вам: Хто не ввіходить дверима в кошару, а перелазить де инде, той злодїй і розбійник.
2ⲪⲎ ⲆⲈ ⲈⲐⲚⲎⲞⲨ ⲈϦⲞⲨⲚ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲒⲦⲈⲚ ⲠⲒⲢⲞ ⲪⲀⲒ ⲞⲨⲘⲀⲚⲈⲤⲰⲞⲨ ⲠⲈ ⲚⲦⲈⲚⲒⲈⲤⲰⲞⲨ.
2Хто ж увіходить дверима, той пастир вівцям.
3ⲪⲀⲒ ϢⲀⲢⲈ ⲠⲒⲈⲘⲚⲞⲨϮ ⲞⲨⲰⲚ ⲚⲀϤ ⲞⲨⲞϨ ϢⲀⲢⲈ ⲚⲒⲈⲤⲰⲞⲨ ⲤⲰⲦⲈⲘ ⲈⲦⲈϤⲤⲘⲎ ⲞⲨⲞϨ ϢⲀϤⲘⲞⲨϮ ⲈⲚⲈϤⲈⲤⲰⲞⲨ ⲔⲀⲦⲀ ⲚⲞⲨⲢⲀⲚ ⲞⲨⲞϨ ϢⲀϤⲈⲚⲞⲨ ⲈⲂⲞⲖ.
3Тому воротар одчиняє, і вівцї голосу його слухають, і свої вівцї кличе по імени, і виводить їх.
4ⲈϢⲰⲠ ⲆⲈ ⲀϤϢⲀⲚⲒⲚⲒ ⲚⲚⲎ ⲈⲦⲈⲚⲞⲨϤ ⲦⲎⲢⲞⲨ ⲈⲂⲞⲖ ϢⲀϤⲘⲞϢⲒ ϦⲀϪⲰⲞⲨ ⲞⲨⲞϨ ϢⲀⲢⲈ ⲚⲒⲈⲤⲰⲞⲨ ⲘⲞϢⲒ ⲚⲤⲰϤ ϪⲈ ⲞⲨⲎⲒ ⲤⲈⲤⲰⲞⲨⲚ ⲚⲦⲈϤⲤⲘⲎ.
4І як вижене вівцї свої, ійде поперед них, а вівцї ійдуть слїдом за ним, бо знають голос його.
5ⲠⲒϢⲈⲘⲘⲞ ⲆⲈ ⲘⲠⲀⲨⲘⲞϢⲒ ⲚⲤⲰϤ ⲀⲖⲖⲀ ⲈⲨⲈⲪⲰⲦ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲀⲢⲞϤ ϪⲈ ⲤⲈⲤⲰⲞⲨⲚ ⲀⲚ ⲚⲦⲤⲘⲎ ⲘⲠⲒϢⲈⲘⲘⲞ.
5За чужим же не пійдуть, а втїкати муть од него, бо не знають голосу чужих.
6ⲦⲀⲒⲠⲀⲢⲞⲒⲘⲒⲀ ⲀϤϪⲞⲤ ⲚⲰⲞⲨ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲚⲐⲰⲞⲨ ⲆⲈ ⲘⲠⲞⲨⲈⲘⲒ ϪⲈ ⲀϤⲤⲀϪⲒ ⲚⲈⲘⲰⲞⲨ ⲈⲐⲂⲈⲞⲨ.
6Сю приповість сказав їм Ісус, вони ж не зрозуміли, що се було, про що глаголав їм.
7ⲠⲀⲖⲒⲚ ⲞⲚ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲰⲞⲨ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ϪⲈ ⲀⲘⲎⲚ ⲀⲘⲎⲚ ϮϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ⲚⲰⲦⲈⲚ ϪⲈ ⲀⲚⲞⲔ ⲠⲈ ⲠⲒⲤⲂⲈ ⲚⲦⲈⲚⲒⲈⲤⲰⲞⲨ.
7Тодї знов рече їм Ісус: Істино, істино глаголю вам: Що я двері вівцям.
8ⲞⲨⲞⲚ ⲚⲒⲂⲈⲚ ⲈⲦⲀⲨⲒ ϦⲀϪⲰⲒ ϨⲀⲚⲤⲞⲚⲒ ⲚⲈⲞⲨⲞϨ ϨⲀⲚⲢⲈϤϬⲒⲞⲨⲒ ⲚⲈⲀⲖⲖⲀ ⲘⲠⲞⲨⲤⲰⲦⲈⲘ ⲚⲤⲰⲞⲨ ⲚϪⲈⲚⲒⲈⲤⲰⲞⲨ.
8Всї, скільки прийшло їх перше мене, злодїї і розбійники; тільки ж не послухали їх вівцї.
9ⲀⲚⲞⲔ ⲠⲈ ⲠⲒⲤⲂⲈ ⲚⲦⲈⲚⲒⲈⲤⲰⲞⲨ ⲪⲎ ⲈⲐⲚⲀⲒ ⲈϦⲞⲨⲚ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲒⲦⲞⲦ ⲈϤⲈⲚⲞϨⲈⲘ ⲞⲨⲞϨ ⲈϤⲈⲒ ⲈϦⲞⲨⲚ ⲞⲨⲞϨ ⲈϤⲈⲒ ⲈⲂⲞⲖ ⲞⲨⲞϨ ⲈϤⲈϪⲒⲘⲒ ⲚⲞⲨⲘⲀⲘⲘⲞⲚⲒ.
9Я — двері: мною коли хто ввійде, спасеть ся, і входити ме, й виходити ме, і знайде пашу.
10ⲠⲒⲢⲈϤϬⲒⲞⲨⲒ ⲆⲈ ⲚⲐⲞϤ ⲘⲠⲀϤⲒ ⲈⲂⲎⲖ ⲀⲢⲎⲞⲨ ⲚⲦⲈϤϬⲒⲞⲨⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲦⲈϤϢⲰⲦ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲦⲈϤⲦⲀⲔⲞ ⲀⲚⲞⲔ ⲈⲦⲀⲒⲒ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲦⲈⲞⲨⲰⲚϦ ϢⲰⲠⲒ ⲚⲰⲞⲨ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲦⲈⲞⲨϨⲞⲨⲞ ϢⲰⲠⲒ ⲚⲰⲞⲨ.
10Злодїй не приходить, як тільки щоб украсти, і вбити, й погубити. Я прийшов, щоб життє мали, й надто мали.
11ⲀⲚⲞⲔ ⲠⲈ ⲠⲒⲘⲀⲚⲈⲤⲰⲞⲨ ⲈⲐⲚⲀⲚⲈϤ ⲠⲒⲘⲀⲚⲈⲤⲰⲞⲨ ⲈⲐⲚⲀⲚⲈϤ ϢⲀϤϮ ⲚⲦⲈϤⲮⲨⲬⲎ ⲈϨⲢⲎⲒ ⲈϪⲈⲚ ⲚⲈϤⲈⲤⲰⲞⲨ.
11Я пастир добрий: пастир добрий душу свою кладе за вівцї.
12ⲠⲒⲢⲈⲘⲂⲈⲬⲈ ⲆⲈ ⲚⲐⲞϤ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲈⲚⲞⲨⲘⲀⲚⲈⲤⲰⲞⲨ ⲀⲚ ⲠⲈ ⲪⲎ ⲈⲦⲈ ⲚⲒⲈⲤⲰⲞⲨ ⲚⲞⲨϤ ⲀⲚ ⲚⲈⲀϤϢⲀⲚⲚⲀⲨ ⲈⲠⲒⲞⲨⲰⲚϢ ⲈϤⲚⲎⲞⲨ ϢⲀϤⲪⲰⲦ ⲞⲨⲞϨ ϢⲀϤⲬⲀ ⲚⲒⲈⲤⲰⲞⲨ ⲞⲨⲞϨ ϢⲀⲢⲈ ⲠⲒⲞⲨⲰⲚϢ ϨⲞⲖⲘⲞⲨ ⲞⲨⲞϨ ϢⲀϤϪⲞⲢⲞⲨ ⲈⲂⲞⲖ
12Наймит же й хто не пастир, що не його вівцї, бачить вовка йдучого, та й кидає вівцї, та й утїкає; а вовк хапа їх, і розсипає вівцї.
13ϪⲈ ⲞⲨⲢⲈⲘⲂⲈⲬⲈ ⲠⲈ ⲞⲨⲞϨ ⲤⲈⲢⲘⲈⲖⲒⲚ ⲚⲀϤ ⲀⲚ ϦⲀ ⲚⲒⲈⲤⲰⲞⲨ.
13Наймит же втїкає, бо він наймит, і не журить ся про вівцї.
14ⲀⲚⲞⲔ ⲠⲈ ⲠⲒⲘⲀⲚⲈⲤⲰⲞⲨ ⲈⲐⲚⲀⲚⲈϤ ϮⲤⲰⲞⲨⲚ ⲚⲚⲎ ⲈⲦⲈⲚⲞⲨⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲎ ⲈⲦⲈⲚⲞⲨⲒ ⲤⲰⲞⲨⲚ ⲘⲘⲞⲒ.
14Я пастир добрий, і знаю моїх, і знають мене мої.
15ⲔⲀⲦⲀ ⲪⲢⲎϮ ⲈⲦⲀϤⲤⲰⲞⲨⲚ ⲘⲘⲞⲒ ⲚϪⲈⲠⲀⲒⲰⲦ ⲀⲚⲞⲔ ϨⲰ ϮⲤⲰⲞⲨⲚ ⲘⲪⲒⲰⲦ ⲞⲨⲞϨ ϮⲚⲀⲬⲰ ⲚⲦⲀⲮⲨⲬⲎ ⲈϪⲈⲚ ⲚⲀⲈⲤⲰⲞⲨ.
15Яко ж знає мене Отець, так і я знаю Отця, і душу мою кладу за вівцї.
16ⲞⲨⲞⲚ ⲚⲦⲎⲒ ⲚϨⲀⲚⲔⲈⲈⲤⲰⲞⲨ ⲘⲘⲀⲨ ⲈϨⲀⲚⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲦⲀⲒⲀⲨⲖⲎ ⲀⲚ ⲚⲈϨⲰϮ ⲈⲢⲞⲒ ⲈⲈⲚ ⲚⲒⲔⲈⲬⲰⲞⲨⲚⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲨⲈⲤⲰⲦⲈⲘ ⲈⲦⲀⲤⲘⲎ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲨⲈϢⲰⲠⲒ ⲈⲨⲞϨⲒ ⲚⲞⲨⲰⲦ ⲞⲨⲘⲀⲚⲈⲤⲰⲞⲨ ⲚⲞⲨⲰⲦ.
16І инші вівцї маю, що не сієї кошари; і тих я мушу привести, й голос мій почують, і буде одно стадо, й один пастир.
17ⲈⲐⲂⲈⲪⲀⲒ ϤⲘⲈⲒ ⲘⲘⲞⲒ ⲚϪⲈⲠⲀⲒⲰⲦ ϪⲈ ⲀⲚⲞⲔ ϮⲬⲰ ⲚⲦⲀⲮⲨⲬⲎ ϨⲒⲚⲀ ⲞⲚ ⲚⲦⲀϬⲒⲦⲤ.
17За те Отець мене любить, що я кладу душу мою, щоб знов прийняти її.
18ⲘⲘⲞⲚ ϨⲖⲒ ⲰⲖⲒ ⲘⲘⲞⲤ ⲚⲦⲞⲦ ⲀⲖⲖⲀ ⲀⲚⲞⲔ ⲈⲦⲬⲰ ⲘⲘⲞⲤ ⲚϦⲢⲎⲒ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲒⲦⲞⲦ ⲘⲘⲀⲨⲀⲦ ⲞⲨⲞⲚϮ ⲈⲢϢⲒϢⲒ ⲘⲘⲀⲨ ⲈⲬⲀⲤ ⲞⲨⲞⲚϮ ⲈⲢϢⲒϢⲒ ⲘⲘⲀⲨ ⲞⲚ ⲈϬⲒⲦⲤ ⲐⲀⲒ ⲦⲈ ϮⲈⲚⲦⲞⲖⲎ ⲈⲦⲀⲒϬⲒⲦⲤ ⲚⲦⲞⲦϤ ⲘⲠⲀⲒⲰⲦ.
18Нїхто не бере її від мене, а я кладу її від себе. Маю власть положити її, і маю власть знов прийняти її. Сю заповідь прийняв я від Отця мого.
19ⲞⲨⲤⲬⲒⲤⲘⲀ ⲞⲨⲚ ⲀϤϢⲰⲠⲒ ϦⲈⲚⲚⲒⲒⲞⲨⲆⲀⲒ ⲈⲐⲂⲈ ⲚⲀⲒⲤⲀϪⲒ.
19Постала тодї знов незгода між Жидами за слова сї.
20ϨⲀⲚⲘⲎϢ ⲆⲈ ⲞⲨⲚ ⲈⲂⲞⲖ ⲚϦⲎⲦⲞⲨ ⲚⲀⲨϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ⲠⲈ ϪⲈ ⲞⲨⲞⲚ ⲞⲨⲆⲈⲘⲰⲚ ⲚⲈⲘⲀϤ ⲞⲨⲞϨ ϤⲖⲞⲂⲒ ⲈⲐⲂⲈⲞⲨ ⲦⲈⲦⲈⲚⲤⲰⲦⲈⲘ ⲈⲢⲞϤ.
20Казали ж многі з них: Біса має і божеволїє; чого ви Його слухаєте?
21ϨⲀⲚⲔⲈⲬⲰⲞⲨⲚⲒ ⲆⲈ ⲚⲀⲨϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲚⲀⲒⲤⲀϪⲒ ⲚⲀ ⲞⲨⲢⲰⲘⲒ ⲀⲚ ⲚⲈⲈⲞⲨⲞⲚ ⲞⲨⲆⲈⲘⲰⲚ ⲚⲈⲘⲀϤ ⲘⲎ ⲞⲨⲞⲚ ϢϪⲞⲘ ⲚⲞⲨⲆⲈⲘⲰⲚ ⲈⲀⲞⲨⲰⲚ ⲚⲚⲈⲚⲂⲀⲖ ⲚϨⲀⲚⲂⲈⲖⲖⲈⲨ.
21Инші казали: Се слова не біснуватого. Хиба біс може слїпим очі відкривати?
22ⲀϤϢⲰⲠⲒ ⲘⲠⲒⲤⲎⲞⲨ ⲈⲦⲈⲘⲘⲀⲨ ⲚϪⲈⲞⲨⲀⲒⲔ ϦⲈⲚⲒⲈⲢⲞⲤⲀⲖⲎⲘ ⲚⲈⲦⲪⲢⲰ ⲦⲈ.
22Були ж поновини в Єрусалимі, і зима була.
23ⲞⲨⲞϨ ⲚⲀϤⲘⲞϢⲒ ⲠⲈ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ϦⲈⲚⲠⲒⲈⲢⲪⲈⲒ ϦⲀ ϮⲤⲦⲞⲀ ⲚⲦⲈⲤⲞⲖⲞⲘⲰⲚ.
23І ходив Ісус по церкві у Соломоновім ходнику.
24ⲀⲨⲦⲀⲔⲦⲞ ⲞⲨⲚ ⲈⲢⲞϤ ⲚϪⲈⲚⲒⲒⲞⲨⲆⲀⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲠⲈϪⲰⲞⲨ ⲚⲀϤ ϪⲈ ϢⲀ ⲐⲚⲀⲨ ⲔⲰⲖⲒ ⲚⲦⲈⲚⲮⲨⲬⲎ ⲒⲤϪⲈ ⲚⲐⲞⲔ ⲠⲈ ⲠⲬⲢⲒⲤⲦⲞⲤ ⲀϪⲞⲤ ⲚⲀⲚ ϦⲈⲚⲞⲨⲠⲀⲢⲢⲎⲤⲒⲀ.
24Обступили тодї Його Жиди, й казали Йому: Доки нас морочити меш? Коли Ти Христос, скажи нам явно.
25ⲀϤⲈⲢⲞⲨⲰ ⲚⲰⲞⲨ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ϪⲈ ⲀⲒϪⲞⲤ ⲚⲰⲦⲈⲚ ⲞⲨⲞϨ ⲦⲈⲦⲈⲚⲚⲀϨϮ ⲀⲚ ⲚⲒϨⲂⲎⲞⲨⲒ ⲈϮⲢⲀ ⲘⲘⲰⲞⲨ ϦⲈⲚⲪⲢⲀⲚ ⲘⲠⲀⲒⲰⲦ ⲚⲐⲰⲞⲨ ⲈⲦⲈⲢⲘⲈⲐⲢⲈ ϦⲀⲢⲞⲒ.
25Відказав їм Ісус: Я казав вам, та й не віруєте. Дїла, що я роблю в імя Отця мого, сї сьвідкують про мене.
26ⲀⲖⲖⲀ ⲚⲐⲰⲦⲈⲚ ⲦⲈⲦⲈⲚⲚⲀϨϮ ⲈⲢⲞⲒ ⲀⲚ ϪⲈ ⲚⲐⲰⲦⲈⲚ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲚⲀⲈⲤⲰⲞⲨ ⲀⲚ.
26Та ви не віруєте, бо ви не з овець моїх, як я казав вам.
27ⲚⲀⲈⲤⲰⲞⲨ ⲀⲚⲞⲔ ϢⲀⲨⲤⲰⲦⲈⲘ ⲈⲦⲀⲤⲘⲎ ⲞⲨⲞϨ ϢⲀⲨⲘⲞϢⲒ ⲚⲤⲰⲒ
27Вівцї мої голосу мого слухають, і я знаю їх, і вони йдуть слїдом за мною.
28ⲞⲨⲞϨ ⲀⲚⲞⲔ ϨⲰ ϮⲚⲀϮ ⲚⲰⲞⲨ ⲚⲞⲨⲰⲚϦ ⲚⲈⲚⲈϨ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲚⲞⲨⲦⲀⲔⲞ ϢⲀ ⲈⲚⲈϨ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲚⲈϢ ϨⲖⲒ ϨⲞⲖⲘⲞⲨ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲦⲀϪⲒϪ.
28І я життє вічнє даю їм; і не погинуть до віку, й не вихопить їх нїхто з рук моїх.
29ⲪⲎ ⲈⲦⲀ ⲠⲀⲒⲰⲦ ⲦⲎⲒϤ ⲚⲎⲒ ⲞⲨⲚⲒϢϮ ⲠⲈ ⲈⲞⲨⲞⲚ ⲚⲒⲂⲈⲚ ⲞⲨⲞϨ ⲘⲘⲞⲚ ϨⲖⲒ ⲚⲀϢϨⲞⲖⲘⲞⲨ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲦϪⲒϪ ⲘⲠⲀⲒⲰⲦ.
29Отець мій, що дав менї, більший усїх, і нїхто не здолїє вихопити їх із рук Отця мого.
30ⲀⲚⲞⲔ ⲚⲈⲘ ⲠⲀⲒⲰⲦ ⲀⲚⲞⲚ ⲞⲨⲀⲒ.
30Я і Отець одно.
31ⲀⲨⲈⲖ ⲰⲚⲒ ⲞⲨⲚ ⲚϪⲈⲚⲒⲒⲞⲨⲆⲀⲒ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲤⲈϨⲒⲞⲨⲒ ⲈϪⲰϤ.
31Брали тодї знов каміннє Жиди, щоб каменувати Його.
32ⲀϤⲈⲢⲞⲨⲰ ⲚⲰⲞⲨ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲈϤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲞⲨⲘⲎϢ ⲚϨⲰⲂ ⲈⲚⲀⲚⲈⲨ ⲀⲒⲦⲀⲘⲰⲦⲈⲚ ⲈⲢⲰⲞⲨ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲒⲦⲈⲚ ⲠⲀⲒⲰⲦ ⲈⲐⲂⲈ ⲀϢ ⲞⲨⲚ ⲚϨⲰⲂ ⲦⲈⲦⲈⲚⲚⲀϨⲒⲰⲚⲒ ⲈϪⲰⲒ.
32Озвавсь до них Ісус: Багато добрих дїл явив я від Отця мого. За которе з тих дїл каменуєте мене?
33ⲀⲨⲈⲢⲞⲨⲰ ⲚⲀϤ ⲚϪⲈⲚⲒⲒⲞⲨⲆⲀⲒ ϪⲈ ⲈⲐⲂⲈ ⲞⲨϨⲰⲂ ⲈⲚⲀⲚⲈϤ ⲦⲈⲚⲚⲀϨⲒⲰⲚⲒ ⲈϪⲰⲔ ⲀⲚ ⲀⲖⲖⲀ ⲈⲐⲂⲈ ϪⲈⲞⲨⲀ ϪⲈ ⲚⲐⲞⲔ ⲞⲨⲢⲰⲘⲒ ϨⲰⲔ ⲔⲒⲢⲒ ⲘⲘⲞⲔ ⲚⲚⲞⲨϮ.
33Відказали йому Жиди, говорячи: За добре дїло не каменуємо Тебе, а за хулу, і що Ти, чоловіком бувши, робиш себе Богом.
34ⲀϤⲈⲢⲞⲨⲰ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲞⲨⲞϨ ⲠⲈϪⲀϤ ϪⲈ ⲘⲎ ⲤⲤϦⲎⲞⲨⲦ ⲀⲚ ϦⲈⲚⲠⲈⲦⲈⲚⲚⲞⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲀⲚⲞⲔ ⲀⲒϪⲞⲤ ϪⲈ ⲚⲐⲰⲦⲈⲚ ϨⲀⲚⲚⲞⲨϮ.
34Озвавсь до них Ісус: Хиба не написано в законї вашому: Я сказав, ви боги?
35ⲒⲤϪⲈ ⲀϤϪⲞⲤ ⲈⲚⲎ ϪⲈ ⲚⲞⲨϮ ⲚⲎ ⲈⲦⲀ ⲠⲤⲀϪⲒ ⲘⲪⲚⲞⲨϮ ϢⲰⲠⲒ ϨⲀⲢⲰⲞⲨ ⲞⲨⲞϨ ⲘⲘⲞⲚ ϢϪⲞⲘ ⲚⲦⲈϮⲄⲢⲀⲪⲎ ⲂⲰⲖ ⲈⲂⲞⲖ.
35Коли тих назвав богами, до кого слово Боже було, та й не може поламатись писаннє, —
36ⲪⲎ ⲈⲦⲀ ⲪⲒⲰⲦ ⲦⲞⲨⲂⲞϤ ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲞⲨⲞⲢⲠϤ ⲈⲠⲒⲔⲞⲤⲘⲞⲤ ⲚⲐⲰⲦⲈⲚ ⲦⲈⲦⲈⲚϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲀⲔϪⲈⲞⲨⲀ ϪⲈ ⲀⲒϪⲞⲤ ϪⲈ ⲀⲚⲞⲔ ⲠⲈ ⲠϢⲎⲢⲒ ⲘⲪⲚⲞⲨϮ.
36то як же про Того, кого Отець осьвятив і післав у сьвіт, ви кажете: Що хулиш, бо сказав: Я Син Божий?
37ⲒⲤϪⲈ ϮⲒⲢⲒ ⲀⲚ ⲈⲚⲒϨⲂⲎⲞⲨⲒ ⲚⲦⲈⲠⲀⲒⲰⲦ ⲘⲠⲈⲢⲚⲀϨϮ ⲈⲢⲞⲒ.
37Коли я не роблю дїл Отця мого, не йміть віри менї.
38ⲒⲤϪⲈ ⲆⲈ ϮⲒⲢⲒ ⲘⲘⲰⲞⲨ ⲔⲀⲚ ⲈϢⲰⲠ ⲀⲢⲈⲦⲈⲚϢⲦⲈⲘⲚⲀϨϮ ⲈⲢⲞⲒ ⲚⲀϨϮ ⲈⲚⲒϨⲂⲎⲞⲨⲒ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲦⲈⲦⲈⲚⲈⲘⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲦⲈⲦⲈⲚⲤⲰⲞⲨⲚ ϪⲈ ⲀⲚⲞⲔ ϮϦⲈⲚ ⲠⲀⲒⲰⲦ ⲞⲨⲞϨ ⲠⲀⲒⲰⲦ ⲚϦⲎⲦ.
38Коли ж роблю, а ви менї не віруєте, то дїлам віруйте, щоб ви знали й вірували, що в менї Отець, і я в Йому.
39ⲠⲀⲖⲒⲚ ⲞⲚ ⲚⲀⲨⲔⲰϮ ⲚⲤⲰϤ ⲠⲈ ⲈⲦⲀϨⲞϤ ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲪⲰⲦ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲚⲞⲨϪⲒϪ
39Шукали тодї знов Його схопити, та вхиливсь од рук їх,
40ⲞⲨⲞϨ ⲀϤϢⲈ ⲚⲀϤ ⲞⲚ ⲈⲘⲎⲢ ⲘⲠⲒⲒⲞⲢⲆⲀⲚⲎ ⲤⲠⲒⲘⲀ ⲈⲚⲀⲢⲈ ⲒⲰⲀⲚⲚⲎⲤ ϮⲰⲘⲤ ⲘⲘⲞϤ ⲚϢⲞⲢⲠ ⲞⲨⲞϨ ⲀϤϢⲰⲠⲒ ⲘⲘⲀⲨ
40та й пійшов ізнов на той бік у те місце, де Йоан перше хрестив, та й пробував там.
41ⲞⲨⲞϨ ⲀⲨⲒ ϨⲀⲢⲞϤ ⲚϪⲈϨⲀⲚⲘⲎϢ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲀⲨϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲒⲰⲀⲚⲚⲎⲤ ⲘⲈⲚ ⲘⲠⲈϤⲈⲢ ϨⲖⲒ ⲘⲘⲎⲒⲚⲒ ϨⲰⲂ ⲚⲒⲂⲈⲚ ⲈⲦⲀϤϪⲞⲦⲞⲨ ⲈⲐⲂⲈ ⲪⲀⲒ ϨⲀⲚⲘⲈⲐⲘⲎⲒ ⲚⲈ.
41І многі приходили до Него, й казали: Що Йоан нїякої ознаки не зробив, усе ж, що Йоан казав про сього чоловіка, правда була.
42ⲞⲨⲞϨ ϨⲀⲚⲘⲎϢ ⲀⲨⲚⲀϨϮ ⲈⲢⲞϤ ⲘⲘⲀⲨ.
42І увірували там многі в Него.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.